Nαι, πρέπει οπωσδήποτε να προστατεύουμε οι ίδιες τον εαυτό μας. Και η μία την άλλη, επίσης.
______________
Η ιστορία της Nothing ever changes όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καταρχήν θέλω να σου δώσω συγχαρητήρια για την στήλη σου και να σε ευχαριστήσω που υπάρχεις Ρένα και μαζί με εσένα υπάρχουμε και όλες εμείς που ζητάμε την βοήθεια σου, την άποψη σου και τα φώτα σου, στους προβληματισμούς μας ή στις τραγικές καταστάσεις που βιώνουμε.
Επειδή έχω υπάρξει σε κακοποιητικη σχέση 2 φορές και την 2η παραλίγο να μου κοστίσει την ζωή μου, γιατί με πέταξε κάτω και με έσερνε από τα μαλλιά και αμέσως μετά η μάνα του με χτύπησε όπου μπορούσε, και εγώ η ηλιθια δεν αμυνθηκα καθόλου, μπαίνοντας στο αυτοκίνητο μου σε κατάσταση σόκ μου πέταξε ένα μεγάλο κομμάτι μάρμαρο και όπως καταλαβαίνετε το ότι ζω είναι θαύμα.
Αυτό που βίωσα δεν το έχω ξεπεράσει και κάθε φορά που συμβαίνει μια γυναικοκτονια ταραζομαι και επηρεάζομαι πολύ.
Είναι γεγονός ότι εμείς οι γυναίκες είμαστε για πέταμα και κατηγορουμαστε και από την οικογένεια μας και από την αστυνομία σαν να είμαστε ο θύτης.
Ο πραγματικός θύτης δικαιολογειται και το θύμα φταίει για όλα. Η ίδια μου η μάνα με κατηγόρησε ότι εγώ φταίω γιατί όπως είπε “πήγαινα γυρεύοντας ” και για να έχουν σηκώσει χέρι 2 πάνω μου, αρα φταίω εγώ που είμαι εξοργιστικη!!!
Στην αστυνομία πάλι, η οποία συντελείται από μισογυνηδες που βαριούνται παντελώς να δουλέψουν, αρχικά ήθελαν να με αποτρέψουν από το να κάνω καταγγελία, και μετέπειτα με κατηγόρησαν ότι εγώ φταίω που δεν έφυγα και οι γυναίκες φταίμε για τις επιλογές που κάνουμε.
Εχω κουραστεί να διαβάζω και να ακούω ότι το θύμα φταίει, αντί να κυνηγήσουν και να τιμωρησουν τον θύτη όπως ακριβώς οφείλει να πράξει η δικαιοσύνη που δικαιολογεί, συγχωρεί, επιτρέπει στους δράστες να ζουν κ να πραττουν ότι γουστάρουν, πολύ απλά γιατί μπορούν και γιατί ξέρουν ότι το πολύ σε 10 χρόνια θαναι έξω να συνεχίσουν την ζωή τους, ενώ το θύμα έχει χάσει τόσο άδικα την ζωή του.
Δεν ξέρω αν έχω ερώτηση συγκεκριμένη, έχω πολλές ερωτήσεις και απορίες για έναν κόσμο που μισεί τόσο πολύ τις γυναίκες και τις τιμωρεί απλά και μόνο γιατί γεννήθηκαν γυναίκες. Έχω τρομερή οργή μέσα μου για όλες αυτές που έχασαν την ζωή τους, για τον τρόπο που ΔΕΝ αντιδρά η αστυνομία κ δεν θέλει να βοηθήσει, αλλά σε στέλνει σπίτι σου να σε σκοτώσουν, έχω πολύ πόνο για όσες γυναίκες έχουν πεθάνει από κάποιον άντρα που τις θεωρεί κατωτερες του και πιστεύει ότι έχει δικαίωμα να τους στερήσει την ζωή. Και ξέρω ότι θα υπάρξει συνέχεια σε όλη αυτήν την αρρωστημένη κατάσταση και οι γυναίκες θα την πληρώνουν, γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται να αλλάξουν τα πράγματα.
