Παρόλο που κάνουμε και η δυο ψυχοθεραπεία, νομίζω πως η τωρινή θεραπεύτρια της δεν την βοηθά, καθώς το πρόβλημα της εντείνεται σε βαθμό που δεν είναι πλέον διαχειρίσιμο από μεριά μου.
_______________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα, έχω ξεμείνει από ιδέες / λύσεις και πλέον ψάχνω κάποια τρίτη ή τέταρτη γνώμη μπας και υπάρχει κάτι που δεν έχω σκεφτεί.
Με την σύντροφο μου είμαστε μαζί περίπου 10 χρόνια, τα τελευταία 6 σε συγκατοίκηση. Μιας και είμαστε και οι 2 στο χώρο της αρχιτεκτονικής σχεδιάσαμε παρέα και φτιάξαμε ένα πολύ όμορφο σπίτι που πραγματικά χαίρομαι να γυρνάω μετά τη δουλειά.
Το πρόβλημα μου είναι πως πλέον η συντροφός μου έχει γίνει απίστευτα υποχόνδρια και περίεργη σε βαθμό που νομίζω θα τρελαθώ.
Μετά την καραντίνα απέκτησε τρομακτικές συνήθειες που δεν άφησε ποτέ: καθαρίζει σχολαστικά τα ψώνια του σουπερ μαρκετ με αντισηπτικό, εποπτεύει το πότε πλένουμε τα χέρια μας, εάν υπάρξει παπούτσι εντός του σπιτιού γίνεται μάχη.
Το ίδιο συμβαίνει και με τις δουλειές του σπιτιού, ενώ τις έχουμε μοιράσει πάντα θα επιστρέψει να ξανακαθαρίσει τα μπάνια που έκανα, να απλώσει πιο αραιά τα ρούχα που άπλωσα για να αερίζονται, να περάσει με οινόπνευμα τον πάγκο της κουζίνας, να ανεβάσει την θερμοκρασία του πλυντηρίου στους 60 και να απολυμάνει τον πάγκο.
Ενώ έχουμε επίσης μια κυρία που βοηθάει στις δουλειές τα ΣΚ, θεωρεί πως δεν καθαρίζει καλά και ακόμα και τον λίγο χρόνο που έχουμε μαζί πάλι ασχολούμαστε με το να καθαρίζουμε και να συμμαζεύουμε.
Τέλος έχει αποκτήσει μια γιγαντιαια φοβία για τις ασθένειες, διαβάζει συνεχώς για συπτώματα και αντιμετώπιση αυτών, έχει γεμίσει την κουζίνα με βιταμίνες, συμπληρώματα και κάθε λογής ματζούνια. Ακόμα και τα ταξίδια που απολαμβάναμε πλέον για εμένα είναι μαρτύριο, θα περάσει άπειρες ώρες να καθαρίσει το δωμάτιο του ξενοδοχείου και θα γεμίσει ένα τεράστιο νεσεσερ με φάρμακα, κόβιντ τεστ, αντιφλεγμονώδη και ό,τι άλλο κρίνει απαραίτητο.
Παρόλο που κάνουμε και η δυο ψυχοθεραπεία, νομίζω πως η τωρινή θεραπεύτρια της δεν την βοηθά, καθώς το πρόβλημα της εντείνεται σε βαθμό που δεν είναι πλέον διαχειρίσιμο από μεριά μου, προχθές τσακωθήκαμε γιατί φοβόταν πως θα τυφλωθεί επειδή ανέβηκε η μυωπία της.
Κλείνοντας, πραγματικά δεν ξέρω τι να κάνω πλέον. Ενώ νιώθω πως είναι ο ανθρωπος μου, ο άνθρωπος που θα ήθελα να κάνουμε ένα παιδί μαζί, φοβάμαι υπερβολικά την προοπτική να είναι έγκυος σε μια τέτοια ψυχική κατασταση.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Crisis Management
_____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Κατανοώ ότι δεν ήταν πάντοτε έτσι η γυναίκα αυτή, αντίθετα έγινε έτσι όταν μεσολάβησε η πανδημία, η οποία ούτως ή άλλως μας άφησε σε όλους ψιλοκουσουράκια.
