Τρώγαμε και δίπλα ήταν ένα κορίτσι περίπου 12-13 χρονών με τη φίλη της, βαμμένες φουλ και με τεράστια νύχια ακρυλικού, να ποζάρουν επι αρκετή ώρα κ να φωτογραφίζονται.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα,
Με προβληματίζει που βλέπω γύρω μου μικρά κορίτσια με αμφίεση και συνήθειες μεγάλων γυναικών (πχ τεχνητά νύχια). Τρώγαμε με το φίλο μου τις προάλλες και δίπλα ήταν ένα κορίτσι περίπου 12-13 χρονών με τη φίλη της, βαμμένες φουλ και με τεράστια νύχια ακρυλικού, να ποζάρουν επι αρκετή ώρα κ να φωτογραφίζονται. Δεύτερο παράδειγμα: στην παραλία, κορίτσι που σωματικά μοιάζει 11-12 ετών, με μαύρο μαγιώ, με σκισίματα, που μου χτυπάει άσχημα στο μάτι για την ηλικία της. Τρίτο παράδειγμα: συζητάω με τη διευθύντριά μου για τη κόρη της, η οποια τους ζητάει συνεχώς 40άρια κ πλέον για να φτιάχνει τεχνητά τα νύχια της. Ο σύζυγος λέει άστη δεν έχει νόημα να της πάμε κόντρα. Η κοπέλα ισχυρίζεται ότι έτσι κάνουν οι φίλες της και θα την απομονώσουν αν δεν κάνει τα ίδια.
Δε λέω ότι στην εποχή που ήμουν έφηβη ήταν όλα τέλεια, αλλά το γεγονός ότι μου επιτρεπόταν να βάφω τα νύχια μου ή να βάφομαι σε λογικά πλαίσια όταν έβγαινα τη βόλτα μου το σκ, αλλά όχι στο σχολείο (όπου κι εκεί όποια κοπέλα βαφόταν έντονα έπαιρνε αποβολή από ορισμένους καθηγητές), θεωρώ ότι ήταν πιο νορμάλ. Και τότε βέβαια μπορούσε κάποια αν θέλει να βαφτεί κρυφά ή να βγάλει τα μισά ρούχα από αυτά που φορούσε βγαίνοντας από το σπίτι και ξεφεύγοντας από το βλέμμα του γονιού.
Αλλά αυτό τώρα είναι λογικό; Να βλέπεις 13χρονα, που είναι ακόμα παιδιά κατ´ εμέ, να κυκλοφορούν με τεράστια τεχνητά νύχια και να ποζάρουν για να φωτογραφηθούν με αυτά; Λέμε ότι έγινε η κοινωνία πιο ανεκτική αλλά μήπως ωθεί τα κορίτσια στο να φέρονται σαν γυναίκες πριν την ώρα τους; Εκτός αυτού βλέπω ότι και το ντύσιμο έχει ξεφύγει, στο να φαίνεται όλο και περισσότερο δέρμα ή ακόμα και τα μισά οπίσθια. Μου φαίνεται ότι χάνουν την παιδικότητά τους με όλα αυτά.
Ποια είναι η γνώμη σου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαίρη
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ανοίγεις ένα θέμα φεμινιστικό και πάρα πολύ καυτό. Λέγεται αστυνόμευση σώματος, ηθικός πανικός αλλά και διάθεση ελέγχου πάνω στις γυναίκες. Δεν το συνειδητοποιείς ίσως, κατανοητό, κι εστιάζεις στο αισθητικό κομμάτι, το ακαλαίσθητο των ακρυλικών νυχιών. Βέβαια τα νύχια έχουν μια συγκεκριμένη σημειολογία πίσω τους, την οποία αναλύσαμε σε πρότερο χρόνο κι ίσως έχει νόημα να διαβάσεις. Δεν σημαίνει ότι γνωρίζουν όλες οι μακρυνυχούδες, θα εξηγήσω γιατί παρακάτω, αλλά όταν εξετάζουμε ένα θέμα πρέπει να έχουμε τις θεωρητικές προσλαμβάνουσες ώστε να γνωρίζουμε για τι μιλάμε.
Κυρίως το αισθητικό κομμάτι είναι το προκάλυμμα της διάθεσης ελέγχου πάνω στους άλλους. Ας θυμηθούμε εκείνον τον διαβόητο δικηγόρο εκ Θεσσαλονίκης που αστυνόμευε τις γυναίκες στην παραλία «επειδή του χαλούσαν την αισθητική του». Επειδή ακριβώς η αισθητική ως ποιότητα δεν αμφισβητείται εύκολα. Εμένα ας πούμε με απασχολεί περισσότερο το θέμα υγιεινής: πόσος μύκητας και βακτήριο συσσωρεύεται κάτω από το ακρυλικό νύχι ή αν το κοριτσάκι καθίσει με το κοφτό πάνω στην άμμο πάνω στο παιχνίδι δεν θα κινδυνεύει μετά με ουρολοίμωξη, κολπίτιδα κι άλλα τέτοια «ευχάριστα» καλοκαιρινά; Αυτά είναι μετρήσιμα, επιστημονικά, δημιουργούν γεγονότα. Η αισθητική είναι φλου.
