Είναι 19 Οκτωβρίου 2024 στο σπίτι της φοιτητικής αδελφότητας Chi Phi του πανεπιστημίου Cornell. Μία 20χρονη φοιτήτρια βιάζεται ομαδικά ενώ είναι ναρκωμένη, ανίκανη να αντιδράσει. Επτά άτομα ασχημονούν πάνω σε ένα σώμα που δεν δύναται να συναινέσει. Το συγκλονιστικότερο; Οι δράστες τιμωρήθηκαν αρχικά από το πανεπιστήμιο απλώς γράφοντας… εκθέσεις μετριασμού συμπεριφοράς!
8 Νοεμβρίου 2024: Η κοπέλα καταγγέλει τον ομαδικό βιασμό στις αρχές του πανεπιστημίου Cornell. Η αστυνομική υπηρεσία του πανεπιστημίου διεξάγει έρευνα και αναστέλει τη λειτουργία του τοπικού παραρτήματος της αδελφότητας Chi Phi, καθώς και «ορισμένων φοιτητών».
Σεπτέμβριος 2026. Η υπόθεση ανοίγει ξανά. Η πρώην φοιτήτρια υποβάλλει αγωγή κατά του πανεπιστημίου στις 16 Σεπτεμβρίου καταγγέλλοντας πως την βίασαν ομαδικά μέλη. Οι εισαγγελείς ενεργοποιούν νέα ποινική έρευνα μετά τη δημοσιοποίηση των νέων στοιχείων για τις συνομιλίες των φοιτητών και τη γενική κοινωνική πίεση. Γραπτά μηνύματα από κινητά (σε snapchat) έφεραν στο φως συνομιλίες της επόμενης ημέρας καθώς και κλήσεις προς άλλους να συμμετάσχουν στον ομαδικό βιασμό. Ένα από τα μέλη της αδελφότητας φέρεται να έγραψε ότι υπήρχε «free p–sy» («δωρεάν μ@@ι») στον επάνω όροφο, αναφερόμενος στη φοιτήτρια. Άλλος ρωτάει «shop still open?». Tρίτος φοιτητής δηλώνει ότι «λατρεύει την αδελφότητα Chi Phi», ενώ ένας ακόμη έγραψε πως «μπορείς απλώς να πας και να τον βγάλεις έξω». Όλα αυτά καταγγέλονται στην αγωγή εναντίον του πανεπιστημίου.
Η καταγγέλουσα αναφέρει συγκεκριμένα ότι αφού είχε πιει αλκοόλ, αποχώρησε από την αδελφότητά της και βρέθηκε στο σπίτι της αδελφότητας Chi Phi για να δει έναν φίλο της. Η πρώην φοιτήτρια υποστηρίζει ότι εκείνος και ακόμη ένας φοιτητής τής έδωσαν περισσότερο αλκοόλ και την πίεσαν να εισπνεύσει από τη μύτη μια ουσία που της είπαν ότι ήταν κεταμίνη, σύμφωνα με το ρεπορτάζ. Η αγωγή περιλαμβάνει τις κατηγορίες για βιασμό και σωματική βία, αμέλεια και παραβιάσεις του Νόμου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της πολιτείας της Νέας Υόρκης.
Η «κακοδικία» του Cornell.
Σύμφωνα με τον εισαγγελέα Μάθιου Βαν Χάουτεν της κομητείας, η πρώτη κατάθεση της γυναίκας στην πανεπιστημιακή αστυνομία του Cornell δεν ανέφερε ότι της χορηγήθηκαν ναρκωτικά χωρίς τη συγκατάθεσή της ή ότι εξαναγκάστηκε σε σεξουαλικές πράξεις. O Βαν Χάουτεν είπε ακόμη ότι, σύμφωνα με την πρώτη κατάθεση της φοιτήτριας, κάθε φορά που εκείνη ζητούσε να σταματήσει η σεξουαλική δραστηριότητα, αυτή σταματούσε. Το ζήτημα όμως είναι ότι η πλήρης κατάθεση του 2024 δεν έχει δημοσιοποιηθεί, οπότε δεν μπορεί να γίνει ανεξάρτητη σύγκριση με τη σημερινή αγωγή.
