Κορίτσια, καλημέρα. Είπα να σας γράψω μια που και σήμερα βγήκα σε ρεπό και προσπαθώ να αναζητήσω λύσεις και εναλλακτικές, οπότε είπα να στείλω και εδώ να δω καμιά άποψη ακόμα…
Λοιπόν, εγώ είμαι 24 ετών, αυτές τις μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια που ακολουθώ σκληρό πρόγραμμα διατροφής. Ήμουν πολύ παχιά (είμαι 1,67 και ζύγιζα 95 κιλά) και γενικώς έχω προσπαθήσει πολύ για να σταθεροποιήσω το βάρος μου και εξαιτίας ενός προβλήματος υγείας,
Το θέμα είναι ότι κατά τη διάρκεια αυτής της, ας το πούμε, μεταμόρφωσης ένα από τα προβλήματα που είχα να αντιμετωπίσω ήταν το ντύσιμο και ένας συνάδελφος ο οποίος πάντα αστειεύοταν με το θέμα χωρίς, όμως, τότε να με απασχολεί.
Πλέον, όμως και ενώ χάσει κάπου 20 κιλά με πολύ κόπο και πολύ πειθαρχία και πολλή γυμναστική, η αλλαγή και φαίνεται και προκαλεί τα σχόλιά του. Δεν υπάρχει περίπτωση να φοράω το οτιδήποτε και να μη σχολιάσει. Όχι αρνητικά, αλλά δεν ξέρω πώς να το πω΄… Ο τρόπος που το κάνει γλοιώδης και ειρωνικός και όσο κι αν κόβω τη φόρα, πάντα ξεκινάει μία συζήτηση για το πώς το έκανα και μπράβο μου και να συνεχίσω. Και δεν θέλω!
Οι υπόλοιποι δεν το κάνουν για κακό, όμως, όταν δοθεί η αφορμή η κουβέντα μπορεί να τραβήξει για ώρα και είναι λες και εγώ είμαι παράρτημα για μετανοήσασες παχουλές που δεν είναι έτσι. Υπήρχε δηλαδή πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα που με έβαλε στη διαδικασία να χάσω κιλά και να αλλάξω τρόπο ζωής και δεν μπορώ κάθε τρεις και μία να εξηγώ πώς και γιατί.
Στο μεταξύ, ό,τι και να φορέσω το σχόλιο δεν το γλιτώνω και πάντα συνοδεύεται από ατάκες του τύπου “και τώρα ουρά κάνουν τα γκομενάκια για τη Στέλλα” και “τώρα φαίνεται η ομορφιά σου και τι γυναικάρα είσαι” και άλλα παρόμοια που εμένα με στενοχωρούν και με πιέζουν.
Μία φορά που τον έπιασα να του μιλήσω γύρισε και μου είπε ότι το λέει για καλό γιατί στη δουλειά υπάρχουν κι άλλα κορίτσια σαν κι εμένα και είμαι το παράδειγμα κι άλλα τέτοια, αλλά παιδιά, δεν θέλω!
Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τώρα είμαι γυναίκα. Γιατί, πριν τι ήμουν; Επίσης, σε συνάδελφο ο οποίος επίσης έχει πρόβλημα με το βάρος του δεν βγάζει άχνα ποτέ.
Εγώ θα είμαι από το πρωί μέχρι το βράδυ στο επίκεντρο: φόρεσα φόρμα; Φόρεσα τζιν; Φοράω φόρεμα; Ειδα τι καλή που είμαι τώρα; Χαρά Θεού!
Έχω κουραστεί να εξηγώ τα αυτονόητα και κάθε πρωί όλη αυτή η διαδικασία “ντύνομαι – πηγαίνω στη δουλειά” έχει καταντήσει μαρτύριο γιατί δεν ξέρω τι να φορέσω που να μην δώσει αφορμή για κουβέντα.
Α, και το καλύτερο! Τις προάλλες, στο καμαράκι που αφήνουμε τα πράγματά μας είχε τύχει να ξεχάσω ένα φθινοπωρινό μπουφανάκι. Ούτε και θυμάμαι πώς στην ευχή το άφησα εκεί. Ε, το βρήκε, το πήρε, το πρόβαρε (!) και μετά άρχισε να μου λέει: “Ρε κοίτα που έμπαινες και πόσο έχεις αλλάξει τώρα! Τρομερό; Άλλη μία χωρούσε εδώ μέσα!”.
