Για να δει κανείς με τι έχουμε μεγαλώσει στην Ελλάδα από το ’50 και μετά, και γιατί ο μισογυνισμός και ο σεξισμός ξεριζώνονται με τέτοια δυσκολία ακόμα και από νεότερους σε ηλικία ανθρώπους, ας ρίξουμε μια ματιά σε ένα σχολικό βιβλίο του 1963.
Ο τίτλος του; “Οικιακή Οικονομία” και υπογράφεται από τις Ευγενία Ξηροτύρη και Πόπη Χουρδάκη. Το “θυμήθηκε” ο σπουδαίος φεμινιστικός λογαριασμός στο Instagram, “SexismProject”, κάνοντας μία rapid αναδρομή στο “τότε που οι γυναίκες δεν ήταν φλύαρες” και φυσικά δεν γλύτωναν από τα μαθήματα πειθήνιας συμπεριφοράς, ούτε στο σχολικό θρανίο!
Μεταξύ άλλων διαβάζουμε στο σχετικό post του λογαριασμού: “Από τη μητέρα και τα κορίτσια της οικογένειας, πρέπει να καταβάλλεται προσπάθεια για την εσωτερική γαλήνη του σπιτιού. Να συμβιβάζουν και να συγχωρούν, να δίνουν τόπο στην οργή, να σιωπούν και να υποχωρούν, να είναι πάντα πρόθυμες προς εξυπηρέτηση και κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ρυθμίζουν θαυμάσια την οικογενειακή ζωή”.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ή το άλλο το φοβερό, για τη γυναίκα πάντα που οφείλει να είναι “ακούραστη, με δυνατή υπομονή και επιμονή και με σταθερή γραμμή ζωής, προ πάντος δε να είναι αξιοπρεπής. Να μην εκφράζει ποτέ παράπονο και να αντέχει στις αντιξοότητες και τις απαιτήσεις της ζωής”..!
Ας σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο σχολικό εγχειρίδιο κυκλοφόρησε το 1963 και με τις 204 σελίδες του “επιμόρφωνε” για χρόνια, πολύ κόσμο. Και μπορεί αυτό να ανήκει από καιρό στην Ιστορική Συλλογή των Σχολικών Εγχειριδίων, όχι, όμως, και οι ιδέες του που αν καλοψάξεις θα τις βρεις σφηνωμένες σε αρκετά κεφάλια. Τόσο αντρικά, όσο και γυναικεία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Από τα γεννοφάσκια μας, μας μαθαίνουν να γινόμαστε “πλαστελίνες” ώστε να διαμορφωνόμαστε σύμφωνα με τις ζωές, τις ανάγκες και τα θέλω των εκάστοτε συντρόφων. Αυτό αποτελεί ακόμα ένα ντοκουμέντο που επαληθεύει αυτό που λέω. Κι ας με αποκαλούν πολλοί (ακόμα και γυναίκες ανάμεσα σε αυτούς) υπερβολική.