Η εργασιακή ζούγκλα.
H ιστορία της Λωρέττας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
_________
Εργαζόμουν σε δικηγορική εταιρεία. Ναι, αυτά τα πλυντήρια ανθρώπων που παίρνεις τηλέφωνο τον κόσμο και του ζητάς τα χρήματα που οφείλει. Σε τράπεζες, ΔΕΗ, κινητή και σταθερή τηλεφωνία. Θα μου πείτε γιατί δεν πήγα να εργαστώ κάπου αλλού. Δεν υπάρχουν δουλειές για γυναίκες άνω των πενήντα, και ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει δίπλωμα πανεπιστημίου. Θα ξαναγυρίσω σ’αυτο.
Εργάστηκα για δυόμισι μήνες περίπου, ώσπου με απέλυσαν. Γιατί; Δεν ανεχόμουν να με βρίζουν οι πελάτες με ότι πιο χυδαίο υπάρχει στο λεξιλόγιο του κάθε ενός. Ειμουν ευγενέστατη, αλλωστε δεν μας επέτρεπαν ούτε να αντιμιλήσουμε. Να δεχόμαστε όμως τις προσβολές του κάθε απίθανου, μια χαρά το δέχονταν. Επίσης, έλεγαν ψέμματα στους πελάτες, ότι οι κλήσεις δεν ηχογραφούνταν, όπως ηχογραφούσαν και το τι λέγαμε μεταξύ μας. Και προφανώς μια τέτοια συζήτηση άκουσαν, παραβιάζοντας το απόρρητο και με έδιωξαν. Ξέροντας ότι έχασα πρόσφατα την μητέρα μου και δεν έχω κανέναν οικονομικό πόρο. Μου είπαν σαν δικαιολογία ότι έκαναν μείωση προσωπικού. Γνωρίζω ότι αν πήγαινα στην επιθεώρηση εργασίας δεν θα έβρισκα ποτέ το δίκιο μου.
Και για να επανέλθω στο θέμα, «εργασια μετά τα πενήντα». Και για καθαρίστρια ακόμα, ζητούν προϋπηρεσία. Και για να πλύνω πιάτα το ίδιο. Αλλά και αν τύχει και κάποιος με προσλάβει, δεν δίνουν πολλές φορές ούτε τον βασικό μισθό. Να μην αναφέρω τα ένσημα, δώρα και επιδόματα, αυτά είναι ανύπαρκτα. Όλα αυτά τα γνωρίζουν στο υπουργείο εργασίας, γίνονται χρόνια. Και όμως, κανένας δεν ασχολείται με αυτά. Οπότε εμείς οι γυναίκες που μεγαλώσαμε, πρέπει να πεθάνουμε από την ανέχεια. Και αυτό, για εμένα τουλάχιστον, βιασμός είναι και κακοποίηση.
-από την Λωρέττα
_________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Μεγάλη κουβέντα ανοίγουμε Λωρέττα μου και πιστεύω θα επιβεβαιωθεί και στα σχόλια. Τα εργασιακά για τις γυναίκες ιδιαίτερα είναι μια ζούγκλα. Λυπάμαι πολύ που βίωσες την εμπειρία αυτή. Τα δικηγορικά γραφεία που λειτουργούν ως διαμεσολαβητές για εισπρακτικές είναι μεγάλη πληγή.
Γι’αυτό οι φεμινίστριες λέμε σε όσους υποστηρίζουν ότι έχει επέλθει ισότητα ότι δεν έχουν λυθεί όλα τα θέματα. Για κάτι τέτοια. Όχι ότι βρίσκουν πιο εύκολα δουλειές οι άντρες άνω των 50. Κι εκεί δύσκολα είναι, τα εργασιακά είναι αρένα με λιοντάρια. Αλλά στις γυναίκες είναι ακόμη σκληρότερα, επειδή οι χαμηλοπροσοντούχες προορίζονται από το πατριαρχικό πλαίσιο για εργασίες όπου το φύλο τους ανεμίζεται ως οφθαλμόλουτρο στον κάθε τυχαίο. Κι αυτό πληγώνει και τις νέες, που γίνονται βορά του κάθε ξελιγωμένου, και τις μεγαλύτερες, που ξαφνικά “λήγουν” μ’αυτή την παράλογη λογική -και παροπλίζονται στην φανταστική πόλη του Μαχαγκόνυ.
Στην Ελλάδα ιδιαίτερα, που η ανεξάρτητη επιχειρηματικότητα και η επιχειρηματικότητα των γυναικών ιδιαίτερα, δεν στηρίζονται από ένα πολιτικό σύστημα που επί δεκαετίες βασίστηκε στις προσλήψεις στο Δημόσιο, είναι σκούρα τα πράγματα.
