Μια αριστοκράτισσα δυστυχισμένη στον γάμο της, η Λαίδη Τσάτερλι ανακαλύπτει το σαρκικό πάθος στην αγκαλιά του θηροφύλακα του κτήματος του παράλυτου συζύγου της. Αυτή η απαγορευμένη ιστορία αγάπης, που υπήρξε αντικείμενο τόσο λογοκρισίας, όσο και δικαστικής διαμάχης, κι ενός σπάνιου αισθησιασμού, που δημοσιεύτηκε το 1928 από τον D.H. Lawrence, είναι ένα από τα πιο σκανδαλώδη έργα της αγγλικής λογοτεχνίας.
Η Γαλλίδα σκηνοθέτις Laure de Clermont-Tonnerre υπογράφει εδώ μια νέα προσαρμογή αυτού του τεράστιου έργου, ερμηνευμένο από την ηθοποιό Emma Corrin, το ταλέντο της οποίας αποκαλύφθηκε στο The Crown, και τον Jack O’Connel ως Mέλορς. Πρεμιέρα στο Netflix έκανε στις 2 Δεκεμβρίου.
Η σκηνοθέτις Laure de Clermont-Tonnere ξεκίνησε ως ηθοποιός του γαλλικού κινηματογράφου για να μεταπηδήσει στη σκηνοθεσία και τη συγγραφή σεναρίων. Το 2019, σκηνοθέτησε, συνεργάστηκε με την παραγωγή και συνέγραψε την πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, The Mustang. Για την ταινία, ήταν υποψήφια για την Καλύτερη Πρώτη ταινία μεγάλου μήκους στα 35α Independent Spirit Awards και κέρδισε το Bingham Ray Breakthrough Director Award στα Gotham Independent Film Awards 2019. Κέρδισε επίσης το βραβείο για την καλύτερη πρώτη ταινία μεγάλου μήκους στα 24α Satellite Awards.
Η Corrin κέρδισε πρόσφατα τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού σε τηλεοπτική σειρά (δραματική) για την ερμηνεία της ως πριγκίπισσα Νταϊάνα στη σειρά του Netflix The Crown. Στη συνέχεια θα τη δούμε δίπλα στον Χάρι Στάιλς στο ρομαντικό δράμα My Policeman. Η Corrin εμφανίστηκε επίσης στο βρετανικό δράμα Misbehaviour με τους Keira Knightley, Keeley Hawes και Gugu Mbatha-Raw.
Η επικαιρότητα του έργου διακρίνεται τώρα που διάγουμε μια νεοπουριτανική περίοδο που έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση, την άνθιση της τεχνολογίας και τον τραμπισμό.
Δεν θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τη φεμινιστική φωνή της Susan Sondag, η οποία σε ένα δοκίμιο του 1961 στο Supplement to the Columbia Spectator που αναδημοσιεύτηκε στο Against Interpretation (1966), απέρριψε το Lady Chatterley’s Lover ως ένα «σεξουαλικά αντιδραστικό» βιβλίο, ακριβώς επειδή η γυναικεία σεξουαλικότητα κι η άνθισή της βασίζεται και πάλι σε έναν… άντρα…
Το Lady Chatterley’s Lover εστιάζει στην ασυνέπεια του να ζεις μια ζωή που είναι «όλα μυαλό», την οποία ο Lawrence θεωρούσε ιδιαίτερα αληθινή μεταξύ των νεαρών μελών των αριστοκρατικών τάξεων. Στο βιβλίο, ο Lawrence επιχειρηματολογεί για την ατομική αναγέννηση, η οποία μπορεί να βρεθεί μόνο μέσω της σχέσης μεταξύ άνδρα και γυναίκας, και, υποστηρίζει μερικές φορές, μεταξύ άνδρα και άνδρα. Το θέμα των σχέσεων, με άξονα την πάλη μυαλού-σώματος διατρέχει το μυθιστόρημα κι είναι στον πυρήνα και των κινηματογραφικών αποδόσεων.
Ο Lawrence εξερευνά ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών τύπων σχέσεων. Τη βάναυση, εκφοβιστική σχέση μεταξύ του Mellors και της συζύγου του, Bertha, η οποία τον τιμωρεί εμποδίζοντας την ευχαρίστησή του. Η ανυπαρξία σχέσης του Tommy Dukes, που δεν μπορεί να συμφιλιώσει την Παναγία με την πόρνη, το εσωτερικό του σύνδρομο που τον εμποδίζει να βρει γυναίκα την οποία σέβεται πνευματικά και ταυτοχρόνως βρίσκει επιθυμητή. Τέλος εκθέτει την κάπως διεστραμμένη, μητρική σχέση του ανάπηρου Clifford και της νοσοκόμας του, κυρίας Bolton, μετά την αποχώρηση της συζύγου του.
Το ταξικό θέμα ανάμεσα στο πλέγμα αυτό είναι κάτι βέβαια που δεν απασχολεί την σύγχρονη κοινωνία στο βαθμό που την απασχολούσε την εποχή της συγγραφής του μυθιστορήματος, παρ’ότι οι προβληματισμοί της αναρχίας, του σοσιαλισμού και των παραφυάδων του καπιταλισμού δεν έχουν ασφαλώς εκλείψει. Ωστόσο η αντίθεση της βιομηχανοποίησης προς τον φυσικό κόσμο, σήμερα, με το φάσμα της κλιματικής αλλαγής, μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ. Η σύμπλευση με την φύση αντανακλάται στην κεντρική ηρωίδα, η οποία ανακαλύπτει τον αισθησιασμό του σώματος όπως την αναζωογονητική αίσθηση της εξοχής στην ψυχή.
Βεβαίως δεν θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τη φεμινιστική φωνή της Susan Sondag, η οποία σε ένα δοκίμιο του 1961 στο Supplement to the Columbia Spectator που αναδημοσιεύτηκε στο Against Interpretation (1966), απέρριψε το Lady Chatterley’s Lover ως ένα «σεξουαλικά αντιδραστικό» βιβλίο, ακριβώς επειδή η γυναικεία σεξουαλικότητα κι η άνθισή της βασίζεται και πάλι σε έναν… άντρα, και πρότεινε ότι η σημασία που δόθηκε στη δικαστική δικαίωσή του στις ΗΠΑ, όταν το 1959 μπόρεσε να κυκλοφορήσει ελεύθερα, μετά από 30 χρόνια απαγόρευσης, έδειχνε ότι οι ΗΠΑ ήταν «ξεκάθαρα σε ένα πολύ στοιχειώδες στάδιο σεξουαλικής ωριμότητας». Πώς να διαφωνήσεις; Αν κι οι πανηγυρισμοί μάλλον αφορούσαν στην ελευθερία της έκφρασης, δικαίωμα πολύτιμο στις ΗΠΑ διαχρονικά.
Όπως και να έχει, με την τωρινή διασκευή για την πλατφόρμα streaming του Netflix, το σύγχρονο κοινό, ένα κοινό που έχει προχωρήσει σε διαφορετικού είδους σχέσεις και επικοινωνεί μέσω dating apps, έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στις προβολές του στις ΗΠΑ ήδη από τις 25 Νοεμβρίου. Τα υπόλοιπα…στις οθόνες μας!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