Όμως η επιβολή του γούστου γίνεται πάντοτε από τις ελίτ κι υιοθετείται κάθετα ακριβώς για να κάνουν fit in οι λιγότερο προνομιούχοι! Σατανικό; Στους Μεν και Δεν για παράδειγμα, πρόσεξα, με διαφορά δεκαετιών δυστυχώς, ότι τα νύχια της κατέχουσας έμμεσο πλούτο Βάνας είναι ακρυλικά, κάτι ασυνήθιστο φαντάζομαι για την εποχή που γυρίστηκε η σειρά. Γι’αυτό θα δεις με νύχια τις κλαρινογαμπρίτισσες έφηβες (γιατί αυτό είναι) στα κάπως χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα πλέον. Στα ανώτερα θα δεις βέβαια άλλα, άλλη μεγάλη συζήτηση αυτή… Τα τεχνητά νύχια και τα υαλουρονικά στα χείλια κοστίζουν, επομένως, αφού έχουν να διαθέσουν γι’αυτά, δεν είναι πλέμπα. Έτσι πάει το σκεπτικό. Είναι και ταξικό το θέμα.
Η ενσωμάτωση αισθητικών και κανονιστικών προτύπων στην εμφάνιση είναι πρωτίστως το σκαλί της κοινωνικής αποδοχής κι εξέλιξης. Στις φαβέλες της Βραζιλίας η τεχνητή ομορφιά με τις πλαστικές χειρουργικές τεχνικές είναι το εισιτήριο για μια καλύτερη ζωή. Στο Μπουρνάζι (χωρίς να το εξισώνω με τις φαβέλες) το εισιτήριο για έναν ανεκτό γκόμενο ή μια καλύτερη σχολική ζωή. Η κόρη της διευθύντριάς σου δεν είναι Εκαλιώτισσα, δεν έχει το οικονομικο-κοινωνικό εκτόπισμα να επιβάλλει η ίδια στις συμμαθήτριές της να την αποδεχτούν, επομένως «αναγκάζεται» να ακολουθεί το κοπάδι. Τα κορίτσια, όπως κι οι μεγάλες γυναίκες άλλωστε, κάνουν αυτό που κάνουν τα άλλα κορίτσια (οι άλλες γυναίκες) για να μην ξεχωρίζουν, όχι για να ελκύσουν την αντρική ματιά. Η γυναικεία ματιά είναι που τις καίει και τις τσουρουφλίζει, επειδή εκείνη είναι που τις καταδικάζει οριστικά κι αμετάκλητα. Εσωτερικευμένος μισογυνισμός; You got this right, babe! Η γυναίκα για την άλλη γυναίκα λύκος, για να παραφράσω την γνωστή λατινική ρήση. Μας έβαλαν να φυλάμε τις αδερφές μας για να μας διασπάσουν.
Τα κορίτσια δεν έχουν διαφοροποιηθεί σε σχέση με το παρελθόν επειδή υπάρχει έκπτωση ηθών και ζούμε τις Τελευταίες Μέρες της Πομπηίας. Παρ’όλο που το θέμα αυτό είναι πάρα πολύ κατάλληλο για χιλιάδες κλικς στους ιστοτόπους κι επομένως αναλύεται μέχρι τελικής πτώσης. Τα κορίτσια, οι έφηβες, γι’αυτές μιλάμε, ανέκαθεν ήθελαν να μοιάζουν με τις μεγαλύτερες γυναίκες ως προς τα πρότυπα, δεν έχει κάτι αλλάξει δραματικά ως προς αυτό. Βρίσκονται στην φάση που θέλουν οπωσδήποτε να δείξουν ότι δεν είναι πια παιδιά. Το ίδιο συμβαίνει άλλωστε και με τα αγόρια. Διαφορετικοί τρόποι, ίδιο βαθύτερο μήνυμα. Το γράφεις και μόνη σου: «Και τότε βέβαια μπορούσε κάποια αν θέλει να βαφτεί κρυφά ή να βγάλει τα μισά ρούχα από αυτά που φορούσε βγαίνοντας από το σπίτι και ξεφεύγοντας από το βλέμμα του γονιού.». Και συνέβαινε.
