Θα με ενδιέφερε να σπουδάσω ξανά και να ασχοληθώ με κάτι εντελώς διαφορετικό. Έλα όμως που αυτό που μου αρέσει είναι η Ιατρική.
_____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα σε όλ@. Διαβάζω πολύ καιρό τη στήλη σου Ρένα και βρίσκω τον τρόπο που απαντάς χρήσιμο και βοηθητικό. Εμένα το ζήτημά μου είναι το εξής, κλείνω τα 30 σε τέσσερις μήνες και το backround μου είναι απαιτητικές σπουδές θεωρητικής κατευθύνσεως αλλά εν τέλει στο παρόν, πλήρης δυσαρεσκεια με το αντικείμενο εργασίας μου.
Μετά από αρκετή σκέψη συνεισητοποίησα ότι θα με ενδιέφερε να σπουδάσω ξανά και να ασχοληθώ με κάτι εντελώς διαφορετικό. Έλα όμως που αυτό που μου αρέσει είναι η Ιατρική. Το ζήτημα είναι ότι φοβάμαι μήπως κάνω πάλι λάθος επιλογή και επίσης αναρωτιέμαι μήπως βρίσκομαι σε μια ροζ φούσκα και οι σπουδές ιατρικής είναι αδύνατες σε αυτή την ηλικία.
Προς το παρόν δεν έχω κάποιο παιδάκι και ο σύντροφός μου είναι πολύ υποστηρικτικος αλλά πολλες φορες σκέφτομαι ότι μεσα στα επόμενα 3-4 χρόνια θα ήθελα ίσως να γίνω μητέρα. Αναρωτιέμαι μήπως σκεφτομαι ανωριμα, μπορούν άραγε αυτες οι σπουδες να είναι εφικτες σε αυτή την ηλικία; Κι έπειτα τί παίζει με την αναμονή ειδικοτητας;
Μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον το αντικείμενο σπουδών, αλλά δεν το τολμάω να ψαχτώ για κατατακτήριες ή πανελλήνιες γιατί σκέφτομαι ότι είναι πάρα πολλά τα χρόνια σπουδών και ειδικοτητας και λέω πώς θα τα συνδυάσω μαζί με μελλοντική οικογενεια και δουλειά; Να προσθέσω οτι παρόλο που στο λύκειο είχα επιλεξει τη θεωρητική κατεύθυνση και σπούδασα νομικά ήμουν εξίσου καλή και στα θετικά μαθήματα, αυτό ως προς το γεγονός ότι υπάρχει αντίθεση μεταξύ προηγούμενων σπουδών και τωρινού στόχου. Οποιαδήποτε πληροφορία ή σκέψη καλοδεχούμενη. Θα ήταν πολύ βοηθητικό για εμενα αν στα σχόλια μπορουσαν να απαντήσουν και φοιτητ@ ιατρικής και επαγγελματίες ιατροί. Ευχαριστω πολύ εκ των προτερων
ΑΠΟ ΤHΝ – Ονειροβατώ;
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Να’ σαι καλά για τα όμορφά σου λόγια, ευχαριστώ.
Σε αυτό που λες υπάρχουν ορισμένοι ρεαλιστικοί περιορισμοί. Δεν θέλω να σε αποπάρω, η ζωή δεν σταματά, μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας έχουμε δυνατότητες, ας θέσουμε παραμέτρους πραγματοποιήσιμες. Δεν ξέρω πώς το έχεις σκεφτεί, το πρόβλημα είναι η απογοήτευση με την άσκηση των νομικών; Δεν είσαι η μόνη. Μας γράφουν πολλές νομικάριες που δεν θέλουν να ασκήσουν δικηγορία. Υπάρχουν εναλλακτικές και τις έχουμε αναφέρει. Αν όμως υποθέσουμε ότι βρίσκεις τώρα χάσμα μεταξύ των σπουδών και της έμπρακτης άσκησης της επιστήμης σου, φαντάσου τι σοκ θα είναι η ιατρική! Όπου θα έχεις όχι μόνο την φθαρτότητα της ανθρώπινης ύπαρξης καθημερινά στην ζωή σου, αλλά και το ξεχαρβάλωμα των δομών υγείας, αν δεν ασκήσεις τελικά επάγγελμα σε ιδιωτικό ιατρείο ή κλινική.