Δεν προσδοκώ κάτι καλύτερο γιατί δυστυχώς βίωσα και εγώ τραγικές καταστάσεις και είδα ότι η πολιτεία είναι ανύπαρκτη και εντελώς αδιάφορη και το μοναδικό πράγμα που ξέρει να κάνει με τεράστια επιτυχία είναι να σηκώνει το δάχτυλο και να κατηγορεί το λάθος άνθρωπο κ ποτέ τον φταιχτη.
Συγνώμη αν σας κούρασα, αλλά πνίγομαι πραγματικά από την αδικία και την άρνηση της κοινωνίας να πάρει το μέρος του θύματος, αλλά να το στηνει στον τοίχο κ να το κατηγορεί.
Αυτό που θέλω να πω εγώ σε ΟΛΕΣ είναι ότι οφείλουμε στον εαυτό μας να το προστατευουμε και δεν έχουμε ανάγκη από κανένα αρσενικό να μας υποτιμά, προσβάλλει και ζηλεύει χωρίς καμία λογική. Μην τους δίνετε 2η ευκαιρία και πάντα να ακολουθείτε το ένστικτο σας και να φεύγετε, ποτέ δεν γίνονται καλύτεροι αλλά μόνο χειρότεροι, όσο βλέπουν ότι ανέχεστε τόσο πιο χάλια θα σας φέρονται. Αφού δεν μας προστατεύει κανένας, πρέπει οπωσδήποτε να προστατευουμε οι ίδιες τον εαυτό μας.
Συγνώμη που σας κούρασα
ΑΠΟ ΤΗΝ – Nothing ever changes
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια για τη στήλη μου και μια μεγάλη διαδικτυακή αγκαλιά για όσα πέρασες. Καθόλου δεν μας κούρασες.
Δυστυχώς δεν μπορώ να προσθέσω κάτι διαφορετικό ή ουσιαστικότερο σε όσα μας είπες. Πράγματι η αστυνομία δεν βοηθάει ουσιαστικά κι υποψιάζομαι ότι οι λόγοι είναι πολυσύνθετοι. Αφενός ενώ είναι η πολυπληθέστερη στην ΕΕ η πλειοψηφία των αστυνομικών φυλάσσουν επισήμους κι ημιδιασήμους ή έχουν ευνοϊκές τοποθετήσεις κοντά στον τόπο καταγωγής τους, αφετέρου λείπει η ενδελεχής εκπαίδευση για το πώς να στηρίξουν τα θύματα και τις καταγγέλουσες. Είναι ταυτόχρονα πολύ απαξιωμένη λόγω της ιστορικής διάστασης που έχει στο συλλογικό ασυνείδητο, καθώς και της δημοσιοϋπαλληλίστικης νοοτροπίας.
Ταυτόχρονα η δικαστική λειτουργία δεν έχει εργαλεία για απομάκρυνση των υπόλογων (νόμος Παρασκευόπουλου, έλλειψη φυλακών) με αποτέλεσμα τις ποινές-χάδι που δεν σωφρονίζουν βεβαίως (Αν και προσωπικά πιστεύω ότι ένας σταθερά παραβατικός και κακοποιητικός άνθρωπος δεν σωφρονίζεται, δεν λειτουργούν αποτρεπτικά οι ποινές, απλώς οφείλει να απομακρύνεται από το κοινωνικό σύνολο).
Περιμένουμε τις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις, οι ευχές βέβαια δεν αρκούν, χρειαζόμαστε πράξεις.
