Το να είσαι ΑΜΕΑ δεν είναι το τέλος του κόσμου, όμως η αντιμετώπιση από τους γύρω ως προνομιούχα είναι προκλητική κι αναίσθητη…
____________
Η ιστορία της Ιουλίας όπως την ξεχώρισα σήμερα
“Τι θ’ ακούσω ακόμα από εσένα απορώ, τα περίμενα όλα, όμως όχι και αυτό”, που λέει και το γνωστό παλιό τραγούδι της Πέγκυς! Άκου Ρένα τι μου λένε φίλοι και γνωστοί ( οι περισσότεροι): πως είμαι τυχερή που είμαι αμεα. Έλα μου; Κι όμως, λένε πως ζάχαρη περνάω με τα λεφτά που παίρνω και κάθομαι, ενώ αυτοί δουλεύουν και που τα έχω όλα στο χέρι γιατί είμαι καθηλωμένη. Αντε γειά, τα έπαιξα μιλάμε. Ρε πάτε καλά, τους λέω, που όσο και καλό να είναι το επίδομα μου για την πάθηση μου, που είναι τόσο σοβαρή και επίπονη, λίγα παίρνω. Μακάρι να δουλευα κι εγώ το 8ωράκι μου να ένιωθα διμηουργική, γιατί εδώ μιλάμε για πλήρη καθηλωση, ούτε σε καθιστή θέση μπορώ να στηριχτω πάνω από λίγα λεπτά.
Δεν μπορώ να αντιληφθώ αυτό το σκεπτικό, δεν έχει λογική αυτό που λένε! Αυτοί έχουν ζωή νταξει έρχονται να δουν κι εμένα. Να αλλάξουμε θέσεις για μια μέρα, αν γινόταν, να δούμε τι θα έλεγαν τότε.. wtf είναι τόσο δύσκολη η αγορά εργασίας εκεί έξω και τα λένε αυτά; Τα χει παίξει ο κόσμος Ρενα; Ας μου πει κι εμένα κάποιος!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ιουλία
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ιουλία μου, φρίκαρα με τον φιλικό σου κύκλο, τόση αναλγησία είναι κάτι το τρομακτικό και δυσοίωνο.
Το ερώτημά σου για την ανταλλαγή, εκείνοι στη θέση σου, εσύ στη δική σου, μου θύμισε μια δυστοπική ταινία από το 1996: ο Χιου Γκραντ υποδύεται έναν γιατρό, ο οποίος αντιτίθεται στην ηθική των ιατρικών θυσιών που ανακαλύπτει ότι εφαρμόζει παράνομα ένας άλλος νευροχειρουργός-ερευνητής στον τομέα της παράλυσης πάνω σε άστεγους-πειραματόζωα, τους οποίους δεν αναζητεί κανείς όταν εξαφανίζονται μισοπαράλυτοι. Όταν ο μεγαλοχειρουργός φτάνει στο σημείο μηδέν, όπου πρέπει να σωπάσει αλλά και να πείσει τον χαρακτήρα του Γκραντ ότι τον χρειάζεται στην ομάδα του, του δημιουργεί fake τετραπληγία (παράλυτος από το λαιμό και κάτω) με φάρμακα, ώστε εκείνος να κατανοήσει τι θα πει να είσαι παράλυτος… Μπορείς να καταλάβεις το ψυχολογικό αποτέλεσμα στον πρώην υγιή.
