H Ρένα απαντά: Δεν θέλει να χωρίσουμε

Παραμελεί εμένα και το παιδί.

_____________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σου Ρενα κ Αμποομαδα.

Ειμαι παντρεμενη, με ενα παιδακι σχεδον τριων ετων. Ζω σε χωρα του εξωτερικου – ατιμη κριση, μας ξεριζωσες. Το προβλημα που εχω ειναι ο – ελπιζω συντομα πρωην – αντρας μου. Ειμαστε μαζι σχεδον δεκα χρονια, γνωριστηκαμε εδω, μας ενωσε η κοινη καταγωγη, κουλτουρα, εμπειριες… Για αρκετα χρονια ημασταν καλα μαζι. Οχι τελεια – ποια σχεση ειναι τελεια – αλλα καλα.

Τα προβληματα μας ξεκινησαν τα τελευταια 4 περιπου χρονια, καναμε μια επενδυση κ απο τοτε σκοτωνομαστε για τη διαχειρηση της. Στο καπακι μενω εγκυος, παντρευομαστε κ με το που γεννηθηκε το παιδι ειναι σαν να ανοιξαν τα ματια μου. Δεν εχω πια την υπομονη να λεω ‘ενταξει δεν πειραζει’ σε ολα οσα ελεγα. Εχω υπομεινει πολλα για να κρατησω αυτη τη σχεση κ τωρα με μουτζωνω. Εφερα ενα παιδι στον κοσμο κ εχει ενα πατερα που ειναι αδιαφορος, ανωριμος – κοντευει τα 40 – που δεν ενδιαφερεται για κοινωνικοποιηση γιατι ‘εγω εκανα φιλους οταν ημουν μικρος κ μου φτανουν’ – ασχετο που ειναι στην αλλη ακρη του κοσμου ολοι – κ που παραμελει και εμενα και το παιδι. Το παιδι ειδικα, το παραμελει σε σημειο που το θετει σε κινδυνο γιατι ‘ελα, τι θα παθει;’. Εχω αρκετα παραδειγματα δυστυχως κ τα εχω σημειωσει ολα για οταν επιτελους χωρισουμε κ βρεθουμε αντιμετωποι.

Κ ερχομαι στο θεμα. Θελω να χωρισω. Του το λεω, τουλαχιστον μια φορα το μηνα, σιγουρα καθε φορα που θα τσακωθουμε και κανει σαν να μην ακουει. Σκοτωνομαστε, του ζηταω διαζυγιο και μια ωρα μετα ερχεται κ μου το παιζει μεσα στη τρελη χαρα. Σεξ δεν κανουμε, την τελευταια φορα που προσπαθησαμε ουτε εμενα μου εβγαινε ουτε εκεινου. Οποτε τον ρωταω στα σοβαρα πως βλεπει το μελλον του (ετσι θα ζησουμε, χωρις σεξ μια ζωη, γιατι σιχαινομαστε πλεον ο ενας τον αλλον;), μου απαντα οτι αυτος ειναι οκ με αυτο κ ειναι ευτυχισμενος (με τι, δε μπορω να καταλαβω, εχω καταντησει να μην αναγνωριζω τον εαυτο μου στο πως του φερομαι πλεον).

Ζω το θεατρο του παραλογου. Θελω ιδανικα να χωρισουμε συνεναιτικα κ οσο πιο ομαλα γινεται για το παιδι, πως θα αντιμετωπισω ομως αυτη την αρνηση του αντρα μου να καταλαβει; Να σημειωσω οτι υπαρχουν θεματα ψυχικης υγειας στην οικογενεια του κ φοβαμαι μηπως αυτη η συμπεριφορα ειναι δειγμα οτι κ ο αντρας μου εχει καποιο θεμα. Τι με συμβουλευετε?

ΑΠΟ ΤΗΝ – Θεατρο του Παραλογου

__________________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Αντίθετα από τη σύναψη σχέσης, που χρειάζεται δύο, η διάλυσή της χρειάζεται μόνον έναν. Αρκεί να θέλει ένας να χωρίσει ώστε να πάρει το πράγμα το δρόμο του, αν όχι πρακτικώς, πάντως σίγουρα ως απόφαση προς πραγματοποίηση. Δεν χρειάζεται να συμφωνήσει δηλαδή.

Κατανοώ ότι θέλεις ένα ήρεμο διαζύγιο και πολύ πιθανώς να το πετύχεις κιόλας επί του πρακτέου (η διαμάχη απαιτεί δυνάμεις που δεν φαίνεται να διαθέτει αυτή τη στιγμή), αλλά θα πρέπει να συμβουλευτείς δικηγόρο ειδικευμένο στα διαζύγια ώστε να σε διαφωτίσει επ’αυτού. Επίσης δεν ξέρω αν πρέπει αυτό να γίνει σε ελληνικό έδαφος ή στη χώρα που βρίσκεστε, ανάλογα σε ποιό δίκαιο συνάφθηκε ο γάμος, πρέπει να ερωτηθεί κι αυτό στον ειδικό.

Νομίζω, εξ όσων μας λες, ότι πράγματι κάτι συμβαίνει με το σύζυγο. Η αποσυνάγωγη συμπεριφορά, το αποτράβηγμα από το σεξ,, η παραμέληση των οικείων, η έκθεση ανηλίκου σε κινδύνους είναι ανησυχητικά σημάδια ότι κάτι δεν πολυπάει καλά. Όχι ένα-ένα μόνο του, αλλά όλα μαζί κάτι υποδεικνύουν. Ωστόσο αυτό είναι ένα δεύτερο ζήτημα που απασχολεί από ιατρικής πλευράς και θα πρέπει να αναζητηθεί βοήθεια και γνωμάτευση με τη συνεργασία του. Το διαζύγιο μπορεί να βγει ανεξαρτήτως. Και δεν υπάρχει ανάγκη οποιασδήποτε ενοχής σου σχετικά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News