Είμαι σε πλοίο για νησί. Διαβάζω εφημερίδα. Δεν την προτιμώ συχνά αλλά το έχω συνήθεια στα ταξίδια με πλοία από μικρή και το συνεχίζω καμιά φορά, νοσταλγικά, για λόγους εθιμοτυπίας.
Μόλις την τελειώνω, με πλησιάζει ένας μεσήλικας κύριος και με ρωτάει αν μπορεί, μιας και τη διάβασα, να την πάρει να τη διαβάσει. Λέω “φυσικά” και του τη δίνω.
Πριν φτάσουμε στο λιμάνι προορισμού και ενώ μαζεύω τα πράγματα μου, τον βλέπω ότι έρχεται να μου την επιστρέψει, του λέω ότι δεν χρειάζεται, πετάξτε τη ανακύκλωση ή κρατήστε τη. Λέει “ευχαριστώ” και ενώ πάει να φύγει και εκεί που πιστεύω ότι τη γλίτωσα λέει “Πάντως, δεν περίμενα να δω ποτέ γυναίκα να διαβάζει εφημερίδα, είναι τελείως αντρικό πράγμα”.
Μεταβολή, γυαλιά, καπέλο και δεν απάντησα καν. Και αμφιβάλλω αν την πέταξε στην ανακύκλωση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ωχ, αλήθεια; Δε μου το είχε πει κανείς και διάβαζα καθημερινά, φανατικά
την εφημερίδα που έμπαινε σπίτι μας (τη μια, άλλη αγόραζε ο μπαμπάς, άλλη η μαμα).
Ουπς, εδώ δεν το είχαν πει ούτε στη μαμά που είχε γεννηθεί πριν τα μέσα του προηγούμενου αιώνα.
Ω, ρε γαμώτο γιατί μας το έκρυβαν, αυτό είναι τελείως βασική γνώση
για τη ζωή, ότι οι γυναίκες ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ!
Καλά, το’πε τώρα ένας τυχαίος μπάρμπας και το δέσαμε. Όποιου του αρέσει, διαβάζει και εφημερίδα (κι εγώ επίσης), ανεξαρτήτως φύλου.
Να πω την καθαρή αλήθεια μου έχει λείψει αυτό το 5 το πρωί Ομόνοια για εφημερίδες μετά από ξενύχτι, μου έχει λείψει και ο καυγάς ποιος θα πάει να πάρει τις Κυριακάτικες, ο ακόμα μεγαλύτερος καυγάς ποιος θα διαβάσει πρώτος τι, επίσης οι ψυχαναγκασμοί ποιος δεν προσέχει και τσαλακώνει με μανία τα φύλλα και που στο διάολο την παράτησε. Φαντάζομαι σήμερα αν υπάρχει ένα τιπ του στυλ, τυλίξτε το με μια εφημερίδα, θα είναι αδύνατο.
Προσωπικά δεν θυμάμαι να ξύπνησα ποτέ Κυριακή με παρέα και να μην θέλαμε εφημερίδα.
Μόνιμη αιτία καυγά σπίτι μας το τσαλάκωμα της εφημερίδας από την Γάτα μου η οποία εννοείται ότι διαβάζει εφημερίδα. Πατσαβούρα σκέτη την κάνει.
Θυμήθηκα τη γιαγιά μου τώρα. Να λέει “για να δω τι λέει κι η εφημερίδα” κάθε φορά που την έβλεπε στο τραπεζάκι. Γεννημένη το 1920, απόφοιτη δευτέρας δημοτικού.
Τουλάχιστον στις μέρες μας, έχω υπόψη κάμποσες ελληνικές -και όχι μόνο- εφημερίδες (μερικές από αυτές μάλιστα με υψηλή για τα τωρινά δεδομένα κυκλοφορία), η ανάγνωση των οποίων δεν προϋποθέτει την παραμικρή εξυπνάδα και μπορεί να γίνει και από τον πλέον ηλίθιο
Ε, αυτό πραγματικά πρώτη φορά το ακούω. Πάλι καλά που το είπς ο παππούς, να το ξέρω, μην ξανακάνω τέτοια ‘αντρικά πράγματα!’
Wtf, κι ένα σχετικά ξύπνιο κ ώριμο για την ηλικία του παιδί 8 χρόνων μπορεί να διαβάζει εφημερίδα και έστω λιγουλακι κάποια μικροπραγματα από κει να τα καταλαβαίνει. Δλδ για να μην είμαστε πολύ έξυπνες για έναν άντρα πρέπει να έχουμε μονίμως νοημοσύνη 5χρονου;
Γιατί μεταβολή ρε παιδιά; Δεν λεω να τον βρισετε τον άνθρωπο, αλλά αυτή η σιωπή ενισχύει τον φαλλοκρατισμο τους. “Δεν ειναι αντρικη υποθεση η ενημέρωση κύριε!” Μεταβολή και δρόμο. Μιλήστε επιτέλους για να αλλαξει ο φαυλος κύκλος.
Παρόλο που μπαμπάς μου δεν είναι και ο πλέον προοδευτικός άνθρωπος θεωρούσε αδιανόητο να μην διαβάζω εφημερίδα (τις ψώνιζε Σάββατο βράδυ μαζί με σαντουιτσακι από γνωστή αλυσίδα) και εννοείται δεν έπρεπε να τσαλακωθουν! Επίσης ακόμα και τώρα που εγώ δεν ψωνίζω συχνά στο σπίτι μου (προτιμώ το διαδίκτυο) δεν δέχεται να αναφέρει ένα θέμα της επικαιρότητας και να μην είμαι ενημερωμένη & να μην έχω διαμορφώσει γνώμη! Από πολιτική μέχρι lifestyle.