Λίγο τρέμω απ’ τα νεύρα μου, μόλις τα είπα και στην κολλητή μου αλλά το αφήνω και εδώ για να υπάρχει.
Είμαστε με την πεθερά μου στο δωμάτιο του μικρού (γέννησα πριν 6 μήνες) τον έχουμε κάνει μπάνιο και τον αλλάζουμε και μιλάμε για διάφορα. Στο μεταξύ εμένα όταν γέννησα μου χάρισαν και μου δώρισαν άπειρα πράγματα για την προίκα του μωρού, κάποια από τα οποία δεν πρόλαβα να τα αλλάξω.
Και δεν βρήκα λόγο και να τα αλλάξω. Τι εννοώ; Ότι κάποια ήταν ροζ, λεμονί, λεβαντί. Ε και τι έγινε ρε παιδιά; Τι πειράζει αν ο γιος μου φορέσει και λεβαντί και ροζ κουφετί και τιρκουάζ της θάλασσας.
Αμ δε! Η πεθερούλα μου με την οποία οφείλω να ομολογήσω ότι σε γενικές γραμμές τα πάμε καλά αν και ξέρω τι ομοφοβικιά είναι με το που με βλέπει να βάζω ροζ βρακάκι , αυτό το προστατευτικό που φοράμε στα πιτσιρίκια πάνω από την πάνα, μου πετάει: “Ελπίζω να μην το πας σκοινί κορδόνι μ’ αυτά τα χρώματα, ε;”.
Πιάνω από τη συρταριέρα ωραιότατο φρεσκοπλυμένο πετσετέ ροζάκι φορμάκι με ζωάκια επάνω, της το κουνάω με νάζι κάτω από τη μύτη και τη ρωτάω : “Γιατί, τι θα γίνει αν μας αρέσουν αυτά τα χρώματα;” και γαργαλάω τον μικρό στα μπουτάκια. Και μου απαντάει το θηρίο: “Τι θα γίνει; Τι θα γίνει; Θα φτάσει 20 και θα φοράτε τα ίδια βρακιά, Ανθή μου. Αν αυτό θες βάλτου και κραγιόν!”.
Από τη μία ήθελα να γελάσω με τα χάλια της, αλλά κατέληξα τσαντισμένη και απογοητευμένη. Αυτά κορίτσια και ν’ αγαπάτε το ροζ μπας κι αλλάξουμε μυαλά.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανθή από το Ευανθία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εμείς έχουμε δίδυμα κορίτσι-αγόρι και οι ανταλλαγές ρούχων ήταν πολύ συνηθισμένες… τα σχόλια αντίστοιχα με αυτά που αναφέρει η Ανθή:) Το πιο απογοητευτικό ήρθε από τον παιδίατρο ο οποίος σχολίασε το γεγονός πως είχαμε βάλει ροζ πάνα στο αγόρι…Κρίμα γιατί είναι νέος άνθρωπος και δεν περίμενα τοσο συντηρητισμό…