Ο κάζουαλ σεξισμός της ημέρας: Με ρώτησε “τι” φορούσα, για να σιγουρευτεί ότι είχα δίκιο

Το βράδυ της προηγούμενης Παρασκευής είχα ένα περιστατικό με πελάτη. Δουλεύω σε κατάστημα με ρούχα σε καλή περιοχή. Ο ιδιοκτήτης είναι νέος, είναι εντάξει στις πληρωμές (βασικό!!!) και στη συμπεριφορά πολύ τυπικός και ουδέτερα φιλικός.

Ο πελάτης, γνωστός του αφεντικού, ήρθε να ψωνίσει κάτι για την κοπέλα του, του έδειξα κάποια πράγματα, φάνηκε να του αρέσει μία ζακέτα και ένα φόρεμα. Το νούμερό της το ήξερε, αλλά σε κάποια φάση μου ζήτησε να φορέσω τη ζακέτα γιατί όπως μου είπε η κοπέλα του ήταν στα κιλά μου. Για να πω την αλήθεια, αρνήθηκα ευγενικά, λέγοντας του ότι δήθεν είναι οδηγία του καταστήματος.

Μου έκανε κομπλιμέντο για τη μπλούζα που φορούσα εγώ, είπα ευχαριστώ, αλλά είχα αρχίσει να ιδρώνω και να αισθάνομαι αμήχανα. Άρχισε να με ρωτάει αν μου αρέσει η δουλειά που κάνω και πώς και δεν ψάχνομαι για τίποτα πιο ξεκούραστο, ωραία είμαι, ψηλή είμαι, γιατί χαλάω τα χρόνια μου στις πωλήσεις!

Γενικώς, έκανε μία προσπάθεια να τραβήξει η κουβέντα και όλη αυτή την ώρα με κοίταζε κάπως περίεργα, αλλά ΟΚ τίποτα περισσότερο. Μην τα πολυλογώ, μετά από περίπου 45 λεπτά όπου η κίνηση είναι τελείως νέκρα και δεν μπαίνει άλλη πελατεία κάπως να με σώσει, πήρε τα πραματάκια του και έφυγε.

Την επόμενη μέρα, που είχαμε και παραλαβές, έρχεται και το αφεντικό. Με ρωτάει αν πέρασε ο Τάδε, του απαντάω θετικά και με κάποια ενόχληση του λέω πάνω κάτω τι παίχτηκε και ότι κάπως ίδρωσα να τον βγάλω από το μαγαζί και ποια ήταν η πρώτη του αντίδραση;

“Τι φορούσες;”. Συγνώμη, του λεω, αυτό είναι το θέμα;

“Ναι, ρε συ, εντάξει, είναι φουστανάκιας, αλλά μήπως κι εσύ φορούσες τίποτα κολλητό;”.

Κόκκαλο εγώ. Και ενώ δεν έγινε τίποτα, και ενώ όλο αυτό αν το πεις κάπου θα σε πουν και υπερβολική, τότε κατάλαβα τι εννοούν, όταν λένε ότι η γυναίκα για να βρει το δίκιο της θα πρέπει να το ζητήσει από τα ρούχα της!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αργυρώ

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News