Αυτό που έχω σκεφτεί είναι λίγο σαν αυτό που λέει το κομμουνιστικό κόμμα “ο λαός για το λαό”, δηλαδή οι γυναίκες να ειδοποιούμε η μία την άλλη, να εφιστούμε την προσοχή, να προφυλάσσουμε μεταξύ μας τις αδερφές μας κι ας μας πούνε κακές, ζηλιάρες, φθονερές. Προκειμένου να σώσουμε μια ζωή αν μπορούμε, χαλάλι! Και φυσικά να προσέχουμε πάρα πολύ τι λέμε και πώς το λέμε, να ξεχάσουμε τα “πήγαινε γυρεύοντας”, να επιμορφωθούμε ώστε να αποβάλλουμε τον εσωτερικευμένο μας μισογυνισμό, να συνειδητοποιήσουμε ότι αν δεν μας έχει συμβεί κάτι κακό δεν οφείλεται στην καταπληκτική μας ικανότητα αλλά στο προνόμιό μας, στην τύχη και το υποστηρικτικό μας περιβάλλον. Και να δείξουμε συμπόνια κι αλληλεγγύη. Τουλάχιστον μέχρι το κράτος να κάνει επιτέλους κάτι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χειμώνας του 2017.Ηδη είχε πράγματα του σπίτι μου από το 2015 ,και ενώ πέρασαν χμ …περίπου 17 μήνες “πάθους ” και “αγάπης”,άρχισαν τα πολύ άσχημα σημαδια . Αργούσε επίτηδες και ερχόταν την επόμενη μέρα ενώ μου έλεγε ότι θα πεταχτεί για 2 ώρες στον πατέρα του ,άρχισαν τα “δε μπορώ να πάω μαζί σου ,έτσι όπως έγινες” ,γιατί ξανά πήρα κιλά τότε από την στενοχώρια που με παρατούσε ,και ουρλιαζα από υστερία για τις προσβολές,βρισιές εκατέρωθεν (δε μπορώ να κάτσω στα αυγά μου ,ειδικά όταν είμαστε σπίτι μου ),και τελικά …μια νύχτα έγινε το σώσε .Ήπιε και ήρθε 2:00 έξω… Διαβάστε περισσότερα »
😢❤
Να σου πω εγώ τι έπαθε, φοβήθηκε. Ήταν μεθυσμένος και αδυναμος και είδε μια γυναίκα εύσωμη και ατρόμητη να του χιμαει και να του το ανταποδίδει σε μεγαλύτερο βαθμό. Δεν έχουν συνηθίσει έτσι, αλλά στο να έχουν μπροστά τους αδύναμες γυναικούλες που τους παρακαλάνε για οίκτο. Μακάρι όλες οι γυναίκες να είχαν τη μυϊκή δύναμη να τους βάλουν κάτω, τότε θα βλέπαμε για ποτε θα έπαυαν οι ψευτομαγκιες τους και θα γίνονταν ως δια μαγείας πιο υπομονετικοί. Όπως η Λόπεζ στην ταινία Enough. Βέβαια ήταν κι επικίνδυνο αυτό που έκανες και γενικά είναι επικίνδυνο να ανταποδίδεις το ξύλο με ξύλο.… Διαβάστε περισσότερα »
Παναγία μου πιάστηκε η ψυχή μου. Αγκαλιά σε σένα κ στην γράφουσα…
Σε καταλαβαίνω απόλυτα αγαπητή, εξέφρασες και τους δικούς μου προβληματισμούς. Κι εμενα παραλίγο να μου στοιχήσει τη ζωή μια κακοποιητικη σχέση, και δεν μου στάθηκε κανένας μα κανένας, εκτός από τον Θεό στον οποίον πιστεύω ότι με προστάτεψε. Μόνη μου έπρεπε να μαζέψω τα συντρίμμια μου, να δράσω έξυπνα και να το σκάσω, ενώ ακόμα πονούσα από την κακοποιηση. Για να διαπιστώσω λίγο αργότερα, ότι πολλοί από το φιλικό και συγγενικό μου περιβάλλον, όταν έμαθαν την αλήθεια με απομάκρυναν κι εξαφανίστηκαν σαν να είχα λέπρα και θα τους κολλούσα. Η ελληνική αστυνομία είναι δυστυχώς για γέλια, λυπάμαι που το λέω.… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο σου και εύχομαι να έχεις από δω και στο εξής την καλύτερη ζωή. Όλα εται όπως τα λες. Τα έχω βιώσει στην οικογένεια μου, η μαμά μου από τον πατέρα μου. Είναι ηρωίδα, μας προστάτευσε παρόλο που ήταν εγκλωβισμένη οικονομικά κι ας δουλευε αλλά δεν μπορούσε να φύγει. Και οι μάγκες οι αστυνομικοί όπως τα λες καμία προστασία. Τα κατάφερε όμως, ανεξαρτητοπιηθηκε ειχε μαγκιά, την υπερασπιστηκαμε όταν μεγαλώσαμε. Γι αυτό και δε με έβαλε ποτέ στην κουζίνα ούτε να κάνω καμιά δουλειά και ακόμα στα 45 δε ξέρω πέρα από τα βασικά κι ούτε θα μάθω. Μαγειρεύει ο άντρας… Διαβάστε περισσότερα »