Επίσης δεν ξέρω αν η ιατρική σε ελκύει όπως με ελκύει εμένα ας πούμε η αεροναυπηγική. Δηλαδή τουριστικά. Είναι ένας κλάδος σπουδών με μεγάλη αφοσίωση, με πάρα πολύ διάβασμα και με απαίτηση για απερίσπαστη προετοιμασία μέχρι να πάρεις ειδικότητα και να τελειώσεις με τ’ αγροτικά και λοιπά. Υπολόγισε επομένως μια δεκαετία. Όσο υποστηρικτικός και να’ναι ο σύζυγος, αποκτώντας ένα μωρό θα δυσκολευτείς εκ των πραγμάτων. Εκτός αν προτεραιοποιείς την αλλαγή επαγγέλματος από τη νομική στα ιατρικά κι όλα τα άλλα έπονται. Απόλυτα σεβαστό κι αυτό.
Επίσης ιατρική ειδικότητα από ιατρική έχει διαφορά. Μια μικροβιολόγος ας πούμε με ιδιωτικό ιατρείο έχει δουλειά που προγραμματίζεται, καθώς οι αιμοληψίες, οι εξετάσεις, οι καλλιέργειες έχουν χρονοδιάγραμμα. Συμβιβάζεται σχετικά εύκολα με απόκτηση οικογένειας, επομένως. Μία ιατρός της ορθοπεδικής χειρουργικής που την καλούν κι εκτάκτως σε τροχαία είναι κάτι άλλο. Όλα αυτά επίσης πρέπει να παρθούν υπόψιν.
Μήπως θα σε ενδιέφεραν τα παραϊατρικά επαγγέλματα; Μήπως η φαρμακολογία; Ή η βιολογία; Κι αυτά σχετίζονται εμμέσως με το γνωστικό αντικείμενο, ωστόσο έχουν μικρότερες απαιτήσεις χρόνων σπουδών και αφιέρωσης -τουλάχιστον ως το πτυχιακό επίπεδο- και θα μπορούσαν να σου εξασφαλίσουν επαγγελματική αποκατάσταση (υποθέτω) νωρίτερα. Φυσικά εσύ θα κρίνεις στο τέλος. Καλή σου απόφαση!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλησπέρα. Γιατρός εδώ, απόφοιτος 2007, οπότε δεν έχω ιδιαίτερη επαφή με το τωρινό πρόγραμμα σπουδών. Για εμένα η ιατρική παραμένει μια μαγική επιστήμη και η ηλικία σου δεν είναι αποτρεπτική όσον αφορά τις σπουδές. Αντιθέτως η ωριμότητα σου θα σε βοηθήσει να μην χαθείς τα πρώτα δύο έτη που τα μαθήματα δεν είναι κλινικά. Με βάση τη δική μου εμπειρία – έχω ένα παιδί δυόμιση ετών – είναι δύσκολο αν και όχι αδύνατο να συνδυαστεί με τη μητρότητα – έχω συμφοιτήτριες που τα κατάφεραν καθυστερώντας όμως το πτυχίο ένα με δύο έτη. Επίσης είναι δύσκολο να συνδυαστεί με άλλου τύπου… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι 30 χρόνων,δεν σε εκφράζει το επάγγελμα σου και θέλεις να σπουδάσεις κάτι άλλο τελείως διαφορετικό και το βασικό με άλλη δομή μαθημάτων.
Επί του πρακτικού έχεις την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσεις αλλά 8-10 χρόνια?
Αντοχές?
Λες ο σύντροφος μου είναι υποστηρικτικός οκ,θέλεις σε λίγα χρόνια να κάνεις παιδί οκ.
Έχεις σκεφθει όλα αυτά τα μέτωπα μαζί?
Αν είχα λυμένο το οικονομικό θέμα,το εγχείρημα παλεύεται,
αλλιώς το βρίσκω ουτοπικό.
🙋♀️ Κι άλλη γιατρός εδώ, που στην προσπάθειά της να αποφύγει τις κλινικές ειδικότητες και απηυδησμένη απο το ελληνικό ΕΣΥ, το γύρισε στο Biomedical Engineering, έμπλεξε με τους μηχανικούς και (σχεδόν) ησύχασε. Επίσης, να σου πω ότι πριν είχα ψάξει και για μεταπτυχιακά σε Medical Law and Bioethics, αλλά στη συνέντευξη έφαγα άκυρο γιατί προτιμούν όσους έχουν τελειώσει Νομική Σχολή -λογικό.
