Τελικά, έχει τεράστιο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο εκφράζει τις απορίες της η δικαστική συντάκτρια του ΣΚΑΪ, κυρία Ιωάννα Μάνδρου.
Την πρώτη φορά -στις 9/10/20- η δικαστική συντάκτρια είχε διατυπώσει απόψεις για τη μητέρα του Παύλου Φύσσα, οι οποίες είχαν προκαλέσει σάλο και για τις οποίες είχε αναγκαστεί να προχωρήσει σε διευκρινίσεις, προκειμένου να κοπάσει το κύμα οργής. Τότε, είχε χαρακτηριστικά αναρωτηθεί:
«Δεν είναι μία γυναίκα διανοούμενη που στέκεται μπροστά για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι μία γυναίκα που ζει στο Πέραμα. Είναι μία γυναίκα η οποία έχει έναν άνδρα ναυτεργάτη, που δούλευε όποτε είχε δουλειά, μια στη χάση και μια στη φέξη. Δηλαδή σε κοινωνικά στρώματα που δεν περιμένεις και τέτοιες συμπεριφορές, δηλαδή οι άνθρωποι και φοβούνται και εκφράζουν με διαφορετικό τρόπο την αντίστασή τους. Είδατε και πόσο κόσμια είναι και πόσο περιποιημένη είναι. Την είδατε καμία μέρα στη δίκη αχτένιστη;».
Τη δεύτερη φορά -στις 22/2/21- διατύπωσε την απορία για το αν είχανε γονείς τα θύματα του Δημήτρη Λιγνάδη, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Tα παιδιά αυτά που βρισκόντουσαν σε ένα σπίτι και ξενυχτάγανε και υφίσταντο αυτά που υφίσταντο, μάνα και πατέρα δεν είχανε;». Όπως ήταν φυσικό, νέα κύματα οργής σηκώθηκαν εναντίον της κας Μάνδρου, γράφτηκαν τα σχετικά και χρειώδη στο Twitter, και μετά, όπως όλα, έτσι και αυτό ξεχάστηκε.
Και η τρίτη φορά που η κ. Μάνδρου είχε κάποια…απορία ήταν μόλις χθες (16/1/22), όταν σε πρωινή ενημερωτική εκπομπή διατύπωσε και πάλι προβληματισμούς και απορίες, αυτή τη φορά σχετικές με την υπόθεση βιασμού της 24χρονης από τη Θεσσαλονίκη.
«Διερευνάτε καθόλου, με δική σας πρωτοβουλία, το γεγονός να ανοίξουν τίποτα λογαριασμοί, μήπως αυτοί οι άνθρωποι, που εκεί μαζεύανε τα κορίτσια, είχανε και κανένα οικονομικό όφελος, το οποίο ήτανε αρκετά δελεαστικό για τους οδηγεί σε αυτού του είδους τις πράξεις;», ρώτησε χαρακτηριστικά η δημοσιογράφος τον δικηγόρο της 24χρονης γυναίκας, Θ. Ζιώγα.
Δεν χρειάζεται καθόλου…διερεύνηση, με κανενός την πρωτοβουλία, ότι αυτό συνιστά victim blaming, αφήνοντας υπονοούμενα για το θύμα, υπονοούμενα που πρακτικά αναδιατυπώνουν -με άπειρες περικοκλάδες- το γνωστό και νοικοκυρεμένο “τι δουλειά είχε εκεί το θύμα”. Και φυσικά, δεν υπάρχουν καθόλου “μήπως”, όταν έχει καταγγελθεί βιασμός, εκτός κι αν είναι κανείς συνήγορος υπεράσπισης του δράστη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
