H Ρένα απαντά: Διάλειμμα στη σχέση

Χώρισα με το αγόρι μου, που ήμασταν 2.5 χρόνια μαζι, γιατί ένιωθα παραμελημένη και δεν έβλεπα προσπάθεια, αν και ούτε εγώ έκανα.

_______

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γειά σας, γράφω σε όλη την παρέα να ακούσω και μια παραπάνω γνώμη που εχω ανάγκη.

Πριν τα Χριστούγεννα του ’24 χώρισα με το αγόρι μου, που ήμασταν 2.5 χρόνια μαζι γιατί ένιωθα παραμελημένη και δεν έβλεπα προσπάθεια, αν και ούτε εγώ έκανα. Μετά απο ενα μήνα τα ξαναβρήκαμε, αλλα μετά ζήτησε χρόνο αυτός επειδή δεν ήταν ο ίδιος άνθρωπος. Καναμε no contact, εγώ δούλεψα με τον εαυτό μου, επέλεγα κάθε μερα αυτον, το Πάσχα ξαναβρεθηκαμε και πιο κοντά, μετά συνεχισαμε να μιλάμε κάθε μέρα. Αλλά την ίδια στιγμή έβγαινε με κάποια αλλη και εγώ με κάποιον άλλο.

Αρχές Ιουλίου, τού ειπα οτι δεν μπορω αλλο ετσι, εγω θέλω αυτόν, και άκουσα παλι τα ιδια μεγαλα λογια “είσαι ο έρωτας της ζωής μου, εισαι ο άνθρωπος μου, η οικογένειά μου , δεν θα μού πει καμία αν θα συνεχίσω να μιλάμε και το ίδιο και εσυ “, τού ειπα οτι περιμένω να σκεφτεί τι θελει και οτι είμαι εδω γιατί εγώ παλι επιλέγω αυτον.

Μετά απο 1 μήνα δεν άντεξα και τον έσβησα απο παντού, δεν ξερω τι ήθελα μάλλον να με αρπαξει και να μού πει σε θελω και πάμε να φύγουμε. Πλέον 2 μήνες μετά, ενώ κανω πράγματα για μενα και ξερω μεσα μου οτι αν ήθελε κάτι θα έκανε και μού αξίζει κατι καλύτερο, η καρδιά δυστυχώς τον θέλει πολύ. Θέλει να αγαπάει αυτόν και να είναι μαζι του. Θελω να στείλω κατι. Τι κανω; δωστε φώτα. Συγγνώμη για τη γρήγορη κακογραφή!

ΑΠΟ ΤHΝ – Κολλημένη

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Kαλά έκανες και μας έγραψες επειδή θα σου πω κάτι που δεν θα σου πει άλλος κανείς. Αυτή τη στιγμή και από τα Χριστούγεννα του ’24 παίζετε ρόλους με τον σύντροφό σου. Αυτό το «επιλέγω αυτόν» είναι μετάφραση του I choose him που επανεμφανίζεται με ανησυχητική συχνότητα σε όλη την αμερικανόφερτη ποπ κουλτούρα, μέσω κινηματογράφου, τραγουδιών, σόσιαλ μίντια και memes. Δουλεύετε μέσα από ένα προδιαγεγραμμένο σενάριο, το ίδιο σενάριο.

Η φράση «όλοι δουλεύουμε με το ίδιο σενάριο» είναι ένα απόσπασμα της Αμερικανίδας συγγραφέα Gillian Flynn από το μυθιστόρημά της Gone Girl. Το απόσπασμα υποδηλώνει ότι στη σύγχρονη κοινωνία, οι άνθρωποι, όταν αντιμετωπίζουν σημαντικά γεγονότα όπως ένας θάνατος/χωρισμός ή όταν υιοθετούν διαφορετικές περσόνες, συχνά βασίζονται σε ένα προδιαγεγραμμένο, ίσως και κλισέ, σενάριο λέξεων και συμπεριφορών αντί να εκφράζουν τον αληθινό, αυθεντικό εαυτό τους.

Κι εδώ ξεκινάει το πρόβλημα.

