Στο μεγαλύτερο ετήσιο γεγονός της μόδας και της ομορφιάς, το Met Gala, το μοντέλο και ηθοποιός Cara Delevingne φόρεσε ένα ζευγάρι pasties σε απαλούς τόνους του χρυσού. Ομοίως, το μοντέλο Bella Hadid επέλεξε ένα ζευγάρι με χάντρες, ενώ η Doja Cat φόρεσε διάλεξε δυο μικροσκοπικά μυτερά pasties με μία δημιουργία Schiaparelli για να βρεθεί στα μουσικά βραβεία Billboard.
Τι είναι αυτά τα pasties και γιατί το συζητάμε τόσο πολύ; Γιατί μας θυμίζουν καμπαρέ και ερωτικά βοηθήματα; Τι άλλαξε με αυτά τα αυτοκόλλητα καλύμματα θηλών και τα βρήκαμε ξανά στη ζωή μας και πώς -και κυρίως γιατί- έγιναν το νέο αξεσουάρ/εμμονή των ανθρώπων της μόδας; Τι μας διαφεύγεi;
Ας το πάρουμε από την αρχή: τα αυτοκόλλητα καλύμματα χρησιμοποιούνται συνήθως αντί για σουτιέν, αλλά γυναίκες σαν την Cara Delevingne και την Doja Cat έκαναν μία περίεργη περήφανη αρχή φέτος στο κόκκινο χαλί. Τι εννοούμε; Ότι κάτι το οποίο για καιρό χρησιμοποιούνταν ως εσώρουχο, τώρα αποκτούσε άλλη δυναμική και σίγουρα ορατότητα σε ένα πολύ “τζι” σημείο του γυναικείου σώματος. Κάτσε: “τζιζ” για ποιους; Για όλη τη Δυτική κουλτούρα! Για τα social media! Μήπως σου διαφεύγει το μίσος και η ψευτοντροπή που τρέφουν μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Instagram και το Facebook αποκλειστικά για τις γυναικείες θηλές; Μήπως ξεχνάς το hashtag #FreeTheNipple; Τον εκνευρισμό πολλών στη θέα ενός γυμνού γυναικείου στήθους που θηλάζει;
Οπότε κάτι ενα μεγάλο μέρος της βιομηχανίας της μόδας που βιάζεται να ξεμπερδεύει με αυτές τις αγκυλώσεις, κάτι κάποιες πιο τολμηρές και να πως τα pasties ξαναμπήκαν στη ζωή μας. Πάντως, σουτιέν δεν τα λες, σωστά; Ολόσωστα. Εκτός κι αν το μόνο που θες να υποστηρίξεις είναι οι θηλές σου..!
“Η μόδα των pasties στο κόκκινο χαλί δεν είναι εντελώς καινούρια”, λέει η Sarah Thornton, συγγραφέας του βιβλίου Uplifting Sagas: The Top Half of Women’s Liberation. “Τα pasties προέκυψαν με το μπουρλέσκ ως εμπορική μορφή γυμνόστηθης διασκέδασης. Δεν υπήρχε ευρεία ανάγκη για αυτά πριν από αυτό. Επίσης, η διαθεσιμότητα εύκολων, φτηνών, απαλών αυτοκόλλητων ήταν ένας απαραίτητος πρόδρομος – εξ ου και το όνομά τους, το οποίο προέρχεται από τη λέξη “πάστα””.
Το κλισέ του μπουρλέσκ είναι ότι πρόκειται για “κοσμήματα στήθους”. Τραβούν την προσοχή στις θηλές όσο και τις καλύπτουν. Όταν σκέφτομαι την ιστορία των pasties, βλέπω κόκκινο σατέν, πούλιες, στρας, διαμάντια, μεταξωτές φούντες”.

Με αυτόν τον τρόπο, η τελευταία αναβίωσή τους είναι πιο σύμφωνη με την ιστορία του μπουρλέσκ από ό,τι η πιο πρόσφατη ανάπτυξή τους για την απόκρυψη των θηλών. Μέχρι εδώ καλά.
