Πέρυσι ο πληθυσμός της Αυστραλίας για πρώτη φορά μετά από 100 χρόνια συρρικνώθηκε, κυρίως λόγω της μετανάστευσης που γνώρισε περιορισμούς και απαγορεύσεις λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Την ίδια στιγμή, μία έκθεση που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας έδειξε ότι τα ποσοστά γεννήσεων στη χώρα βρίσκονται σε ιστορικό χαμηλό. Τα ποσοστά γονιμότητας της Αυστραλίας μειώθηκαν την τελευταία δεκαετία και το 2020 ήταν 1,66 μωρά ανά γυναίκα.
Προβλέπεται περαιτέρω μείωση στο 1,59 το 2021. Και φυσικά, όλο αυτό μπορεί να μην φαίνεται «ιστορικό χαμηλό», αλλά ειδικοί όπως ο Πάτρικ Πάρκλαντ, καθηγητής οικογενειακού δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ διαπίστωσε ότι για να παραμείνει σταθερός ο πληθυσμός απαιτείται ποσοστό γονιμότητας 2,1. Ο συνολικός αντίκτυπος; Σταθερή μείωση του πληθυσμού.
Πολλοί θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μια μείωση του ποσοστού πληθυσμού θα ωφελούσε το περιβάλλον και ότι τα αυξανόμενα ποσοστά γεννήσεων θα αυξήσουν τις εκπομπές άνθρακα και την πίεση στο περιβάλλον. Αλλά, εδώ το ενδιαφέρον βρίσκεται στο «γιατί» συμβαίνει αυτό, μετά από έναν αιώνα. Εάν το ποσοστό γονιμότητας αφορά τις γυναίκες, γιατί περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να μην τεκνοποιήσουν και να κάνουν λιγότερα παιδιά;
Πολλοί θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μια μείωση του ποσοστού πληθυσμού θα ωφελούσε το περιβάλλον και ότι τα αυξανόμενα ποσοστά γεννήσεων θα αυξήσουν τις εκπομπές άνθρακα και την πίεση στο περιβάλλον. Αλλά, εδώ το ενδιαφέρον βρίσκεται στο «γιατί» συμβαίνει αυτό, μετά από έναν αιώνα.
Μερικές απαντήσεις επιχειρεί να δώσει η Charlotte Dillon, Γενική Διευθύντρια Κοινοτικής Κατοικίας στο YWCA, μια διατομεακή φεμινιστική οργάνωση με επίκεντρο τη στέγαση για γυναίκες. Όπως η ίδια εξηγεί «η λέξη κλειδί για μένα όταν απαντώ σε αυτήν την ερώτηση είναι: σταθερότητα».
Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Conversation, το οποίο ανέλυσε δεδομένα 15 ετών, έδειξε ότι μέχρι την ηλικία των 40, οι Αυστραλοί επιθυμούν 1,5 περισσότερα παιδιά από ό,τι έχουν στην πραγματικότητα.
Οι γυναίκες επίσης αποφασίζουν να τεκνοποιήσουν αργότερα σε σύγκριση με γυναίκες των προηγούμενων δεκαετιών και μόνο το 30% των Αυστραλών ανδρών και γυναικών αναφέρουν ότι έχουν τον επιθυμητό αριθμό παιδιών μέχρι την ηλικία των 35 ετών. Επομένως, δεν είναι ότι οι Αυστραλές (και οι Αυστραλοί) δεν θέλουν παιδιά, αλλά ότι υπάρχουν και άλλοι σοβαρότατοι παράγοντες που επηρεάζουν την απόφαση να «μεγαλώσουν» την οικογένειά τους.
