Γεια, παρέα, γεια και φίλοι της παρέας!
Τις προάλλες συζητούσα με τον πεθερό μου για κάποιες δουλειές που πρέπει να κάνουμε στο σπίτι μου, με τον γιόκα του. Ο γλυκός μου το φέρνει βαρέως που ο σύζυγος μου και γιος του μένει στο δικό μου σπίτι, αλλά τι να κάνουμε τώρα; Έτσι τα έφερε ζωή.
Φτιάχνουμε λοιπόν τα μπροστινά μπαλκόνια που έχουν υποστεί κάποιες φθορές, εξηγώ τι προσφορές έχουμε πάρει (υπ’ όψιν ο πεθερός είναι της δουλειάς) και τι συζητήσεις έχουμε κάνει με τους πατωματζήδες και τι χρονοδιάγραμμα έχω βγάλει συν τα κόστη.
Τα λέω κάπως γρήγορα και στακάτα για να ξεμπερδεύω και εκεί ακούω τον πεθερούλη να μου λέει “μπράβο σου! Σκέφτεσαι τετράγωνα, αντρικά!”.
Μου ήρθε να βάλω τα γέλια γιατί θεώρησε ότι μου κάνει κομπλιμέντο, αλλά δεν σχολίασα γιατί είναι μεγάλος άνθρωπος και αλήθεια δεν έχει κανένα νόημα να εξηγήσω γιατί αυτό που μου είπε είναι προσβλητικό. Όχι γιατί συνέκρινε το μυαλό μου με ένα αντρικό μυαλό, αλλά γιατί ξεκάθαρα υποτιμάει τη γυναικεία σκέψη και θεωρεί αυτού του είδους τις δουλειές, αντρική υπόθεση.
Στο μεταξύ, κάπου στην κουζίνα ο γιος του μαγείρευε το μεσημεριανό μας, αλλά δεν βαριέστε.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαστόρισσα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μα πραγματικά έχουν πείσει τον εαυτό τους ότι όντως δεν τα καταφέρνουμε με τις “αντρικές” δουλειές. Βλέποντάς τους να εκπλήσσονται, δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω. Και με ποιο από τα δύο: την υποτίμηση των ικανοτήτων μας ή την υπερεκτίμηση των δικών τους.
“ Στο μεταξύ, κάπου στην κουζίνα ο γιος του μαγείρευε το μεσημεριανό μας, αλλά δεν βαριέστε.” Αυτή την πρόταση δεν την κατάλαβα.
Ότι ο άντρας της αντίστοιχα, έκανε κάτι που θεωρείται κυρίως γυναικεία υπόθεση