Ενοχική και συντηρητική… σε έκανε το περιβάλλον, δεν ήσουν.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Χαιρετώ όλη την παρέα και την Ρένα.
5 χρόνια μαζί, 3 παντρεμένοι και ένα μωρό 11 μηνών.
Εγώ φουλ τρελαμένη όταν τον γνώρισα. Πιστεύω από όσο τον έβλεπα και αυτός. Κάναμε φουλ σεξ αλλά τον έβλεπα φουλ μαγκωμένο. Το συζητήσαμε, του είπα ότι δεν σε κρίνω, δεν σε βαθμολογώ απλά περνάμε όμορφα κλπ. Μετά από μια περίοδο δύσκολων αλλά και θα έλεγα τελικά όμορφων συζητήσεων για αυτό το θέμα τα καταφέραμε και το βρήκαμε. Και μάλλον ως ζευγάρι μετα το βρήκαμε παρά πολύ. Σαν να ανοιχτήκαμε.
Και μετά κάναμε παιδί.
Και νιώθω οτι ποτε δεν θα είμαστε ξανά μαζί σε αυτό το κομμάτι τόσο καλά. Ενώ μετά την γεννά μας βγήκε μια όρεξη για ποσότητα και διάφορα σκηνικά. Πάντα σκέφτομαι οτι έχουμε το παιδάκι στο σπίτι και τώρα μαγκώνομαι εγώ. Ώρες ώρες μου λείπει πολύ ο έρωτας πριν το παιδί. Και η σκέψη της ελευθερίας και μοναξιάς στο σπίτι. Να είμαστε μόνοι, χωρίς πρόγραμμα ακόμα και σε αυτό.
Επανέρχεται ποτέ; Είμαι ενοχική & συντηρητική με το παιδί & το σεξ;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ολγα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Όλγα μου η απόκτηση παιδιού αλλάζει καλώς ή κακώς τα πάντα. Ιδιαίτερα στην αρχή κι ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει άνθρωπος εκτός του ζεύγους να βοηθήσει.
Αν σε παρηγορεί τα πράγματα στρώνουν αρκετά όταν το παιδάκι γίνει 3 ετών και πλέον υπάρχει συνεννόηση και κάποιο πρόγραμμα. Ως τότε ακολουθείτε το πρόγραμμα του παιδιού, δεν βάζετε εσείς.
Για τον ίδιο λόγο όμως πρέπει να εκμεταλλεύεστε τις ευκαιρίες: όταν το μωρό κοιμηθεί, όταν είναι μετά το τάισμα, να δώσετε και να πάρετε χάδια και προκαταρκτικά. Ίσως και παραπάνω, αναλόγως. Ο αυθορμητισμός κι η ελευθερία παύουν μέχρι το παιδί να μπορεί να μείνει με άλλους, οπότε θα κάνετε λίγο “προγραμματισμό”. Δεν είναι κακό. Σημασία έχει η έλξη, το πάθος, ο σύνδεσμος μεταξύ σας.
Να ξέρεις ότι όσο το αφήνεις (το σεξ), τόσο σε αφήνει. Η όρεξη περνάει κι άμα την αφήνεις συνεχώς ανικανοποίητη κινδυνεύεις να μην την αποζητείς τόσο πολύ. Και θα είναι κρίμα.
Ο περίγυρος και η ποπ κουλτούρα δεν βοηθάνε, σου υπαγορεύουν ότι έγινες μανούλα. Λες κι η μανούλα είναι καλογριούλα. Όχι. Διεκδίκησέ το συνειδητά. Τα παιδιά είναι πιο ευτυχή με ευτυχείς μαμάδες.
Να σας ζήσει!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
«Σοβαρά κρούσματα αλλεργίας παρουσιάστηκαν σε μία σχολιάζουσα της σελίδας της Αμπά μετά τη χρήση του όρου «μανούλα». Η σχολιάζουσα θα χρειαστεί αντιβίωση για να συνέλθει πλήρως.»