Σε δήλωση που εξέδωσε την περασμένη Τρίτη, το πανεπιστήμιο Cornell δηλώνει ότι επιβλήθηκαν «προσωρινές αποβολές και άλλα περιοριστικά μέτρα» κι ότι τα γεγονότα του 2024 μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο «ήταν αποτρόπαια τότε και παραμένουν αποτρόπαια και σήμερα»
Ποιος άντρας έκανε κάτι εκείνη την ώρα ώστε να σταματήσει κάτι που φαινόταν κι ήταν εντελώς λάθος; Θα αρκούσε έστω μόνο ένας.
Στο μεταξύ η συντακτική ομάδα της πανεπιστημιακής εφημερίδας του Cornell δημοσιεύει τα ονόματα των εναγομένων στην αγωγή στις 21 Σεπτεμβρίου, σε ένα άρθρο με τίτλο «Το Κόρνελ δεν θα το κάνει, εμείς θα το κάνουμε». Παράλληλα πρώην σεναριογράφος της σειράς South Park, ο Tobby Morton, δημιούργησε έναν ιστότοπο για να εκθέσει τους κατηγορούμενους κατηγορώντας το πανεπιστήμιο πως τους ευνόησε και προειδοποιώντας πως «η λογοδοσία πλησιάζει», όπως αναφέρει η εφημερίδα New York Post. Στην ιστοσελίδα TheCornell7.org παρουσιάζονται τα ονοματεπώνυμα και οι φωτογραφίες των κατηγορούμενων ενώ γίνεται αναφορά και στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν Τα κοινωνικά δίκτυα παίρνουν φωτιά! Μα καταστρέφουν το μέλλον των παιδιών! Αν σας θυμίζει την υπόθεση της δίκης του Brock Turner, του βραβευμένου πολλά υποσχόμενου κολυμβητή που φοιτούσε στο Stanford, είναι επειδή έτσι περίπου έγινε και τότε. Ο Brock Turner έτυχε να πιαστεί στα πράσα από δυο περαστικούς Σουηδούς, την ώρα που έχωνε τα δάχτυλά του στoν κόλπο ενός αναίσθητου κοριτσιού πίσω από κάτι σκουπιδοτενεκέδες, ενώ μέσα γινόταν ένα πάρτι. Δεν υπήρχε αμφισβήτηση, καθώς υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες, ενώ επιπλέον πήγαν την κοπέλα άμεσα σε νοσοκομείο κι αστυνομία. Η ποινή του Brock Turner παρ’όλ΄αυτά; 6 μήνες φυλάκιση. Τελικά εξέτισε τους 3. Για να μην χαλάσει το σερί του τέλειου φοιτητή-σλας-κολυμβητή κατά τον πατέρα του.
Οι έρευνες λένε ότι 1 στις 5 γυναίκες πέφτουν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Eίναι ανατριχιαστικό, όσο κι εξοργιστικό, καθώς οι περισσότερες απ’αυτές τις υποθέσεις δεν είναι ένας άγνωστος «δράκος» σε κάποιο σκοτεινό μονοπάτι σε μια άγνωστη περιοχή. Είναι άνθρωποι κοντινοί! Και φυσικά το victim blaming κατόπιν πάει σύννεφο, καθώς πάντοτε οι ερωτήσεις στρέφονται στο θύμα, αντί στους θύτες. Ποιος άντρας έκανε κάτι εκείνη την ώρα ώστε να σταματήσει κάτι που φαινόταν κι ήταν εντελώς λάθος; Θα αρκούσε έστω μόνο ένας.
Κοινό σημείο; Ο έλεγχος των γυναικείων σωμάτων ως κατοχύρωση μιας παράλογης εξουσίας κι αντρικού προνομίου.
Δεκέμβριος 2024. Η 29χρονη Ιρανή καλλιτέχνις Παραστού Αχμαντί εμφανίζεται στις 11 Δεκεμβρίου 2024 χωρίς κοινό, αλλά με ζωντανή μετάδοση από το κανάλι της στο YouTube, στο καραβανσεράι Ντέιρ Γκατσίν, στην Κομ, περίπου 156 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τεχεράνης. Φορά μαύρο φόρεμα χωρίς μανίκια, έχει ακάλυπτα τα μαλλιά της και τραγουδά μόνη, συνοδευόμενη από άνδρες μουσικούς. Η συναυλία έγινε γνωστή ως «Caravansera Concert».
