Καλησπέρα! Στέλνω με αφορμή την επιστολή της κοπέλας που έλεγε ότι την κρίνουν και την απορρίπτουν για το ντύσιμό της στη δουλειά. Βιώνω κάτι ανάλογο, αλλά με σαφώς σεξιστικές προεκτάσεις και κυρίως γίνεται με τέτοιο τρόπο, ύπουλα και πονηρά, που αν διαμαρτυρηθείς ή έστω κάνεις παρατήρηση, θα βγεις και τρελή.
Εξηγώ: στην εταιρεία που εργάζομαι εγώ υπάρχει dress code και γενικά μας ενθαρρύνουν να περιποιούμαστε τον εαυτό μας, γιατί είναι τέτοια η φύση της εταιρείας. Ως επί το πλείστον εργαζόμαστε γυναίκες, αλλά υπάρχουν και άντρες εργαζόμενοι και προϊστάμενοι.
Ο head, o οποίος φλεξάρει αβέρτα γνώσεις, λεφτά, εμπειρίες, ταξίδια και δεν συμμαζεύεται έχει έναν τρόπο να σε κάνει να νιώθεις άσχημα ή όμορφα κατά περίσταση. Θα πετάξει ένα κομπλιμέντο, ας πούμε, αλλά θα δείξει με το βλέμμα και όταν κάτι δεν του αρέσει ή τον παραξενεύει.
Ας πούμε σε μία κοπέλα, τις προάλλες είπε: πώς φαίνονται οι ώρες στο γυμναστήριο, ε; Το οποίο δεν μπορείς να πεις ότι είναι κακό, αλλά ξεκάθαρα μας βαθμολογεί βάσει της εμφάνισης. Επίσης, σε μία άλλη που έγινε μαμά πρόσφατα, δεν σχολιάζει την εμφάνισή της, ας πούμε, αλλά με έναν τρόπο τον οποίο δεν μπορώ να εξηγήσω, αν κάποιος δεν το βλέπει live τι κάνει, δείχνει ότι δεν του αρέσει και την κοιτά κάπως παράξενα.
Επειδή τον έχω παρακολουθήσει πολύ επίμονα, πλέον ξέρω τις αντιδράσεις και τον τρόπο που ρολάρει τα μάτια του όταν κάτι δεν του αρέσει. Θέλω να πω δεν σχολιάζει, αλλά αυτό είναι το μόνο που δεν κάνει. Κάνει κάτι περίεργους ήχους με το στόμα τόσο όταν επιδοκιμάζει όσο κι αν αποδοκιμάζει την εμφάνιση κάποιας που απλώς πρέπει να είσαι χαζός για να μην καταλάβεις γιατί συμβαίνει αυτό εκείνη τη στιγμή.
Σε εμένα πριν από κανά τρίμηνο και ενώ ήξερε ότι έχω πρόβλημα με τα τακούνια, λόγω ενός ανατομικού προβλήματος στο ένα πόδι, φρόντισε να μου πει σε κάποια φάση πόσο μου πάνε τα ψηλοτάκουνα και ήταν σα να το έκανε επίτηδες για να μου επισημάνει ότι δεν συμπαθεί τα παπούτσια που επιλέγω.
Γενικά, επειδή πολύ συχνά κάνουμε τέτοιες συζητήσεις στο διάλειμμα για το τι είναι σεξιστικό και τι όχι, τον βλέπω ότι προσέχει πάρα πολύ, αλλά με εκνευρίζει που έχει βρει έναν υπόγειο τρόπο να περνάει τα μηνύματά του, τουλάχιστον για όσες δουλεύουν στην “περιοχή” του.
Όμως, πριν από αρκετό καιρό, όταν είχαμε προτείνει ένα πολύ συγκεκριμένο πρόσωπο για μία καμπάνια, δεν κρατήθηκε και το έφτυσε: Απαπά, όχι αυτή. Είναι… μεγαλόσωμη και κάπως ασουλούπωτη. Δεν είναι αυτή το πρόσωπο που ψάχνουμε, και μετά το έριξε στις απαιτήσεις του πελάτη. Τέλος πάντων, θέλω να πω ότι αυτού του είδους οι σεξισμοί είναι και οι πιο δύσκολοι στην καταπολέμηση και στην αντιμετώπιση γιατί αν πεις κάτι θα βγεις και τρελή και θα σε στοχοποιήσει μετά.
Αλλά πώς να γίνει, φίλε μου; Σε βλέπουμε!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φαντάσου όμως πόσα άδεια κ μίζερη ζωή,διάγει ένα τέτοιο άτομο ώστε το μόνο το οποίο τον ευχαριστεί,είναι η κριτική της εμφάνισης κιολας(!) άλλων προσώπων…εγώ στη θέση σου θα τον λυπόμουν !
Κ όλα αυτά με τα ταξίδια,λεφτα κλπ…είναι ο γνωστός φερετζές του ” με έχουν φτύσει όλοι κ φλεξαρω υλικά αγαθά μπας κ ανέβω στην υπόληψη σας”!
Παρεμπιπτόντως hr δεν έχει η εταιρεία για σχετικά παράπονα?
Αυτή είναι και η πάρα πολύ απλή εξήγηση στο γιατί αρκείται να επιδεικνύει όχι μόνο υλικά, αλλά επιφανειακά πράγματα. Δεν έχει καμία αρετή, είναι τόσο κενός αλλά και τόσο γεμάτος κακία και κόμπλεξ. Έχει πολλά θέματα να λύσει, αλλά χωρίς αναγνώριση του προβλήματος δεν γίνεται τίποτα. Δεν φταίτε κανείς από τους εργαζομένους. Είναι εσωτερικό το πρόβλημα
Η γλωσσα του σωματος και η μη λεκτικη επικοινωνια ειναι το 80% περιπου του actual τροπου επικοινωνιας. Είναι πολυ σημαντικο το τι λεμε, αλλα πολύ σημαντικοτερο το “πως” το λεμε. Φανταζομαι σε αυτο αναφερεσαι οταν λες οτι ο τροπος που κοιταει και οι γκριματσες που παιρνει καθιστουν σαφες αν συμφωνει η διαφωνει με κατι. Δεν ειναι κανανας χαζος, φυσικα και καταλαβε τι του ειπες περι σεξισμου απλα διαλεξε το δρομο της μη λεκτικης επικοινωνιας για να κανει τα σχολια του, ουτως ωστε να γινονται αντιλιπτα από εσας αλλα οχι εντοπισιμα.