Και γιατί να αλλάξει; Αφού τον συμφέρει πολύ έτσι όπως είναι τα πράγματα!
Η ιστορία της Ειρήνης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
__________
Είμαι 37 ετών,έχω εδώ κ 8 χρόνια σχέση με παντρεμένο 49 ετών.
Όταν τον γνώρισα ήταν να χωρίσει,ήδη είχε μετακομίσει όμως τότε μετά από πίεση των μικρών παιδιών του επέστρεψε.
Μαζί μου είναι όλα αυτά τα χρόνια, περισσότερο από ότι με τη γυναίκα του και έχουμε μια πολύ δυνατή,αληθινή και αμοιβαία αγάπη που δε μπορώ να τον αφήσω ούτε αυτός εμένα.
Φυσικά κ έχω το βάρος πως κάνω κάτι ανήθικο όμως η αγάπη,μας κρατάει μαζί.
Αυτός δε πρόκειται να χωρίσει,ούτε θέλει να κάνει άλλο παιδί. Ο γάμος του, απλά υπάρχει.
Νοιάζεται για μένα σαν να είμαστε επίσημα μαζί,ποτε δε με έχει παραμελήσει.
Εγώ απο την αλλη πλευρά,ζω μόνη κ ενώ ξέρω πως ότι έχω πετύχει αυτά τα 8 χρόνια είναι χάρη σε αυτόν τον άνθρωπο,γιατί πραγματικά με εξέλιξε σε όλα τα επίπεδα κ θεωρώ πως με «έπλασε» , έχω έρθει σε μια ηλικία που θέλω να έχω την δίκη μου οικογένεια.
Να προχωρήσω κ σε αυτόν τον τομέα, γιατί νιώθω πως τα χρόνια περάσανε κ δεν θα έχω την ευκαιρία να το πετύχω.
Έχω φτάσει στα όρια μου ψυχολογικά,σκέφτομαι να χωρίσω κ μετά το μετανιώνω κ πάλι από την αρχή..
Έχω απορρίψει άντρες που ενδιαφέρθηκαν,για να είμαι μαζί του. Κ φυσικά κανένας,δε γνωρίζει για εμάς.(Γι’αυτο σου γράφω κιόλας)
Συναισθηματικά είμαι εγκλωβισμένη σε μια σχέση, που ναι μεν τον αγαπώ κ με αγαπάει αλλά δεν αλλάζει τίποτα.
Δεν έχω τη δύναμη να τον αφήσω.
Σε παρακαλώ βοήθησε με με κάποιον τρόπο.. περιμένω σύντομα την απάντηση σου
–από την ΕΙΡΗΝΗ
____________
Ας οργανώσουμε την συζήτηση.
Αγαπητή φίλη, ξέρεις πότε κρίνεται το ποιόν μας; Στα δύσκολα. Όταν πρέπει να τσουρουφλιστεί ο κωλαράκος μας, ρισκάροντας με την απόφαση που καλούμαστε να πάρουμε. Όσο δεν κοστίζει τίποτα, όσο δεν ρισκάρουμε να χάσουμε κάτι, όσο είναι εύκολα, όλοι καλοί είναι.
Ο παντρεμένος εραστής σου την έχει βρει εύκολη την λύση, με το δίπορτο που καθιέρωσε. Όπως άλλωστε οι περισσότεροι παντρεμένοι με εξωσυζυγικές σχέσεις…
Γιατί δεν χωρίζουν; Επειδή μπορούν.
Γιατί να μπουν στον μπελά, την σπατάλη χρημάτων κι ενέργειας, γιατί να στερηθούν την βολή τους, την κοινωνική αναγνώριση, τη συμβίωση με το παιδί τους; Αφού μπορούν να τα έχουν όλα αυτά ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ κάποια γυναίκα που τους επιβεβαιώνει, τους κανακεύει το Εγώ επειδή δεν φορτώνεται καμμία από τις αρνητικές πλευρές τους, και τους περιμένει ως πιστή Πηνελόπη βάζοντας τη δική της ζωή στο stand by;
Ο παντρεμένος, και λόγω φαλλοκρατικής θεώρησης των πραγμάτων κοινωνικά, όπου η γυναίκα κατηγορείται για την διατήρηση ενός γάμου, έχει όλους τους άσους στο μανίκι σε μια εξωσυζυγική σχέση.
Ήταν να χωρίσει, σου είχε πει (γιατί αλήθεια;) αλλά τελικά δεν χώρισε…για τα μικρά παιδιά -αχ αυτά τα παιδιά, τι τέλεια δικαιολογία. Και τώρα, τώρα που μεγάλωσαν τα παιδιά, σου λέει δεν θα χωρίσει. Τι καταπληκτικό!