Αυτό που έχει αλλάξει είναι τα πρότυπα. Δεν είναι πια πέρασμα στην επόμενη φάση το κόκκινο κραγιόν και οι ψηλοτάκουνες γόβες. Δεν είμαι όμως σίγουρη αν τα πρότυπα του ’50 στις ΗΠΑ (όπου όλοι έδειχναν σαν φιγουρίνια, ας πούμε) είναι και τα πλέον ενδεδειγμένα επειδή μοιάζουν τακτοποιημένα, φροντισμένα, groomed και κομψά. Θέλω να πω, δεν ήταν καταπιεστικά; Ή μήπως δεν υπήρχε αστυνόμευση και τότε στα γυναικεία σώματα; Γιατί η Σπεράντζα Βρανά υπήρξε το καινοτομικό είδωλο που ήταν άραγε, ενώ η Γκρέις Κέλυ ας πούμε ήταν τελείως διαφορετική;
Καταλαβαίνω την ενόχληση, κουνώντας το κεφάλι μου του Μαθουσαλίξ με συγκατάβαση, όμως δεν νομίζω ότι επιτελούμε κάποιο αντικείμενο με το να το κριτικάρουμε και να το συζητάμε ιδιωτικά. Αν δεν μας αρέσουν τα πρότυπα που κυκλοφορούν και πλασάρονται στις κόρες μας πρέπει να «ψηφίζουμε» με το πορτοφόλι μας. Όχι να κλικάρουμε τις προκλητικές φωτό για να δούμε από την κλειδαρότρυπα ή να φαντασιωνόμαστε οι ίδιες ότι είμαστε influencers με έκθεση σαρκός στα σόσιαλ. Να μην αγοράζουμε για τα παιδιά μας ρούχα ξέκωλα, εφόσον δεν μας ταιριάζουν, ώστε να μην τα θυματοποιούμε στο διαγενεακό τραύμα των παιδοβιαστών.
Αν συνολικά και συλλογικά ασχοληθούμε με τα σοβαρά πράγματα, αν πάψουμε να ενθαρρύνουμε την παραγωγή τέτοιας αισθητικής κουλτούρας, προϊόντων και μουσικής, ούτε και τα εφηβάκια θα κουνιούνται εκστασιασμένα στους ρυθμούς του «Γουστάρω να ‘σαι αλήτης κι εγώ να ‘μαι Madame» χωρίς να καταλαβαίνουν καν τι λένε και τι εννοούν. Με δυο λόγια, έχουμε κι εμείς ευθύνη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κυρια Καραβανου, το σχόλιο σας για το Μπουρνάζι, όπου « η τεχνητή ομορφιά με τις πλαστικές χειρουργικές τεχνικές είναι το εισιτήριο για έναν ανεκτό γκόμενο ή μια καλύτερη σχολική ζωή» ( κατ αναλογία,αν και ευτυχώς όχι εξίσωση προς τις φαβέλες) ειναι τόσο ταξικό και τόσο άδικο που δεν το περίμενα από σας. Πώς νομιζετε ότι ζουν ( ή πώς ζουμε ίσως) στο Μπουρνάζι, κάνοντας «πλαστικές χειρουργικές τεχνικές», για να ξεπεράσουμε το ταξικό μας κόμπλεξ; Στο Μπουρνάζι τα παιδιά, κορίτσια και αγόρια πάνε σχολείο, σπουδάζουν, δουλεύουν για να προοδεύσουν, δεν κοιτάνε να αναδειχτούν τονίζοντας με «πλαστικές χειρουργικές τεχνικές» τα κάλλη τους, τουλάχιστον όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία…
Θα συμφωνήσω σε ένα μόνο πράγμα αγαπητή Μαίρη. Τα εφηβα κορίτσια ( και αγόρια) θέλουν να μεγαλώσουν και να μοιάζουν με μεγάλες γυναίκες( και άντρες). Αυτό όμως το ήθελαν πάντα και τότε που ειμασταν εμείς έφηβες. Γιατί η παιδικοτητα που εσένα σου φαίνεται νορμάλ ,σε αυτά δεν είναι επιθυμητή. Κάτι που λένε τα εφηβακια μεταξύ τους για να χλευάσουν κάποιο συμμαθητή ή συμμαθήτριά είναι ” αυτός ή αυτή κάνει σαν παιδί δημοτικού” . Δεν θέλουν με τίποτα να μοιάζουν με παιδιά δημοτικού άπαξ και περάσουν τη πόρτα του γυμνασίου. Επίσης θέλω να σε βάλω να θυμηθείς πως ήταν η ”… Διαβάστε περισσότερα »
Τα είπες όλα!
Κι εμείς μια από τα ίδια.
Από την αρχή,εκεί γύρω στα 2-3χρ αποφασίζουμε ποιά ΟΧΙ αξίζουν, συζητάμε, είμαστε κοντά στο παιδί μας. Τα Ναι και τα Όχι μας γίνονται σεβαστά όταν συνοδεύονται με λογική συζήτηση.
