Το να εκφράσουμε τα συναισθήματα συμβαίνει με διάφορους τρόπους και γίνεται αντιληπτό επίσης με διάφορους τρόπους.
________________
Η ιστορία της Βεζούβιος όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα,
Γενικότερα είμαι της άποψης ότι με τα λόγια, τις συμβουλές και τα “παράπονα” δεν αλλάζει κανείς συμπεριφορά, εκτός ίσως από τα μικρά παιδιά. Έχει νόημα να συζητήσω με τον σύντροφο μου αυτά που μου λείπουν λοιπόν από τη σχέση;
Δεν τον βλέπω συχνά και η επικοινωνία μας έχει αραιώσει λόγω του φόρτου εργασίας που έχει αυτό το διάστημα. Ξέρω πως αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει (η δουλειά εννοώ) κι ούτε έχω την απαίτηση να βρισκόμαστε όπως πριν, αλλά θα ήθελα συχνότερη επικοινωνία. Όταν είμαστε μαζί, νιώθω σιγουριά ότι τα συναισθήματα του απέναντι δεν έχουν αλλάξει από τον τρόπο που μου συμπεριφερεται. Όταν δεν είμαστε όμως, νιώθω ανασφάλεια, επειδή μπορεί να μην μιλήσουμε όσο θα ήθελα. Επίσης, είναι άνθρωπος που αντιμετωπίζει μεγάλη αμηχανία στο να εκφράσει αυτά που νιώθει ή να συζητήσει δυσάρεστα θεματα γενικότερα, κι όταν πάω τη συζήτηση προς τα εκεί, μου λέει ότι δεν τα πάει καλά με αυτά και αλλάζει θέμα. Κι αυτό είναι κάτι που δεν αλλάζει (εκτός αν το αποφασίσει ο ίδιος), όμως εμένα μου προκαλεί δυσφορία.
Έχει νόημα να του το πω καν, εφόσον αυτά είναι πράγματα που δεν αλλάζουν; Κι αν αποφασίσω να φύγω τελικά, θα είχε νόημα να του εξηγήσω όλα τα παραπάνω και πως με κάνουν να νιώθω;
Πιστεύεις ότι σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλό να εκφράζουμε τα συναισθήματα μας, έστω κι αν η κατάσταση δεν αλλάζει ή τελειώνει, απλά για να μην τα κουβαλάμε μέσα μας;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Βεζουβιος
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Έχεις αντιληφθεί κάτι που παίρνει πολύ χρόνο και ενέργεια σε αρκετό κόσμο να το αντιληφθεί. Ότι τα λόγια δεν παράγουν αναγκαστικά αποτέλεσμα προς την κατεύθυνση που το επιθυμούμε. Ορθά σκέπτεσαι ότι με τις νουθεσίες και τα παράπονα κινδυνεύεις όχι μόνον να μην γίνει συχνότερη η επικοινωνία, αλλά αραιότερη. Κανένας δεν θέλει να νιώθει αμήχανα κι άβολα όταν επικοινωνεί με ένα πρόσωπο και κοιτά να αποφεύγει τις κακοτοπιές.
Επομένως το ζήτημα είναι το εξής: νιώθεις την ανάγκη της επικοινωνίας, ενώ εκείνος δεν την νιώθει, και δεν ξέρω πώς ερμηνεύεται αυτό, εσύ μόνον τον ξέρεις. Αν η επικοινωνία είναι μηνύματα καλημεροκαληνύχτας που εσένα σου δημιουργούν μια αίσθηση ασφάλειας, μπορείς να κάνεις τα δικά σου μηνύματα ελκυστικά ώστε να έχει κίνητρο να απαντήσει. Άφησε τη φαντασία σου ελεύθερη. Ή μπορείς να μην στέλνεις καθόλου να δεις τι θα γίνει. Θα σε αναζητήσει; Πότε θα σε αναζητήσει; Θα ανησυχήσει; Κάτι δείχνουν όλα αυτά κι ίσως βοήθήσουν να δεις την κατάσταση αλλιώς.
Αν ζητάς κάτι διαφορετικό, να πείτε για τη μέρα σας, ή να ακούσεις γλυκόλογα, τότε κάπου αλλού τοποθετείται το πρόβλημα κι αυτό δεν έχει να κάνει με την δουλειά, όσο φόρτος κι αν υπάρχει. Κανονικά το να μοιραστείτε μερικές εντυπώσεις από τη μέρα σας είναι κάτι που θα αναζητούσε κι εκείνος εφόσον κάτι τέτοιο τον αποφόρτιζε: να συζητήσει για το πώς πέρασε, τι τον προβληματίζει, να ρωτήσει πώς είσαι εσύ αφού ενδιαφέρεται για σένα. Αποφορτίζεται αλλιώς επομένως και δεν σε περιλαμβάνει αυτή η διαδικασία. Αυτό είναι που πρέπει να σε προβληματίσει.