Δεν θα χωρίσει ΠΟΤΕ, επειδή δεν έχει κανέναν λόγο να χωρίσει. Αυτοί που θέλουν να χωρίσουν επειδή έχουν πολύ σοβαρό λόγο, το δρομολογούν, δεν το αφήνουν 8 χρόνια να τραβάει. Το “ο γάμος του απλά υπάρχει” μυρίζει παραμύθα κι ανωριμότητα από χιλιόμετρο. Πώς περίμενε δηλαδή έναν γάμο, να κρεμιούνται από τον πολυέλαιο καθημερινά ενώ τρέχουν οι λογαριασμοί κι οι υποχρεώσεις και με τα παιδιά μαζί; Αν ναι, τότε είναι πολύ κακό υλικό συζύγου, ακόμα κι αν ήθελε να σε παντρευτεί.
Ήθελα να ήξερα τι εννοείς δεν ένιωσες παραμελημένη. Περνάτε Χριστούγεννα, ρεβεγιόν, διακοπές και Σαββατοκύριακα; Όταν αρρωσταίνεις έρχεται με ζεστή σουπίτσα; Ή σου στέλνει 15 μηνύματα καθημερινά με καθησυχαστικούς τόνους ώστε να είσαι ικανοποιημένη με τα ψίχουλα;
Τι εννοείς “σε εξέλιξε σε όλους τους τομείς”; Τι έκανε που δεν θα το έκανες μόνη σου, μέσα στην πιο παραγωγική κι ώριμη δεκαετία της ως τώρα ζωής σου; Μήπως εννοείς ότι ήταν προιστάμενός σου; Ή, επειδή είστε μαζί τόσα χρόνια, σε ικανοποίησε στο σεξ όπως δεν κατάφεραν περιστασιακοί εραστές;
Ας είμαστε ρεαλιστές.
Εκείνος είναι 49 και έχει ήδη παιδιά (πληθυντικός αριθμός). Οι πιθανότητες, ακόμα και να χώριζε αύριο, να ξεκινούσε φτου κι από την αρχή, με πάνες και μπιμπερό μαζί σου, και να ξοδεύει το κομπόδεμα των γηρατειών του και των σπουδών των παιδιών που ήδη έχει, για μια νέα οικογένεια πλησιάζουν στο μηδέν. Στα λέω σκληρά για να ενεργοποιηθείς όσο είναι καιρός.
Συνοπτικά, μην περιμένεις να κάνεις παιδί με αυτόν τον άνθρωπο, εκτός κι αν κλέψεις το σπέρμα του και το μεγαλώσεις ολομόναχη. Έτσι κι αλλιώς, με σύντροφο που κοιτάει τόσο τη βολή του, πάλι μόνη σου θα το μεγάλωνες.
Η συμβουλή μου είναι να κοιτάξεις τους άντρες που σε πολιορκούν. Κάποιοι θα είναι θετικοί στο ενδεχόμενο δημιουργίας οικογένειας. Κι ίσως τα βρείτε και καλύτερα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Αγαπητή Ειρήνη, εύχομαι η νέα Χρονιά να σε οδηγήσει στο “φως” που σου αξίζει…..Ωστόσο, πριν βγεις στο φως, θα περάσεις από πολλά σκοτάδια….. Τα χρόνια που είσαι με αυτόν τον άνθρωπο είναι πολλά……ένα τραγούδι λέει: “…μα είναι μικρότερη η αγάπη από τη συνήθεια…..” Αυτό σημαίνει ότι θα “ματώσεις” για να καταφερεις να τον βγάλεις από την από τη ζωή σου……Κρατά τον στην καρδιά σου αν θες, σαν μια ανάμνηση…ένα κομμάτι της ζωής σου αλλά προς Θεού, μην του χαρίσεις και κατ’επεκταση, μην χαραμίσεις ούτε ένα λεπτό της ζωής σου πλέον μαζί του…… Η Ρένα σου χάρισε μια μικρή περιουσία με… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά, αν ήταν να χωρίσω (που ευελπιστώ να μη φτάσω σε αυτό το σημείο), δε θα το έκανα για άλλη γυναίκα. Θα το έκανα για άλλους λόγους, π.