Από Πειραιώς ψηλά, παίρνω ταξί για να βρεθώ Μοναστηράκι. Προπαραμονή Πρωτοχρονιάς, είμαι φορτωμένη με διάφορα πράγματα και έχω και ραντεβού, το οποίο δεν αναβάλλεται. Κίνηση μέτρια, αλλά αρκετή, ξεκινάμε με το “γρήγορα – γρήγορα” του ταξιτζή. Μπαίνω όπως όπως μέσα, τακτοποιώ όπως όπως, συνεννοούμαστε για τη διαδρομή και κοιτάω απ’ το παράθυρο, έχοντας την αίσθηση ότι με κοιτάει μέσα απ’ τον καθρέφτη.
Φοράω τα γυαλιά ηλίου και τον περιεργάζομαι. Μεγάλος άνθρωπος, πατρική φυσιογνωμία, το ταξί καθαρό, όλα ΟΚ. Καθησυχάζω και χαζεύω έξω μέχρι που αρχίζει να πιάνει την κουβέντα. Για τον καιρό, αν με ενοχλεί η θέρμανση, αν ζεσταίνομαι. Και εκεί έρχεται η πρώτη οβίδα.
“Γιατί μανούλα μου, μια χαρά πρόσωπο, χαρά Θεού, τα κόβετε τα μαλλιά σας τόσο κοντά σαν αγόρια;”!.
Με βρίσκει στο Δόξα πατρί, δεν ξέρω τι να του απαντήσω και γιατί θα έπρεπε να απαντήσω και συνεχίζει ακάθεκτος: “Να είστε έξυπνες. Το μαλλί χαρίζει στη γυναίκα. Την ομορφαίνει κι άλλο! Έτσι κουρευόταν ο κόσμος στην Κατοχή!”.
Άφωνη!
Από τη Λήδα
Τους δικούς σας κάζουαλ σεξισμούς τους στέλνετε εδώ >>>
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είχα ακούσει παρόμοιο σχόλιο,όταν έκανα θεραπείες και μου πέσαν τα μαλλιά. Τα χα κόψει κοντά,τύπου χρυσα ρωπα,ξυρισμενα στα πλάγια και πάνω φράντζα. Απάντησα ευθεως: κάνω θεραπείες και μου πέφτουν. Έμεινε άφωνος και ζήτησε συγνώμη. Έμα πιααα!
Γιατί έτσι γουστάρουμε. Άμα δεν σ’αρέσει, να μην φας!