Μόνο αυτό μπορείς να κάνεις. Να είσαι γονιός ενημερωμένος , συζητήσιμος, να μη σπέρνεις το φόβο και τον όλεθρο, να έχεις λογικά επιχειρήματα , να δίνεις επιλογές και να ξεμπλοκαρεις , να λες ένα καλό λόγο στο παιδί σου, να το επαινείς για τα όσα καταφέρνει ακόμα κι αν σου φαίνονται μικρά , να δίνεις ελευθερία συζητώντας για την ευθύνη της. Η κόρη μου είναι δεκαπέντε. Από τα 11 και μετά κάθε χρόνος είναι εντελώς διαφορετικός από τον προηγούμενο. Θυμάμαι πέρυσι όταν πηγαίναμε για ψώνια την έπιανε μανία καταναλωτισμού. Το εντόπισα και με λογικές κινήσεις θεωρώ το διόρθωσα φέτος. Κι… Διαβάστε περισσότερα »
πες τα. οχι τιποτα αλλο αλλλα η γραφουσα κανει σαν τις γιαγιαδες που παλαιοτερα εκαναν χειροτερα απο ο,τι εμεις τωρα
Και αυτο το επιχειρημα οτι χανεται η παιδικοτητα και μεγαλωνουν πριν την ωρα τους, ειλικρινα πια,δεν το αντεχω. Η παιδικοτητα θα χαθει ουτως ή αλλως.
Εκει γυρω στην πρωτη γυμνασιου αρχιζουν οι μαθητριες μου στο πιανο να αφηνουν δειλα δειλα τα νυχια τους πιο μακρια. Ξερω τι θα επακολουθησει (πλαστικα, μακρια, ακρυλικα, πως διαολο τα λενε). Τους το κοβω απο την αρχη, χωρις κανενα συμβιβασμο (απο μεσα μου γελαω σατανικα) και φυσικα δεν εχουν αλλη επιλογη, (καμια δεν σταματαει το πιανο για αυτο το λογο). Νιωθω οτι εχω βαλει κι εγω το λιθαρακι μου εναντια σε αυτην την -κατ’εμε- περιττη, ανθυγιεινη και οντως πολυ προωρη συνηθεια. Ολα τα αλλα που ανεφερες με το ντυσιμο ακομα και με το βαψιμο τα θεωρω φυσιολογικο σταδιο της εφηβειας… Διαβάστε περισσότερα »
Κάτι τέτοια έκανε και η δικιά μου στο κρατικό ωδείο και τώρα ψάχνω που να κάνω ακρυλικό με το που τελειώνω τη σεζόν των πρώτων βοηθειών (που δεν με αφήνουν).
Θα σου πρότεινα να μην κάνεις ακρυλικό αλλά ενισχυμένο ημιμόνιμο (ruber base). Ειναι πιο φιλικό προς το νύχι και διατηρεί την ελαστικότητα του κατά κάποιο τρόπο. Αυτό κάνω τον τελευταίο χρόνο οπου ξεκίνησα να φτιάχνω τα νύχια μου και είναι σούπερ. Μπορώ να πω ότι τα προστατεύει κιολας. Πλέον έχω τα χρήματα να δίνω 25 ευρώ τον μήνα για συντήρηση και μου αρέσει ομολογώ. Είχα περάσει κι εγώ από φάση που τα εκραζα και για πολλά πολλά χρόνια αρνούμουν να βάλω κάτι άλλο πέρα από γυαλιστικό βερνίκι. Αλλά κοιταχτε κάτι πράγματα πως τα φέρνει η ζωή ε; Τα πράγματα πάνε… Διαβάστε περισσότερα »
20 ευρώ το φουρνάκι, 10 ευρώ max τα βερνίκια του ημιμόνιμου (3 είναι τα απαραίτητα). Δεν έχω δώσει φράγκο σε μανικιούρ εδώ και πάνω από μια δεκαετία που τα κάνω μόνη μου. Και φαντάσου ότι εγώ τα βάφω μόνο 2-3 φορές του χρόνο γιατί η ποιότητα του νυχιού μου είναι χάλια (ναι παίρνω ανάλογες βιταμίνες και αμινοξέα ανά τρίμηνο) και γίνεται φλούδα αν τα κάνω πιο συχνά. Αν τα έκανα και πιο συχνά μιλάμε θα γλύτωνα ένα πολύ σημαντικό έξοδο. υ.γ. Τα κάνω μόνη μου γιατί βαριέμαι την όλη διαδικασία των ραντεβού με επαγγελματίες και προτιμώ να τα κάνω με… Διαβάστε περισσότερα »
Σου είναι φλούδα επειδή κανείς σελακ. Με το ενισχυμένο ημιμόνιμο που είναι πάστα το υλικό και στο πλάθει με πινελακι, από κάτω δεν παθαίνει τίποτα το νύχι σου. Τα προστατεύει κιολας. Το σελακ πρεπει να είναι ο,τι χειρότερο. Το θυμάμαι αυτό με τη φλούδα πολύ καλά. Σπανίως έκανα και πάντα το μετάνιωνα. Με το αριστερό πως τα καταφέρνεις; Είχα πάρει μέχρι και τροχό να τα κάνω μόνη μου χέρια πόδια αλλά κράτησε για λίγο ο ενθουσιασμός μου. Δεν έχω την υπομονή πια ούτε τον χρόνο. Αλλά κανείς πολύ καλά που τα κάνεις μόνη σου. Νομίζω εξωτερικό