Λίγες μέρες κατόπιν. Η Αχμαντί συλλαμβάνεται. Μία εβδομάδα αργότερα, η Αχμαντί χρειάζεται να καταβάλει εγγύηση 30 δισ. ριάλ, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 37.000 ευρώ. Πρόκειται για τεράστιο ποσό σε μια χώρα όπου πολλοί μισθοί δεν φτάνουν ούτε τα 200 ευρώ. Αλλά δεν έφτασε αυτό. Η νεαρή τραγουδίστρια ήταν ήδη γνωστή στις αρχές όταν πρωτοστατούσε στη διάρκεια των διαδηλώσεων του κινήματος «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», που ξέσπασαν μετά τον θάνατο της Μαχσά Αμινί το 2022.
Ιούνιος 2026. Η Αχμαντί καταδικάζεται σε 74 μαστιγώματα επειδή τραγούδησε χωρίς χιτζάμπ στο YouTube. Η ερμηνεύτρια και οκτώ μέλη της ομάδας της, κατηγορούνται για διάδοση «ανήθικου περιεχομένου», ενώ επιπλέον της σωματικής τιμωρίας δεν θα μπορούν να εργαστούν καλλιτεχνικά ούτε να φύγουν από τη χώρα για δύο χρόνια. Κατηγορήθηκε επιπλέον επειδή ως γυναίκα τραγούδησε δημόσια ως σόλο φωνή, έστω και μέσω διαδικτύου. Από την εγκαθίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, το 1979, οι δημόσιες σόλο εμφανίσεις γυναικών μπροστά σε μεικτό κοινό απαγορεύονται στην πράξη, με το αιτιολογικό ότι η γυναικεία φωνή μπορεί να προκαλέσει «αμαρτία»!
Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Moein Khazaeli, από το Dadban, υποστηρίζει ότι «το τραγούδι, η μουσική ερμηνεία και η παραγωγή μουσικών έργων από γυναίκες δεν ποινικοποιούνται από το ιρανικό ποινικό δίκαιο και δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως παραγωγή ή διανομή άσεμνου περιεχομένου». Επιπλέον, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία αλλά κι άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις, η μαστίγωση αποτελεί μορφή βασανιστηρίου και σκληρή, απάνθρωπη τιμωρία που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
25 Σεπτεμβρίου 2026. Η έφεση των κατηγορουμένων «απορρίπτεται» από το ανώτερο δικαστήριο χωρίς να πραγματοποιηθεί ακροαματική διαδικασία, σύμφωνα με τους δικηγόρους τους. Η ποινή θα εφαρμοστεί… «Κατά την άποψή μας, η πραγματοποίηση της συναυλίας δεν αποτελούσε σε καμία περίπτωση έγκλημα», δήλωσε ένας από τους δικηγόρους στο BBC. «Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο επέβαλε μία από τις αυστηρότερες ποινές για τις συγκεκριμένες κατηγορίες, παρότι υπήρχε η δυνατότητα επιβολής προστίμων και ηπιότερων ποινών».
Το Εφετείο, δηλαδή παρόλο που μπορούσε να απορρίψει την ποινή επικύρωσε την απόφαση. Ο λόγος; η αποτροπή παρόμοιων γεγονότων στο Ιράν στο μέλλον. Κοινό σημείο; Ο έλεγχος των γυναικείων σωμάτων ως κατοχύρωση μιας παράλογης εξουσίας κι αντρικού προνομίου. Ντροπή κι αίσχος.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οι γυναίκες στο Ιράν έχουν πληρώσει μεγάλο φορο αίματος για τις διαμαρτυρίες τους. Σε ένα θεοκρατικό καθεστώς, όπως αυτό, στο οποίο εκτελούνται άνθρωποι δημόσια σε πλατείες, δεν θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση που τιμώρησαν με μαστιγώματα μια τραγουδίστρια που τραγούδησε “δημόσια” διαδικτυακά χωρίς χιτζάμπ. Έχουν κάνει πολύ χειρότερα. Όσο για το Cornell το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να κουκουλώσουν την ιστορία για να μην πληγεί η φήμη του παν/μίου και χαθεί η πελατεία της επιχείρησης. Διάβασα όμως χθες ότι πολλοί φοιτητές/τριες αποσύρουν τις αιτήσεις τους. Εύχομαι η κοπέλα να δικαιωθεί, έστω και αργά (όσο μπορεί φυσικά να δικαιωθεί… Διαβάστε περισσότερα »
Οι γυναίκες παντού και σε κάθε γωνιά του κόσμου κινδυνεύουν να πέσουν θύματα κακοποίησης, παρενόχλησης έως και θύματα γυναικοκτονιας γιατί απλά έτσι μπορεί να αποφάσισε ένας πατριαρχης πεοφορος. Ή ένας δικαστής. Ή ένας γιατρός. Ή ένας νταβατζής. Ή ο πατέρας, αδελφός, σύντροφος, σύζυγος, γείτονας, ο μπακάλης της γειτονιάς, ο θείος ο μακρινός, ο εξαδέλφος ο κοντινός, ο καλύτερος φίλος του μπαμπά ή κι ο παππούς (κατά το γνωστόν «έλα στον παππού και μην πας αλλού». Βρε ουστ. Ας μην πάμε όμως στις ΗΠΑ και το Ιράν, ας πάμε μια βόλτα στην Τουρκία όπου οι γυναίκες εξαφανίζονται, πέφτουν από μπαλκόνια, πυροβολούνται… Διαβάστε περισσότερα »
Και όταν μετά τους πετάω στα μούτρα ότι για όλα τα σκατά και τη δυστυχία τού κόσμου ευθύνονται οι άντρες, πέφτουν να με φάνε ως μίσανδρη.
Οι γυναίκες στο Ιράν καθημερινά δίνουν μικρές ή μεγάλες μάχες και δοκιμάζουν μέχρι που φτάνουν τα όρια της εξουσίας. Η ηγεσία της χώρας δεν φαίνεται βέβαιη ότι μπορεί να τις εξαναγκάσει και η αλήθεια είναι ότι δεν το επιδιώκει κιόλας τόσο πολύ γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό μπορεί να λειτουργήσει σαν σπίθα για μια γενικευμένη επανάσταση την ώρα που η χώρα είναι ήδη πιεσμένη από πόλεμο, οικονομική κρίση και κοινωνική δυσαρέσκεια. Και όλα αυτά σε μία χώρα που αναπτύχθηκαν οι πρώτοι σημαντικοί πολιτισμοί και άκμασαν οι επιστήμες στην χρυσή εποχή του 7ου -11ου αιώνα (φιλοσοφία, ιατρική , μαθηματικά αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι μαύρη, είναι κατάμαυρη και δείχνει ότι η κατηφόρα θα συνεχιστεί. Το Ιράν – το κράτος (θα ήλπιζα ότι δεν ισχύει, αλλά όλα δείχνουν ότι ισχύει η ποινή και ότι είναι μέρος πολιτικής αυστηροποίησης) καταδικάζει σε δημόσιο μαστίγωμα μία γυναίκα. Με αιτιολογία ότι παρενέβη μία διάταξη του νόμου για την κυβερνοασφάλεια(!). Στο αντίπαλο δέος, αφού είναι και σε εμπόλεμη κατάσταση στο λίκνο υποτίθεται του δυτικού πολιτισμού εκτελούν μία γυναίκα και η υπόθεση εξελίσσεται σε θρίλερ (ταινία τρόμου). Η γυναίκα δεν πεθαίνει μετά τη χορήγηση της πρώτης θανατηφόρας ένεσης και της χορηγούν δεύτερη. Και δεν πεθαίνει πάλι. Και το θέμα… Διαβάστε περισσότερα »
“…κατά την τέλεση υπέφερε από ψυχολογική ασθένεια.” Ψυχολογική ασθενεία η Πάικς από την εξάρτηση σε ουσίες από όταν ακόμα ήταν έμβρυο στην κοιλιά της μάνας της και από την μακροχρόνια σεξουαλική κακοποίηση που πέρναγε από τα 3 της χρόνια; Άντε καλέ… Υπερβολές. Επισης πάντα με τρόμαζε απίστευτα το ότι οι εκτελέσεις γίνονται μπροστά σε κοινό, και ότι υπάρχουν άνθρωποι που αντλούν ικανοποίηση από το θέαμα. Ποιος είναι πιο τέρας; Αυτός που εκτέλεσε το έγκλημα ή αυτός που αντλεί ικανοποίηση από την εκτέλεση του εγκληματία; Δεν είμαι και πολύ σίγουρη ότι ξέρω την απάντηση.
Εγώ είμαι (σίγουρος)! 🙂