Ξέρεις τι κατάλαβα αφότου τελείωσα τη σχολή και μπήκα κανονικά σε νοσοκομείο για την παθολογία? Η ιατρική είναι μαραθώνιος ζωής, θέλει κότσια και δύναμη ψυχική, την οποία εγώ ανακάλυψα ότι δεν είχα.
Καλή τύχη, σε ο,τι κι αν αποφασίσεις!
Ιατροδικαστής???? Δε ξέρω για εσάς εμένα αυτό το επάγγελμα πολύ μου αρέσει. Συνδυάζει και τα δύο. Θα μου πεις έχεις να κάνεις με πτώματα. Αλλά δε ξέρω εμένα πιο καλά θα μου καθόταν να κόβω τεμαχιζω κάποιον που έχει πεθάνει παρά έναν ζωντανό άνθρωπο. Συγνώμη ξέφυγα.
Το να εξετάζεις έναν νεκρό δεν είναι και τόσο εύκολο. Το σώμα τους γίνεται σκληρό σαν πέτρα και η μυρωδιά σου τρυπάει τη μύτη. Σίγουρα οι ιατροδικαστές έχουν μεθόδους για να τα διατηρούν, πέρα από τη φορμόλη, αλλά λίγη μπόχα δεν ξέρω αν την γλιτώνεις.
Μην με ρωτήσεις πως τα ξέρω αυτά.
Ααααα δε βάζουν κάτι κλιπάκια στη μύτη?? Δε ξέρω. Έχω και ένα θέμα με την όσφρηση γενικα. Στα θρίλερ που βλέπω τους έχω σε μεγάλη υπόληψη. Από τα επαγγέλματα που θα το σκεφτόμουν . Γενικά την εξιχνίαση εγκλημάτων τη λατρεύω. Έχω και φίλο εγκληματολογο …αλλά είναι του γραφείου. Εμένα μου αρέσουν αυτοί που πάνε στις σκηνές του εγκλήματος.
Έχω δει φωτογραφίες από τόπους εγκλημάτων και θα έλεγα ότι δεν είναι τόσο συναρπαστικό όσο το κάνουν να φαίνεται στις σειρές.
Τα σώματα συνήθως είναι παραμορφωμένα, ειδικά μετά από τροχαία. Επίσης, οι έρευνες ξεκινούν σίγουρα μετά από κάποιες ώρες ή μέρες, οπότε έχει ξεκινήσει ήδη η διαδικασία της σήψης. Αυτό σημαίνει ότι έχουν αναπτυχθεί μικρόβια που προκαλούν τις άσχημες μυρωδιές.
Ίσως να φορούν ειδικές μάσκες, γιατί πέρα δυσάρεστο είναι και πολύ ανθυγιεινό να μυρίζεις αυτά τα αέρια.
Δε μπορείς να μου το χαλάσεις με αυτά τα σιχαμενα…η αποκάλυψη της αλήθειας είναι πάνω από τη μποχα. Εγώ δε θα μπορούσα να το κάνω γιατί στη θέα του αίματος μου έρχεται λιποθυμία….αλλά δε θα πάψω να θαυμάζω αυτούς που κάνουν αυτή τη δουλειά. Πέρα από ταινίες. Μου έχει πει ο φίλος πως φτάνουν σε συμπεράσματα ψάχνοντας διάφορα στοιχεία (πχ γιατί το σώμα ήταν σε αυτή τη στάση που το βρήκαν και όχι κάπως αλλιώς και βγάζουν συμπέρασμα ότι ήταν γνωστός ο δολοφόνος και το θύμα δεν αιφνιδιάστηκε) που το βρίσκω τόσο ενδιαφέρον ο,τι σιχαμερό κι αν μου πεις.
Χαχαχα, οκ. Θα σταματήσω εδώ γιατί έχει και άλλα σιχαμερά.
