Ο μύθος της αγοράς του dating

Πριν από μερικά χρόνια κάποιος είχε δημιουργήσει έναν ιστότοπο που ονομάζεται Υπολογιστής Γυναικείας Παραίσθησης (Female Delusion Calculator). Μας έλεγε δηλαδή delulu πριν ανακαλυφθεί ο όρος delulu! Χρησιμοποιώντας δεδομένα που συλλέχθηκαν από έρευνες που έγιναν από το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών και το Εθνικό Κέντρο Στατιστικών Υγείας (NCHS), ο ιστότοπος ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να υπολογίσει την αγορά του dating, κοινώς τις πιθανότητες μιας γυναίκας να συναντήσει τον άντρα των ονείρων της στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πώς; Οι ανύπαντρες γυναίκες έπρεπε να εισάγουν το επιθυμητό εύρος ηλικίας, εύρος ύψους, φυλή και το ελάχιστο αποδεκτό εισόδημα του ιδανικού αρσενικού συντρόφου τους και στη συνέχεια ο ιστότοπος θα υπολόγιζε το ποσοστό των ανδρών αυτής της φυλής, το ύψος και το επίπεδο εισοδήματος εντός του ηλικιακού εύρους που όρισαν. Ο ιστότοπος κατέτασσε επίσης πόσο «παραληρηματική» ήταν η προτίμησή σας, αναθέτοντας σας ένα έως πέντε σακουλάκια με άμμο γάτας. Όσο υψηλότερα ή πιο συγκεκριμένα ήταν τα πρότυπά σας, τόσο πιο πιθανό ήταν να γίνετε “μια μοναχική ηλικιωμένη κυρία με γάτα”. Σεξιστικούλι τέρμα; Βεβαίως.

Ο ιστότοπος προφανώς δημιουργήθηκε κακοπροαίρετα και γρήγορα έγινε viral στο πραγματικό κοινό του, που δεν ήταν ανύπαντρες γυναίκες, αλλά πικραμένοι μοναχικοί άνδρες, αυτοί που ονομάζουμε incels.

Όπως είχε εξηγήσει ο δημιουργός του: “Κατά τη διάρκεια της «σταδιοδρομίας γνωριμιών» μου ως άντρας που ζούσα στη Βόρεια Αμερική, δεν μπορούσα να μην παρατηρήσω ότι οι γυναίκες έχουν συχνά μη ρεαλιστικές προσδοκίες. Βλέπουν τους εαυτούς τους να περνούν από εκείνους τους άντρες υψηλής ποιότητας που αισθάνονται ότι τους δικαιούνται, αποτυγχάνοντας να συνειδητοποιήσουν ότι αυτοί οι λίγοι άνδρες έχουν μεγάλη ζήτηση. Ο χρόνος περνά, οι επιλογές συρρικνώνονται, τα στάνταρ τους δεν αλλάζουν και αναρωτιούνται γιατί είναι ακόμα μόνες. Τα στατιστικά μπορούν να αποδείξουν ότι δεν υπάρχουν αρκετοί άντρες υψηλής ποιότητας για κάθε κορίτσι εκεί έξω. Το Female Delusion Calculator είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες να διακρίνουν τι είναι ρεαλιστικό από αυτό που είναι εξαιρετικά απίθανο.”

Σας θυμίζει μήπως εκείνο το περιβόητο μισογυνικό “ρίξτε τα στάνταρντς σας κορίτσια αν θέλετε να βρείτε άντρα;” Ο ιστότοπος προφανώς δημιουργήθηκε κακοπροαίρετα και γρήγορα έγινε viral στο πραγματικό κοινό του, που δεν ήταν ανύπαντρες γυναίκες, αλλά πικραμένοι μοναχικοί άνδρες, αυτοί που ονομάζουμε incels. Οι όροι που χρησιμοποιούν ποικίλλουν, αλλά αν έχετε περάσει λίγο χρόνο στο διαδίκτυο, πιθανότατα έχετε συναντήσει αυτούς τους τύπους ανθρώπων. Ήταν όμως ακριβή τα στατιστικά στοιχεία που παράγονται από αυτήν την αριθμομηχανή; Ναί. Αυτό κάνει, λοιπόν, αληθινά τα συμπεράσματα που προβάλλει η Αριθμομηχανή; Οχι.