Όταν ακούς «χρειάζομαι χρόνο» είναι εύσχημη χυλόπιτα. Ο χρόνος δεν δημιουργεί κάτι διαφορετικό, ούτε αλλάζει κάτι στο πλαίσιο που λειτουργούν δυο άνθρωποι, εκτός κι αν κάποιος από τους δυο έχει κάποια βαριά ασθένεια ή είναι σε χώρα του εξωτερικού με περιορισμούς στην μετακίνηση ή κάτι ανάλογο. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση σημαίνει ότι δεν θέλει αρκετά. Κι ο λόγος που δεν θέλει αρκετά μπορεί να σχετίζεται με τον σύντροφο ή μπορεί και να μην σχετίζεται, σίγουρα όμως τον εμπλέκει. Όπως εσένα στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Οι άνθρωποι αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου, ανάλογα με τις εμπειρίες και τις συνθήκες, όμως η δυναμική των σχέσεων εδραιώνεται από τις αρχές. Η εξέλιξη κι η παραμέληση που ένιωθες δείχνει ότι υπήρχε κάτι, το οποίο όμως δεν ανταποκρινόταν σε αυτό που ονειρευόσουν. Συνήθως αυτά αναδύονται μετά τον πρώτο χρόνο, ο πρώτος χρόνος είναι γνωρίζω τον άλλον, είναι το μετά που δείχνει αν ταιριάζεις όντως. Στα 2,5 χρόνια έχεις πλέον δει ότι τελικά δεν ταιριάζατε και τόσο πολύ, φανερό από το ότι δεν είχες διάθεση να προσπαθήσεις ούτε εσύ. Και παίρνεις μια απόφαση: να χωρίσετε.

Οι αποφάσεις έχουν όμως συνέπειες. Η συνέπεια ήταν να συνειδητοποιήσει κι εκείνος ότι δεν πολυταιριάζατε τελικά, γιατί αν πολυταιριάζατε και πολυκαιγόταν είχε όλες τις ευκαιρίες να επιστρέψει, του τις έδωσες εσύ!

Παίζει επίσης και το θέμα του εγωισμού. Υπάρχουν άνθρωποι που άπαξ και τους χωρίσεις δεν θέλουν να τα βρουν ξανά. Θεωρούν ότι επομένως η δέσμευση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή, άρα δεν μπορούν να βασιστούν. Πράγματι δεν μπορείς σε κανέναν να βασιστείς όσο στον εαυτό σου σε αυτή τη ζωή, αυτό είναι γενική αρχή. Αλλά δεν ξεκινάμε μια ερωτική σχέση με το ενδεχόμενο να μας χωρίσουν, είναι κυνισμός. Ξεκινάμε με αισιοδοξία, με ένταση, με πάθος -αφηνόμαστε να μας παρασύρει, αλλιώς ποιό το όφελος; Συντάσσουμε και συμβόλαιο άμα είναι να το δούμε ως εμπράγματη συνδιαλλαγή.

Αν λοιπόν αυτό το πράγμα ξενερώσει η σχέση λήγει, ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες όταν δεν υπάρχουν βαρίδια ή μεγάλη επένδυση (χρόνου, συναισθημάτων, χρήματος, προοπτικών). Από το ύφος σου κρίνω ότι είστε στη δεκαετία των 20-30 κι επομένως ο χωρισμός αυτός δεν τραυματίζει κάποια τρομακτική επένδυση των παραπάνω. Γι’αυτό είναι συνάμα εύκολο, αλλά και κάπως γελοίο, αυτό που σου λέει «είσαι ο έρωτας της ζωής μου». Αυτή είναι φράση που την λες στο νεκροκρέββατο, όταν είσαι 85 χρονών κι έχεις περάσει χρόνια μαζί με έναν άνθρωπο που μοιράστηκες ψωμί κι αλάτι. Τότε είναι ακριβό. Όχι τώρα, τώρα είναι φθηνό και πρόστυχο. Πώς ξέρει το μέλλον; Ποιός του το αποκάλυψε; Κάνατε διάλειμμα στη σχέση και δεν έχει πρόθεση το διάλειμμα αυτό να λήξει, εξερευνά τις επιλογές του κι αφήνει χαραμάδες μήπως προκύψει παράπλευρο όφελος εφήμερο και επιφανειακό από σένα, σε κρατάει «ζεστή» αλλά δεν θα σε ξαναδεί ποτέ ξανά για μόνιμη σχέση.

Πάρ’το απόφαση, κατάπιε την πίκρα σου, ήταν επιλογή σου για κάποιο λόγο να χωρίσετε, και μην τραβάς από τα μαλλιά μια κατάσταση για να δεις ενδόμυχα πόση εξουσία μπορείς να ασκήσεις εκ νέου πάνω του. Αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις, ώστε τουλάχιστον να μείνει μια όμορφη ανάμνηση.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News