Στο σούπερ μάρκετ, συζητάω με την υπάλληλο στα ψυγεία όση ώρα ετοιμάζει την παραγγελία μου, για το πόσο κρύο έχουν τα σπίτια μας τώρα το χειμώνα, επειδή ζεσταίνονται μόνο με κλιματιστικό. Μοιραζόμαστε ιστορίες κρύου και τα μειονεκτήματα του κλιματισμού, μέχρι που -ακάλεστος στη συζήτηση- πετάγεται ο (όχι και πολύ μεγαλύτερος μου, και τελείως άγνωστος) υπάλληλος του κρεοπωλείο και μου λέει:
“Να πεις στο μπαμπά σου να σου πάρει μια σόμπα ηλεκτρική-”
Τον κόβω ενοχλημένη, λέγοντάς του “τι θα πει να μου πάρει μια σόμπα ο μπαμπάς μου, μόνη μου δε μπορώ να την πάρω και να την πληρώσω;”
Τα χάνει λίγο και πάει να το μαζέψει, “ε ναι, επειδή φαίνεσαι μικρή το λέω..”
“Είμαι καθηγήτρια, ευχαριστώ”.
Είχε τη ντροπή να τα μαζέψει και να φύγει, τουλάχιστον.
Τι σου δίνει το θάρρος να πεις σε μια άγνωστη γυναίκα, “να πεις στο μπαμπά σου να σου πάρει το τάδε”, όσο μικρή κι αν φαίνεται.
Για την ιστορία, είμαι 32.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χριστίνα Γ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“” Τραβα στη μαμακα σου αγοράκι μου”