Έχουμε έρευνες που λένε για την καθυστέρηση της μέσης ηλικίας;
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα γιατί την κρίση ηλικίας μέσης ας πούμε την τοποθετούν πχ 40- 50; Μάλλον γιατί σταματά να περνά η μπογιά μας εξωτερικά, οι επιλογές μας μειώνονται στο ερωτικό κομμάτι και φυσικά έχουμε χάσει πολλά άτομα από συγγενείς η γονείς.
Θα θέσω δύο ανάποδα κάπως ερωτήματα.
Το πρώτο είναι ότι όπως καθυστερεί πλέον μια γυναίκα να αποκτήσει παιδιά, η πλειοψηφία το κάνει μετά τα 30-35 με ηλικίες να αγγίζουν τα 50 με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας. Αρα η κρίση μέσης ηλικίας θα έπρεπε να καθυστερεί με αυτά τα δεδομένα. Επίσης πλέον ζουν πολύ περισσότερο οι άνθρωποι και οι γονείς ορισμένων. ( Τι ευλογία να έχεις τους γονείς σου). Θα λέγαμε ότι ένας άντρας και μια γυναίκα στα 30 είναι συγνώμη – θα τολμήσω να πω και παρατεταμένη εφηβεία. Έχουμε έρευνες που λένε για την καθυστέρηση της μέσης ηλικίας;
Το δεύτερο κομμάτι αφορά αυτούς που δεν ήταν τόσο τυχεροί στην ζωή τους και αναγκάστηκαν να περάσουν μια κρίση σε πολύ μικρότερη ηλικία παρατηρώ ότι δεν περνάνε κρίση ηλικίας. Σαν συμπέρασμα να πω ότι η κρίση ηλικίας είναι η φούσκα που σπάει ότι είμαστε αθάνατοι, δεν γερνάμε και κάποιος άλλος είναι υπεύθυνος για εμάς. Ατομα που έχουν χάσει γονιό, η εργάζονται από τα πολύ μικρή ηλικία η ήταν υπεύθυνοι για την ανατροφή των μικρότερων παιδιών δεν ζουν σε καμία τέτοια φούσκα.
Έχω επιλέξει έναν τέτοιο άνθρωπο και μου είπαν τρομερή εντύπωση πόσο στα πόδια του πάταγε. Επειδή μεγάλωσε αυτός τον αδερφό του καθώς είχαν χάσει την μητέρα τους , τελείωσε την σχολή ταυτόχρονα με οκτάωρη εργασία σε εστίαση κλπ. Και στις πιο βόρειες χώρες που υπάρχει ένα επίδομα για εργαζόμενος φοιτητές είναι πολύ αυτάρκεις οι άνθρωποι άρα κρίση ηλικίας υφίσταται κατά κύριο λόγο στους “προστατευμένους.” Ίσως προνομιούχους τολμώ να πω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Curiosity
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Έχει κάποιο νόημα αυτό που ρωτάς. Όποιος έχει πιεστικά ζητήματα επιβίωσης να αντιμετωπίσει, δεν έχει το περιθώριο για υπαρξιακές κρίσεις και ennui, είναι απασχολημένος με πολύ πιο επείγοντα και χειροπιαστά ζητήματα. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπεις, πατάνε περισσότερο στα πόδια τους, είναι πιο ρεαλιστές.