μένεις σωστά; Δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Άσε έχω δοκιμάσει τα πάντα.. Από κανονικό βερνίκι μέχρι τιπς και όλα μου τα κάνουν φλούδα (εκτός από το κανονικό βερνίκι που ούτως ή άλλως μου το πετάει το νύχι μου σε ώρες). Το έχω δοκιμάσει και το ενισχυμένο ημιμόνιμο και μου το κανε φλούδα με την μία φορά. Μόνο το σελάκ δεν μου το κάνει φλούδα με την μία εφαρμογή. Και οι επαγγελματίες μου το έχουν συστήσει ακριβώς γιατί δεν έχει την πάστα που εμποδίζει το νύχι από το να αναπνέει. Είναι η ποιότητα των νυχιών μου που είναι χάλια μαύρα. Την τελευταία φορά γκρίνιαζα στην δερματολόγο μου ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Μουσική και αθλητισμός εναντίον νυχιών. Χαχα . Σώθηκα με το θέμα των νυχιών της κόρης μου με το βόλλευ. Το πρώτο πράγμα που τους είπε η προπονήτρια ήταν ” οποία δω με νύχι , θα πεταχτω από το πάγκο να της το ξεκολλήσω” . Εγώ είχα πει ένα σωρό επιχειρήματα και η κλαψα μου τριβελιζε τα αφτιά για μερόνυχτα. Η προπονήτρια τα κατάφερε με αυτή τη φράση σε δύο λεπτα. Βέβαια τα σορτς δε τα γλιτώσαμε ούτε το χειμώνα.
Μα εννοείται ότι δεν μπορείς να παίξεις πιάνο με μακρυά νύχια, ούτε φυσικά ούτε τεχνητά. Στο πιάνο τα νύχια είναι κοντοκομμένα.
κι εγώ με την κιθαρα το ίδιο. Δε γίνεται να παίξεις με νύχια. Πώς θα πατήσεις το τάστο; θα πάθεις τενοντίτιδα (τις χορδές τις παίζω με πένα, όχι με τα δάχτυλα)
Εννοείται ότι κόπηκαν αναρρίχηση,κιθάρα,φλάουτο λόγω των νυχιών. Που δεν ειναι και σε μέγεθος γύπα, κανονικά προς μεσαία θα τα έλεγα. Μεσα σε ένα μήνα που πάω για να τα αλλάξω τα ξανακοντενω γιατί μακραίνουν πιο πολύ από πριν έχω την εντύπωση. Αλλά όποτε θέλω τα αφαιρώ και ξεκινώ τα χόμπιζ που απαιτούν κοντά νυχια. Προς το παρόν μάρεσει να κοιτάζω στο πιντερεστ για σχέδια και να ακούω πωπω τι ωραία νύχια είναι αυτά! Αφού μπορώ θα τα χαρώ λίγο ακόμα.
Εγώ που ήμουνα πανκιό δεν είχα τέτοια θέματα. Καύλα με τη μουσική, αποκλείεται να την έχανα δηλ για κανένα λόγο. + βάφαμε μεν τα νύχια μας μαύρα αγόρια κορίτσια, αλλά ήταν σε regular μήκος, δεν εμπόδιζαν κάπου.
Τωρα δεν τα βάφω καν, μου αρέσουν πολύ τα δάχτυλά μου σκέτα, τους βάζω καμιά φορά κανένα αρωματικό λαδακι και εχουν πολύ ωραία όψη. Μου αρέσουν όμως και το πιο extreme όταν τα βλέπω σε άλλους (άντρες/ γυναίκες).
(πιστεύω ότι αν τα μάκραινα έστω και λίγο, είμαι τοσο άγαρμπη που θα τραυματιζόμουν, τα μάτια μου θα τα έβγαζα π.χ. σίγουρα)
Εγώ έκανα περίπου 10 χρόνια πιάνο σε όλο το σχολείο (για δύο τάξεις δεν πήρα το πτυχίο αλλα δεν με απασχολεί την ουσία τη πήρα), έκανα σχολή αναρρίχησης κάπου στα 28 μου, σκαρφάλωνα για δυο χρόνια, στον κοβιντ ξεκίνησα κιθάρα με μεγάλη αποτυχία, πριν δύο χρόνια ξαναέπιασα το φλάουτο που έκανα μικρή για λίγα χρόνια με δασκάλα, πήρα μέρος μέχρι και σε συναυλία. Το χάρηκα πολύ, ξαναγεμισα τη ψυχή μου με μουσική και ικανοποίηση ότι καταφέρνω κάτι όχι εύκολο. (Το είχα παρατήσει μικρή γιατί με δυσκόλευε και το είχα βάλει στόχο να το ξαναπιάσω κάποια στιγμή. Όπως και έγινε). Όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν νομίζω ότι τα τεχνητά νυχια είναι συνήθεια μεγάλων γυναικών, απλά όταν εμείς ήμασταν έφηβες δεν υπήρχαν και γι αυτό τα κάνατε μεγάλες. Όσο για το δέρμα τους, καλά κάνουν και δεν το κρυβουν, δεν έχουν κάτι να ντρέπονται. Εγώ αρχισα να χάνω την παιδικοτητα μου όταν άρχισαν να μου επιβάλλουν να το κρυβω, χωρίς καν να μου εξηγήσουν και το λόγο.
