Γιατί αυτή η εστιασμένη κριτική στις πολύτεκνες μητέρες, λες κι έγιναν πολύτεκνες με τον κρίνο; Και κυρίως, γιατί αυτή η στάση γενικότερα;
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα και καλό φθινόπωρο 🙂
Η ερώτησή μου σήμερα δεν προέρχεται από κάποιο προσωπικό πρόβλημα, έχει μάλλον πιο γενικό – κοινωνιολογικό χαρακτήρα: γιατί η κοινωνία επιφυλάσσει μια απαξίωση προς τις πολύτεκνες γυναίκες; Μου κάνει εντύπωση που παρόλη την κρατική μέριμνα, σε επίπεδο κοινωνικό οι πολύτεκνες ακούνε σχόλια περί “κουνέλας”, αστειάκια για το αν θα πάρουν επιτέλους τηλεόραση κλπ. Ακόμη κι αν για λόγους ευγένειας δεν το λένε μπροστά τους, νομίζω στο άκουσμα ότι μια γυναίκα έχει πάνω από 3 παιδιά πολλοί, και ειδικά γυναίκες, αντιδρούν λίγο παράξενα. Παράξενα για τη μητέρα βεβαίως, ο πατέρας που τα έσπειρε είναι ο καρπερός κι ο οικογενειάρχης. Γιατί αυτή η εστιασμένη κριτική στη μητέρα, λες κι έγινε πολύτεκνη με τον κρίνο; Και κυρίως, γιατί αυτή η στάση γενικότερα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Α
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλό φθινόπωρο! Εξαιρετική ερώτηση και τοποθέτηση, γι’αυτό κι απαντώ εκτός σειράς.
Η κριτική αυτή δεν υπήρχε ανέκαθεν. Ιστορικά τα πολλά παιδιά ήταν πολλά χέρια για τη δουλειά, εργατικό δυναμικό και φροντιστές που αναλάμβαναν τις ευθύνες που ήταν αναγκαίες για να επιβιώσει μια οικογένεια σε εποχές με σιδερένιο αλέτρι και βόδια, χωρίς πενικιλλίνη και με μέσα μετακίνησης αργά και κοπιαστικά.
Επίσης ο μέσος όρος ζωής την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης ήταν τα 45 με την παιδική και περιγεννητική θνησιμότητα να κάνει πάρτυ. Έκανες 10 παιδιά για να σου επιβιώσουν τα 2. Κανένας δεν διανοούνταν να κατηγορήσει μια πολύτεκνη μητέρα.
Στον 20ο αιώνα κι ιδιαίτερα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και ακόμα πιο ειδικά στη Δύση και πιο πολύ στις ΗΠΑ, καλλιεργήθηκε το “δίκιο της ευτυχίας”. Η ίδια η Αμερικανική Διακήρυξη το λέει, το δικαίωμα στην “επιδίωξη της ευτυχίας”, αλλά πρακτικά έγινε δυνατόν όταν επικράτησαν κατάλληλες συνθήκες.
Τότε αναδύθηκαν οι σύγχρονες παιδαγωγικοί μέθοδοι, ο παιδοκεντρισμός στην οικογένεια, οι υλικές παροχές και η προσδοκία της μόρφωσης, όλα καθώς το επίπεδο ζωής καλυτέρευσε δραματικά. Αυτά επιτελέστηκαν σε περιβάλλον καπιταλισμού και με τη σειρά τους τροφοδοτούν τον καπιταλισμό, απαιτώντας λεφτά.
Επομένως η συλλογιστική λέει ότι πλέον κάνουμε παιδιά μόνο εφόσον έχουμε χρήματα, ενέργεια και χρόνο να τα μεγαλώσουμε ώστε να κυνηγήσουν την ευτυχία. Γι’αυτό σε όλο το δυτικό κόσμο και τις ανεπτυγμένες χώρες ο δείκτης γεννητικότητας μειώθηκε και πάντα μειώνεται. Η απόκτηση πολλών παιδιών θυμίζει οποσθοδρόμηση, αναισθησία, άγνοια αντισύλληψης ή/και θρησκοληψία. Εδώ οφείλεται η απαξίωση.