Ήθελα να γίνω ιατροδικαστής αλλά τελικά αποφάσισα ότι δεν αξίζει να περάσω το λούκι της ιατρικής εφόσον μου αρέσει το δικαστήριο. (έχει και μερικές άλλες δυσκολίες γιατί στέλνεις κακοποιούς φυλακή οπότε δεν είναι και το πιο ασφαλές πράγμα στον κόσμο) Απλά ήθελα να πω ότι δεν περιορίζεσαι σε νεκρούς δυστυχώς. Και τα θύματα βιασμού ιατροδικαστής τα αναλαμβάνει οπότε θέλει γερά νεύρα.
Δεν τα αναλαμβάνει γυναικολογος;
Το εργαστήριο, όχι το δικαστήριο!
Ναι θέλει. Ο φίλος ( δεν είναι ιατροδικαστής) μιλάει με ψυχολόγο υποχρεωτικά για να μη τον επηρεάζουν. Σκέψου ότι έκανε ταυτοποίηση στα θύματα στο Μάτι. Τότε επειδή ήταν πολλά τα θύματα είχαν επιστρατεύσει και όσους είναι πια στα γραφεία. Πέρασε πολύ δύσκολα. Από την άλλη όμως κάποιοι έπρεπε να κάνουν αυτή τη ταυτοποίηση ,ώστε η κάθε οικογένεια να αποχαιρετήσει το δικό της άνθρωπο. Να μην είναι άγνωστα θύματα. Κι αυτό ηρεμίσε τη ψυχή του. Ή στα θύματα βιασμών , δολοφονιών όταν βρίσκεται αυτός που το έκανε και μπαίνει μέσα λες ότι υπάρχει η τιμωρία. Ο φίλος μου λέει μακάρι να… Διαβάστε περισσότερα »
Οι ιατροδικαστές τεμαχίζουν;Νόμιζα δουλειά των νεκροτόμων είναι,αλλά δεν έχω και επαφή με το αντικείμενο.Σε κάθε περίπτωση έχει πολλές μυρωδιές,υγρά,δύσκολα θεάματα…Μπρρ,πάντως.
Ξέρω γω μωρέ… Τους βλέπω στις ταινίες που βγάζουν εγκεφάλους και όργανα. Που να ξέρω ποιος είναι ιατροδικαστής και ποιος νεκροτομος. Θα ρωτήσω όμως γιατί μου δημιούργησες απορία τι ισχύει στην Ελλάδα. Έχω ζητήσει προκαταβολικά συγγνώμη για την άγνοια και το delulu μου από το πρώτο σχόλιο. Αλλά ο συνδιασμός ιατρικής – νομικής με εξιταρε.
Ναι,κι εγώ για τη δική μου ασχετοσύνη.
Στις ταινίες δε μπορείς να τους μυρίσεις πάντως,και είναι πιο…καλλωπισμένοι.Εμένα το θέμα μου δεν είναι τόσο το σιχαμερό,είναι κυρίως το μακάβριο..Αλλά ευτυχώς στη ζωή οι άνθρωποι έχουμε διαφορετικές κλίσεις.
Η ιατρική σαν επιστήμη απαιτεί αφοσίωση, σχολαστικότητα και πολλή μελέτη που δεν τελειώνει ποτέ. Επίσης όπως πολύ σωστά λέει η Ρένα μεγάλο ρόλο παίζει η ειδικότητα. Οι πιο “απλές” όπως οφθαλμιατρος,δερματολόγος , μικροβιολόγος είναι πιο διαχειρισιμες από άποψη χρόνου, κάποιες άλλες πχ παθολόγος ,γυναικολόγος ο,τιδηποτε σε χειρουργική, απαιτούν να είσαι μόνιμα υπ’ατμον. Επίσης για να αρχίσεις να βγάζεις λεφτά θα χρειαστείς μια δεκαετία. Φυσικά δε χρειάζεται να ασκήσεις την ιατρική, μπορείς να γίνεις ερευνητρια. Αλλά αν πραγματικά το θέλεις εγώ πιστεύω ότι γίνεται, με προγραμματισμό και πολύ δουλεια. (Έχω άλλωστε γνωστή που αποφάσισε να σπουδάσει ιατρική στα 37 της στο… Διαβάστε περισσότερα »
Κ μένα δύσκολη μου φαίνεται αυτή η αλλαγή.
Γτ δν βρίσκεις κάτι να συνδυάσεις με τα προσόντα που ήδη έχεις?
(Πχ health law / bioethics)
Εκτός αν έχεις σιχαθεί τα νομικά τελείως.