Ξέρω ότι δεν υπερβάλλεις επειδή αναφέρεις ότι δεν της φαίνεται καλή η δουλειά της κυρίας που φέρνετε και πληρώνετε για να βοηθά με την καθαριότητα. Δηλαδή κατάσταση παράνοιας.
Στο μεταξύ τα δύο, η φοβία για τις αρρώστειες κι η φοβία για τη βρομιά, στο όριο του ψυχαναγκασμού, συσχετίζονται απόλυτα. Είναι φόβος θανάτου. Οι ασθένειες κι η βρομιά είναι ενδείξεις ζωής, μόνο οι πεθαμένοι δεν βρομίζουν και δεν αρρωσταίνουν.
Εφόσον παραδέχεσαι ότι το πρόβλημα έχει ψυχολογική βάση που δεν είναι διαχειρίσιμη με την απλή λογική ή και με την παρούσα ψυχολογική βοήθεια, είναι μονόδρομος η αλλαγή ψυχοθεραπείας. Πιθανώς να την βοηθήσει συγκεκριμένα η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία. Κι εφόσον υπάρχει αντίσταση σε αυτό, δεν σου αφήνονται πάρα πολλές επιλογές. Ναι μεν η ίδια κυρίως υποφέρει, όμως οικογένεια έτσι είναι δύσκολο να κάνετε: θα τρελαθείτε ομαδικά. Ίσως αυτό να είναι ένα καλό σημείο διαπραγμάτευσης για να πειστεί για την αλλαγή θεραπευτή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φαίνεται για Ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχή που είναι μια μορφή αγχωδους διαταραχης, και είναι άλλο πράγμα από την ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχή προσωπικοτητας. Ζητήστε επίσημη διάγνωση για να βεβαιωθείτε. Μπορεί να συμβεί στον καθένα και συχνά πυροδοτείται από μεγάλα γεγονότα ζωης ή κρισεις, οπως η περιοδος της πανδημιας ή υπάρχει από νωρις στην παιδική ηλικία. Χρειάζεται ψυχοθεραπευτή που να ειδικεύεται σε ειδική θεραπεία για τη διαταραχή αυτή, που λέγεται θεραπεία έκθεσης. Επίσης γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία παράλληλα, γιατί η διαταραχή αυτή έχει ρίζες βαθιά και το κυρίαρχο στοιχείο είναι ο φόβος. Είναι διαταραχή που κυριολεκτικά σου διαλυει τη ζωή. Συχνά χρειάζεται και φαρμακοθεραπεία με αντικαταθλιπτικά.… Διαβάστε περισσότερα »
Το ίδιο ακριβώς συνέβη και σε άτομο του περιβάλλοντος μου που πάσχει από διαγνωσμένη ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχή. Μετά την πανδημία έγινε απίστευτα υποχόνδριο, με τεράστιο φόβο ασθενειών και πλέον το ελέγχει κάπως και με ψυχοφαρμακα. (Όχι εντελώς όμως , κάθε 10 μέρες θα κάνει μια επίσκεψη στο νοσοκομείο για έναν πόνο ,η μούδιασμα η τσίμπημα που ενιωσε).Ίσως μόνο η ψυχοθεραπεία δεν τη βοηθάει,(μπορεί δηλαδή να πρέπει να αποταθεί και σε ψυχίατρο) και πιθανότατα να χρειαστεί να αλλάξει ψυχοθεραπευτρια.
Ισως να χρειάζεται φαρμακευτικη αγωγή από ψυχίατρο αφού γίνει πρώτα διάγνωση. Η ψυχοθεραπεία δεν λειτουργεί πάντα.