Το χειρότερο δεν είναι η αδιαφορία της πολιτείας στην οποία έχουμε συνηθίσει, είναι το να δικαιολογείται η οποιαδήποτε μορφή βίας όχι απλά από οποιονδήποτε συγγενή, αλλά από την ίδια που όχι απλά είναι επίσης γυναίκα, αλλά αυτή που μας γέννησε/μεγάλωσε. Αν είχε τολμήσει να πει κάτι τέτοιο η δική μου, θα έκανα υπομονή μέχρι να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη και μπορεί να μην της ξαναμιλούσα ποτέ, στην καλύτερη τα τυπικά. Πρέπει να είναι τεράστιο αγκάθι, δεν μπορώ να διανοηθώ κάτι τέτοιο. Και επίσης με την μάνα του άλλου, δεν είναι να απορείς πώς καταλήγουν εγκληματίες. Και ναι το σωστό είναι να… Διαβάστε περισσότερα »
Θα επέμβω στην συζήτηση. Έχω τύχει σε μια τέτοια περίπτωση, με την αδερφή μου. Ο πρώην άντρας της την είχε χτυπήσει αρκετά ένα βράδυ (ήταν η πρώτη φορά που την χτύπησε) και αυτή είχε την τύχη να προλάβει να φύγει από το σπίτι, πήρε τηλέφωνο την μάνα μου να πάει να την πάρει. Είχε μελανιές στο λαιμό αλλά τις έκρυβε. Την επόμενη μέρα με τα χίλια ζόρια την πήγαμε στην αστυνομία, όπου εκεί έκανε μια κίνηση και είδαμε τις μελανιές στον λαιμό της (την είχε πιάσει από τον λαιμό, για να την πνίξει ι μ@@@κας). Όλοι την παρακαλαγαμε, ακόμα και… Διαβάστε περισσότερα »
Πω πω απελπίζομαι… Ιδανικά, δεν θα έπρεπε να χρειάζεται το θύμα καν να κάνει καταγγελία, θα έπρεπε οι αρχές από μόνες τους να τον περιλαμβάνουν…
Είχε γινει κάποια χρόνια πριν, χωρίς να έχω ενημερωθεί για την κατάσταση ενός ανθρώπου που δέχεται τέτοια μεταχείριση και δεν μπορούσα να την καταλάβω τότε. Εννοείτε πως είχε ακολουθήσει μοτίβο, απλά δεν τα είχε πει σε εμάς. Δεν την είχε ξαναχτυπήσει, αλλά την μείωνε, την κλείδωνε μέσα στο δωμάτιο για ώρες και άλλα πολλά, που όντως θεωρούσε πως αυτή έφταιγε για όλα και την “τιμωρούσε” έτσι. Δεν λέω πως φτάνει ένας αστυνομικός, αλλά παντού υπάρχουν ευσυνείδητοι και μη (ίσως οι περισσότεροι), έχω ελπίδα πως θα γίνει η αλλαγη κάποια στιγμη. Λυπάμαι πολύ γιαυτο που πέρασες! Και εγώ στέλνω μια αγκαλιά… Διαβάστε περισσότερα »
“να συνειδητοποιήσουμε ότι αν δεν μας έχει συμβεί κάτι κακό δεν οφείλεται στην καταπληκτική μας ικανότητα αλλά στο προνόμιό μας, στην τύχη και το υποστηρικτικό μας περιβάλλον” Προσυπογράφω Ρένα αυτην τη πρόταση και το έθεσες τόσο καλά. Έχω ακούσει τόσες φορές το “καλά εμενα δε θα μου συνέβαινε ποτέ αυτο” Και τόσες φορές οι ίδιες οι γυναίκες κουνουν το δάχτυλο στα ίδια τα θύματα, με τόσο ελιτισμό και κακεντρεχεια. Εγώ πιστευω ότι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα όπως πολύ σωστά ανέφερε κ η Ρένα, οφείλουμε πρώτα εμείς να διαβάζουμε να μορφωνομαστε και να γίνουμε τόσο πολλές αλλά και τόσο πολλοί… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν το διάβασα όλο γιατί θύμωσα. Ίσως επιστρέψω αργότερα, ίσως να μην μπορέσω να το κάνω ποτέ. Ελπίζω πάντως να ήταν η τελευταία φορά που σε έκαναν να νιώσεις έτσι. Κι μακάρι να ήσουν κι η τελευταία που ένιωσε έτσι. Συγγνώμη.