Θα μπορουσες να κοιτάξεις κ φυσιοθεραπεια, νοσηλευτική αν σε ενδιαφερει. Βσκ γτ σε ενδιαφέρει η ιατρική? Κ ποια ειδικότητα συγκεκριμένα. Αυτο πρέπει να αναρωτηθείς. Μήπως σ ενδιαφέρει μόνο το στάτους? Πχ μετά από νομική δν καταδέχεσαι κάτι λιγότερο από ιατρική?
Γιατρός εδώ, που σπούδασα μεν ιατρική από τα 18 μου και όχι ως δεύτερη σχολή, αλλά από θεωρητική κατεύθυνση. Καταρχάς, να σου πω ότι τα θετικά μαθήματα καλώς ή κακώς, δε χρειάζονται στη σχολή. Το μεγαλύτερο κομμάτι είναι αποστήθιση. Μόνο στη χημεία πρώτου εξαμήνου έκανα ιδιαίτερα για να βοηθηθώ λόγω έλλειψης background, αλλά πουθενά αλλού δεν είχα πρόβλημα. Δε θα σου πω ότι η ιατρική είναι λειτούργημα ή κάλεσμα. Δεν είναι έτσι για όλους. Είναι όμως επένδυση ζωής. Είμαι 40 και δεν έχω πάψει από τότε που έμαθα να διαβάζω, να διαβάζω. Συνεχώς χρειάζεται να εξελισσεσαι. Και ναι, τα πρώτα… Διαβάστε περισσότερα »
Ας παρω το ρολο του προσγειωτη αφου δεν υπαρχει αναλογο σχολιο. Μεχρι μια ηλικια η ζωη βιωνεται με τα θελω/ δεν θελω, μ αρεσει /δε μ αρεσει. Αμεσως μετα αρχιζει η φαση του μπορω/ δεν μπορω. Κοινως (1) αν οι γονεις η ο συντροφος εχουν φραγκα για να σε χαρτζιλικωνουν τα 6-7 χρονια σπουδων μπορεις. (2) ο συντροφος σου οι κολητοι σου οι γονεις σου ο οποιος ανθρωπος του κυκλου σου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ. θα αποδειχθει ΑΝ ειναι οταν εν τοις πραγμασι θα φαει τις συνεπειες της αποφασης σου στη μουρη. Τι σημαινει ειμαι ενηλικας και τα εχω με φοιτητρια?… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω με τη Ρένα. Άλλο η ιατρική ως επιστήμη και άλλο με στέλνουν για αγροτικό στην παραμεθώριο, χωρίς νοσοκόμους, αναισθησιολόγους, ή ασθενοφόρα. Ή μόνη σου στην επαρχία να πρέπει να αποφασίσεις αν θα ανέβεις εσύ στο ασθενοφόρο με τον οδηγό να πάτε στο νοσοκομείο δύο ώρες μακρυά ή να μείνείς στο κέντρο υγείας ως η μοναδική της χψ ειδικότητας. Το θέμα δεν είναι οι σπουδές αλλά το λούκι των αρκετών πρώτων χρόνων εργασίας (αν κάνεις και παιδί θα πάρει και λίγο παραπάνω). Εκτός αν πας κατευθείαν ιδιωτικά αλλά χωρίς χτισμένη πελατεία λίγο κουλό μου φαίνεται. Να κάνω και ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Βρίσκομαι ακριβώς στην ίδια φάση .30 χρόνων επάγγελμα παραϊατρικά .Το όνειρο μου να σπουδάζω ιατρική.Εχω δυνατότητα και αντοχές να διαβάζω και να συντηρηθώ οικονομικά τα χρόνια σπουδών ΑΛΛΑ θέλω σίγουρα στα 34-35 μαξ να κάνω ένα παιδί .φοβαμαι πολύ ότι δεν θα μπορώ να τα συνδυάσω ακόμα και αν διαλέξω μια «ήπια» ειδικότητα .Φοβαμαι στην ουσία ότι θα τα παρατήσω και θα πάνε χαμένα χρήματα και κόπος .απο την άλλη το να ζεις με τέτοια απωθημένα κατά την γνώμη μου υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής και την αυτοεικονα μας .θα με ενδιέφερε και εμένα να ακούσω απόψεις από άλλους ,έχω συζητήσει… Διαβάστε περισσότερα »