Ταυτόχρονα πράγματι το προσδόκιμο έχει αυξηθεί, η εφηβεία έχει παραταθεί, καθώς οι άνθρωποι ζουν πιο προστατευμένοι στο γονεϊκό τους περιβάλλον για περισσότερο, κι η ηλικία τεκνοποίησης έχει παραταθεί. Αυτό το τελευταίο από μόνο του κινητοποιεί τις γυναίκες ιδιαίτερα να είναι πιο ενεργητικές αναγκαστικά, ώστε να μην έχουν ιδιαίτερη ενέργεια και χρόνο για κρίση μέσης ηλικίας, καθώς το βάρος της φροντίδας πέφτει πάνω τους. Αυτό τις διατηρεί σε εγρήγορση και πιο επιβραδυμένη γήρανση [μία έρευνα εδώ κι άλλη εδώ]. Γι’αυτό θα παρατηρήσεις ότι η κρίση μέσης ηλικίας για τις γυναίκες ειδικά «χτυπάει» συνήθως στο μεταίχμιο αποφάσεων για τα προσωπικά τους: να μείνω ή να φύγω, να κάνω παιδί μόνη ή να κάνω με αυτόν που μου έλαχε αυτή τη στιγμή, να χωρίσω ή να μη χωρίσω; Η απόφαση ποτέ δεν είναι εύκολη, επομένως δεν το λες ακριβώς κι υπερπροστατευμένη θέση όταν έρθει σε τέτοιο μεταίχμιο. Όταν όμως έρχεται ο Μποβαρισμός στις γυναίκες, το ennui, είναι επειδή βρίσκονται σε ένα πλαίσιο σαν αυτό της ηρωΐδας του Φλωμπέρ.
Πάντως γέλασα με εκείνο το «την κρίση ηλικίας μέσης ας πούμε την τοποθετούν πχ 40- 50; μάλλον γιατί σταματά να περνά η μπογιά μας εξωτερικά». Η «μπογιά» των πραγματικά ελκυστικών ανθρώπων δεν περνάει ποτέ. Η Μόνικα Μπελούτσι είναι 61 ετών κι ακόμη κάνει κόσμο να αναστενάζει. Άλλο που η ίδια είναι συνειδητοποιημένη και το τοποθετεί στις πραγματικές του διαστάσεις το ζήτημα (ή γερνάς ή πεθαίνεις, δεν υπάρχει τρίτη εναλλακτική). Όπως θα έπρεπε άλλωστε όλοι μας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αχ διάβασα και τη συνέντευξη της Μόνικα και μου άρεσε πολύ και είδα το βίντεο του Χαβιέ Μπαρδεμ για τη Πενέλοπε όπου κάποια στιγμή τα μάτια του έλαμψαν και είπε για τη γυναίκα του ” μα είναι τόσο γαμημενα όμορφη” . Παρεμπιπτόντως δε θεωρούσα τη Πενέλοπε τόσο γαμημενα όμορφη, μάλλον ιδιαίτερα γοητευτική . Αλλά κοίτα να δεις. Λοιπόν επειδή είμαι ένα άτομο που από πολύ μικρή ηλικία έχω αναλάβει πολλές υποχρεώσεις. Εμενα μόνη από τα 17 , μεγάλωσα την αδερφή μου, σπούδαζα και δούλευα ταυτόχρονα και μέσα σε όλο αυτό ξεπέρασα και μια σοβαρή κακοποίηση χωρίς να έχω βοήθεια εξωτερική.… Διαβάστε περισσότερα »
Τhe older i grow ,the happier i am. Ναι, υπάρχει και αυτή η εμπειρία, σας διαβεβαιώ. Aυτογνωσία,απουσία φόβου θανάτου,καμμία προσδοκία,καμμία ενοχή. Flow with the flow. I don’t resist anything,i don’t persist on anything. Προτιμήσεις βεβαίως υπάρχουν,likes,dislikes,διαδρώ με ανθρώπους που εκπέμπουν σε θετική συχνότητα,αποφεύγω χωρίς να κρίνω τους άλλους. Δεν είμαι πλέον αυτό η εκείνο,απλώς ΕΙΜΑΙ ως οντότητα. Οταν σπανιότατα πλέον, υφίσταμαι επιθέσεις,απλώς δεν είμαι εκεί ως εγώ egoic self,για να τις εισπράξω,ως μη γενόμενες. Θα σταματήσω