Αγαπητή Nothing ever changes, Πόνεσε πολύ με την ιστορία σου. Χαίρομαι όμως που είσαι εδώ κ τη μοιράστηκες μαζί μας, κ σου εύχομαι να είσαι καλά κ να μην ξαναεχεις τέτοιες εμπειρίες ποτέ ξανά, αλλά κ να βρεις άτομα υποστηρικτικα στη ζωή σου. Συζήτηση πάνω σε αυτό το θέμα ανοίχτηκε πριν τις γιορτές όταν σε καφέ με Έλληνες αντρες κ γυναίκες, σε πόλη του εξωτερικού που διαμενω, εξέθεσα την άποψη, αποδεδειγμένη κ από έρευνα, ότι οι αντρες αυτό που φοβούνται σε μια σχέση είναι μην τους γελάσει η σύντροφος, ενώ οι γυναίκες να μη χάσουν τη ζωή τους από τον… Διαβάστε περισσότερα »
Και σε χτυπούσε και η μάνα του μαζί. Μάλιστα. Καμιά ελπιδα. Συγγνώμη, δεν είναι αυτό που σου χρειάζεται να ακούσεις, και γενικώς προσπαθώ να μην είμαι απαισιόδοξη, αλλά ιστορίες σαν τη δική σου μου φέρνουν μόνο απελπισία. Δηλαδή να λέμε πάλι καλά που είσαι εδώ και μας μιλάς ακόμα, ε; Είσαι πολύ πιο δυνατή από ολους αυτούς, να ξέρεις. Και μην χάνεις ευκαιρια να τους ξεμπροστιαζεις. Να τους ρωτας τι θα έκαναν αν στη θέση σου ήταν η κόρη τους, η αδερφή τους. Αν έτσι ελαφρά τη καρδία θα την έστελναν πισω στο στόμα του λύκου. Δεν θα σου απαντήσουν,… Διαβάστε περισσότερα »
Ευτυχώς έμαθα να φοβάμαι τους άνδρες από πολύ μικρή. Έβλεπα τηλεόραση και θυμάμαι να πέφτουν χαστούκια (90s εποχές) και βιασμοί σε σαπουνόπερες και ξυλοδαρμοί σε ταινίες, και σκεφτόμουν πόσο πολύ κινδυνεύω από έναν πιθανότατα δυνατότερο άνθρωπο, όσες πολεμικές τέχνες και να κάνω. Απέκτησα αλλεργία στην βία. Μια φορά πριν 10 χρόνια έβγαινα με έναν, είχε πιει αρκετά και έριξε μια μπουνιά στον τοίχο της εισόδου της εστίας όπου έμενα. Μου φάνηκε τόσο παιδική αντίδραση και τόσο επικίνδυνη που το έληξα. Μια άλλη φορά πριν 7 χρόνια είχα βγει 2 ραντεβού με έναν τύπο από κοινή παρέα και μετά μιλούσαμε τηλέφωνο… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή ανέφερες τις πολεμικές τέχνες και τυχαίνει να έχω ασχοληθεί για χρόνια: δεν σε κάνουν δυνατότερη τους φυσικά, η διαφορά δύναμης είναι σαφής, αλλά προσφέρουν κάτι άλλο. Ξέρεις πως μπορείς σε ένα βαθμό να ανταπεξέλθεις μέσα από την τεχνική. Με άλλα λόγια δεν είσαι εύκολη λεία. Αυτό από μόνο του έχει μεγάλη διαφορά στο κατά πόσο θα τολμήσει κάποιος να σε δει σαν θύμα. Είναι ζήτημα attitude δηλαδή, αυτό σε κάνει υπολογίσιμο «αντίπαλο».