Τα γλυκόλογα από την άλλη δεν βγαίνουν αν του άλλου δεν του βγαίνουν από μόνα τους. Είτε επειδή είναι στη φύση του το άθλημα (σπάνιο), είτε επειδή είναι στη φάση μέλια ή φάση τουμπαρίσματος. (Κορίτσια αν θέλετε οπωσδήποτε γλυκόλογα κινδυνεύετε να πέσετε σε δύσκολες φάσεις, προσέχετε. Το λέω γενικά.)
Πώς να αντιδράσεις όμως εσύ;
Φαντάζομαι ότι εφόσον σου απαντάει ότι δεν είναι καλός στη συζήτηση κι έκφραση συναισθημάτων κι αποφεύγει τα λεγόμενα δύσκολα θέματα, τότε έχουν ήδη εκφραστεί τα συναισθήματά σου κι οι ανάγκες σου. Έχει επιλέξει να μην δώσει βαρύτητα, ποιός ξέρει γιατί. Δεν θέλει, δεν έχει την κατανόηση ότι για πολύ κόσμο είναι σημαντικό, δεν έχει καταλάβει ότι τις σχέσεις τις κάνουμε με κάποιον ακόμη κι όχι με τον εαυτό μας; Ποσώς μας απασχολεί. Ο πομπός (εσύ) έχει στείλει το μήνυμα κι ο δέκτης (αυτός) το έχει παραλάβει κι απορρίψει. Επομένως υπάρχει ένα κενό επικοινωνίας -η επανάληψη του μηνύματος δεν επιτελεί κάποιον ειδικό περαιτέρω σκοπό. Είναι σαν το mayday των πλοίων, εφόσον το έχουν ακούσει η επανάληψη στοχεύει είτε σε άλλα πλοία στην περιοχή, είτε σε προσδιορισμό συντεταγμένων. Ίσως πρέπει να αλλάξεις συντεταγμένες, να κάνεις τον εαυτό σου δύσκολο να βρεθεί, να δεις αν θα σε αναζητήσει. Αν δεν το κάνει, μην απογοητευτείς πάρα πολύ, δεν τραβούσε ιδιαίτερα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Περνούσαμε ακριβώς την ίδια φάση με την τότε σχέση μου.
Στην αρχή νόμιζα ότι είχα κάνει κάτι εγώ και το μίλησα. Η απάντηση ήταν ότι απλά δεν είναι άνθρωπος των μηνυμάτων και προτιμά να βρισκόμαστε από κοντά. Αλλά όσο αυξανόταν οι ώρες εργασίας του τόσο λιγότερο βρισκόμασταν και μιλούσαμε, με αποτέλεσμα μόνο μηνύματα καλημέρας καληνύχτας. Του ξαναμίλησα και πήρα πάλι την ίδια απάντηση.
Οπότε χάθηκα. Και δεν με έψαξε. Όπως γράφει και η Ρένα δεν απογοητεύτηκα πολύ, το περίμενα.
Αυτό που ένιωσα ήταν ανακούφιση και ηρεμία που δεν θα περιμένω πια κάτι που δεν τραβάει.
Εφόσον ξέρεις ότι η δουλειά του δεν μπορεί να αλλάξει, και ότι θα έχει περιόδους έξαρσης και περιόδους ηρεμίας, πρέπει να αποφασίσεις αν μπορείς να ζήσεις με αυτούς τους ρυθμούς. Αν είναι αδύνατο για σένα, τότε φύγε. Αυτός πάντως ψάχνει κάποια που να μπορεί να προσαρμοστεί στο ωράριό του, το οποίο το βλέπει ως αδιαπραγμάτευτο. Μπορεί να είναι διατεθειμένος να διαπραγματευτεί άλλα πράγματα, μπορεί και όχι. Πρέπει να δεις εσύ τι θέλεις, αν αυτά που σου προσφέρει γενικότερα είναι αρκετά για σένα και αναπληρώνουν τη χαμηλή συχνότητα επικοινωνίας. Αν αυτός ψάχνει κάποιο ανεξάρτητο ον κι εσύ κάποιο αυτοκόλλητο (για να… Διαβάστε περισσότερα »