Στη ζωή τίποτα δεν είναι εύκολο, πράγματι, αλλά ας μην αυτοσαμποταριζόμαστε κιόλας.
Η ιστορία της Ξένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
____________
Η δική μου ιστορία ….
Έφυγα σχετικά μικρή στο εξωτερικό, μόνη, για να γίνω ανεξάρτητη και χτίσω τη δική μου ζωή, την δική μου προσωπικότητα και να στηριχτώ στα οικονομικά στα πόδια μου. Όλα αυτά τα κατάφερα με κοπο και δυσκολίες. Βλέπετε στη ζωή τίποτα δεν είναι εύκολο. Απ’όταν έφυγα λοιπόν, έχω τον φόβο ότι έχω κατάθλιψη. Η όρεξη για να βγαίνω και να κάνω πράγματα έχει εξαφανιστεί. Η ζωη μου είναι μόνο δουλειά – σπίτι. Φίλοι είναι ανύπαρκτοι εδω που ζω.
Πολλοί λένε ότι : γιατί δεν πας σ ένα μέρος που έχεις φιλους. Ο φόβος του να αλλάξω πάλι περιβάλλον (διότι εδω αλλάξει πολλές πόλεις και σπίτια και περιβάλλοντα γενικά) έχει ριζώσει στο μυαλό μου. Τι μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο λυπηρό, αλλά να μην τον αφήνει να αλλάξει αυτό που δε του αρέσει; Που βρίσκεις αυτή τη δύναμη για την εσωτερική σου αλλαγή; Πως μπορείς να μην υπέρ αναλύεις τόσο την ζωη σου και απλά να την ζεις ;
– από την Λέγε με απλώς ξένη …
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Όταν αναλύουμε υπερβολικά, δεν έχουμε διάθεση για δραστηριότητες, κάτι μας φταίει εσωτερικά και δεν ευχαριστιόμαστε με τίποτα, κι αυτό δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα μας, είναι πιθανό να χρειαζόμαστε ειδικό ψυχικής υγείας.
Οι φίλοι δεν έρχονται αυτομάτως, ιδιαίτερα στο εξωτερικό που είσαι άγνωστη μεταξύ αγνώστων με περαιτέρω εμπόδια τις πολιτιστικές διαφορές, τη γλώσσα, τη διαφορετική νοοτροπία. Απαιτείται κοινωνικοποίηση, κι από όσα διακρίνω από το γράμμα σου δεν κοινωνικοποιείσαι, δεν έχεις την απαιτούμενη διάθεση και ενέργεια, επομένως οι φόβοι σου για κατάθλιψη δεν είναι κάτι που πρέπει να αγνοήσεις άλλο.
Δεν είναι κακό να ζητάμε την βοήθεια που χρειαζόμαστε. Το ότι πέτυχες πολλά μόνη σου, ως τώρα, δεν σημαίνει ότι προδίδεις τον εαυτό σου αναζητώντας βοήθεια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