Ας εξηγήσουμε γιατί λοιπόν η αγορά του dating είναι ένας μύθος και στοχεύει εναντίον των γυναικών.

Ένα υποθετικό παράδειγμα. Η Έιμι είναι μια 25χρονη Ασιατοαμερικανίδα. Θέλει να υπολογίσει τις πιθανότητες να συναντήσει τον ιδανικό για εκείνη άντρα. Οι απαιτήσεις της είναι αρκετά μέτριες. Πρέπει να είναι μεταξύ 25 και 30 ετών, άγαμος και ασιατικής φυλετικής καταγωγής. Η αριθμομηχανή αναφέρει, «σύμφωνα με στατιστικά δεδομένα, η πιθανότητα ένας άντρας του ανδρικού πληθυσμού των ΗΠΑ ηλικίας 25 έως 30 ετών να πληροί τα πρότυπά σας είναι 5,3%. Συνεχίζει αποδίδοντάς της ένα σκορ 3 στα 5 σακουλάκια άμμου γατούλας, χρίζοντάς την μια «επίδοξη κυρία με γάτα». Αρκετά καταθλιπτικό, δεδομένου ότι δεν συμπεριλάβαμε καν ύψος ή απαίτηση εισοδήματος!

Στον πραγματικό κόσμο, η αγορά dating ή/και γάμου είναι ένας μύθος και η υπόθεση ότι όντως υπάρχει είναι ο λόγος για τον οποίο τόσα πολλά από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από στατιστικά στοιχεία σχετικά με ραντεβού, σχέσεις και γάμο είναι τόσο ανακριβή.

Παρόλο που αυτό το νούμερο είναι τεχνικά αληθές, είναι εντελώς άσχετο με οποιεσδήποτε εκτιμήσεις αντιστοίχισης στον πραγματικό κόσμο. Το λάθος που κάνει αυτός ο ιστότοπος είναι να υποθέτει ότι οι άνθρωποι δραστηριοποιούνται σε μια μοναδική αγορά γάμου (ή dating), όπου όλοι έχουν ίσες ευκαιρίες με όλους τους άλλους. Στον πραγματικό κόσμο, η αγορά dating ή/και γάμου είναι ένας μύθος και η υπόθεση ότι όντως υπάρχει είναι ο λόγος για τον οποίο τόσα πολλά από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από στατιστικά στοιχεία σχετικά με ραντεβού, σχέσεις και γάμο είναι τόσο ανακριβή.

Η αγορά dating είναι μια έννοια που εφαρμόζει τις οικονομικές θεωρίες προσφοράς και ζήτησης στη διαδικασία κατά την οποία οι άνθρωποι ταιριάζουν μεταξύ τους (ραντεβού, σχέσεις και γάμος). Σε μια εποχή, όπου τα στατιστικά στοιχεία των σχέσεων έχουν γίνει πολύ πιο κοινά, οι αναλύσεις των προσωπικών δεινών στο σχετίζεσθαι γίνονται όλο και περισσότερο κατανοητές και αναλύονται μέσω της λογικής προσφοράς και ζήτησης. Το πρόβλημα είναι ότι τα περισσότερα από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τη λογική της dating αγοράς είναι ανακριβή επειδή υποθέτουν ότι όλοι λειτουργούμε σε μια και μοναδική αγορά. Στον πραγματικό κόσμο δραστηριοποιούμαστε σε δεκάδες χιλιάδες, κυρίως, αλλά όχι εξ ολοκλήρου, ξεχωριστές dating αγορές. Κάθε μία είναι προϊόν ενός μοναδικού συνδυασμού παραγόντων, όπως ηλικία, φυλή, εθνικότητα, θρησκεία, θρησκευτικότητα, γλώσσα, εισόδημα, εκπαίδευση, γεωγραφική θέση, χόμπι, σωματικά χαρακτηριστικά, κατάσταση αναπηρίας και σεξουαλικός προσανατολισμός. Κάθε μία από αυτές τις “πισίνες υποψηφίων” βιώνει τις δικές της μοναδικές τάσεις και απαιτήσεις. Οι γενικές τάσεις, όπως η οικονομική ύφεση, ενδέχεται να εξακολουθούν να ασκούν πίεση σε όλες τις αγορές.