Θα διαφωνήσω με την απάντηση. Το μεγαλύτερο μέρος επικεντρώνεται στις γυναίκες θεωρώντας τες προέκταση των παιδιών. Η ερώτηση, αν και δεν είναι ξεκάθαρο πώς διαπιστώνεται η ηλικία, υπό αυτές τις συνθήκες, αφορά παιδιά. Και για τα παιδιά έχουν ευθύνη οι γονείς( αναφέρεται στο τέλος), τις αποφάσεις τις παίρνουν αυτοί και το κόστος μαζί. Ο διαχωρισμός Εκάλη-Μπουρνάζι πρακτικά δεν έχει καμία διαφορά σε αυτό που συμβαίνει. Είναι αυθαίρετο και λίγο αφελές να λέμε ότι ο λόγος που ντύνονται έτσι τα κορίτσια είναι μόνο για να μην ξεχωρίζουν και ότι τους ενδιαφέρει η γυναικεία ματιά. Όπως και να έχει, είναι ένα φαινόμενο,… Διαβάστε περισσότερα »
μιαα χαρα προσωπικοτητα θα χτισουν. ειναι αναγκαιο κακο, πως θα το κανουμε δηλαδη; εσυ προτεινεις να γινουν ελεγκτικοι σε βαθμο αηδιας, καπου ελεος
Ποιό είναι το αναγκαίο κακό; Τα ξέκωλα;
Ο αντίποδας είναι ο έλεγχος σε βαθμό αηδίας;
Υπάρχουν πολλά ενδιάμεσα στάδια.
ναι ακομα και τα ξεκωλα.
Καταρχήν, ως εκείνη η μαθήτρια που έτρωγε αποβολή για το κοντό σορτσάκι, δε συμφωνώ ότι ήταν καλύτερα. Και από πείσμα δηλ. Μιας που έχασα μια φορα τις εξετάσεις του ιουνίου και πήγα για σεπτέμβρη (γιατί πήγα να δώσω θρησκευτικά και φορούσα μαγιο μέσα από τα ρούχα για να πάμε μετά για μπάνιο με έναν συμμαθητή μου, ο οποιος φορούσε επίσης το μαγιό του, αλλά μόνο η υποψία του δικού μου σκανδάλιζε τον καθηγητή και με απέβαλε ο μαλάκας). Από αυτά που περιγράφεις, δε φαίνεται να σε ενοχλούν τα κορίτσια που αποκτούν συνήθειες μεγάλων γυναικών (γενικώς). Μόνο ένα πράγμα σε ενοχλει:… Διαβάστε περισσότερα »
Με συγχωρείς αλλά από όλα αυτά κατάλαβες ότι ο γαμπρός σου συνδύασε το κόκκινο κραγιόν με τη σεξουαλικότητα; Δεν διαφωνώ και με αυτό. Αλλά το θέμα είναι ότι βρήκε αξιοπηδηξιμη και ελκυστική ένα παιδί 11 ετών
Δεν ξέρω πως συνεχίσεις μετά από αυτό. Δεν ξέρω πως κι η αδερφή σου συνέχισε μετά από αυτό.
Ειστε τρελοί;;;;;; Καύλα το κοριτσάκι;
Δε φαίνομαι και τόσο 11 χρονών στη φωτογραφία, προς το 15 θα έλεγα, και πάλι όμως σου πόιντ σου στέκει. Όπως και να ‘χει, δεν ήταν τόσο σαφής ο γραπτός λόγος: δεν το είπε με λιγούριασμα, το είπε κάπως σαν ουαου! και απολύτως αυθόρμητα, νομίζω απλώς σκεφτόταν φωναχτα
(Τρελοί δεν είμαστε όχι)
Και πάλι…
Είτε “εντυπωσιάζεσαι” είτε “δυσανασχετείς” μπροστά στο εκάστοτε παιδί που για τους δικούς σου λόγους (τις πολιτισμικές σου προσλαμβανουσες και τα κοινωνικά σου αντανακλαστικα) το βλέπεις ως ‘περισσότερο σεξουαλικο από ό,τι περιμενες’, έχεις κάνει το ίδιο πραγμα: το έχεις σεξουαλικοποιησει. Είτε το πεις απέξω σου, είτε το πεις από μέσα σου (και μετά ερθεις να το πεις εδώ), το πρώτο βήμα είναι το ίδιο, είναι η σεξουαλικοποίηση του παιδιού με τους όρους που θέτει το ενήλικο μάτι. Αυτό που αλλάζει είναι η αξιολογική κρίση μετά από αυτό το πρώτο βήμα. Στη μια περίπτωση είναι ‘ιου’, στην άλλη είναι ‘ουαου’. Στην ίδια… Διαβάστε περισσότερα »
Οι πολιτισμικές αναφορές και προσδοκίες καταπιέζουν ή σεξουαλικοποιούν το παιδί;
Και τα δύο βρε lucid.