Ρένα μην μου τα κάνεις αυτά!
Γράφουσα, είσαι άνθρωπος με πιο πολλές ανάγκες από ότι είχες πριν το παιδί. Πάρε τον χρόνο σου!
ε αμαν βρε παιδια τοσο κακη ειναι πια αυτη η λεξη; προσωπικα δεν τη χρησιμοποιω, αλλα δε τη θεωρω και βρισια ή ντροπιαστικό/υποτιμητικο χαρακτηρισμο, ουτε μου προκαλει αναγουλα. Κι επισης ο μικρος μανουλα με λεει και με λιωνει.
Εμένα ο μικρός με λέει μωρή καύλα και με λιώνει
Και τι σχέση έχει αυτό με το θέμα του άρθρου που αναφέρεται σε νέα μαμά;
Η λέξη σαφώς και όχι… ο όρος όπως χρησιμοποιείται συνεχώς από την πατριαρχία ναι. Κάνεις πώς δεν καταλαβαίνεις ή απλώς σε έτρωγε το χέρι σου να σχολιάσεις το σχόλιο άλλης;
Ειλικρινης απορια. Το βλεπω να χρησιμοποιειται συνεχεια με υποτιμητικο τροπο, κοροιδευτικο και δεν καταλαβαίνω το γιατι. Αν σε προσβαλλει το σχολιο μπορω να το σβησω, δεν ειναι κατι προσωπικο.
Υποψιάζομαι πως ο όρος μανούλα ενοχλεί γιατί περικλείει μονο τη θετική πλευρά της μητρότητας υπερτονίζοντας τη γλυκύτητα, την τρυφερότητα με έναν τρόπο που αφήνει απ’εξω την απόγνωση, την εξάντληση (φυσική και πνευματική), την αγωνία κ δν ξερω τι άλλο. Φαίνεται σαν όρος που βασίζεται στη δημιουργία μιας άψογης ιδιότητας μιντιακά φτιαγμένος για κατανάλωση (επιβάλει σε ένα υποτιθέμενο κοινό επακριβώς το σημείο θέασης προεξοφλώντας την ατομική κρίση) μη αφηνοντας περιθοριο για τη διερωτηση αν όντως υπάρχουν συνθήκες που είναι τόσο ζαχαρένιες και με κάποιο υπόγειο τρόπο να περάσει το μηνυμα οτι αυτή που είναι μανούλα είναι ξεχωριστή γιατί είναι ικανή να… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει τότε, μην ανησυχείς.
Αν διαβάσεις τα σχόλια εδώ θα καταλάβεις. Ή απλά παρατήρησέ το λίγο διαφορετικά την επόμενη φορά που θα το ακούσεις.
Προφανώς δεν είναι κακή και προφανώς δεν είναι το ίδιο context με το να σε αποκαλεί “μανουλα” το παιδί και το ίδιο με το όταν περιγράφουμε το ρόλο της μητέρας. Πως σου ακούγεται το “πατερούλης” και πόσες φορές το έχεις ακούσει, χωρίς να αναφέρεται κάποιος στον Ιωσήφ Στάλιν; Και γιατί μανούλα και όχι μαμα; Η χρήση του υποκοριστικού κάτι δείχνει.
Εσείς είστε φυντάνιαααα!
☺️🩷
Σίγουρα όταν μιλούν γι αυτόν δεν είναι πιθανόν να τον περιγράφουν κάπως έτσι : Αχ είδα τον τάδε, έγινε πατερουλης, πόσο ομόρφυνε
Καλά δεν είπε και εγκυούλα και μανουλίνι )
Δυστυχώς ο όρος «μανούλα», χρησιμοποιείται τόσο χειριστικά που πραγματικά στενοχωριέμαι για τις γυναίκες που το ακούν από τα ΜΜΕ και το βλέπουν στο ίντερνετ γιατί σημαίνει ότι άπαξ και κάνεις παιδιά είσαι μόνο μάνα κατά την κοινωνία, με πολλά πρέπει από πίσω που πνίγουν την γυναίκα.
