Ο κάζουαλ σεξισμός-παρενόχληση της ημέρας: Εγώ γυναίκα ιατρός-ειδικευόμενη (ας με ονομάσουμε Ρέα)-αυτός άντρας νοσηλευτής. Τελειώνει το χειρουργείο και εγώ περιμένω να μου λύσει τα χειρουργικά. Αυτός γυρνάει και λέει: “μισό ρε να γδύσω την Ρέα τώρα που βρήκα την ευκαιρία”.
Και η ημέρα συνεχίστηκε κανονικά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ποτέ δε θα με γδύσεις, γίνε μου τώρα λίγο χρήσιμος.
Τον κλωτσάς στ’ αχαμνά ή οχι; Τωρα που βρήκες ευκαιρία🤔
Και κάτι άλλο. Ρέα; Ρέα; Όσο μικρής ηλικίας εάν είμαστε, οποιαδήποτε είναι η θέση μας στο χώρο εργασίας χρησιμοποιούμε και επιβάλουμε τον πληθυντικό σε όλους έτσι ώστε να κρατάμε αποστάσεις. Ακόμα και μεταξύ φίλων. Ο πληθυντικός επίσης μας προστατεύει.
Αυτό δεν γίνεται πάντα… Όταν έχεις παλαιότερους ειδικευόμενους, 10 χρόνια μεγαλύτερούς σου, να μιλάνε και να τους μιλάνε στον ενικό, πώς θα πας εσύ να επιβάλλεις “εμένα κα Ταδε, παρακαλώ”…? Είναι θέμα και καθημερινής τριβής και οικειότητας…
Δεν το επιβάλεις ζητώντας το αλλά μιλώντας στον πληθυντικό, ιδίως προς άτομα όπως ο νοσηλευτές που δεν έχουν τρόπους. Ακόμα και εάν το άλλο άτομο απαντάει στον ενικό. Δύσκολο αλλά εμένα τουλάχιστον με έχει σώσει γιατί όταν με φέρει ο άλλος εκτός εαυτού αυτόματα τον βάζω στη θέση του χωρίς όμως να τον βρίσω ως λιμενεργάτης και έτσι να χάσω το δίκιο μου.
Εγώ βιώνω το ανάποδο… Επιμελητής μου, μετά το χειρουργείο κυνηγάει τις νοσηλεύτριες να του ΣΚΙΣΟΥΝ τα αποστειρωμένα από πάνω του! Και “όλοι” γελάμε, και “χαχα” και πόσο γραφικός κι αστείος είναι ο κος καθηγητής που παλιμπαιδίζει… ΈΛΕΟΣ!
Την πρώτη μάλιστα φορά που παρακολούθησα με φρίκη αυτή την τακτική, μου έσκισε κι αυτός τα δικά μου, για να δω πόσο ευχάριστο!?!/αστείο!?! είναι… Εννοείται οτι από το βλέμμα μου και μόνο δεν τόλμησε να με ξαναπλησιάσει…
Ισως μετα απ’ αυτο το σχολιο δεν θα επρεπε να συνεχιστει κανονικα ημερα για να μην υπαρξουν κι αλλες πολλες τετοιες μερες.