Άλλη η παιδική σεξουαλικότητα που καταπιέζεται από τις πολιτισμικές νοηματοδοτησεις που αποσυνδέουν παιδικότητα-σεξουαλικότητα. Άλλη η σεξουαλικοποίηση του παιδιού πους συμβαίνει με βάση τα κριτήρια/ πρότυπα των ενηλίκων. Η πρώτη είναι ένστικτο. Η δεύτερη είναι κοινωνική κατασκευή και ξεκινάει και τελειώνει από το μάτι των ενηλίκων
Καταπίεση ή σεξουαλικοποίηση κατά το δοκούν.
Τα παιδιά βρίσκονται στην οικογένεια, στο σπίτι, στο σχολείο, στην κοινωνία.
Οι γονείς έχουν την ευθύνη τους κι αποφασίζουν για αυτά.
Για το τρίτο μάτι των ενηλίκων, και γενικώς, λίγα μπορούμε να κάνουμε.
Όσον αφορά την παιδική σεξουαλικότητα που καταπιέζεται, το ένστικτο, με ποιό τρόπο υφίσταται η καταπίεση;
Και για ποιές ηλικίες μιλάμε; 5; 8; 11;
Θα έπρεπε να συνδέεται παιδικότητα και σεξουαλικότητα;
“Για το τρίτο μάτι των ενηλίκων, και γενικώς, λίγα μπορούμε να κάνουμε.” Όταν το τρίτο μάτι είναι το δικό μας, μπορούμε να κάνουμε πολλά. Απαντώ και στα υπόλοιπα (επαναλαμβάνω κυρίως): 1. Παιδική σεξουαλικότητα υφίσταται (και σε μικρές ηλικίες). Και καταπιέζεται από το ταμπού της (υποτιθέμενης) ασυμβατότητάς της με την παιδικότητα. Όταν λέω καταπιεζεται εννοώ ότι την αντιμετωπίζουμε με αμηχανία και δημιουργούμε στα παιδια ντροπή, ενοχές κτλ. 2. Η σεξουαλικοποίηση των παιδιών είναι άλλο πράγμα. Είναι όταν προσλαμβάνουμε (εμείς/ οι ενήλικες) την εικόνα του παιδιού μέσα από τους δικούς μας πολιτισμικούς φακούς, όταν προβάλουμε πάνω στα παιδιά τους δικούς μας εκάστοτε… Διαβάστε περισσότερα »
Λύσεις;
Μια καλή αρχή είναι να ξεχωρίσουμε το 1 από το 2.
Μετά από αυτό. Για το 1 σου είπα κάτω (γνώση αντί ταμπού). Για το 2 να ρεγουλάρουμε τους τρόπους που κοιτάμε, να ξεμάθουμε το default βλέμμα και τους κοινωνικούς προγραμματισμούς μας
ναι γιατι υπαρχει παιδικη σεξουαλικοτητα ειτε σου αρεσει ειται οχι
Πώς ακριβώς την ορίζετε; σε ποιά ηλικια;
οι αποριες ξεκινανε απο τη νηπιακη ηλικια
Δε ξέρω, μάλλον έχεις φτιάξει μια πολυ ιδανική εικόνα για το παρελθόν και τον εαυτό σου ίσως. Εγώ που δεν είχα τη δυνατότητα να είμαι in τότε, ίσως έχω άλλο παρατηρητικό μάτι γιατί δε συγκρίνει τα 13χρονα που φτιάχνονται και βάφονται με εμένα σαν 13χρονα, αλλά τα 13χρονα που έβλεπα εγώ τότε και βαφοντουσαν και ακολουθούν πολλά παρόμοια μοτίβα. Από το full face make up που κάνανε κάποιες, από την δικαιολογία του “έχω περίοδο” την ημέρα της γυμναστικής για να μην έρχονται με φόρμα, από το σκανδαλώδες στρινγκ που κάτι σήμαινε πέρα από ένα εσώρουχο που δε διαγράφει μέσα από… Διαβάστε περισσότερα »
Μερικές διορθώσεις όχι στο σχόλιο , αλλά επιμέρους. 1. Ο όρος “χαμηλόκαβάλα τζην” είναι λάθος και αυτό το λάθος το κάνουν όλοι. Χαμηλόκαβάλο είναι το παντελόνι που έχει το καβάλο χαμηλό. Τύπου μπαγκι, σαλβάρι πχ. Αυτά τα στενά τζην που φορούσαμε ήταν χαμηλόμέσα. Έχουν χαμηλά τη μέση στο σχεδιασμό τους δηλαδή. Τώρα λέγονται low waist pants. 2. Το να μη παίρνεις μέρος στη γυμναστική και να μη φοράς φόρμα , ήταν πολύ διαδεδομένο και δεν είχε να κάνει ότι το έπαιζες όμορφη , αλλά ότι εσπαγες έναν σχολικό κανόνα. Συνήθως εμείς φορούσαμε τη φόρμα πάνω από το τζην και κάναμε… Διαβάστε περισσότερα »