Ωστόσο, η ψυχολόγος και ειδική σε θέματα ψυχολογίας και μόδας Carolyn Mair πιστεύει ότι η Delevingne και η Doja Cat “επέλεξαν να φορέσουν αυτά τα αξεσουάρ για να τραβήξουν την προσοχή”. Πόσο μισογυνικό είναι αυτό και πόσο κοντά βρίσκεται στις επιταγές του κινήματος #FreeTheNipple;
Για πόση απελευθέρωση μπορούμε να μιλάμε; Εξαρτάται. Μετά από δύο χρόνια πανδημίας, όπου όλοι ξεχάσαμε το sexyness και επιλέξαμε την άνεση, ενώ μοιραία παχύναμε και απομακρυνθήκαμε πολύ και σοβαρά από τα στερεότυπα που για χρόνια μας τάιζαν οι μεγάλοι οίκοι και εν γένει η μόδα για το “ιδανικό γυναικείο κορμί”, κάποιοι βλέπουν ένα άλμα ακόμα προς την απελευθέρωση.
Και πάλι, όμως, γιατί να χρειαζόμαστε τέτοια τεχνάσματα μέχρι να φτάσουμε στο ζητούμενο; Γιατί να πρέπει να κάνουμε τέτοιο κύκλο για να φτάσουμε στον προορισμό μας; Γιατί η γυναικεία θηλή είναι τόσο πρόβλημα και χρειάζεται ευφάνταστα αξεσουάρ και statements για να μιλήσουμε γι’ αυτήν
Με τη γυναικεία θηλή να είναι ένα τόσο έντονα αμφισβητούμενο μέρος του σώματος, με όλη αυτή τη λογοκρισία και τους περιορισμούς που υφίσταται, κάποιοι θέλουν να την επαναφέρουν, χωρίς, όμως, να υποστούν τη λογοκρισία δικτύων και ανθρώπων.
Ας πούμε, η καλλιτέχνις – ακτιβίστρια Micol Hebron έχει φτιάξει pasties ακόμα και για τις ανδρικές θηλές, pasties που “μιμούνται” και μοιάζουν με τις γυναικείες θηλές, κυρίως για να τις απελευθερώσει και για να κανονικοποιήσει την εικόνα τους σε ένα περιβάλλον που τις αντικρίζει μόνο ως ερωτικό κάλεσμα ή ως μητρικό καθήκον. Μέση οδός δεν υπάρχει!
“Βλέπω τα στήθη [των διασημοτήτων] που είναι διακοσμημένα με pasties ως πολιτικά, με την έννοια ότι εφιστούν την προσοχή στην άνιση λογοκρισία των ανδρικών και των γυναικείων θηλών”, λέει η ίδια και από τον τρόπο που το εξηγεί, ναι, έχει επιχείρημα.
Και πάλι, όμως, γιατί να χρειαζόμαστε τέτοια τεχνάσματα μέχρι να φτάσουμε στο ζητούμενο; Γιατί να πρέπει να κάνουμε τέτοιο κύκλο για να φτάσουμε στον προορισμό μας; Γιατί η γυναικεία θηλή είναι τόσο πρόβλημα και χρειάζεται ευφάνταστα αξεσουάρ και statements για να μιλήσουμε γι’ αυτήν -και κυρίως για τη δείξουμε και να τη δούμε- χωρίς να οφείλουμε εξηγήσεις και δεκανίκια από κανέναν;
Για να μην αναφέρουμε καν, ότι αυτά τα αξεσουάρ είναι μόνο για κάποια στήθη. Τα πολύ μικρά συγκεκριμένα. Όλες οι υπόλοιπες τα κοιτάμε και το μυαλό μας πετάει στη σκηνή του Sex and the City με την Κιμ Κατράλ να ψάχνει μερικές μεγαλύτερες μπουκιές σούσι για να καλύψει τα επίμαχα, πριν οργανώσει εκείνο την αποτυχημένη γιορτή για την ημέρα των Ερωτευμένων…
Με στοιχεία από Guardian
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News