Όπως έχω ξαναπεί δεν είμαι κοκέτα. Αγαπώ το μακιγιάζ, ψάχνω τις τάσεις, διαβάζω δηλαδή πιο πολύ, παρά τις δοκιμάζω πάνω μου. Όμως η ιστορία έχει δείξει ότι σε άκυρες στιγμές, χωρίς αφορμές τολμάω πράγματα και περνάω φάσεις που μοιάζουν με χρωματικές περίοδοι. Τώρα για παράδειγμα είμαι στο “No Make-Up” Make-Up, και τα βλέπω όλα γήινα και απαλά. Δεν ήταν όμως πάντα όλα στους τόνους του καφέ.
Δυστυχώς τότε δεν φωτογραφιζόμουν γιατί ήταν κομμάτι της τρελής καθημερινότητας και μου έβγαινε εντελώς φυσικά, οπότε δεν έχω υλικό από εκείνα τα χρόνια για να φανεί ακριβώς αυτό που θέλω περιγράφω, Θα χρησιμοποιήσω κάποιες αναφορές από τις οποίες αντλώ έμπνευση κατά καιρούς για τα eyelooks και θα δώσω μια εικόνα του τι έφτιαχνα.
Εγώ και το φλούο
Πριν δύο χρόνια, περνούσα μια περίοδο που είχα ανάγκη να υπάρχει πάνω μου πάντα κάτι φλούο. Ήταν μια φάση που τη διασκέδαζα και φυσικά όπως πέρασε από πάνω μου, άφησε pigments στις παλέτες μου και στα «μπουκαλάκια μου» και χρώμα στις ντουλάπες μου και στις παπουτσοθήκες μου. Στο νεσεσέρ μου κυρίως έπαιζα με τα eyeliner και φυσικές nude αποχρώσεις στα χείλη. Μου άρεσε να φτιάχνω λεπτές γραμμές με φλούο πράσινο, πορτοκαλί, ηλεκτρισμένα μπλε που έκαναν τα μονόχρωμα φούτερ μου να δείχνουν όχι και τόσο μονότονα και η διάθεση μου αποκτούσε ένταση. Ήταν σαν ένα μπουστ που έπαιρνα βλέποντας αυτά τα χρώματα πάνω μου, σαν ενεργειακό ποτό, όχι για το σώμα μου άλλα για την αυτοπεποίθηση μου. Δούλευα πολύ πρωί, ώρες που ξυπνούν οι φουρναραίοι. Όταν είχα κουράγια, κυρίως τις Δευτέρες δηλαδή, περνούσα στα βλέφαρα μου αυτές τις λεπτές και ντελικάτες γραμμές, οι οποίες αποδείχθηκαν σωτήριες και super fun όταν μπήκαν οι μάσκες στη ζωή μας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Εγώ, ο δαίμονας της Τασμανίας
«Τα πάντα ρει και ουδέν μένει» στο πρόσωπο μου έχω μια ακατανίκητη συνήθεια να πιάνω το πρόσωπο μου και τα μαλλιά μου, έτσι ο,τι και αν φτιάξω στο κεφάλι μου (μαλλιά/μακιγιάζ) δεν κρατάει καθόλου. Περίπου στις έξι παρά το πρωί άπλωνα προσεκτικά τη χρωστική στα μάτια μου, δύο ώρες μετά ως σαν δαίμονας της Τασμανίας, μέσα στον πυρετό και την ένταση της δουλειάς τα χέρια μου πήγαιναν σε όλο μου το πρόσωπο. Το μέικαπ μετά από λίγο κατέληγε να είναι παντού στα δάχτυλα μου, στις παλάμες μου και στις μπλούζες μου, διέλυα το μακιγιάζ εντελώς και χωρίς κανένα έλεος. Οι συνάδελφοι μου εκτός του ότι λάτρευαν τις μέρες που πήγαινα στο γραφείο φωσφορίζοντας, περίμεναν να δουν που θα πάνε τα χρώματα κάθε φορά, (είχαν την ευγενή καλοσύνη να με προμηθεύουν με μαντηλάκια ντεμακιγιάζ για να μαζεύω το χάος). Βλέπετε πήγαιναν στη δουλειά τους προετοιμασμένοι από όλες τις απόψεις για το οκτάωρο τους, σε αντίθεση με εμένα που το μόνο που φρόντιζα να φέρω είναι τα ταπεράκια μου, τον εαυτό μου και το κινητό μου (το οποίο πολύ συχνά ξεχνούσα στο σπίτι).
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Τι κατάφερα;
Η αλήθεια είναι πως συνήθως δεν έχω καλή διάθεση όταν ξυπνάω και εκτός από ένα δυνατό εσπρέσσο, μια κουταλιά φυστικοβούτυρο στη φρυγανιά και μερικά high jacks εγώ βρήκα αυτό το κάτι παραπάνω στο χρώμα.
Μπορεί το μακιγιάζ να είναι τόσο σημειολογικό σε μια απλή δουλειά; Και ποιος ο λόγος εγώ να κυκλοφορώ έξι το πρωί με τα βλέφαρα μου να θυμίζουν τα χρώματα που χρησιμοποιεί η τροχαία; Όταν η δουλειά απαιτεί δημιουργικότητα, αντανακλαστικά, έκφραση, επαφή με το περιβάλλον και με τους συναδέλφους, είναι σκληρή σαν πρωταθλητισμός, ομαδική σαν παιχνίδι και αυτό με έκανε να ενεργοποιηθώ με έναν τρόπο που έκανε πολλούς από τους γύρω μου να απορούν. Ήταν σαν να μανιφέσταρα στον εαυτό μου πόσο γρήγορη, τολμηρή, ακριβής και πόση όρεξη, έχω για το περιεχόμενο που παράγω και για τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι.
Με αυτή την έκρηξη χρωμάτων κατάφερα να μην διαταράξω τους βιορυθμούς μου, να πάω ένα βήμα παρακάτω το self -care και να αντέξω στην πίεση και στην κούραση του πρωινού ξυπνήματος. Αυτό δούλεψε για μένα σε εκείνο το πρότζεκτ, με τις συγκεκριμένες απαιτήσεις και με τις τότε συνθήκες. Σχεδόν κατάπια την πληροφορία και αυτό βγήκε στην απόδοση μου. Ο καθένας βρίσκει τη δική του ρουτίνα με σκοπό να μην τον καταπιεί η καθημερινότητα. Όσο απλοϊκό και αν μοιάζει, αυτή η μικρή συνήθεια ήταν ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ στη δική μου εξέλιξη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