εδώ,η ουσία ειπώθηκε. Την σημερινή μου γνώση και εσωτερική γαλήνη,που αποκτήθηκε με το χρόνο, τις εμπειρίες ζωής και πολύ, πάρα πολύ διάβασμα και μεγάλες… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι πολυτέλεια να κάνει κανείς υπαρξιακές σκέψεις, απαιτείται χρόνος και ενέργεια που δεν θα πρέπει να δώσεις αλλού. Με την έννοια αυτή όποιος περνάει όντως μια τέτοια κρίση είναι προνομιούχος. Προσωπικά, αν και ακόμη απέχω λίγα χρόνια απο ηλικιακό όριο αυτό και δεν μπορώ να ξέρω πως θα το αντιμετωπίσω, η σκέψη που κάν απο πολύ νέα είναι πως είναι ούτως ή άλλως προνόμιο το να μεγαλώνεις και το να γερνάς, και ακόμη περισσότερο όταν αυτό γίνεται καλά. Οπότε, και επειδή ένα σώμα, μια ψυχή και ένα μυαλό κουβαλάμε απο την αρχή μέχρι το τέλος θεωρώ πως είναι χρέος μας… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγα δευτερόλεπτα αρκούν, μια παραπάνω πίεση στη δουλειά, ενας μήνας που δεν βγαίνει κσι περιμένεις ποτε θα πληρωθείς για να πας σούπερ μάρκετ. Οκ δεν είμαστε ολοι μεγαλοστελεχη γισ να εχουμε τόσο πειστικό πρόγραμμα, απο που προκύπτει όμως το προνόμιο? Οταν φτάνεις σε μια ηλικία και δεν έχεις έναν αξιοπρεπή μισθο, δεν μπορείς να πας ενα ταξίδι, αναβάλεις ιατρικές επισκέψεις, ή πάλι έχεις μεν καλή δουλειά αλλά δεν έχεις φίλους ή θες να κάνεις παιδί αλλα δεν έρχεται.
Δεν νομίζω πως έγινε κατανοητό το σχόλιο μου. Καταρχάς, εγω είμαι μεγαλοστέλεχος με πιεστικό πρόγραμμα, και έχω το προνόμιο να κάνω αυτές τις σκέψεις ακριβώς το ίδιο με καποιον που περιμένει να πληρωθεί και να πάει σουπερ μάρκετ. Και ξερεις γιατί; Γιατί δεν έχω την απειλή μιας βόμβας πανω απο το κεφάλι μου, ούτε ζω εμφύλιο. Δεν κυκλοφορώ ξυπόλυτη στο δρόμο, ούτε γεννήθηκα στον 3ο κόσμο. Δεν ζω μεσα σε παραγκα με λασπες και τα αλλα 10 ατομα της οικογενειας μου μαζι, και το νερο που πίνω είναι καθαρό. Μερικά παραδειγματα μη προνομίων που δεν σου επιτρεπουν να κανεις υπαρξιακες… Διαβάστε περισσότερα »
Κι επίσης μπορεί να μην είναι καν μαύρες οι σκέψεις, αλλά κάτι σαν , το χρόνο που μου μένει θέλω να τον χαρώ με κάτι άλλο από αυτό που έχω μέχρι τώρα. Κι εκεί έρχεται η ριξη με οσους και όσες δε θέλουν να σε ακολουθήσουν και το βρίσκουν αρνητικό. Η ίδια η κρίση δηλαδή μπορεί να σε παρακινήσει να κάνεις στροφή από μια ζωή που πάει καρφί στο να υιοθετήσεις ένα Παγκ και να αγοράζεις φλαφι κουβερτουλες καναπέ από τα 50.
Σε αυτο το πλαίσιο ναι έχουμε ας πούμε το προνόμιο να ζούμε σε μέρη με λιγότερες απειλές-αν και καθημερινά βλέπουμε οτι ζούμε απο τύχη.
Μα απο τύχη ζούμε όσοι ζούμε για όσο ζούμε. Επειδή είμαστε τυχεροί. Αν σταματήσουμε να ζούμε τοτε θα σταθούμε άτυχοι. Απλώς ο βαθμός της τύχης αυξάνεται ή μειώνεται απο τις συνθήκες. Και οι συνθήκες είναι πολυπαραγοντικές.