Γιατί δεν ισχύει ο νόμος προσφοράς και ζήτησης

Επιστρέφοντας στο Female Delusion Calculator, αν και η αριθμομηχανή έχει δίκιο όταν εντοπίζει ότι μόνο το 5% των Αμερικανών ανδρών ηλικίας 25 έως 30 ετών είναι άγαμοι Ασιάτες, είναι λάθος να υπονοούμε ότι η Amy δεν είναι ρεαλιστική στην προσδοκία της να γνωρίσει έναν τέτοιο άντρα, επειδή αποτελούν ένα τόσο μικρό κλάσμα του πληθυσμού των ΗΠΑ. Η Αριθμομηχανή υποθέτει ότι όλοι έχουν ίσες πιθανότητες να συναντηθούν και να προσελκύσουν όλους τους άλλους, καθιστώντας τον μικρό αριθμό των Ασιατών στις ΗΠΑ πραγματικό πρόβλημα. Όμως, χάρη στην επιλεκτική επιλογή (assortative selection process) προσελκύουμε και έλκουμε τα άτομα που μοιράζονται τα ίδια χαρακτηριστικά με εμάς, οδηγώντας στη δημιουργία ξεχωριστών δεξαμενών γνωριμιών ανθρώπων με παρόμοιες ιδιότητες και προσδοκίες. Οι πιθανότητες είναι οι Ασιάτες άντρες 20+ αποτελούν την πλειοψηφία της υποθετικής δεξαμενής dating της Amy. Tο φαινόμενο της ανάμικτης επιλογής και οι ξεχωριστές δεξαμενές dating που παράγουν δεν περιορίζεται μόνο σε προφανείς διακρίσεις όπως η φυλή.

Το να παντρευτείς έναν γιατρό δεν είναι δύσκολο αν είσαι και γιατρός. Μάλιστα, το 40% των παντρεμένων γιατρών, στις ΗΠΑ, είναι παντρεμένοι με άλλους γιατρούς. Αυτό αναπαράγει σχεδόν οποιοδήποτε χαρακτηριστικό μπορείτε να φανταστείτε. Η αριθμομηχανή υπολείπεται επειδή υποθέτει ότι ένας άνδρας γιατρός έχει ίσες πιθανότητες να καταλήξει είτε με γυναίκα γιατρό είτε με γυναίκα ταμία.

Γενικά, τα στατιστικά στοιχεία υψηλού επιπέδου για τα ραντεβού, τις σχέσεις και τον γάμο είναι συχνά ανακριβή, επειδή αποτελούν το άθροισμα πολυάριθμων ανεξάρτητων τάσεων που εμφανίζονται σε χωριστές ομάδες dating. Αυτό δημιουργεί προβλήματα όταν επιχειρούμε να γενικεύσουμε τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτά τα δεδομένα σε άτομα που λειτουργούν σε μοναδικές δεξαμενές dating. Αυτά τα ανακριβή συμπεράσματα τα συνάγουν σχεδόν όλοι, από ειδικούς και ακαδημαϊκούς μέχρι ανώνυμους αναγνώστες στο διαδίκτυο.

Οι ανθρωπολόγοι γνωρίζουν εδώ και αρκετό καιρό ότι η ιδέα μιας μοναδικής, ομογενοποιημένης αγοράς γάμου είναι μια πλάνη. Όπως εξηγεί ο Γάλλος δημογράφος Christophe Guilmoto: “Οι δημογραφικές προβλέψεις βασίζονται συνήθως σε μεγάλες διοικητικές μονάδες και δεν δίνουν σημασία στην τοπική ετερογένεια ή στις κοινωνικές οντότητες [..] και αγνοούν τις περιφερειακές, κοινωνικές ή εθνοτικές διαμορφώσεις.”