Δεν σου έχω λύση, δυστυχώς. Ενώνω την φωνή μου, όμως, μαζί σου ότι χρειαζόμαστε περισσότερες ευκαιρίες, περισσότερη επιμόρφωση, περισσότερα ανοίγματα, ώστε όλες να ζήσουμε σε έναν κόσμο όπου δεν θα ανεχόμαστε το οτιδήποτε για να μην πεινάσουμε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αρχικά να πω ότι όντως υπάρχουν πολλά λάθη από την πλευρα της κυρίας των γονιών της και φυσικά της κοινωνιας Τα βάζω έτσι όχι από την δυναμική κάθε αιτίας αλλά για το ότι φαίνεται ότι πάμε να βγάλουμε την προσωπική ευθύνη απέξω. Και το λέω από την πλευρά του cis straight White male(yak, θα καεί το πληκτρολογιο). Που παρόλο το προαναφερθέν ανωτέρω τίτλο οι γονεις μου έκαναν πολύ κακό στην άποψη μου για τα εργασιακά. Έλα μωρέ μπες δημόσιο μια καλα αμοιβωμενη δουλειά στο δημόσιο να μην κάνεις τίποτα.. Από την άλλη ο άλλος γονέας ελιωνε στα χομπυ σαν Αμερικανός… Διαβάστε περισσότερα »
Το κοινωνικο στατους του καθενος δεν εξαρτιεται εντελώς απο τον ιδιο, αλλα και το να αποδοθεί μονάχα σε τριτους παραγοντες, λαθος ειναι. Το κρατος, το συστημα, η αγορα δεν μας οφειλουν να μας λυνουν το εργασιακο. Γενικα, δεν υπαρχει δια βιου ενας μπαμπας να μας δινει λυσεις. Μεγαλωσες μαθαινοντας να εχεις την ευθυνη του εαυτού σου ; Παρολαυτά, στην αγορα *υπαρχει* ζητηση για ανειδικευτες γυναικες στα 50. Στην ηλικια που αναφερεις πολλα εχουν ηδη κριθεί, αλλά και πάντα μπορείς να ελπιζεις ότι λιγη τυχη θα δωσει την τελικη σπρωξιά στην προσπάθεια που κάνεις. Οι γυναικες μαθαινουν να παιζουν βοηθητικο, παραπληρωματικο… Διαβάστε περισσότερα »
Πρακτικά όμως, πώς θα το πετύχει αυτό; Κάποιες προτάσεις πώς θα κινηθεί ως ανεξάρτητη; Χωρίς κάποια προσόντα, εννοώ, ξένων γλωσσών, δακτυλογράφησης, ψηφιακής ικανότητας κλπ.
Το εντόπισα και ως μέρος της απάντησης: η (μικρο)επιχειρηματικότητα, κι ακόμη περισσότερο η γυναικεία (μικρο)επιχειρηματικότητα, δεν ενθαρρύνεται στην Ελλάδα. Αντίθετα από την πολιτική τοποθέτηση που ευαγγελίζεσαι δηλαδή, στην πράξη δεν εφαρμόζεται. Παράδοξο, και γι’αυτό ακόμη πιο επώδυνο. Σε ανοιχτά φιλελεύθερες δυτικές δημοκρατίες είναι εύκολο να ανοίξεις δικό σου περίπτερο λχ. χθες.
Μοιαζει να παρεξηγησες τα περισσοτερα απο οσα εγραψα περιγραφοντας μια γενικη κατασταση, σαν να ηταν σποντες προς εσενα. Εχεις δικιο. Ετσι εχει μαθει να συνεννοειται πολυς κοσμος, με τροπο,με κωδικες, άλλα να λεει κι αλλανα εννοει. Εμενα ο κωδικάς μου ειναι οτι εννοω αυτο που λεω. Οταν ζητησεις δουλεια, προσεξε να χρησιμοποιησεις τον ιδιο κωδικα συνομιλιας που χρησιμοποιει κι ο απεναντι. Προτασεις δουλειας ειναι δυσκολο να κανω. Εχεις απευθυνθει στον “Δουλευταρα” πχ ; Μετα βλεπω πολλα ατομικα μαγαζακια σαν γενικα ψιλικατζίδικα, που ανοιγουν αλλοδαποι απο την Ασια, και εχω την εντυπωση οτι κερδιζονται (οχι τα εσοδα) απο αυτο 1000-1500€/μήνα, η… Διαβάστε περισσότερα »