Κυριακή στο σπίτι με τα παιδιά. Κάνουμε δουλειές και στην τηλεόραση παίζει μία από αυτές τις ψυχαγωγικές εκπομπές του Σαββατοκύριακου. Κάτι σχολιάζουν για το Survivor, δεν δίνω πολλή σημασία, μέχρι που ακούω έναν από το πάνελ της εκπομπής, νομίζω τον Σταρόβα, να λέει κάτι για την τσιριχτή φωνή μιας παίχτριας. Κάτι του στυλ ότι θα έπαιρνε μονωτική ταινία για να της κλείσει το στόμα;
Είμαστε καθόλου καλά; Με τόσα που γίνονται κάθε μέρα επιμένουμε σ’ αυτό το χιούμορ και σ’ αυτή την πλακίτσα; Κάθε μέρα στο δελτίο ειδήσεων υπάρχει κάποια που έφαγε ξύλο, κάποια που βιάστηκε, ταπεινώθηκε, κακοποιήθηκε και δεν βρήκε και το δίκιο της ποτέ και επιμένουμε σ’ αυτό το πράγμα και μάλιστα μέσα από τον αέρα τηλεοπτικής εκπομπής;
Τι λέμε, δηλαδή; Πως οποιαδήποτε γυναικεία φωνή δεν είναι αρκετά λάγνα για τα αυτιά μας, πρέπει να φιμώσουμε την κοπέλα που την έχει;
Δεν θα βάλουμε μυαλό ποτέ;;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δήμητρα Β.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα μπορούσε φυσικά να πει ότι θα φορέσει ωτοασπιδες, θα αλλάξει κανάλι ή οτιδήποτε άλλο, ώστε να μην την ακούει. Αλλά όχι. Δεν μας αρέσει η φωνή της; Της κλείνουμε το στόμα. Δεν μας αρέσει η εμφάνιση της; Την κατακρίνουμε ώσπου να την αλλαξει. Θέλει να μας αφήσει; Της κάνουμε σαφές ότι: ή εγώ ή κανενας. Αφού δεν έχει επιπτώσεις, γιατί να μην το κάνουμε;
Δυστυχώς, ναι, ποτέ.
Πάντα θα υπάρχουν αμοιβάδες με ανθρώπινη μορφή.