Δεν θα έπρεπε, αλλά έτσι είναι για πολλούς γονείς: η άβολη στιγμή που το μικρό παιδί τους -κορίτσι ή αγόρι- κάνει μια ερώτηση για μια πορνογραφική εικόνα που τράβηξε την προσοχή του.
Εκείνο το αθώο “μαμά, γιατί αυτή η κυρία ήταν γυμνή” που μπορεί να σε παγώσει τη στιγμή που τηγανίζεις πατάτες ή κάνεις τους λογαριασμούς της επόμενης ημέρας, είναι μια στιγμή τρελή, γεμάτη ντροπές και ενοχές (δικές σου) που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να σε βρει “αδιάβαστο”.
Γιατί τα παιδιά συνήθως δεν ρωτούν για να μάθουν, αλλά για να επιβεβαιώσουν κάτι που ήδη -άγνωστο πώς- ξέρουν. Το περιβάλλον έχει φροντίσει ήδη να τα φορτώσει με ενοχές και ντροπή για τη γύμνια, για τα αγγίγματα, για τις “στιγμές των μεγάλων” και καλώς, για όποιον έχει αμφιβολίες.
Γιατί κάποιοι από εμάς έχουμε ήδη φροντίσει να κάνουμε λίγη από τη δύσκολη δουλειά με παιδιά / ανίψια / παιδάκια του περιβάλλοντός μας, έχουμε ήδη φροντίσει να μιλήσουμε για τον “κανόνα του εσώρουχου”, τρομαγμένοι ότι ίσως έτσι προλάβουμε κάτι κακό, που με τίποτα δεν θέλουμε να σκεφτούμε.
Τι κάνουμε λοιπόν όταν η αθώα ερώτηση – κεραμίδα βρει το δικό μας κεφάλι; Ποια είναι η σωστή αντίδραση, τη στιγμή που κάτι “ακατάλληλο” έχει παρεμβάλει στο οπτικό πεδίο του μικρού μας και οφείλουμε μια απάντηση;
– Κατ’ αρχάς, μια σωστή προ-οικονομία πάντα βοηθά. Ας τους μιλήσουμε απ’ όσο το δυνατόν πιο μικρή ηλικία. Δεν χρειάζεται να υπερβάλλουμε. Σωστή προετοιμασία, ξεκάθαρα λόγια, όχι κόμπιασμα και “εεε” στη φωνή μας θα βοηθήσουν το παιδί να καταλάβει γρήγορα τι γίνεται εδώ. Θα βοηθήσει επίσης το να λάβουμε υπ’ όψιν την ηλικία τους. Σε πολύ μικρά παιδιά, το αυστηρό πολύ σοβαρό ύφος μπορεί να δημιουργήσει τρόμο, οπότε ας μη χάσουμε το χιούμορ μας.
– Ας μην αφήσουμε το θέμα “πορνό” να γίνει απαγορευμένο προς συζήτηση θέμα. Αν υπάρχει απορία πρέπει να λυθεί μέσα στο σπίτι, ακριβώς για να μην αναζητήσει το παιδί άλλους τρόπους επίλυσης των αποριών του. Βέβαια σε αυτό θα συνεισφέρει τα μέγιστα το να μιλάμε γενικά για δύσκολα θέματα μέσα στο σπίτι και να μη στέλνουμε τα παιδιά να παίξουν όταν “μιλάνε οι μεγάλοι”. Ας επιλέξουμε την ατζέντα των θεμάτων που μπορούμε να τα αφήνουμε να ακούν.
-Όσο μιλάμε για τέτοια θέματα, δεν χρειάζεται να είμαστε αγέλαστοι και βλοσυροί για να μη νιώσουν φόβο τα παιδιά. Επίσης, αν καταλάβουμε ότι το παιδί επιδιώκει να εντοπίζει τέτοιες εικόνες, δεν το μαλώνουμε ούτε το αποτρέπουμε, περνώντας το μήνυμα ότι πρόκειται για κάτι απαγορευμένο. Τα ρωτάμε κι εμείς τι ακριβώς βρίσκουν ενδιαφέρον σε αυτές τις εικόνες, εξηγούμε και δεν αφήνουμε καμιά απορία αναπάντητη.
– Φυσικά και όλα τα παιδιά δεν είναι ίδια. Δεν είναι ταμπού το να ζητήσουμε τη συμβουλή ενός ειδικού για να είμαστε επαρκείς, όταν πρέπει να αντιμετωπίσουμε τέτοια θέματα.
– Εξηγούμε ότι το σεξ είναι θέμα που απασχολεί τους ενήλικες, αλλά θέλουμε να γνωρίζει το παιδί μας τι ακριβώς συμβαίνει και να νιώθει την ασφάλεια να μας ρωτάει τα πάντα γι’ αυτό. Στόχος είναι να νιώθει άνετα, να μη αντιλαμβάνεται την επαφή μεταξύ των σωμάτων ως κάτι τρομακτικό, αλλά να γνωρίζει ότι υπάρχουν όρια που ισχύουν το ίδιο για όλους. Κι αν αισθάνεται ότι κάποιος επιχειρεί να παραβιάσει αυτά τα όρια, οι πρώτοι στους οποίους πρέπει να τρέξει για βοήθεια είμαστε εμείς.
Γενικώς, φροντίζουμε -όσο κι αν ντρεπόμαστε ή δε νιώθουμε έτοιμοι για τέτοιες συζητήσεις- να διατηρούμε έναν ευχάριστο τόνο στις συζητήσεις μας, να ρωτάμε κι εμείς αφού επιλύσουμε κάποια απορία και να παρέχουμε πάντα την ασφάλεια ότι μαζί μπορούμε να συζητάμε τα πάντα. Όσο δύσκολα, “πονηρά” ή απαγορευμένα κι αν φαίνονται!
Με στοιχεία από Guardian και Psychology Today
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν ξέρω αν το σκεφτήκατε, αλλά το θέμα και η διατύπωση του άρθρου αυτού, ουσιαστικά νομιμοποιούν τρόπον τινά τη θέαση “πορνογραφίας” από τα παιδιά. Το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί δεν καταλαβαίνω τι ορίζει το άρθρο ως πορνογραφία. Η τυχαία θέαση μιας απλής εικόνας γυμνού σε μια ταινία ή σειρά που κατά λάθος έτυχε και είδε το παιδί δεν είναι πορνογραφία, μην τρελαινόμαστε. Και σε ένα τέτοιο παράδειγμα αν ρωτήσει ένα παιδί γι’αυτό, ανάλογα και την ηλικία του παιδιου (αν είναι πολύ μικρό π.χ.) μπορούμε κάλλιστα να πούμε και μια πεζή “δικαιολογία” μέχρι να φτάσει σε μια πιο κατάλληλη ηλικία ατην… Διαβάστε περισσότερα »