Προφανέστατα οι πάρα πολύ υγιείς και σωματικά αρτιμελείς είναι αδύνατον να μπουν στα παπούτσια σου και να κατανοήσουν τι θα πει να έχεις προβλήματα κινητικότητας. Ή και σωματικού πόνου που δεν περνάει μετά από κάποιες μέρες. Μην πάμε μακριά, όποι@ δεν έχει μπει στο νοσοκομείο, όχι πολύ, λίγες μέρες με ουροκαθετήρα και “πεταλούδα” στο χέρι, αδυνατεί να καταλάβει τι θα πει ανημπόρια. Όμως δεν είναι δουλειά μας να βάλουμε ενσυναίσθηση στο -ας το πούμε- ντουβάρι. Κοιτά το θέμα μόνο από τη δική του οπτική. Δεν ξέρει τι υπάρχει από πίσω. Ή μπορεί, ακόμη χειρότερα, να υποθέτουν ότι λέγοντάς σου αυτά τα λόγια σε “παρηγορούν” σε σύγκριση με εκείνους, ότι έχεις και πλεονεκτήματα, για να σου δώσουν…κουράγιο! Καμμιά φορά δεν υπάρχει η κατάλληλη εκπαίδευση για τέτοια κοινωνικής υφής θέματα και το πατρονάρισμα πάει σύννεφο, ίσως χωρίς κακή πρόθεση.
Η σύγχρονη αγορά εργασίας ναι, είναι εξουθενωτική, αλλά η αρτιμέλεια είναι αναντικατάστατη. Τα επιδόματα δίδονται επειδή ακόμα και σε φιλελεύθερες οικονομίες έχει σημασία να μην είναι άνθρωποι παρατημένοι στο έλεος. Χρειάζονται, δεν είναι πολυτέλεια. Το θέμα της αναπηρίας δεν αναδεικνύεται αρκετά κι είναι ένα καυτό ζήτημα που πρέπει να μπει ενεργητικότερα στη δημόσια συζήτηση. Σου εύχομαι καλή διαχείριση της πάθησής σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο παππούς μου, με πολλά προβλήματα υγείας, όταν του έλεγαν οι υγιείς έλα μωρέ δεν έχεις τίποτα, καλά είσαι, μακάρι να παίρναμε κ εμείς αναπηρική σύνταξη κλπ κλπ, έλεγε μια εξαιρετική ατάκα:
Ο,τι έχω να το πάθεις!
δεν νομίζω ότι σε καμία περίπτωση δικαιολογείται να ευχηθείς κάτι τέτοιο σε άλλον άνθρωπο.
Όλοι υποφέρουμε, με διαφορετικούς τρόπους.
Όταν κάποι@ δηλώνει ότι επιθυμεί κάτι, είθισται να του το ευχόμαστε. Αν το βλέπει κάποιος ως κατάρα, τότε ας βουτήξει τη γλώσσα στο μυαλό του πριν μιλήσει και πει σε μια νέα γυναίκα “αχ τι τυχερή που δεν μπορείς να βγεις μια βόλτα”!
Οι καταρες εννοειται ειναι απλως λογια θυμου και δεν “πιάνουν”.
Οπότε δεν χρειαζεται να σκιάζεσαι και να φοβασαι. Απλως εκφραζει τον θυμό αυτου που τις εκτοξευει που τις χρησιμοποιει για να ξελαφρωσει την αγανατηση του. Αλιμονο αν πιανανε,
δεν θα ειχε μείνει πολιτικός για πολιτικός🤭
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, απέχει παρασάγκας το να γίνει κάποιος δυσάρεστος, για να θέσει όρια για πράγματα που τον ενοχλούν από το να ξεχυλίζει τόση κακία.
Αυτό το πράγμα δεν δικαιολογείται.
Γίνομαι δυσάρεστος για να θέσω τα όρια μου όταν δεν θέλω να καπνίζουν στο σαλόνι μου ή να πατάνε με τα παπούτσια πάνω στα χαλιά μου. Γίνομαι δυσάρεστος και θέτω όρια όταν κάποιος αυτοπροσκαλειται στο πάρτι μου ενώ δεν θέλω να έρθει. Όταν ο άλλος ξεχυλιζει πρώτος κακία και έλλειψη σεβασμού και ενσυναίσθησης και με προσβάλει για ένα τόσο σοβαρό θέμα, πρέπει να κάνω κάτι περισσότερο από το να γίνω δυσάρεστος. Η συγκεκριμένη γυναίκα όπως μας γράφει δεν μπορεί να παραμείνει καν σε καθιστή θέση, δεν είναι ότι απλά πονάει η μέση της και κάνουμε χιουμορακι τύπου άντε θα κάνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες! Παρόλα αυτά το να απαντάς με κακία μόνο κακό σε σένα κάνει. Άσε που γίνεσαι ίδιος με αυτό που δεν σου αρέσει. Και δεν το λέω για να το παίξω δασκάλα και υπεράνω, αντιθέτως καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια για να το περιορίσω πρώτα από όλα στον εαυτό μου.