Απαντώ σε αυτό το σχόλιο για λόγους πρακτικούς. Για όσες αναρωτιούνται, για να λύσω την απορία. Προσωπικά το ανέφερα ειρωνικά, γι’αυτό και το συνόδεψα με το καλογριούλα. Δεν είναι φορτισμένο επειδή το χρησιμοποιεί η πατριαρχία το μανούλα. Η πατριαρχία λέει το “μάνα” το βαρύ, το λαικό, το “αμάρτησα για το παιδί μου” και το συμπλέκει με παιδιά της τίμιας βιοπάλης κι όλα αυτά τα κινηματογραφικά μούμπλε μούμπλε. Το μανούλα ως υποκοριστικό παραπέμπει είτε σε τρυφερότητα (από παιδάκι στη μαμά), είτε σε υποτίμηση (από άλλους). Εδώ πάντως στο ampa είναι ευθεία αναφορά στη σελίδα Μανούλες του Facebook που έχει θεματολογία και… Διαβάστε περισσότερα »
Μα εννοείται ότι κατάλαβα ότι το έγραψες ειρωνικά.
Χιουμοριστικό ήταν το σχόλιό μου.
Το ίδιο δεν λέμε;
Για μένα έχει γίνει πλέον όρος της πατριαρχίας, της ελληνικής.
Όλγα μην απογοητεύεσαι! Νιώθεις έτσι λόγω της ηλικίας του μωρού και των αναγκών του. Δεν ξέρω αν θηλάζεις ακόμα ή αν δίνεις έτοιμο, αλλά στην ηλικία αυτή έχουν ακόμα αφυπνίσεις για τάισμα, άρα είναι λογικό να είσαι αγχωμενη μήπως το μωρό ξυπνήσει σε ακατάλληλη στιγμή. Μετά τα 3 έτη όπως σου έγραψε και η Ρένα αλλάζει πολύ η ποιότητα του ύπνου τους, ιδίως αν πηγαίνουν και παιδικό σταθμό. Σταματάνε τις αφυπνίσεις και κοιμούνται πιο βαθιά. Δεν θα σε χαρακτήριζα συντηρητική… Το ξέρω το συναίσθημα, το ζούμε κι εμείς. Από όταν ήταν μωράκι μέχρι και σήμερα που είναι 9 ετών, είμαστε… Διαβάστε περισσότερα »
Επανερχεται. Μεχρι να παει το παιδι νηπιαγωγειο κανεις πιο πολυ quickies, στην τουαλετα στα γρηγορα, οχι ατελειωτες νυχτες οπως παλια. Επισης μεσα στην ημερα, παντα στα γρηγορα ομως. Δικιμαστε διαφορετικα δωματια/σημεια του σπιτιου για πιο πολυ ποικιλια. Σιγα σιγα θα στρωθει ο υπνος του, θα παει νηπιο, θα ειστε πιο ανετοι. Ετσι το εζησα εγω. Σιγουρα διαφερει απο οικογενεια σε οικογενεια….
