Νατάσσα Γ. Συνεργάτης

YES

Επιβεβαιωμένος ΧρήστηςΔημιουργός ΠεριεχομένουΧρόνια συμμετοχήςΕθισμένος στα Lenoji
τελευταία ενέργεια πριν από 1 εβδομάδα

Love letter #13: Ένα ερωτικό ποίημα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε στη Λου Aντρέας Σαλομέ

Θυμάσαι άραγε πως μοιάζουν τα πρώιμα τριαντάφυλλα,
νωρίς το πρωί, όταν τα βλέπεις πριν απʼ όλους,
το βιός μας γύρω, οι εσχατιές γαλανές
και κανείς την αμαρτία δε τη θέλει ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Love letter #12 : Nίκος Καββαδίας & Θεανώ Σουνά

Σε αυτούς τους στίχους, ο ποιητής κάνει πιθανή αναφορά στην τριμερή ανατομική δομή του αιδοίου (τα δύο χείλη και η κλειτορίδα), που προφανώς του θυμίζουν τον αρχαίο μαντικό τρίποδα, του οποίου οι αναθυμιάσεις προκαλούσαν στην Πυθία προφητικό παροξυσμό. Η επαφή με το αιδοίο άρα, είναι αποκαλυπτική σαν προφητεία. Το τρίχωμα του αιδοίου ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 12ο)

Το επίσημο ζεύγος Κοντοφρύδη επέστρεψε στο σπίτι τα ξημερώματα, όλο χάχανα και πειράγματα. Το επόμενο πρωί πήραν το πρωινό τους χαζεύοντας τα σχόλια για την προηγούμενη βραδιά στην τοπική κυριακάτικη εφημερίδα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις(μέρος 11ο)

Ύστερα από σχεδόν έναν μήνα παραμονής τους στο νησί, τα πεθερικά της Ουρανίας πήραν τον δρόμο του γυρισμού. Το ίδιο βράδυ έγινε και η πρώτη επίσημη κοινή εμφάνιση του ζεύγους Κοντοφρύδη. Ήταν στη χοροεσπερίδα που, πάντα για φιλανθρωπικό σκοπό, διοργάνωνε ο Σύλλογος Κυριών της Ζαριφείου Βιοτεχνικής Σχολής ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις(μέρος 10ο)

Ένα μεσημέρι, στη Βιοτεχνική Σχολή, η Ουρανία ετοίμαζε το μεταξωτό νυφικό της με τις μοδίστρες και τις φιλενάδες της, την Αγγέλα και τη Ρόζα. Όσην ώρα δούλευαν, η Ουρανία περιέγραφε τον παραμυθένιο βασιλικό γάμο. «Οι οίκοι Ντεκρόλ και Καρτιέ είναι πλέον κατά σαράντα χιλιάδες φράγκα πλουσιότεροι, μόνο αυτό σε λέω!» ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 9ο)

Όταν το μεσημέρι ο Γιακουμής επέστρεψε από το ιατρείο του, η Ουρανία τον περίμενε για να μιλήσουν για τη Ζοζεφίνα. Εκείνος δυσανασχέτησε κάπως. Το θεωρούσε λίγο παράλογο να το κάνει τόσο μεγάλο θέμα η γυναίκα του, τη στιγμή που εκείνος αγαπούσε τόσο πολύ τη μικρή. «Με το υποσχέθηκες το πρωί ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 4ο)

Την επόμενη Κυριακή, η πλατεία της Μαλαματένιας γέμισε από νωρίς με σαπουνόνερα και τα αδέσποτα γατιά δροσίζονταν στις λακκουβίτσες με το νερό στην αυλή της Ουρανίας. Το σπίτι έλαμπε και στο μαντεμένιο τραπέζι του μικρού κήπου άστραφτε ένα μεταξωτό τραπεζομάντιλο. Η ίδια η Ουρανία το είχε υφάνει. Από ώρα σε ώρα θα φαινόταν ο Γιακουμής ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 3ο)

Ήταν ένα ηλιόλουστο αυγουστιάτικο πρωινό του 1903. Η Ζοζεφίνα είχε αισίως φτάσει τα έξι και οι τρεις τους, η Ουρανία, η κόρη της και η αδελφή της, απολάμβαναν τον ζεστό ήλιο του Αιγαίου στο ζαχαροπλαστείο στην πιάτσα . Η Ουρανία έτρεχε σαν τρελή για τη Βιοτεχνική Σχολή, αλλά τις Κυριακές τις αφιέρωνε πάντα στην κόρη της ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 2ο)

Η Ουρανία έμεινε λεχώνα πολύ περισσότερο από σαράντα μέρες, μέχρι να ξεπεταχτεί για τα καλά η Ζοζεφίνα. Όμως, στους πέντε κιόλας μήνες ξεκίνησε να εργάζεται κανονικά στη σχολή, με το μωρό πάντα μαζί της. Ο Σύλλογος Κυριών Τήνου, οι «καλές της νεράιδες», όπως τις αποκαλούσε, φρόντισε να της παραχωρήσει ένα ειδικό δωματιάκι μέσα στον χώρο της σχολής ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by


Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 1ο)

Από την Τήνο στην Πόλη και ξανά πίσω, στις αρχές του 20ου αιώνα, μια γυναίκα ξεπερνά τα στεγανά της εποχής κι αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής της. Μια ιστορία για τη γυναικεία μετανάστευση από τις Κυκλάδες, στα πλούσια αστικά κέντρα του Ελληνισμού της εποχής ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

submitted by