Η κριτική πέφτει κυρίως στις γυναίκες επειδή το σεξ είναι δαιμονοποιημένο για τις γυναίκες. Έχω ακούσει “ήξερε να ανοίγει τα πόδια της!” που περιγράφει ανάγλυφα την κριτική αυτή, όπου κάποια αξιολογεί την δική της καλοπέραση (σεξ) πάνω από την καλοπέραση του μελλοντικού παιδιού.
Έτσι φτάσαμε στα παιδιά που τα ταίζουμε γκότζι μπέρις και αβοκάντο τοστ για τα αντιοξειδωτικά και τα ωφέλιμα λιπαρά, απαιτούν iPhone επειδή έχουν κι οι συμμαθητές τους και το πακετάκι προετοιμασίας για Πανελλήνιες στοιχίζει στα χρόνια του Λυκείου τουλάχιστον 14 χιλιάρικα. Ζούμε και δουλεύουμε για τα παιδιά μας. Δεν ξέρω αν είναι ευτυχία. Βέβαια δεν έχω και μέτρο σύγκρισης, γεννήθηκα σε εποχή πενικιλλίνης, τρακτέρ κι αεροπλάνων.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω ότι η απαξίωση έχει πλέον να κάνει περισσότερο με το οικονομικό υπόβαθρο των πολύτεκνων. Όταν είσαι χαμηλόμισθος ή άπορος, το λες και ανευθυνότητα να σπέρνεις παιδιά και μετά να περιμένεις να τα ταΐσουν και να τα ντύσουν οι γείτονες. Ναι είμαστε άνθρωποι, αλλά είμαστε και υπεύθυνοι των αποφάσεών μας.
Δεν ξέρω κανέναν πολύτεκνο που απαιτεί να τον ζήσουν οι γείτονες (πλην των επαιτών Ρομά) και γνωρίζω αρκετούς πολύτεκνους λόγω καθημερινής ενασχόλησης.
Περιμένουμε μόνον την στοιχειώδη μέριμνα από το κράτος την επιβίωση του οποίου έμπρακτα στηρίζουμε. Και φυσικά και δεν την παίρνουμε αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Και γενικώς την λέξη “σπέρνεις” την βάζεις μπροστά από σπόρους μαϊντανού.
Όχι από παιδιά είτε είναι ένα είτε πέντε. Στοιχειώδες.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτό είναι το κορυφαίο σχόλιο…
Σκοπός μου δεν είναι να γράφω αυτά που θέλουν να ακούσουν οι περισσότεροι για να με αποθεώνουν. Έγραψα έχοντας στο μυαλό μερίδα πολύτεκνων που όντως πιέζονται οικονομικά, αλλά το προσπερνούν. Δεν είναι όλοι έτσι προφανώς. Επίσης ας μην κολλάμε στην κάθε λέξη, η υπερευαισθησία δε μας πηγαίνει μπροστά. Δε νομίζω ότι κάτι από αυτά που έγραψα είναι προσβλητικό.
Δεν ξέρω αν έχεις παιδιά αλλά σε όσους έχουν ναι ακούστηκε προσβλητικό. Ακόμα και σε όσους έχουμε 1. Προσωπικά δε σχολίασα γιατί ούτε πολύτεκνη είμαι , ούτε με απασχόλησε ποτέ πόσα παιδιά έχει ο δίπλα , ούτε μου ζητήθηκε να βοηθήσω οικογένειες με πολλά παιδιά. Αντίθετα όταν ήμουν 17 και ζούσα μόνη μου γιατί οι γονείς μου που είχαν μόνο δύο έκριναν ότι μπορούσα να συντηρήσω τον εαυτό μου…μια πολύτεκνη οικογένεια ( αυτή του αγοριού μου) είχε πάντα μια θέση στο τραπέζι τους για εμένα. Δεν είπε κανείς να γράφεις αυτά που θέλουν να ακούσουν…αλλά ίσως να ρωτήσεις τον εαυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Κριτική προς όλες τις πολύτεκνες γυναίκες αδιακρίτως όπως την περιγράφεις δεν έχω συναντήσει. Αναρωτιέμαι σε ποιους κύκλους γίνεται αυτό. Αυτό που έχω όντως συναντήσει είναι κριτική προς ανθρώπους (άνδρες και γυναίκες) που κάνουν πολλά παιδιά χωρίς να έχουν προνοήσει να μπορούν να τους εξασφαλίσουν τα απαραίτητα προς το ζειν και μετά ζητούν από τον περίγυρο να υποστηρίξει τις δικές τους επιλογές. Γενικά η κριτική που έχω συναντήσει αφορά άτομα που δεν έκαναν τα πολλά παιδιά πλήρως συνειδητοποιημένα ως προς την ευθύνη που αναλαμβάνουν και δεν φρόντισαν να μπορούν να υποστηρίξουν την επιλογή αυτή χωρίς να επιβαρύνουν τρίτους. Από αυτό ξεκινά… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Προσωπικά έχω ακούσει πολύ κριτική γιατί ”έμεινα” στο ένα παιδί, γιατί τα πολλά παιδιά είναι ”ευτυχία” και εκεί που μεγαλώνει το ένα θα μεγαλώσουν και τα υπόλοιπα, αγάπη λέει χρειάζονται μόνο, τίποτα άλλο…..κτλ κτλ κτλ.