Ε, ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Σκέφτομαι να παραιτηθώ…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Στέλλα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γιατί κάθεσαι και τον ακούς; Μια φορά θα το πεις…με αυστηρό ύφος “σταματά να ασχολείσαι με την εμφάνισή μου”. Την δικαιολογία που θα βρει θα την κόψεις, πες ότι δεν σε ενδιαφέρει γιατί το λέει,να σταματήσει τώρα την συζήτηση. Αν ξεκάνει σχόλια, που θα ξανακάνει, ή τον αγνοείς ή ξαναλές το ποιηματάκι. Μη φοβάσαι να γίνεις δυσάρεστη, ας θυμώσει, ας μη σου ξαναμιλήσει. Σιγά μη χάσεις τη δουλειά για έναν αγενή συνάδελφο. Μια καλή μέθοδος,αν έχεις διάθεση, είναι να γίνεις εσύ ο καθρέφτης του, να αρχίσεις καθημερινά τα σχόλια για τη δικη του εμφάνιση. Για οτιδήποτε φοράει. Να χαίρεσαι για… Διαβάστε περισσότερα »
Γίνε δυσάρεστη. Αυτή είναι η λύση! Την επόμενη φορά που θα τολμήσει ο οποιοσδήποτε να σχολιάσει,πέτα ένα ξερό:” κουρασες” ή κάτι του στυλ “καλα τα λέτε αλλά δεν δουλεύετε παιδιά,πληρωνεστε για να κουτσομπολευετε?”
Αν δεν σπάσεις αυγα,δεν κάνεις ομελέτα! Γίνε δυσάρεστη κ γιατί όχι κ ψυχρή! Ξιδακι αν δεν τους αρέσει!
Εγώ θα του έλεγα μπροστά σε όλους: υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που ασχολείσαι με εμένα; Πριν προλάβει να μιλήσει: δεν καταλαβαίνω το ξαφνικό ενδιαφέρον σου. Αν απαντήσει, τον διακόπτεις: αν θέλω να περιαυτολογήσω, μπορώ, ευχαριστώ. Σηκώνεσαι κιόλας τάχα μου να πας στην τουαλέτα και τον κοιτάς επίμονα και αυστηρά ώσπου να βγεις από τον χώρο. Την επόμενη φορά που θα πει κάτι αντιστοιχο, ξανά εσύ, αλλά αυτή τη φορά με ένα μκρό μειδίαμα: πάλι μαζί μου ασχολείσαι; Α, δεν μπορεί, κάτι σου συμβαίνει εσένα, δεν εξηγείται αλλιώς. Αν το συνεχίσει, τους ρωτάς όλους με τάχα μου ανήσυχο ύφος: ρε παιδιά,… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποια καταγγελία στο HR για παρενοχλητικη συμπεριφορά μπορείς να κάνεις;
Αν όχι, καθως ζούμε στην ψαροκωσταινα, πρέπει να γίνεις δυσάρεστη και να του μιλησεις απότομα. Όλα αυτά που γράφεις εδω, έχεις δίκιο. Εκτός από ενα: δεν έχεις να απολογηθεις σε κανεναν για τα κιλά που ειχες ή για το λόγο που τα έχασες. Κραξτον, είναι απαράδεκτος.
Σιχαίνομαι τα παρεμβατικά άτομα που νομίζουν ότι επειδή είναι έστω γνωστοί σου, έχουν γνώμη για το βάρος / τις ατέλειες / τα σπυράκια / το χτένισμα / το ντύσιμο κάποι@ κλπ. Εγώ ούτε σε συγγενείς μου δεν έχω τολμήσει να κάνω το παραμικρό σχόλιο που ξέρω ότι θα μπορούσε και να πληγώσει και ότι είναι ευαίσθητο θέμα για κάποιον. Άι στα διαλα κάπου με τον κάθε παπάρα (όχι τον Μίλτο)
Πάντα όταν βρίσκομαι αντιμέτωπη με τέτοιου είδους περιστατικά ακραίας χοντροφοβιας και ρατσισμού που αφορούν είτε εμένα είτε άλλους, τα συναισθήματα με τα οποία κατακλύζομαι είναι τα ίδια και σαφώς αρνητικά. Δεν ξέρω για ποιο λόγο ακόμη υπάρχει αυτή η αστυνόμευση και ιδιαίτερα δε των γυναικείων σωμάτων. Γίνονται υπεράνθρωπες προσπάθειες ακόμη και από μεγάλους οίκους μόδας να καταρριφθούν τα στρεβλά πρότυπα ομορφιάς που θέλουν τις θηλυκότητες αψεγάδιαστες και αυτό είναι και το σώφρον πλέον να γίνει. Γύρω μας υπάρχει ποικιλομορφία και ανομοιογένεια και αυτή είναι η ομορφιά και η μαγεία. Όποιος αυτό δεν μπορεί να το καταλάβει και σπεύδει να λοιδορησει… Διαβάστε περισσότερα »