Ας το δούμε με τοπικά παραδείγματα για να φανεί η ανακρίβεια των υπολογισμών του Calculator.

Η αγορά dating (και γάμου) είναι στην πραγματικότητα μια συνεχής διαδικασία ενοποίησης των τοπικών δικτύων γνωριμιών στα οποία τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά – συνήθως, ηλικία, ύψος, εισόδημα, εκπαίδευση και περιουσιακά στοιχεία – αναμένεται να υπερισχύσουν έναντι των συλλογικών χαρακτηριστικών της πατρικής καταγωγής και της κοινότητας. Ο μετασχηματισμός είναι ακόμη ατελής, ειδικά στην Ινδία, και δεν υπάρχει μια ενοποιημένη, ανταγωνιστική αγορά γάμου σε εθνικό ή ακόμη και περιφερειακό επίπεδο. Αυτός είναι ένας τομέας όπου μόνο οι κοινωνιολόγοι και οι ανθρωπολόγοι μπορούν να διαλύσουν την απλοποίηση των δημογράφων. Πρέπει να περιγράψουν συγκεκριμένα πώς η συμπίεση του γάμου μπορεί να αναγκάσει τις κοινότητες να επεκτείνουν σταδιακά τα ενδογαμικά τους όρια – δηλαδή να ανοίξουν τις αγορές γάμου για να μειώσουν την κρίση.

Αν και o Guilmoto αναφέρεται στην Ινδία, αυτό το φαινόμενο ισχύει παγκοσμίως. Ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, η έρευνα δείχνει ότι οι γάμοι και οι σχέσεις τείνουν να συμβαίνουν μεταξύ ατόμων με παρόμοια επίπεδα εισοδήματος, εκπαίδευσης και κοινωνικών αξιών. Ο διαφυλετικός γάμος είναι σε ανοδική πορεία, αλλά ακόμη και εδώ υπάρχει μια απόχρωση. Για παράδειγμα, τα ποσοστά διαφυλετικών γάμων για τους Ασιάτες που γεννήθηκαν στις ΗΠΑ είναι σημαντικά υψηλότερα από αυτά των Ασιατών μεταναστών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η πολιτισμική αφομοίωση αποτελεί προϋπόθεση για υψηλά επίπεδα διαφυλετικού γάμου.

Δυστυχώς, οι ειδικοί σε ορισμένους τομείς όπως η οικονομία, η ανάλυση ασφάλειας και η δημογραφία μερικές φορές αποτυγχάνουν να λάβουν υπόψη αυτήν την πραγματικότητα και, αντί αυτού, εξάγουν συμπεράσματα και κάνουν προβλέψεις με βάση συγκεντρωτικά δεδομένα που συλλέγονται σε εθνικό ή υποεθνικό επίπεδο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανακριβείς προβλέψεις.

Για παράδειγμα, τη δεκαετία του 1990, όταν η ανισορροπία των φύλων στην Ινδία κέρδισε διεθνή αναγνώριση ως μείζον δημογραφικό ζήτημα, ορισμένοι ακαδημαϊκοί άρχισαν να προβλέπουν ότι η ανισορροπία θα μπορούσε να έχει τις ακούσιες συνέπειες της εξάλειψης του εθίμου της προίκας ως απαίτησης για γάμο. Για το πλαίσιο, παρά το γεγονός ότι είναι παράνομο, η πλειονότητα των γάμων στην Ινδία περιλαμβάνει προίκα, στην οποία η οικογένεια της νύφης μεταφέρει χρήματα, περιουσιακά στοιχεία ή δώρα στην οικογένεια του γαμπρού για να προχωρήσει ο γάμος. Αυτή η πολιτιστική πρακτική οδηγεί συχνά σε εκμετάλλευση και κακοποίηση και είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας πίσω από το γιατί πολλές ινδικές οικογένειες επέλεγαν να αποβάλλουν θηλυκά έμβρυα.