Μια απο τα ιδια κι εγω κι ολες οι νεες μαμαδες που γνωριζω και το εχουμε συζητησει. Οι ορμονες μου με επηρεαζουν παρα πολυ(η μοναδικη φορα που εχω ορεξη ειναι κατα την ωορηξια ,1-2 φορες το μηνα δηλ) κι αυτο αφου περασε 1 χρονος κι έστρωσε ο κυκλος μου. Η κουραση ειναι επισης πολυ σημαντικος παραγοντας, οχι μονο η σωματικη αλλα (κυριως ) η ψυχολογικη, το μπουχτισμα του να φροντιζεις συνεχώς ενα μωρο και φυσικα το αγχος, που υπαρχει ουτως η αλλως στους νεους γονεις, πολλαπλασιαζεται ομως κι απο τις συνεχεις κρισεις της τελευταίας δεκαετίας. Καποια στιγμη νομιζα οτι αυτο… Διαβάστε περισσότερα »
Χωρίς να εχω υπάρξει ούτε στη μία θέση ούτε στην άλλη λέω γιατί να φταίει η γυναίκα; εγώ θα υποψιαζόμουν ότι ο μητρικός ρόλος ‘ενημερωνεται’ από μια τραυματική όσο και μεταμορφωτική δύναμη που είναι η κύηση και η γεννά. Ακόμα κ αν μία γυναίκα δεν το βλέπει τόσο υπαρξιακά αυτές είναι δυνάμεις παλαιότερες της λογικής όποτε συνδιαμορφώνουν το ρόλο τους. Και δε μπορω να φανταστώ οτι ειναι ίδιες πριν κ μετά την εμπειρία της κύησης και της γεννάς… Ο άντρας ειναι παρατηρητής σ’αυτο… δεν περνάει κάτι το σωμα του… ούτε φλερτάρει με το θάνατο κατά τη γεννά ή πριν… ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Ετσι ακριβως το καταλαβαίνω και το ενιωσα κι εγω, οπως το εθεσες. Μια γυναικα κυοφορει, εχει ενα ζωντανο πλασμα μεσα της για 9 μηνες και μετα το βγαζει απο μεσα της και πρεπει να κρατησει ζωντανο (αν δηλ το σκεφτουμε πολυ ωμα). Εννοείται οτι αλλαζει κι οργανικα και ψυχολογικα, δε γίνεται αλλιως. Πριν μεινω εγκυος, το σεξ επαιζε πολυ σημαντικό ρολο στη ζωη μου, ειχσ φαντασιώσεις και τις πραγματοποιουσα με το σύντροφο, μεχρι και μερη συγκεκριμένα ειχαμε τσ οποια επισκεπτομασταν καθαρα γιατι εκει μας αρεσε να κανουμε σεξ(πχ ιδιωτικα λουτρα/σπα, ) . Και φανταζόμουν πως κι εγκυος να ειμαι το… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο γλυκό και όμορφο αυτό που περιέγραψες! Συνήθως η γυναίκα μετά την εγκυμοσύνη έχει χάσει κάθε επαφή με το σώμα της, το μωράκι τους πρώτους μήνες είναι στα χαμένα και δεν έχει αντιληφθεί ότι βγήκε από το σώμα της μάνας του, ενώ ο πατέρας στέκεται σαν ξένος απέναντι στο νέο σώμα της γυναίκας του και στο μικρό σωματακι του μωρού. Πόσο βοηθητική πρέπει να είναι η γύμνια, τόσο για να βρει καθένας την ισορροπία με τον εαυτό του, όσο και για τη δημιουργία ισχυρών δεσμών μεταξύ των μελών!
Δεν μπορώ να πω ότι ο δικός μου κράτησε μακριά το ρόλο του εραστή από το ρόλο του πατέρα. Εξίσου με εμένα επηρεάστηκε κι αυτός, ίσως και λίγο παραπάνω. Εμένα αυτό που με αγχωνε όσο ήταν μωράκι ήταν μην χρειαστεί κάτι και δεν είμαι διαθέσιμη σε δευτερόλεπτα, και τώρα που μεγάλωσε αγχώνομαι μην ξυπνήσει και δει κάτι ακατάλληλο ή μην μας ακούσει και καταλάβει ότι κάνουμε σεξ. Αυτός πέρα από τα άγχη αυτά, θα έλεγα ότι έχει και λίγες ενοχές… Επειδή πειραματιζόμαστε με τεχνικές bdsm, συχνά λέει “γονείς να σου πετύχουν που κάνουμε τα αισχη όλα”κλπ. Επίσης κάποια πράγματα που… Διαβάστε περισσότερα »