Γεια σε όλες και καλή σας δύναμη μ’ αυτά που βλέπουν τα ματάκια σας!
Λοιπόν, εξοχικό παραθαλάσσιο θερετράκι, καταλήγουμε εξουθενωμένοι για λίγες μερούλες με τον σύντροφό μου, μήπως και ηρεμήσουμε για λίγο και καταφέρουμε να τη βγάλουμε τον χειμώνα με 7 ημέρες άδεια σκάρτες – το γιατί τόσες λίγες είναι άλλη ιστορία, για άλλη φορά.
Και φτάνουμε στην, λέμε τώρα, οργανωμένη παραλία γιατί δεν έχει άλλη για ανθρώπους άνω των 25 που θέλουν να κρέμονται από τα δέντρα και παραγγέλνουμε καφέδες και τα λοιπά και κάνω το λάθος να τον ρωτήσω για τα μυστικά της περιοχής κοινώς που τρώμε, κανά ταβερνάκι της προκοπής, τι αξίζει τελος πάντων στην περιοχή.
Εγώ τον ρωτάω, απαντάει στον Ανέστη κοιτώντας τον μέσα στα μάτια. Τον ρωτάει ο καψερός πόσο θα μας στοίχιζε να κλείσουμε τις ξαπλώστρες και την ομπρέλα για 4 ημέρες να μην τρέχουμε σαν τους συγκαμένους κάθε μέρα και αρχίζουν τα υψηλά μαθηματικά.
Τολμάω να τον ρωτήσω, αφού παζαρεύουμε που παζαρεύουμε, αν γίνεται να μας κρατήσει μία ξαπλώστρα λίγο πιο κοντά στο κύμα και μου έρχεται το κύμα καταμούτσουνα: Κυρία, μιλάνε οι άντρες, τα παζάρια τα κάνουν οι άντρες!
Μένουμε κόκαλο και οι δύο, σχεδόν μαζί με τον σύντροφό μου του λέμε ότι δεν είναι ευγενικό αυτό που λέει “σιγά το γένος” του απαντάει και ο Ανέστης και έρχεται το επικότερο όλων: Αδερφέ, εγώ σε νιώθω, θα πέσει παντόφλα μετά και τα λες αυτά, αλλά τα κουμάντα σου να τα κάνεις μόνος σου κι ας θυμώνουν οι κυράδες μας!
Άκρη δεν βγάλαμε, ξαπλώστρα δίπλα στο κύμα αγνοείται και αν αυτός είναι ο “μπολιτισμός” και η φιλοξενία μας, ε, τη φυτέψουμε κάπου μαλακά μέσα στην άμμο.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κάτια, η λουόμενη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
σηκώνεσαι επι τόπου και φεύγεις χωρίς να πληρώσεις ξαπλώστρες και λίγα γαλλικά και πιάνο στα μούτρα του (προαιρετικά). Αν μας υποτιμούν έτσι δεν τους πληρώνουμε κι από πάνω. Α! και παράπονα στο αφεντικό.
Από το “κυράδες μας” συμπεραινω ότι πρόκειται για άνθρωπο μεγαλύτερης ηλικίας, οπότε δεν μου προκαλεί και μεγάλη έκπληξη. Το δυστύχημα είναι ότι αυτος ο τρόπος σκέψης επικρατεί σε νέους ανθρώπους.