Τώρα αν για κάποιους το να απαντάνε με κακία αποτελεί λύση αντί, ας πούμε, να απομακρυνθείς πολύ απλά από το άτομο που σε προσβάλλει/υποβαθμίζει το προβλημά σου/δεν σε σέβεται κλπ, είναι δικαιωμά σας παιδιά. Απλώς, εγώ διαφωνώ στο ότι η κακία δικαιολογείται υπό περιπτώσεις.
Κατάρα ήταν, κακώς το έλεγε, αλλά ήταν κ κακοί οι συνομιλητές του…
Ναι η αγορά εργασίας είναι σκληρή και οι μισθοί της πείνας, παρόλαυτά, σε καμία περίπτωση δεν εξηγείται η συμπεριφορά των φίλων σου. Είναι απαράδεκτοι!! Είσαι σίγουρη ότι είναι φίλοι σου?…
Πες τους “ουαου δεν ήξερα ότι η ζωή σας είναι τόσο χαλια που ζηλεύετε μια ΑΜΕΑ. Να σας βρούμε έναν τρόπο να είστε και εσείς έτσι δίπλα μου” Οι φίλοι σου είναι ηλίθιοι. Βλέπω ΑΜΕΑ ανθρώπους που πραγματικά παλεύουν σε όλους τους τομείς και έχουν τόση όρεξη για ζωη που πραγματικά θαυμάζω για την δύναμη τους. Ο καθηνερινος ανθρωποσ παρόλο που έχει καθημερινά προβλήματα τα οποία είναι αρκετά δύσκολα στην Ελλάδα έχει γίνει παρα πολύ μίζερος. Σε σημείο που έχει χαζέψει. Μόνο έτσι μπορώ να το καταλάβω.
Ακριβως. Εχει χαθεί η ανθρωπιά μαζι με την λογική.
Άλλαξε φίλους, κορίτσι! Σου εύχομαι καλή δύναμη.
Δώσε καθισιό στον Έλληνα και παρ του την ψυχή. Καλή δύναμη να σου ευχηθώ.
Ως άτομο με αναπηρία που πριν προσπαθούσε να βρει και να κρατήσει μια δουλειά, αν και πολύ σκληρό να ακούς κάτι τέτοιο, γιατί σίγουρα θα ήθελες να είχες την υγεία σου, και οι άλλοι δεν μπορούν να το καταλάβουν αν δεν έχουν βρεθεί στη θέση σου, η αγορά εργασίας είναι άθλια, η διαδικασία να βρεις δουλειά είναι πολύ κουραστική και τις περισσότερες φορές σε κάνει να νιώθεις σαν σκουπίδι, για αμοιβή που δεν φτάνει για τίποτα. Όχι ότι το επίδομα αναπηρίας των 300€ φτάνει για τίποτα, ούτε για έναν υγιή δεν φτάνουν, ειδικά για τα έξοδα που έχεις αν έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω. Φαντασου ποσο χαλια ειναι οι εργασιακες συνθηκες εδω, που ορισμενοι λιγουρευονται ενα ψωροεπιδομα 300 ευρω. Και μαλιστα ενα επιδομα που σχετιζεται με πόνο και φάρμακα. Αληθεια, τι να σου κανουν τα 300 οταν μένεις με γονεις που μπορει να σε πατάνε κάτω και να επιβαρυνουν περαιτερω την υγεια σου; Το ποσό αυτο ειναι εμπαιγμος και ντροπη
Απελπισια.