Λοιπόν ,δεν κατάλαβα αν γράφει άνδρας ή γυναίκα … Whatever … Μετά την καραντίνα πολλοί άνθρωποι απέκτησαν κάποιες συνήθειες που δεν έχουν αποχωριστεί ακόμα. Κάποιες είναι χρήσιμες ,κάποιες υπερβολικές σαν αυτές που περιγράφεις . Καταλαβαίνω ότι στις άλλες πτυχές της ζωής είστε καλά ,όσος χρόνος απομένει. Σίγουρα δεν προχωράς σε οικογένεια αν υπάρχουν τέτοια ανοικτά θέματα . Δε μας λες ,αν το έχετε συζητήσει ,αν το αναγνωρίζει σαν πρόβλημα κι αν επιθυμεί έστω και λίγο να το μετριάσει . Προσπάθησε σιγά σιγά να την αποσπάσεις από αυτά που θεωρεί απαραίτητα ,ένα ένα τη φορά . Στρέψε αλλού τη σκέψη της… Διαβάστε περισσότερα »
Εχει σημασια αν γραφει αντρας ή γυναικα; Και αν ναι τι σημασια εχει;
Απλώς γράφει “την” στο τελος, ενώ δεν προκύπτει από το κείμενο, είχα την ίδια απορία
“φοβάμαι υπερβολικά την προοπτική να είναι έγκυος σε μια τέτοια ψυχική κατασταση” το αναφέρει σαν κάτι που μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή, οπότε πρέπει να είναι άντρας.
Προκύπτει σαφώς από την εκφώνηση της Ρενας …η ιστορία της , όπως…κλπ.
Αναφέρεται στη θεματοθετρια.
Δυστυχώς, μετά την καραντίνα κάποιοι άνθρωποι έγιναν αυτό ακριβώς που περιγράφεις μόνο που δεν μας αλείφουν και μας με αντισηπτικό. Η θεραπεύτρια σας δεν κάνει δουλίτσα και το ξέρεις, άρα αλλάζεις θεραπευτή. Εγώ προτείνω ψυχίατρο για μια τέτοια περίπτωση διότι οι ψυχολόγοι δεν έχουν την άδεια να χορηγούν φάρμακα.
Αυτό που λέτε για τρίτους ότι η ψυχοθεραπεία δεν τη βοηθά δεν το καταλαβαίνω. Το θεωρεί η ίδια πρόβλημα; θέλει να αλλάξει κάτι σε αυτές τις συνήθειες; δεν φαίνεται πουθενά από το κείμενο κάτι τέτοιο. Μπορεί κάλλιστα να μην το θεωρεί πρόβλημα ή ίδια αλλά κάτι το φυσιολογικό και να συζητάει για ΑΛΛΆ πράγματα στη θεραπεία που απασχολούν ΤΗΝ ΊΔΙΑ και όχι κάποιο τρίτο. Η θεραπεία δεν γίνεται για να αλλάξουμε πράγματα που θέλουν οι άλλοι, αλλά πράγματα που θέλουμε εμείς.
Υ. Γ.: Στο πλύσιμο χεριών τριγκαρίστηκα. Να τα πλένετε γενικά (δεν πάει στ@ γραφ@ συγκεκριμένα).
Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι η αρρωστοφοβία που έχει και επηρεάζει τη διάθεσή της και τη ζωή της. Κατά τα άλλα, δε μου φαίνεται υπερβολή ή ένδειξη ψυχοπάθειας να σκουπίζει με μαντηλάκια τα ψώνια ή να μη θέλει να πατάνε με παπούτσια μέσα στο σπίτι. Πολύς κόσμος τα κάνει αυτά, ειδικά μετά την πανδημία.