Είμαι πολύτεκνη μητέρα 4 παιδιών. Όχι δεν πεινάμε, ναι τα κάνουμε όλα εγώ με τον άντρα μου χωρίς να βασιζόμαστε πουθενά, ναι γουστάραμε να κάνουμε μεγάλη οικογένεια. Και ναι, έχουμε και τηλεόραση!
Εάν δεν τα βγάζετε δύσκολα και μπορείτε και συντηρείστε χωρίς βοήθεια, προφανώς δεν πάει για εσάς η επίκριση.Καλα κάνετε,να χαίρεσαι την μεγάλη οικογένεια σου
Η μητέρα δέχεται την κριτική γιατί ακόμα ζούμε σε μια πατριαρχική κοινωνία, στην Ελλάδα τουλάχιστον, όπου τα παιδιά είναι ευθύνη της μητέρας. Ως προς την γενική κριτική έχει να κάνει με αυτό που λεει η Ρένα, επειδή πλέον η παιδική θνησιμότητα στον δυτικό κόσμο έχει μειωθεί, έχουμε εμβόλια, το προσδόκιμο ζωής έχει ανέβει όπως και το επίπεδο ζωής δεν κάνουμε παιδιά για τους ίδιους λόγους που είχαμε 100 ή και 50 χρόνια πριν. Τα παιδιά δεν είναι εργατικά χέρια για να καλλιεργήσουν τα χωράφια και να φροντίσουν το σπίτι. Η γυναίκα βγήκε στην αγορά εργασίας οπότε η φροντίδα των παιδιών… Διαβάστε περισσότερα »
Επιβεβαιώνω τη γράφουσα και όλα τα σχόλια. Όντας τριτεκνη, στο πρωτο μου λεγαν κάνε δεύτερο, στα δύο και μάλιστα αγορι κορίτσι ήμουν η τέλεια, όταν έμεινα έγκυος στο τρίτο το τι άκουσα δεν λέγεται, δεν το περιμενα καθόλου: οτι αλλη δουλεια δεν κανω παρά σεξ, ότι μονο ως ατυχημα δικαιολογειται, ότι ειμαι αμυαλη που μπλεκω παλι, αρχισαν να ρωτανε για τον άντρα μου, κτλ Οι πάντες, όχι φίλοι και συγγενείς. Γενικά, μια απαξιωση. Ειλικρινά εξεπλάγην και σε μια χωρα με υπογεννητικοτητα δεν φανταζομουν αρνητικες αντιδράσεις. Στο κάτω κάτω δεν τους ειπα να το μεγαλωσουμε μαζί. Αυτο συνεχίζεται σήμερα, ως εκπληξη… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι τρε μπαναλ τα πολλά παιδιά. Αν είσαι πελουσια στα μεγαλώνουν οι νταντάδες ” έτσι μεγάλωνα κι εγώ 15″, αν είσαι φτωχή ” καλά ρε δηλαδή συγνώμη αυτοί πόσα βγάζουν και συντηρούν τόσα παιδιά; εμείς με δύο μισθαρες και δε βγαίνουμε Καιτη μου”. Γενικώς η φάση παιδιά κινείται γύρω απ τη φάση χρήμα. Το να έχεις απλώς την επιθυμία για μεγάλη οικογένεια σημαίνει είτε πως είσαι ελαφρομυαλη είτε πως φορτώνεις αλλού τα βάρη σου. Γενικά κάθε σωστή γυναίκα πρέπει να κάνει αυστηρά 2 παιδιά. Το 1 και τα 3 θα συγχωρεθουν μεν, αλλά στο 1 είσαι μάλλον καλοπερασακιας, στα 3… Διαβάστε περισσότερα »