Ερώτηση για οποιον ξερει, μπορει κάποιος που παιρνει αυτα 338 να εργαζεται παραλληλα χχωρις να του κοψουν το επιδομα;
Μονο σε κοινωφελη δήμων ή αν η αναπηρία οφείλεται σε ψυχιατρική πάθηση όπου επιτρέπεται να εργάζεσαι μέχρι συγκεκριμένο εισόδημα.
Λυπαμαι πολύ γι αυτο που βιώνεις. Οι φίλοι σου είναι κάφροι το λιγότερο και καλύτερα να απομακρυνθεις από αυτούς. Άνθρωποι κοντινοί που λένε τέτοια πράγματα δεν είναι απλά αγενείς αλλά τερματικά αναισθητοι αναλγητοι. Έχω φίλο ΑΜΕΑ αλλά με πρόβλημα που του επιτρέπει και να δουλεύει παράλληλα ενω το πρόβλημα του δε φαίνεται κι εξωτερικά αλλά ποτέ δε θα σκεφτόμουν να του πω τέτοια καφρίλα.
Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ δυσάρεστο για σένα να το ακούς αυτό Ιουλία. Σαν να σε κοροϊδεύει κάποιος στα μούτρα. Αλλά μην σου κάνει και πολύ εντύπωση. Καταρχάς όπως λέει η Ρένα, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να στο λένε σε προσπάθεια παρηγοριάς, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι τα κάνουν χειρότερα. Αν όμως το εννοούν, είναι μια ανώριμη στάση που οι ίδιοι θα μετάνιωναν και καταδίκαζαν αν δοκίμαζαν τι σημαίνει αναπηρία. Οι άνθρωποι ως γνωστόν ζηλεύουν ό,τι δεν έχουν και δεν είναι ευχαριστημένοι με αυτό που έχουν, αδυνατώντας να δουν λίγο παραπέρα τα αρνητικά αυτού που ζηλεύουν. Όντας μπουχτισμενοι από την καθημερινή εργασία… Διαβάστε περισσότερα »
Θελω να παραδεχτώ οτι το εχω κανει και γω εν ειδη αστειου και παρηγοριας για να ελαφρυνω την ατμοσφαιρα και να διασκεδασω οχι ανάπηρο, αλλά αγαπημενο μου προσωπο καρκινοπαθη που εξαρτούνταν απο τους αλλους, για την καθημερινή του επιβιωση. Ισως ακουγεται εκ των υστερων και εκτος πλαισίου σκληρο αλλά τις δεδομενες στιγμες οι μηχανισμοι άμυνας ειναι διαφορετικοι για καθε άνρθωπο. Λυπάμαι αν δεν βρισκεις κατανοηση και ειναι λογικό να χανεις και την υπομονή σου με το μακρύ και το κοντο του καθενος. Δεν ξερουμε πω να φερθουμε…
Αυτοι που σου ειπαν κατι τετοιο, ή ηθελαν να σε “παρηγορησουν” με αυτον τον τροπο, δείχνοντας τις “θετικες” πλευρες μιας αναπηριας, (βαζω τα εισαγωγικα γιατι προφανως ουτε παρηγορια ειναι ουτε θετικες πλευρες εχει) ή απλα δεν ξερουν τι τους γίνεται. Δεν ξερω τι αλλο να σκεφτω. Εχω γινει μάρτυρας της απαξιωσης των προβληματων των αλλων, λογω αγνοιας κι ελλειψης ενσυναίσθησης. Πχ να λενε για καποιον διαβητικο “ελα μωρε, δεν μπορει να τρωει γλυκά και βαζει και μια ενεσουλα πως κανει ετσι” ή μια γυναικα να ψεγει την αδερφη της που πηρε πολυ βαρια το θανατο του γιου της απο επιθετικό… Διαβάστε περισσότερα »