Λοιπόν χαχα μη μου βγάλετε από την μύτη το πρόσφατο ερωτικό ραντεβού με φλερτ από παλιά :η μέση ηλικία πλέον ξεκινάει στα 46,8 και εντείνεται μέχρι τα 65 σίγουρα.Επισημα πράγματα δε τα βγάζω από το μυαλό μου .Και επειδή έσκασα να βρω που ανήκουμε οι μέχρι τα 47 σχεδόν ,υπάρχει ο όρος “ώριμη νεότητα” .Χαχα άντε καλοκαίρι έρχεται μη μας τριγγαρετε.
Επίσης υπάρχει έρευνα σε μεγάλο πανεπιστήμιο της Αγγλίας που θεωρεί ένα μεγάλο ποσοστό ότι η μέση ηλικία αρχίζει από τα 55 !!!!GOD BLESS ENGLAND (δε το πιστεύω οτι ως μαύρη κοπέλα το έγραψα αυτό 💀)
Νομίζω ότι την κρίση, όποτε αυτή ξεκινάει, την παθαίνουν όσοι δεν είναι ικανοποιημένοι από τη ζωή τους, και δεν έκαναν πράγματα που έπρεπε να κάνουν σε μικρότερες ηλικίες, δηλαδή αισθάνονται they have missed out on life. Αν δηλαδή είχαν ευθύνες που δεν τους αναλογούσαν από μικροί, αν μπήκαν σε γάμους και υποχρεώσεις που δεν ήθελαν ή δεν ήταν συναισθηματικά έτοιμοι. Πράγματι, αν το προσδόκιμο είναι λίγο παραπάνω από τα 80 έτη, εκεί γύρω στα 40 εισέρχεσαι στην περίοδο της μέσης ηλικίας, αν και αυτό που ονομάζεις κρίση νομίζω έρχεται γύρω στα 50 πια (κρίνοντας από εμπειρίες άλλων). Ο καθένας όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Πως το κατάφερες με τα επαγγελματικά? Εχω φάει τόση απόρριψη σε αυτο το κομμάτι που αλήθεια πλέον σταμάτησα κάθε προσπαθεια για κάτι καλύτερο. Οι εργοδότες έκαναν λες και ειχα κανει φόνο επειδή ειχα παιδιά. Δυστυχώς στην επαρχία δεν έχεις επιλογές τα εχω γράψει τα δικά μου θέματα. Νιώθω σαν να κυνηγάω την ουρά μου. Μόνη μου σχεδόν μεγάλωνα παιδιά, δουλεύω κυριολεκτικά απο μικρό παιδί, δούλευα κι οταν σπουδαζα γιατι δεν ειχε λεφτά η οικογένεια, κατάφερα να ξεκινήσω δουλειά απο το σπίτι ζώντας σε ενα κατσικοχωρι, μεγαλώνω παιδί αμεα, εχω η ίδια σοβαρά προβλήματα υγείας, κσι με όλα αυτά κατάφερα να… Διαβάστε περισσότερα »
Τύχη σε ό,τι αφορά την πρώτη μου εργασία, οικογενειακή στήριξη, πολλές σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με υποτροφίες, και επιπλέον τώρα δεν εργάζομαι στην Ελλάδα που είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν πιστεύω ότι θα είχα τις ίδιες ευκαιρίες εκεί. Πόσο μάλλον σε επαρχία της Ελλάδας. Και κάτι άλλο ο σύζυγος και πατέρας του παιδιού είναι ισότιμος γονέας και δεν βάραινε ποτέ μόνο εμένα η ανατροφή του. Μην σταματήσεις την προσπάθεια, έχεις πετύχει ήδη πολλά. Δεν ξεκινήσαμε από την ίδια αφετηρία, εγώ δεν χρειάστηκε να δουλέψω από μικρή για επιβίωση, μεγάλωσα στην Αθήνα, είχα όλες τις ευκαιρίες που θα μπορούσα… Διαβάστε περισσότερα »