Μα γι’αυτό λέω ότι ήταν πιο επικίνδυνο τους, γιατί και γω είχα ακούσει πολλές ιστορίες που τα κάνανε μόνοι τους κτλ. Ναι οι τρύπες στον αφαλό ξαναγυρνάνε γιατί γύρισε η μόδα των 2000, όπου ήταν πολύ διαδεδομένο piercing που ταίριαζε με τα low rise που λες, καθώς το αναδεικνύει. Μην σχολιάσω και τις δίαιτες και πόσο αυστηρά ήταν τα πρότυπα σώματος πριν 20 χρόνια. Εγώ ήμουν μικρή αλλά τα θυμάμαι από τις αδελφές μου που ήταν μεγαλύτερες. Τουλαστιστον κάπου στα μέσα του 2010 υπήρξε μια προσπάθεια προς την ποικιλομορφία σωμάτων, ελπίζω να μην το χάσουμε αυτό γιατί ήταν ένα θέμα… Διαβάστε περισσότερα »
στο μεταξύ εγώ που απεχθανομουν τα τζην από παιδι και μέχρι τώρα, και λατρευω τις φόρμες (γιατί να προτιμας ένα σκληρο υφασμα από ένα μαλακό 😅) και που περιμενα πως και πως την ώρα της γυμναστικης για να ξεσκασω λίγο, δεν κατάλαβα ποτέ τις συμπεριφορές αυτές, εφτασα 40 για να παρω λίγο insight 😂
το τζιν λίγο ότι το έσκιζες, λίγο ότι το ζωγράφιζες, λίγο ότι έγραφες στιχάκια πάνω του, είχε ένα στυλ (+ ότι ένιωθες ότι εσπαγες τον κανονα που λέει και η lioness)
Δεν είναι τα ρούχα και τα νύχια το πρόβλημα. Είναι οοοολα μαζί! Το πώς κάθονται, μιλάνε, συμπεριφέρονται, ντύνονται, απαιτούν. Τα περισσότερα προσπαθούν να βγάλουν μια άνεση και μια μαγκιά τόσο ξένη για την ηλικία τους και για αυτό που πραγματικά είναι που έρχεται και το νύχι, με το όποιο ντύσιμο από πάνω να το απογειώσει. Και το λέω και για αγόρια και για κορίτσια αυτό. Επίσης, για μένα δεν υπάρχει σύγκριση τότε με τώρα. Πλέον έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο. Τότε, θα συναντούσες κάποιες ακραίες συμπεριφορές/τιμωρίες είτε από γονείς είτε απο δασκάλους και τώρα τρέμει η καρδούλα τους να κάνουν… Διαβάστε περισσότερα »
Το προβλημα ειναι οταν τα κοριτσια και οι γυναικες νιωθουν οτι δε μπορουν να κανουν αλλιως. Αλλα πραγματικα, τι παιζει με τα νυχια; Γιατι τετοιος χαμος;; Εχω χασει επεισοδια. Και σε μας ηταν τα βερνικια κλπ, αλλα αυτα τα παιρναμε και τα βαφαμε στο σπιτι, και δεν ηταν τοσο εξοδο. Γιατι ειναι της μοδας τα μεγαλα κολλημενα νυχια; Αυτα αν κανεις μια αγαρμπη κινηση ανατριχιαζω και μονο τι μπορει να γινει αν ξεκολλησουν αποτομα
Στην αστυνόμευση σώματος εντάσσεται ο προβληματισμός της γραφουσας; Γιατί εγώ βλέπω αστυνόμευση του σώματος από τη στιγμή που γεννιέται το μωρό, που αν είναι κορίτσι θα το κοτσαρουν στο κεφάλι και μια κορδέλα. Αστυνόμευση δεν είναι ο προβληματισμός της γραφουσας αλλά ότι με το που γεννιέται το κορίτσι και μεγαλώνοντας πρέπει να εμφανίζεται με έναν τρόπο στον δημόσιο χώρο. Και ο τρόπος αυτός είναι για το βλέμμα των άλλων. Να είναι χαριτωμένη, όμορφη , σέξι κλπ. Σκεφτείτε γιατί δεν υπάρχουν “αφοριστικά” σορτσάκια τόσο κοντά. Όλες τις επεμβάσεις που κάνουν τα κορίτσια για να κυκλοφορήσουν έξω και όλες που κάνουν τα… Διαβάστε περισσότερα »