Η κάζουαλ παρενόχληση της ημέρας: στο ΚΤΕΛ

Ήταν Παρασκευή βράδυ, όπως σήμερα που σας γράφω. Άνοιξη, με την χαρακτηριστική λουλουδένια και ανθηρή μυρωδιά της, όπως ακριβώς και τώρα που σας γράφω.

Ήμουν γ λυκείου, πανελλήνιες. Η ώρα 21.00 το βράδυ και μόλις είχα τελειώσει το φροντιστήριο στο κέντρο της πόλης. Εκείνη την μέρα είχα ντυθεί θεάρα. Λατρεμένοtotal black outfit + δερμάτινα μποτάκια+ δερμάτινο τζακετ. Άκριβώς το στυλ της μηχανόβιας που τόσο λατρεύω.

Έπρεπε λοιπόν να πάω από το φροντιστήριο μέχρι τον χώρο του ΚΤΕΛ για να πάρω το τελευταίο λεωφορείο των 22:30 – απόσταση 20 λεπτών περίπου – η νύχτα εκείνη ήταν πανέμορφη με μια γλυκιά ατμόσφαιρα. Περπατούσα για να φτάσω στον προορισμό μου, τα μαγαζιά ανοιχτά δεξιά και αριστερά μου, φώτα, κόσμος, κίνηση κλασική στο κέντρο της πόλης.

Φτάνω ΚΤΕΛ και  κάθομαι στις θέσεις του εσωτερικού χώρου -άνοιξη ήταν αλλά το βράδυ έτσουζε λίγο το κρύο- έπιασα το κινητό για να ασχοληθώ με κάτι μέχρι να φύγω.

Απέναντι μου (2 μέτρα περίπου) καθόταν ένας άνδρας γύρω στα 40-50 χρονών, καλοστεκούμενος γενικά αλλά μου έκανε ψιλοεγκληματικη φάτσα. Ήταν κι άλλοι στις θέσεις που κάθονταν, 2-3 σίγουρα.

Κάποια στιγμή ο τύπος με ρωτάει κάτι basic, για την ώρα ίσως; Του απαντάω. Μετά, απ’ όσο θυμάμαι, μου λέει κι άλλα. Αν είμαι φοιτήτρια, αν θα πάρω το ταδε λεωφορείο, αν μένω εκεί (στον προορισμό του λεωφορείου).

Θυμάμαι να του λέω ανεπαίσθητα ότι “ναι και εγώ αυτό το λεωφορείο περιμένω”(όλοι αυτό περίμεναν άλλωστε). Και σε κάποια στιγμή, δεν θυμάμαι πώς, ήταν κάπως επίμονος με τις ερωτήσεις που έκανε και του λέω πολύ κοφτά και αυστηρά “Κύριε μου, δεν γνωριζόμαστε. Δεν μπορώ να σας δώσω πληροφορίες. Είμαστε άγνωστοι, εντάξει;” Ο τύπος έμεινε λίγο, αλλά το βούλωσε. Και γω εξεπλάγη με τον εαυτό μου που του το ξέκοψα τόσο απότομα.

Έπιασα ξανά το κινητό, όταν ξαφνικά είδα ένα φλας από το κινητό του τύπου (μα πόσο ερασιτέχνης πια!)

Σηκώθηκα από τη θέση μου στα μισά της λήψης (μάλλον). Ήταν φανερό τί είχε συμβεί. Βέβαια το κινητό ήταν ξερω γω νοκια πολύ παλιό, με 2 πιξελ, ουτε τα μάτια μου δεν θα έπιασε καλά καλά.

Θέλω να τελειώσω λέγοντας ότι το περιστατικό αυτό μου έχει μείνει ως κάτι πολύ ήπιο. Δεν μου έχει μείνει καμία πικρία ή θυμός ή στεναχώρια για το συμβάν. Εμπίπτει στη κατηγορία σεξουαλικής παρενόχλησης. Αν τον δω τον τύπο σήμερα, σίγουρα θα τον αναγνωρίσω. Θυμάμαι το πρόσωπο του.

Ήθελα κι εγώ να μοιραστώ μια προσωπική ιστορία.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News