Οι δημογράφοι υπέθεσαν ότι η έλλειψη νυφών θα οδηγούσε σε αυξημένο ανταγωνισμό για μια νύφη που οδηγεί τους αναζητούντες νύφες να εγκαταλείψουν την απαίτηση για προίκα προκειμένου να φανούν πιο δελεαστικές στις πιθανές προοπτικές. Διαισθητικά, είναι λογικό. Αλλά δεν βγήκε στην πραγματικότητα. Αντίθετα, οι προίκες συνεχίζουν να ανεβαίνουν σε υψηλά ρεκόρ, ακόμη και σε περιοχές με τις χειρότερες ανισορροπίες μεταξύ των φύλων.

Η εθνογραφική επιτόπια εργασία αποκάλυψε ότι το πλεόνασμα ανδρών, που προκλήθηκε από τις επιλεκτικές αμβλώσεις κοριτσιών στην Ινδία, είχε ως αποτέλεσμα μια μεγάλη πίεση γάμου, ιδιαίτερα στις πολιτείες Punjab και Haryana της Βόρειας Ινδίας. Αλλά δεν έχουν επηρεαστεί όλοι οι άνδρες το ίδιο από αυτή την ανισορροπία.

Η αποτυχία αναγνώρισης της ετερογένειας της αγοράς dating στον πραγματικό κόσμο οδήγησε στο παρελθόν σε αναποτελεσματική λήψη αποφάσεων πολιτικής.

Σε μια κουλτούρα όπου η συμμετοχή των γυναικών στο εργατικό δυναμικό αποθαρρύνθηκε, η οικονομική ευημερία μιας γυναίκας εξαρτιόταν εξ ολοκλήρου από τον σύζυγό της. Το σύστημα προίκας στην Ινδία λειτουργεί ως μια υπεργαμική στρατηγική που χρησιμοποιούν οι οικογένειες για να εξασφαλίσουν εύπορους, κοινωνικά κινούμενους προς τα πάνω γαμπρούς για τις κόρες τους. Καθώς η έλλειψη νύφων γινόταν πιο έντονη, οι άντρες με χαμηλό εισόδημα, που επηρεάζονταν περισσότερο, άρχισαν να μειώνουν τη ζήτηση για προίκα για να γίνουν πιο δελεαστικοί. Δυστυχώς, για πολλές επίδοξες νύφες και τις οικογένειές τους αυτοί οι άντρες, λόγω της χαμηλής κοινωνικοοικονομικής τους θέσης και της έλλειψης ανοδικής κινητικότητας, δεν θεωρούνταν από την αρχή επιθυμητοί ως πιθανοί μνηστήρες. Αυτοί οι άντρες υπήρχαν σε μια περιθωριοποιημένη δεξαμενή dating που οριζόταν από μια έντονη έλλειψη επίδοξων νύφων που αντ’ αυτού χρησιμοποιούσαν προίκες για να αποκτήσουν έναν σύζυγο σε ανώτερο εισοδηματικό κλιμάκιο. Για αυτές τις οικογένειες των επίδοξων νυφών, ο ανταγωνισμός για ανοδικά κινούμενους συζύγους ήταν σκληρός, ο οποίος σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες εισοδηματικές ανισότητες, οδήγησε στην ταχεία άνοδο του πληθωρισμού.

Αν η Ινδία λειτουργούσε πραγματικά ως μια μεμονωμένη κι ενιαία αγορά dating, ένα πλεόνασμα ανδρών θα είχε πιθανώς οδηγήσει στην εξάλειψη της προίκας, όπως προέβλεπαν οι δημογράφοι. Ωστόσο, όπως γνωρίζουμε τώρα, οι οικογένειες των επίδοξων νύφων που πληρώνουν υπέρογκες προίκες και οι άντρες που επικαλούνται την απαίτηση για προίκες ανήκουν σε δύο ξεχωριστές δεξαμενές γάμου που δεν αλληλεπιδρούν ποτέ.

Η αποτυχία αναγνώρισης της ετερογένειας της αγοράς dating στον πραγματικό κόσμο οδήγησε στο παρελθόν σε αναποτελεσματική λήψη αποφάσεων πολιτικής. Το τελικό αποτέλεσμα είναι να σπαταληθούν εκατομμύρια δολάρια σε καλοπροαίρετα προγράμματα που αντιμετωπίζουν όμως λάθος ζητήματα.

