Η Ρένα απαντά: Δεν αντέχω άλλο το ανθρώπινο είδος, πόσα δεινά να αντέξει η ανθρώπινη ψυχή;

Τα θέματα που μας ξεπερνάνε…

__________

Η ιστορία της Έτοιμη να Κλάψει όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Πώς μπορώ να συνεχίσω να ζω σε αυτόν τον κόσμο; Πώς να ξυπνάω και να απολαμβάνω τη ζωή μου χωρίς τύψεις και ενοχές, τη στιγμή που συνομήλικές μου στην Ουκρανία και στον υπόλοιπο κόσμο πεθαίνουν; Παιδιά πεθαίνουν; Ανάπηροι άνθρωποι, άνθρωποι σε ψυχιατρεία, στο δρόμο δεν ξημερώνουν τη μέρα που έρχεται;
Πώς να φέρω στον κόσμο τα δικά μου παιδιά;

Δεν αντέχω άλλο το ανθρώπινο είδος, πόσα δεινά να αντέξει η ανθρώπινη ψυχή;
Ήμουν 28, είχα όνειρα και σχέδια και ξαφνικά είμαι 30 και σκέφτομαι αν θα γεμίσω το σπίτι μου με ρύζι και φακές. Και αυτά τα δύο χρόνια δε γυρίζουν πίσω, θα είναι τα χρόνια που η μάσκα έγινε ένα με το στόμα μου. Και νιώθω ενοχές που μπορώ να φάω το βράδυ και να κοιμηθώ στο κρεβάτι μου. Πώς θα αντέξω να ζω;
Κουράστηκα…

 -από την  Έτοιμη να κλάψει

__________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Η συζήτηση αυτή δεν τελειώνει ποτέ. Συμπυκνώνει το υπαρξιακό άγχος μπροστά στο οποίο καθένας μένει ενεός.

Έγραφε ο Νίκος Καρούζος,

Δωρεάν η ζωή Φεδερίκο

Γκαρθία Λόρκα δωρεάν ο θάνατος.

Αν κάτι μας δείχνει η ιστορία είναι ότι τα πράγματα δεν αλλάζουν, αλλά ταυτόχρονα αλλάζουν. Όσο περίεργο κι αν σου φαίνεται, κάποτε ήταν πολύ πιο άδικη και σκληρή η ζωή. Σε σκότωναν για ένα κομμάτι κρέας, επειδή ήσουν ξένη, ή επειδή είχες γεννηθεί με κάποια εκ γεννετής ασθένεια. Στις μέρες μας έχουμε τουλάχιστον κατακτήσει ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης και κοινών αξιών (τα λεγόμενα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη) τουλάχιστον στον λεγόμενο ελεύθερο κόσμο.

Αυτό μας βάζει αυτομάτως σε μια θέση τύχης. Είναι κατανοητό, ωστόσο, ότι η θέση προνομίου δημιουργεί είτε απάθεια και μικρόνοια, είτε αυξημένη ευαισθητοποίηση όπως στην περίπτωσή σου.

Αυτά τα δύο χρόνια ο κόσμος άλλαξε, δεν θα είναι ο ίδιος πια. Έχει σημασία να μπορούμε να προσαρμοστούμε, χωρίς να χάσουμε τον ανθρώπινο πυρήνα μας, τις αξίες μας.

Επειδή αυτό το πλέγμα των σκέψεων που σε γυρνοβολάνε σε απενεργοποιεί από τη δράση και σε ρίχνει σε τέλμα σκέψεων χωρίς τέλος, προτείνω να ξεκινήσεις κάποιο εθελοντισμό σχετικά με τα θέματα που σε απασχολούν. Θα βρεις άφθονες προτάσεις, αν απλώς αναζητήσεις στο Google. Έστω και λίγες και αποσπασματικές κινήσεις να κάνεις, θα ανακουφίσουν προσωρινά τις τύψεις σου. Μάζεψε τρόφιμα για τους πρόσφυγες, βοήθησε σε ένα κέντρο κακοποιημένων, δώσε εθελοντικές υπηρεσίες σε κάποιο κέντρο που διδάσκουν παιδάκια. Κι ίσως σου δώσουν έναυσμα να ασχοληθείς κάπως πιο συστηματικά, επιφέροντας ουσιαστική αλλαγή.

Εμείς είμαστε η αλλαγή που θέλουμε να φέρουμε. Και σε κόσμο όπου μπορούμε να ελπίσουμε ότι δεν πέθανε ακόμη η ανθρωπιά κι η ενσυναίσθηση, μπορούμε να φέρουμε και τα παιδιά μας. Κι εμείς, κι οι γονείς μας, κι οι παππούδες μας, κι όλη η σειρά προγόνων μέχρι πίσω στους τροφοσυλλέκτες, άλλωστε έτσι γεννήθηκαν. Με την ελπίδα.

ΝΒ. Σπίτι μην μαζεύεις ρύζι και φακές, χρειάζονται ηλεκτρικό ρεύμα για να μαγειρευτούν. Ξηρά τροφή και κονσέρβες να έχεις για παν ενδεχόμενο. Κάποιο black out εννοώ, πού πήγε ο νους σου; 🙂

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News