Το πρόβλημα είναι πως οι περισσότεροι συνομήλικοι μου που έμειναν Ελλάδα ειναι χάλια επαγγελματικά ακόμα και ατομα που ξεκίνησαν με αλλη αφετηρία. Κι εγω ίσως ήμουν διαφορετικά αν δεν έκανα οικογένεια στα 23 αλλα στα 28 έχοντας πρώτα κάνει κάποια βήματα εκτός του χώρου της εστίασης. Τωρα έκανα αίτηση για αναπληρώτρια, εχω αρκετά μόρια, και μόλις έκλεισαν οι αιτήσεις βγήκε ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ και αναφέρει οτι εξετάζουν το γραπτό διαγωνισμό για τους διορισμούς. Δηλαδή νιώθουμε σαν το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του. Νιώθουμε οτι παίζουνε μαζί μας. Για τους διορισμούς, για τις πανελλήνιες, για τη φορολογία, για το… Διαβάστε περισσότερα »
Τώρα τι να σου πω; Ότι δεν έχεις δίκιο; Δίκιο έχεις. Δεν τα γνωρίζω καθόλου, δηλαδή υπάρχει περίπτωση να πιάσει και όσους έχουν ήδη κάνει αίτηση αυτή η αλλαγή εφόσον αποφασιστεί;
“ή γερνάς ή πεθαίνεις, δεν υπάρχει τρίτη εναλλακτική”. Εγώ αυτην ακριβώς την συνειδητοποίηση αντιλαμβάνομαι ως αιτία της κρίσης ηλικίας. Και δεν αναφέρομαι στην εξωτερική εμφάνιση.
“Να’ταν τα νιάτα δυο φορές, τα γηρατειά καμμία;” Έχουν όμως αλλάξει και τα γηρατειά τον τελευταίο αιώνα προς το πολύ καλύτερο, ενώ ούτε τα νιάτα είναι πλέον τόσο ανέμελα όσο ήταν…
Νομίζω διαφωνώ. Δεν ήταν τα νιάτα ποτέ πιο ανέμελα, με εξαίρεση μια συγκεκριμένη περίοδο, όταν άρχισαν τα γηρατιά να αλλάζουν προς το καλύτερο και έτσι μπορεσαν οι γέροι να παρατήνουν την απόδοση των ευθυνών στους νέους.
Α εξαιρέσεις τα νιάτα όσων είμαστε 40-50 ναι, δεν ήταν πιο ανέμελα τα νιάτα παλιά. Στα 20 πολλά κορίτσια είχαν παιδιά, και τα αγόρια δούλευαν σκληρά ή ξενιτεύονταν. Μια μικρή μερίδα νέων σπούδαζε και είχε ανέμελη ζωή. Και πάλι είχαν πόλεμο, εμφύλιο, δικτατορία…και στα 70ς που πολλοί πλέον σπούδαζαν και είχαν μια πιο καλή νεότητα, πάλι δικτατορία, τουρκική εισβολή στην Κύπρο, μεταπολίτευση, μετανάστευση μορφωμένων και μη.
Τα δικά μας νιάτα, δηλαδή όσων ήταν παιδιά ή έφηβοι στις δεκαετίες 80 και 90 ήταν πιο ανέμελα. Καθόλου ανέμελα δεν ήταν των προηγούμενων γενιών. Και ούτε των σημερινών. Έχουν πολλά άγχη που δεν είχαμε εμείς και η ζωή είναι πολύ πιο πολύπλοκη.
Κριση μεσης ηλικιας περνούν άπαντες, όποτε και αν την τοποθετησουμε τη “μεση”. Το πώς το αντιμετωπιζουν , το χειριζονται και τελικα το εκδηλωνουν ωστε να φανει στους γυρω τους εξαρταται απο το ατομο.
Αυτο που εδω συζητατε ειναι η επιπτωση της κρισης στη ζωη του καθενος, οχι η εσωτερικη κριση αυτη καθαυτη
Έχασα γονιό στα 32,περνάω έντονες δυσκολίες από τα 28 οι οποίες ναι μεν πλέον έχουν διευθετηθεί σε μεγάλο βαθμό αλλά υπάρχουν απόνερα,η σταθερότητα στη ζωή μου δεν είναι ακριβώς αυτή που έχω ανάγκη,περνάω κρίση ηλικίας από τα 38 περίπου για λόγους που δεν είναι του παρόντος κι είμαι 41 και κάνω υπομονή.
