Αγωνιστικούς χαιρετισμούς σε όλη την ομάδα για την εξαιρετική δουλειά. Πάμε τώρα στο story of my life. Είμαι 45 ετών, εργάζομαι στην εκπαίδευση, έχω χρόνια σχέση, αλλά δεν παντρεύομαι και επίσης για λόγους που αφορούν μόνο εμένα, έχω αποφασίσει ότι δεν θα κάνω παιδιά. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι δεν αγαπάω τα παιδιά και κυρίως ότι δεν μπορώ να έχω άποψη για ό,τι συμβαίνει γύρω μου και αφορά παιδιά.
Ε, ένα θα πω: έχω βαρεθεί να ακούω την ανόητη καραμέλα “είναι που δεν έκανες παιδιά γι’ αυτό σκέφτεσαι έτσι” ή ακόμα χειρότερα “γι’ αυτό ΕΙΣΑΙ έτσι”!
Πώς σκέφτομαι όμως; Απλώς τόλμησε να πεις σε Έλληνες γονείς ότι το παιδί του είναι κάπως αυταρχικό, βίαιο και δεν καταλαβαίνει από βασικές οδηγίες! Ότι ίσως υπάρχει θέμα με τις μαθησιακές του λειτουργίες! Ότι ο τρόπος που συμπεριφέρεται μέσα στην τάξη πρακτικά αντανακλά όσα συζητά η οικογένεια, αλλά και τις συνήθειές της μαζί με το παιδί!
Μαύρο φίδι που σε εφαγε!
Το τι θα ακούσεις μετά απλώς δεν περιγράφεται: δεν είσαι μάνα και δεν ξέρεις. Πώς μπορείς να έχεις άποψη; Έχεις μεγαλώσει δικά σου παιδιά; Έχεις ιδέα τι σημαίνει ένα παιδάκι στο σπίτι 24/7;
Στην ευγενική μου ερώτηση και προσπερνώντας τις αιχμές για τη δική μου ατεκνία, αν όταν αποφάσιζαν να γίνουν γονείς ήταν ψυχολογικά και πρακτικά προετοιμασμένοι, γελάμε όλοι μαζί φωναχτά! Τι εννοώ αν γνώριζαν ότι τα παιδιά έχουν ευθύνες; Φυσικά και το γνώριζαν! Τώρα, γιατί ο μικρός τους είναι όλη τη μέρα με ένα τάμπλετ στο χέρι και όταν πρέπει να μιλήσει, βγάζει άναρθρες, είναι άλλο ζήτημα.
Γενικά, αυτή η δικαιολογία “όποια δεν είναι μάνα, δεν ξέρει”, πρέπει να σταματήσει. Μια χαρά ξέρουμε, μια χαρά βλέπουμε τι κάνετε και τι μεθόδους ανατροφής ακολουθείτε και μια χαρά γνωρίζουμε πόσα σας πειράζει που δεν αποφασίσαμε να κάνουμε οικογένεια – ας το πούμε κι αυτό. ‘Άλλωστε, η δική μου κατάσταση πάντα μπορεί να αλλάξει, αυτό που χτίζεις τώρα με το παιδί σου θα σε ακολουθεί για πάντα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μητέρα πολλών παιδιών, απλώς όχι δικών της
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χαίρε συνάδελφε! Εκπαιδευτικος και εδώ ετών 49 ανυπαντρη και χωρίς παιδιά επίσης. Εξειδικευομαι σε παιδιά δεπυ,έχω δουλέψει σε σχολείο στο Καναδά με παιδιά στο φάσμα του αυτισμού καθώς και με παιδιά με σύνδρομο down. Προσπάθησα πρόσφατα να εξηγήσω σε μητέρα μαθητου μου ότι διακρίνω adhd στο παιδί της και δε φτάνει που με εξιβρισε αλλά με καταραστηκε και πριν φύγω! Δουλεύω με παιδιά πάνω από 20 χρόνια και ξέρω να διακρίνω δεπυ από χιλιόμετρα! Παρόλα αυτά θεωρούν ότι είμαι ανάξια συμβούλων λόγω ατεκνιας κ εγώ…. Και πως τολμάω κ εκφέρω άποψη κ πάω να βγάλω τα παιδιά τους προβληματικά επειδή… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχικά να πω οτι θαυμάζω άπειρα το επάγγελμα του εκπαιδευτικού σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Το θεωρώ ένα “δύσκολο” επάγγελμα όχι μόνο για την υπομονή που πρέπει να έχετε με τα παιδιά αλλά και για τέτοια περιστατικά με γονείς. Εχω μια ειλικρινή απορία γιατί διάβασα και στο αρχικό κείμενο και στο δικό σου σχόλιο οτι οι γονείς ξέρουν την οικογενειακή σας κατάσταση. Αυτό ειπώθηκε ως μέρος small talk; Ειναι σύνηθες να μιλάτε για τα προσωπικά σας; Εγώ δεν θυμάμαι στα μαθητικά μου χρόνια να ξέρω αν οι καθηγητές/τριες μου είχαν παιδιά (εκτός αν φοιτούσαν στο ίδιο σχολείο) και γενικά οι… Διαβάστε περισσότερα »
Εκπαιδευτικός και εδώ. Στην Αμερική όπου ζω τα τελευταία χρόνια οι δασκάλες αυτοπαρουσιάζονται στα σάιτ των σχολείων με λίγα λόγια για τον εαυτό τους. Μου έχει κάνει εντύπωση ότι αφού αναφέρουν σπουδές και προϋπηρεσία σχεδόν όλες αναφέρουν ότι στον ελεύθερό τους χρόνο απολαμβάνουν να περνούν χρόνο με τον σύζυγο και τα δύο, τρία, πέντε παιδιά τους και τα τρία σκυλιά τους. Η αποθέωση της οικογένειας. Βέβαια είμαι σίγουρη ότι αυτή είναι σύσταση της διεύθυνσης.
Ναι. Γιατί δεν φτάνει που τόλμησες να αψηφήσεις την πατριαρχία και το μοναδικό ρόλο μιας γυναίκας ως υπηρέτριας του πασά και μηχανή μεγαλώματος μωρών, τολμάς και να τους λες πως το βλαστάρι τους έχει θέματα που άκουσον-άκουσον πηγάζουν από τους άγιους γονείς. Βρε ουστ! Ζήσε τη ζωάρα σου φίλη, και όταν σε νευριάζουν τόσο προσπάθησε να σκέφτεσαι σε τι δυστυχία ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Σε εμένα πιάνει 😉
Σαφώς είναι τρομερή η δουλειά του/της εκπαιδευτικού που ενδιαφέρεται για τα παιδιά και διακρίνει καταστάσεις που μπορούν να τα επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά. Προφανώς αυτό δεν έχει καμία σχέση με το αν έχουν δέκα παιδιά ή κανένα. Το να ρωτήσει κάποιος το γονιό χωρίς το κατάλληλο πλαίσιο αν ήταν έτοιμος να γίνει γονιός είναι φοβερή αγένεια και καθαρή μομφή. Μα πάνω από όλα, είναι τελείως άχρηστο. Αγαπητή γράφουσα, δεν είναι κανένα φοβερό ταλέντο να μπορείς μετά από είκοσι χρόνια στις αίθουσες να καταλάβεις ότι κάτι δεν πάει καλά στο σπίτι. Το να τους το τρίψεις ατη μούρη, είναι κακό ποιητικό… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα κι από μένα! Συνάδελφος επίσης… Αυτό που εγώ έχω να σας πω είναι πως είτε έχει κανείς παιδιά είτε όχι, η αντίδραση των περισσότερων γονέων είναι αυτή. Υπάρχει μια άρνηση να παραδεχτούν ότι κάτι δεν πάει καλά και μια τάση να δικαιολογούν όλα τα κακώς κείμενα του παιδιού τους. Απλά σε