«Για μένα, όλα εξαρτώνται από τη σταθερότητα. Από τη δεκαετία του 1980, σημειώθηκε μια σημαντική αλλαγή στην ιδιοκτησία κατοικίας, καθώς ο χρηματοοικονομικός κλάδος απελευθερώθηκε. Τα νοικοκυριά με διπλό εισόδημα έγιναν ο κανόνας, τα στεγαστικά δάνεια ήταν το πιο εύκολο πράγματα στον κόσμο και τα αυξανόμενα επιτόκια ακολουθούνταν συνήθως από πτώση των επιτοκίων – επέκταση της αγοράς για επενδύσεις και επαναπροσανατολισμός του παραδείγματος στέγασης από το μοντέλο “ιδιοκτήτη – ενοικιαστή” σε ενοικίαση. Σήμερα, το μεγάλο αυστραλιανό όνειρο να αποκτήσει κάποιος ένα σπίτι, γίνεται όλο και πιο απρόσιτο για την πλειοψηφία του πληθυσμού και, ειδικότερα, για τους νέους», εξηγεί η Dillon.
Για τις γυναίκες, το θέμα της ιδιοκτησίας σπιτιού είναι ακόμα πιο περίπλοκο, λέει. «Ας ξεκινήσουμε με το χάσμα στις αμοιβές μεταξύ των δύο φύλων. Αν χρησιμοποιούσαμε στοιχεία που υπολογίστηκαν από το WGEA, οι γυναίκες κερδίζουν κατά μέσο όρο περίπου 261,50 $ λιγότερα από τους άνδρες την εβδομάδα και περίπου 14,2 τοις εκατό λιγότερα κάθε χρόνο. Αυτό το μισθολογικό χάσμα αρχίζει γενικά όταν οι γυναίκες μπαίνουν για πρώτη φορά στο εργατικό δυναμικό και δεν σταματά ποτέ.
Ένας συνδυασμός παραγόντων επηρεάζει την οικονομική ασφάλεια των γυναικών κατά τη διάρκεια της ζωής τους και καθιστά πιθανό ότι θα κερδίζουν λιγότερα από τους άνδρες, θα έχουν λιγότερες πιθανότητες να προχωρήσουν τη σταδιοδρομία τους, όσο οι άνδρες θα μαζεύουν απλώς συντάξιμα και θα αποταμιεύουν χρήματα. Επομένως θα είναι περισσότερο πιθανό να δείτε γυναίκες να ζουν σε συνθήκες φτώχειας σε μεγάλη ηλικία και λιγότερο πιθανό, φυσικά, να αντέξουν οικονομικά την αγορά ενός σπιτιού!»
Όπως εξηγεί η ίδια, τουλάχιστον για τα αυστραλιανά δεδομένα, τεράστιο πρόβλημα αποτελεί και η απλήρωτη οικιακή εργασία και οι εργασίες φροντίδας ηλικιωμένων, παιδιών και αρρώστων που βαρύνουν δυσανάλογα τις γυναίκες, κάτι που επίσης επηρεάζει την οικονομική και στεγαστική τους σταθερότητα. Το Αυστραλιανό Γραφείο Στατιστικής, υπολογίζει ότι υπάρχουν 116.000 άστεγοι στην Αυστραλία με τις γυναίκες να αποτελούν πάνω από τα δύο τρίτα των ατόμων που έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένες υπηρεσίες αστέγων, ενώ γυναίκες άνω των 55 ετών είναι πλέον η ταχύτερα αναπτυσσόμενη ομάδα αστέγων στην Αυστραλία…
Με στοιχεία από το WomensAgenda.com.au
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η βραχυπρόθεσμη, εύκολη και άμεση, λύση λέγεται απλούστατα ανάπτυξη ισχυρότατου κοινωνικού κράτους, με παράλληλο εξοβελισμό του χρηματοοικονομικού τομέα από τον τομέα της στέγης.
Αν δεν γίνει κάτι τέτοιο, σύντομα οι Αυστραλοί θα περάσουν σε ποσοστά γεννητικότητας ελληνικού τύπου (γύρω στο 1,40 παιδί ανά γυναίκα) και θα αρχίσουν να οργανώνουν “εθνικά συνέδρια” όπου το κάθε δόγματος παπαδαριό και οι πάσης φύσεως αντιδραστικοί θα προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τις γυναίκες για την δήθεν εγωιστική στάση τους που υπονομεέυει το μέλλον του έθνους.
Ποιός θέλει να φέρει παιδιά στον κόσμο της κλιματικής αλλαγής anyway…