Η κριση μέσης ηλικίας δεν ειναι ταξική, η αντιμετωπιση της ειναι. Άντρας που τσιλιμπουρδιζουν ξαφνικα στα 50 τους, γυναίκες που αρχιζουν τις εξαλλίες ή dont give a f@ck ή την καταθλιψη αντιστοιχα υπαρχουν σε ολα τα μηκη και πλατη ακομα και στη Σκανδιναβια που χαρακτηριστικά αναφέρεται στο ποστ (τόσες ταινιες σχουμε δει επαθυου) . Αλκοολισμός, παραιτηση κτλ επισης. Ναι στον ψυχολογο και την ατέρμονη συζητηση περι αυτου θα καταφυγουν φυσικά οι προνομιούχοι. Οι υπολοιποι θα λουστουν τις συνεπειες. Και ναι, ακομα και αυτοι που μεγαλωσαν «δυσκολα» φτανουν συο μη παρεκει κάποτε , και αυτοι κοιτανε πισω και λενε και τωρα,… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά…τους προβληματισμούς, τους έχουν όσοι έχουν την πολυτέλεια του χρόνου…να σκεφτούν…τί είναι η ζωή…τί είναι ο άνθρωπος…
Οι υπόλοιποι τη ζουν απλά,όπως κυλάει και τους παίρνει μαζί.
Όταν προσπαθείς να επιβιώσεις δε ρωτάς τί, πώς, γιατί.
Έχεις το στόχο της ζωής, που είναι ο σημαντικότερος.
( Όσοι μπορούν, πάλι, το κάνουν καθημερινά… )
Δε χρειάζεται πολύς χρόνος, και μόνο η προσπάθεια για επιβίωση, αρκεί να σου προκαλεί μαύρες σκέψεις. Όχι δεν έχουμε λυμένα τα προβλήματα μας, το αντίθετο, πολλές απο εμάς δεν ειχαμε έστω μια υποτυπώδη οικογενειακή υποστήριξη για να σπουδάσουμε ή ενα φροντιστήριο αγγλικών που ηταν δεδομένο τότε. Πολλές απο εμας κάνουμε κάθε μέρα αγώνα για να κρατηθουμε όρθιες. Με δύσκολη δουλειά, με χαμηλούς μισθούς, με δεύτερη δουλεια, με αρρώστιες. Δεν ξέρεις τι περνάει ο άλλος. Είναι τρομερά προσβλητικό να κρίνετε έτσι ανθρώπους και να βγάζετε συμπεράσματα αυθαίρετα.
Αν γράψω αυτό που έχω παρατηρήσει κάποιες φορές,που είναι το αντίθετο απ αυτό που περιγράφεται στην επιστολή,ότι άνθρωποι όντως “προνομιούχοι” κατά κανόνα δεν κάθονται να ασχοληθούν με τέτοια θέματα γιατί απλώς απολαμβάνουν τη ζωή τους,και θεωρούν ότι απλώς θα είναι πάντα καλά,θα πέσουν να με φάνε.
Ο βασικός λόγος που ο άνθρωπος προχώρησε και έφυγε απο τις σπηλιές ειναι το οτι ποτέ δεν ηταν ευχαριστημένος με αυτά που ειχε, με αυτα που γνώριζε, με όσα είχε ήδη καταφέρει. Πάντα ήθελε το κάτι παραπάνω. Προσωπικά γνωρίζοντας ανθρώπους που παίζουν με τα εκατομμύρια και ανθρώπους που περπάτησαν εκατοντάδες χιλιόμετρα ή πέρασαν με σαπιοκαραβα τη Μεσόγειο ολοι με ολοι πολλές φορές στη ζωή τους ενιωσαν ότι δεν τους ταιριάζει η στασιμότητα κι αυτο που ηδη ειχαν κι έκαναν ο,τι μπορούσαν να αλλάξουν την κατάσταση. Για κάποιον αυτο ηταν το μέρος που ζούσε, ο γάμος, η δουλειά, οι σπουδές. Άλλοι… Διαβάστε περισσότερα »