Συνήθως τα άτομα με ΙΨΔ (εκτος από πολύ σοβαρες στγκεκριμενες περιπτωσεις) αναγνωρίζουν πληρως ότι οι σκέψεις και οι πράξεις τους είναι υπερβολικές ή λάθος και γνωρίζουν ότι κάτι δεν πάει καλά με τους ίδιους. Υπάρχει η επίγνωση, δηλαδή. Και συχνά αναζητούν θεραπεία για το πρόβλημα αυτό. Απλώς δεν έχουν τον έλεγχο πάνω στις σκέψεις και τις πράξεις αυτές. Η ψυχοθεραπεία βοηθά αρκετά με τη ρίζα του προβλήματος, δηλαδή για ποιον λόγο εμφανίστηκε ή πυροδοτήθηκε, αλλα δε βοηθά με τα κλινικά συμπτώματα. Εκεί χρειάζεται θεραπεία έκθεσης και πιο συγκεκριμένα θεραπεία έκθεσης και προληψης αντίδρασης (ERP). Ίσως αυτό είναι το κομμάτι που… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως ήταν πιο γενικό το σχόλιό μου και όχι για τη συγκεκριμένη ιστορία. Απλά το ανέφερα διότι δεν φαίνεται πραγματικά πουθενά απ’ το κείμενο αν αυτή η συμπεριφορά προβληματίζει τη σύντροφο. Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: α) Αν προβληματίζει και την ίδια και προσπαθεί να το λύσει αλλά δεν μπορεί, τότε ναι, δεν δουλεύει η θεραπεία, αλλά αυτό είναι ΥΠΟΘΕΣΗ. β) Αν δεν το θεωρεί πρόβλημα -είτε είναι είτε δεν είναι στην πραγματικότητα, είτε είναι είτε δεν είναι προβληματική η συμπεριφορά της – δεν θα το συζητάει στη θεραπεία. Θα προσπαθεί να λύσει άλλα προβλήματα στα οποία δεν ξέρουμε αν κάνει πρόοδο… Διαβάστε περισσότερα »
Κατάλαβα πώς το εννοείτε και συμφωνώ σε όλα. Όντως θα μπορούσαν να ισχύουν τα δυο σενάρια που λέτε. Μιλώντας καθαρά βιωματικά, όπως οι περισσότεροι υποθέτω, όταν βλέπουμε σημάδια υποχονδρίασης, θεωρούμε (και σωστά, αν με ρωτούσατε) ότι το άτομο χρειάζεται καποια θεραπεία. Ο περισσότερος κόσμος δε γνωρίζει τι είναι η υποχονδριαση, η ΙΨΔ ή η φοβία υγείας. Βλέπουν απλώς την υπερβολή του πράγματος και θεωρούν ότι πρέπει να παρέμβει κάποιος ειδικος. Δε γνωρίζουν, όμως, τι ειδικός. Όταν λοιπόν το άτομο ξεκινά ψυχοθεραπεία κι αυτή δε φέρνει αποτελέσματα, θεωρούν ότι η θεραπεία δε δουλεύει και πως κάτι άλλο πρέπει να γίνει. Εν… Διαβάστε περισσότερα »
(Πως ξέρουμε ότι είναι η crisis management και όχι ο crisis management?)
Ήρθα για να πω μόνο ότι η αύξηση της μυωπίας σε ενήλικα, του οποίου η όραση μέχρι πρότινος ήταν σταθερή, είναι όντως κάτι ανησυχητικό. Όχι για τύφλωση, αλλά σίγουρα χρήζει διερεύνησης (πχ νεανικός καταρράκτης).
Για πόση αύξηση μιλάμε? Δεν παίζει να είναι από τρελές ώρες μπροστά στον υπολογιστή κ διάβασμα?
Συνήθως η μυωπία σταθεροποιείται στα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης. Αν ανέβαινε ασταμάτητα, όσοι δουλεύουμε σε γραφεία με υπολογιστή θα είχαμε 20 βαθμούς. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να το ψάξει.