Λίγοι γνωρίζουν ότι υπό την κυβέρνηση Μπους η ανοικοδόμηση της πυρηνικής οικογένειας μέσα στην αμερικανική κατώτερη τάξη ήταν σημαντική πολιτική προτεραιότητα. Ανησυχώντας, δικαίως, ότι τα υψηλά ποσοστά ανύπαντρης μητρότητας, διαζυγίων και οικογενειακής κατάρρευσης θα έβλαπταν μόνιμα την πιθανότητα της κατώτερης τάξης για ανοδική κοινωνική κινητικότητα, η κυβέρνηση Μπους υιοθέτησε τεχνικές από το εγχειρίδιο των θεραπευτών ζευγαριών και άρχισε να επινοεί προγράμματα που προσπαθούσαν να διδάξουν το ανύπαντρο χαμηλό οικονομικά κοινό μεθόδους για να επιτύχουν μακροχρόνιες κι επιτυχημένες σχέσεις. Δούλεψε; Όχι.

Η κυβέρνηση Μπους είχε κάνει το λάθος να υποθέσει ότι η dating αγορά για τους Αμερικανούς χαμηλού εισοδήματος αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα της αγοράς για Αμερικανούς της μεσαίας και ανώτερης τάξης. Οι ανθρωπολόγοι, εξοικειωμένοι με την αμερικανική κατώτερη τάξη, γνώριζαν ότι αυτό δεν συνέβαινε. Η αποβιομηχάνιση, η φτώχεια, ο εθισμός σε ουσίες, ο μαζικός εγκλεισμός σε φυλακές και το υψηλότερο επίπεδο θνησιμότητας δημιούργησαν μια αγορά dating που ορίζεται από μια ακραία έλλειψη ανδρών που θα μπορούσαν να μπουν σε μακροχρόνιες σχέσεις και να παντρευτούν. Αυτό άφησε τις γυναίκες χαμηλού εισοδήματος με ελάχιστες επιλογές, ωθώντας τες να κάνουν το βήμα με άντρες που ήταν βασικά ανεπαρκείς για να πετύχουν σε μια μακροχρόνια σχέση! Το dating κι ο γάμος με ανδρες που βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση δεν ήταν επιλογή, καθώς οι γάμοι στις ΗΠΑ είναι σε μεγάλο βαθμό διαστρωματωμένοι με κριτήριο το εισόδημα. Με λίγα λόγια, αυτές οι σχέσεις δεν διαλύονταν λόγω έλλειψης επικοινωνίας ή λόγω αυταρχικών πεθερικών. Κατέρρευσαν λόγω της χρόνιας ανεργίας, του εθισμού, της ενδοοικογενειακής βίας, των εγκληματικών δραστηριοτήτων, της χρόνιας απιστίας και του άγχους που επιβάλλει η φτώχεια σε μια σχέση. Αν το λάμβαναν αυτό υπόψη οι στρατηγικές παρέμβασης της κυβέρνησης των ΗΠΑ στον γάμο, πιθανότατα θα ήταν καλύτερα εξοπλισμένοι για να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα ζευγάρια χαμηλού εισοδήματος κι οι ανύπαντρες μητέρες.

Καθώς οι δημογραφικές προκλήσεις όπως η χαμηλή γονιμότητα, η μετανάστευση κι η γήρανση του πληθυσμού εισέρχονται ολοένα και περισσότερο στην επικρατούσα συνειδητοποίηση, βλέπουμε περισσότερη δημόσια συζήτηση για αυτά τα ζητήματα. Είναι καλοδεχούμενα μεν, αλλά προειδοποιούμε τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες ότι οι προβλέψεις που γίνονται από ξερά στατιστικά στοιχεία και προσωπικές εμπειρίες είναι επιρρεπείς σε ανακρίβεια, περιορισμένη όραση και τελικά τρομολαγνεία. Κι αυτά σίγουρα δεν βοηθούν τις γυναίκες.

με στοιχεία από akhivae/Medium

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News