σας βρίσκουν αυτό το “αδύναμο σημείο” (στο μυαλό τους πάντα) για να νιώσουν ότι έχουν δίκιο και να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Το να πεις σε έναν γονέα ότι το παιδί του έχει αναπτυξιακές/μαθησιακές δυσκολίες/στέρηση/σύνδρομο άλφα/βήτα/γάμα είναι σαν να τους λες ότι το παιδί τους είναι “καταραμένο” γιατί προβάλλουν πάνω του όλη τη σαπίλα της ελληνικής κοινωνίας. Αν τους πεις ότι το βλαστάρι τους είναι απλά κωλόπαιδο, είναι σαν να τους λες ότι είναι αποτυχημένοι γονείς, που είναι. Μάντεψε λοιπόν γιατί αντιδρούν έτσι. Στην πρώτη περίπτωση είναι αδύνατο να δεχτούν ότι ενδεχομένως οι ίδιοι να μετέδωσαν κάτι τέτοιο στο παιδί τους, γιατί δεν αποκλείεται τέτοιες καταστάσεις να έχουν γονιδιακή βάση. Στην δεύτερη απλά τους φέρνεις προ των (αν)ευθυνών τους. Οι Κάρεν ανατρέφουν… Διαβάστε περισσότερα »
Ο λόγος που επικεντρώνεσαι στις μητέρες να φανταστώ είναι γιατί οι πατεράδες δεν πατάνε καν στο σχολείο να ρωτήσουν για την πορεία των παιδιών…; Δεν ειμαι εκπαιδευτικός, δεν ξερω αν θα ειχα την υπομονή ν αντιμετωπίζω τους γονείς κάθε λίγο και λιγάκι να μου λένε ένα σωρό παράλογα πράγματα. Πάντως κι εγώ όταν ακούω ανήλικα να μιλανε για διάφορα θέματα κοινωνικά ή πολιτικά σκεφτομαι οτι ολα αυτα ειναι συζητήσεις των γονιών τους. Πχ ακούω κάποια αγόρια 10 ετών να μιλανε με απίστευτα σεξιστικα επιχειρηματα και σκεφτομαι τι κάφρους πατεράδες έχουν. Και πως αυτοί οι καφροι έφεραν στον κόσμο παιδιά. Κάποια… Διαβάστε περισσότερα »
Στο μεταξύ τα λένε αυτά σε εκπαιδευτικούς!!! Αν και αμφιβάλω ότι θα γινόταν το ίδιο έξαλλοι αν τους τα έλεγε αυτά άντρας εκπαιδευτικός, χωρίς παιδιά…
Εγώ πάλι λέω !ΕΥΤΥΧΩΣ! που υπάρχουν εκπαιδευτικοί, οι οποίοι δίνουν ακόμα προσοχή στα παιδιά μας και ενδεχομένως να παρατηρούν θέματα τα οποία εμείς ως γονείς δεν προσέξαμε, λόγω έλλειψης σχετικών γνώσεων. Τι εννοώ? Είμαι 43 ετών, μητέρα τριών παιδιών και τον Οκτώβριο έχω ραντεβού για δική μου γνωμάτευση ΔΕΠυ. Τόσα χρόνια δυσκολίας προσαρμογής στην “απλή” καθημερινότητα, τελικά κατέληξα ως ενήλικη να καταλάβω τι συμβαίνει. Στα σχολικά μου χρόνια άνθρωπος δεν είχε δώσει σημασία και πάντα ήμουν το παιδί “καλή μαθήτρια μεν, αλλά αποσπάται εύκολα, κοιτάζει έξω από το παράθυρο την ώρα του μαθήματος ” κλπ. Τώρα παρατηρώ σημάδια ΔΕΠυ και… Διαβάστε περισσότερα »
Αντιλαμβάνομαι οτι είστε στην ίδια ηλικία πάνω κάτω. Ο τύπος «μάγκεψε» ξαφνικά και προσπαθεί να σε χειριστεί. Ευτυχώς για σένα το κάνει τόσο άγαρμπα λόγω απειρίας που δεν σου αφήνει περιθώρια να το αμφισβητήσει όλο αυτό. Φύγε και μη γυρίσεις να κοιτάξεις τόσο πίσω. Και δες το όλο αυτό σαν δώρο, ξέρεις πλέον τι να αποφεύγεις στο μέλλον.