χ. αν δεν ήμουν ευτυχισμένος ή δεν υπήρχε επικοινωνία κλπ. Γιατί να χωρίσω από μία δέσμευση και να ξεκινήσω μία άλλη; Όχι, δε θα το έκανα. Θα ήθελα την “ησυχία” μου και τη “μοναξιά” μου. Και το έχω κάνει στο παρελθόν, όπου χώρισα από μακροχρόνια σχέση (όχι γάμο). Λίγο καιρό μετά είχα σεξουαλικές εμπειρίες με δύο κοπέλες (όχι ταυτόχρονα) που γνώριζα αλλά δεν είχα πει ότι είχα χωρίσει, για να αποφύγω το κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου πω τι μου εχει διδαξει το περιβαλλον μου εδω και πολλα χρονια. Οτι ενας ανδρας παντρεμενος , σπανιως αν οχι ποτε, δε θα φυγει απο ενα γαμο για να μπει σε μια σχεση με μια αλλη γυναικα και πολυ περισοτερο να δημιουργησει μια νεα οικογενεια. Με γνωμονα αυτο, και το γεγονος οτι εχει ηδη μια εξωσυζυγικη σχεση, η οποια δεν επηρεαζει το γαμο του , και κατ επεκταση δεν επηρεαζει και την αλλη γυναικα αφου συναινει κατα καποιο τροπο , δεν βλεπει το λογο να χωρισει αφου αυτο που ψαχνει εκτος γαμου το εχει. Ενα αλλο που μου… Διαβάστε περισσότερα »
Έκανα εγγραφή για να γράψω σε εσένα.. Είμαι παντρεμένη 10 χρόνια, με 2 παιδιά… Ερωτευτήκαμε, ζήσαμε, παντρεύτηκαμε… Ήρθαν αποβολές, ήρθαν απώλειες αγαπημένων προσώπων, ήρθαν οικονομικές δυσχερειες… Τίποτα δεν είναι ονειρικο στην ζωή μου… Έχουμε αρκετά προβλήματα,οικογενειακά, οικονομικά, κ.τ.λ…κάνω την εισαγωγή για να σ δείξω ότι δεν προέρχομαι από ιδανικες καταστάσεις.. Ούτε ως ελεύθερη, ούτε ως παντρεμένη….ο γάμος, κ ο κάθε γάμος, για να τσουλαει θέλει πολλή δουλειά και από τους δύο, υπομονή, πείσμα δύναμη… Όταν έρθουν τα παιδιά με το καλο, αυτά τα διαμαντάκια, αυτές οι ψυχές που μέσω αυτών θα αντλήσεις άπειρο φως……. Χρειάζεσαι μεγάλα αποθέματα δύναμης και υπομονης.… Διαβάστε περισσότερα »
Στενάχωρο αυτό το “σαν να είμαστε επίσημα μαζί”. Δεν είστε δυστυχώς , αυτός ζει τη ζωή του και εσύ ζεις στη σκιά της οικογένειάς του. Η σχέση σας είναι άνιση και έχεις υποβιβάσει τον εαυτό σου κάτι που η ίδια επιβεβαιώνεις με την φράση “με έπλασε”. Μόνη σου βάζεις τον εαυτό σου σε έναν κατώτερο από εκείνον ρόλο θεωρώντας πως στη ζωή ΣΟΥ εκείνος παίρνει τα εύσημα για της επιτυχίες σου. Δεν είσαι πλαστελίνη για να σε πλάσει κάποιος , εκτός αν όντως θεωρείς πως είσαι τόσο άβουλο ον όπου άλλοι έχουν τα ινία της ζωής σου και ούτε εκείνος… Διαβάστε περισσότερα »
Ποσο διαφωτιστικο σχολιο. Στη ζωη συμπορευομαστε, με συνοδοιπορους. Δεν μας οριζουν τα γκεμια και το καμουτσικι του καθε ενα. Ετσι οπως παρουσιαζει η θεματοθετρια τον εαυτο της, οτι “με επλασε”, ειναι σαν να βαζει τον εαυτο της κατω απο την ιδιοκτησια του δημιουργου της και με σφραγιδα. Στην τελικη οντως ο συγκεκριμενος επλασε μια γυναικα συμφωνα με τις δικες του αναγκες, ξεκοβωντας τις οποιες δικες της.
Θα εκπλαγείτε κυρίες μου πόσο κυριολεκτικά το εννοούν μερικοί και μερικές. 😉
Κι εκεί νομίζω έγκειται και η λυδία λίθος της αξιολόγησης της σχέσης, καθώς κι η αποδοχή του αδύνατου εκ μέρους της θεματοθέτριας. Η έγνοια είναι ότι η “προτίμηση” αυτή θα της κοστίσει σε βάθος χρόνου (όταν θα έχει χάσει και την αξία…πλασίματός της, αλλά δεν θα της έχει μείνει ούτε ένα παιδί).
Την κατανοώ και την συμπονώ.