Ως πολύτεκνη μητέρα να σου πω πως όλα αυτά τα σχόλια που αναφέρεις τα έχω ακούσει. Μια φορά στην παραλία μια κυρία μου είπε είστε χωρισμένη και έχετε δύο παιδιά εσείς και δύο ο σύζυγος από προηγούμενο γάμο… Γέλασα πραγματικά πολύ… Δεν έγινα πολύτεκνη από θρησκοληψία ούτε για την ανύπαρκτη στήριξη του κράτους… Είναι άποψη! Προσωπικά μια παιδοψυχολόγος μου είχε πει πως ένα τέταρτο παιδί θα βοηθούσε το δεύτερο (που έχει κάποιες ιδιαιτερότητες) να ισορροπήσει. Η εποχή μας δεν σηκώνει την πολυτεκνία αντιθέτως… Δεν είναι εύκολη επιλογή ούτε λέω ότι είναι η καλύτερη… Αλλά όσοι την κάναμε συνειδητά δεν μας… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει κάτι που σκεφτόμουν πρόσφατα: μέχρι πόσα παιδιά μπορώ να αγαπήσω; Θεωρώ δεδομένο πως κανείς δεν αγαπά το δικό του παιδί το ίδιο με το παιδί του γείτονα, αλλά μπορεί να αγαπήσει “το ίδιο”, ένα δικό του βιολογικό παιδί κι ένα υιοθετημένο,που τα μεγάλωσε και τα δύο. Η αγάπη προς τα παιδιά, έχει να κάνει και με τον χρόνο ζωής μας, που τους αφιερώνουμε και με την μοναδικότητά τους; Άρα ίσως όντως παίζει ρόλο ο αριθμός των, στα συναισθήματά μας απέναντί τους, μιας και η μοναδικότητα δεν εξασφαλίζεται και ο χρόνος περιορίζεται υπερβολικά στην περίπτωση των πολλών παιδιών; Κι από… Διαβάστε περισσότερα »
Για τον ίδιο λόγο που οσες δεν εχουν παιδιά επίσης δέχονται κριτική ότι δεν έχουν σκοπό ζωής και ειναι αχρηστες, όσες έχουμε 1 ή 2 είμαστε τεμπελες που βαριόμαστε να μεγαλώνουμε παιδιά κι οσες εχουν από 3 και πάνω είναι κουνελες. Κι αν τυχον εχουμε παιδι αμεα ειμαστε ανεύθυνες γιατι δεν καναμε εξετάσεις και δεν το ριξαμε (ακομα κι αν δεν υπάρχουν τετοιες εξετασεις) Καλωσηρθες στην ελληνική πραγματικότητα… αυτοί που θέλουν να κρίνουν και να κακολογησουν κάτι θα βρουν να πουν.
Α ωραία, στο θέμα μας ! Σίγουρο πακέτο απολύτως πραγματικών σχολίων που ακούμε οι πολύτεκνοι γονείς -Ηρωίδα/-ας είσαι! (ευχαριστούμε…) – Μα πώς τα βγάζετε πέρα; (διακριτικότατο!!) -Τηλεόραση δεν έχετε; (έχουμε. Εσείς έχετε ή προτιμάτε το σεξ από το να βλέπετε power of love με την σωτηρία και τον πελετιέ;;;) -Εχμ..Τα έχεις όλα με τον ίδιο αντρα;;; (τι να σας πώ έτσι νομίζω μία στιγμή όμως να τα ρωτήσω μιας και ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΕ ΑΚΟΥΝΕ!) (σε παραλία τα ακούσαμε όλα από τον ίδιο άνθρωπο!) Τώρα την απίθανη αδιακρισία περί προφυλάξεων δεν μας το έχουν πει ευθέως αλλά εάν το πούνε… Διαβάστε περισσότερα »