Η Μαρία Σολωμού και ο μέσος Ελληνάρας

Αν κάπως σήμερα θέλετε να σιγουρευτείτε για το τι πιστεύει ένα μεγάλο κομμάτι των ανδρών της χώρας για τη γυναικεία σεξουαλικότητα, μπορείτε να ανοίξετε την official page στο Facebook, ενός οποιουδήποτε site, για να αντιμετωπίσετε -όχι απλώς να δείτε- τι γράφουν στη Μαρία Σολωμού, σε ένα non – stop slutshaming, με ευρεία συμμετοχή γυναικών σχολιαστριών.

Ποιο το έγκλημα της ηθοποιού; Ότι σε μία εμφάνισή της σε κανάλι του YouTube μίλησε ανοιχτά για τη σεξουαλικότητα της, για το “τζιζ” θέμα της πολυγαμίας, για το πώς πραγματικά ένιωθε και έπραττε στα 20 και στα 25 της και για την αλήθεια πολλών σχέσεων που δεν λέμε, που τις αμπαλάρουμε με χίλιους δύο φιόγκους και αηδίες, αλλά ποτέ δεν μιλάμε για την αρρώστια που κρύβουν, την παθογένεια στους γάμους, τη νομιμοποιημένη σεξουαλική σκλαβιά, την ανοχή των παντρεμένων γυναικών ή των πολυετών σχέσεων που ξεφτιλίζονται, όταν ο έρωτας τελειώνει και πρέπει να συζητηθούν σοβαρά προβλήματα, αλλά δεν…

Τι “κακό” ξεστόμισε αυτή η γυναίκα και εδώ και λίγες ώρες γίνεται αποδέκτης όχι απλώς ελεεινών ύβρεων και της πιο σαπισμένης φέτας της ελληνικής πατριαρχίας που κοιμάται με παραμύθια περί γυναικείας αγνότητας και ξυπνάει με τις διαστροφές της στο χέρι;

Ότι στα 20 και στα 25 της είχε πολλούς συντρόφους. Ότι νιώθει ότι είναι πολυγαμική. Ότι δεν πιστεύει στη μονογαμία. Ότι αν ερωτευτεί, δεν θα κοιτάξει αλλού. Τι το κακό υπάρχει σ’ αυτές τις κουβέντες; Η Σολωμού απλώς είπε αυτό που πολύς κόσμος σκέφτεται, λίγος το πράττει, απολύτως κανείς -βασικά, απολύτως καμία γυναίκα- το ομολογεί.

Γιατί εντός πατριαρχίας η γυναίκα έχει να κουβαλήσει και το αφήγημα της “άσπιλης” και να το υπηρετήσει με καμάρι κιόλας. Δεν της επιτρέπεται να υπάρχει από τη μέση και κάτω. Βασικά, η γυναίκα είναι εκεί από το κεφάλι μέχρι την κοιλιά, και από τους μηρούς μέχρι τις πατούσες. Για το σημείο του σώματος που υπάρχει ενδιάμεσα της απαγορεύεται να μιλάει. Κι αν το κάνει θα φάει στη μάπα περί τα 293 σχόλια (!) -τόσα μέτρησα την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές στο post της LIFO στο Facebook- με ύβρεις, εμετικά συμπεράσματα, σιχαμένες αντιλήψεις και μηδενική σκέψη.

Απόψε, ο μέσος Ελληνάρας θα κοιμηθεί, πιστεύοντας ότι έχει τιμωρήσει τη Μαρία. Αύριο θα ουρλιάζει κάτω από κάποιο post για παιδοβιαστές. Μέχρι να γίνει η σύνδεση ανάμεσα στο ένα και στο άλλο, ανάμεσα στη σιωπή που θέλει να επιβάλλει στη Μαρία, μέχρι τα σεξουαλικά εγκλήματα της διπλανής πόρτας θα έχει χάσει τη μισή του ζωή, ταμπελώνοντας γυναίκες και αποφεύγοντας το πραγματικό πρόβλημα. Πού είναι όσα τον έμαθαν λάθος και τώρα ζορίζεται να ξεμάθει.

Αν κάτι τέτοιο το ξεστόμιζε και μάλιστα με χιούμορ ένας άνδρας θα ήταν απλώς Τετάρτη στο ελληνικό χωριό. Ο άνδρας μπορεί να κάνει πλακίτσα με τις επιδόσεις του, να πετάει υπονοούμενα για την ικανοποίησή του, να προσβάλλει, να χυδαιολογεί, αλλά έχει άλλοθι εκείνο το σημείο του σώματός του που “σπέρνει” εξουσία, γιατί έτσι τον έμαθε το σύστημα. Η γυναίκα που σε μία χαλαρή κουβέντα θα τολμήσει να αναφερθεί σ’ αυτό, αυτομάτως έχει αρπάξει την ταμπέλα της μαινάδας του σεξ και ας υποστεί τις συνέπειες.

Πουριτανισμός αγκαζέ με χυδαιότητα, “πατρίς – θρησκεία – οικογένεια” χέρι – χέρι με όλη τη μπόχα που κρύβει το σεντούκι της “αξιόλογης οικογένειας”,  σεξουαλικά κόμπλεξ και σύνδρομα κατωτερότητας και τοξικής αρρενωπότητας, αντρίλα του καναπέ και γλώσσα νοικοκυραίων κυρ – Παντελήδων στην Ελλάδα που ακόμα βιάζει γυναίκες στη μέση του δρόμου, που ακόμα ντρέπεται δημοσίως, αλλά ασχημονεί και δολοφονεί ιδιωτικώς, που ακόμα περιμένει ένα ρημάδι μάθημα σεξουαλικής αγωγής για να ξεστραβώσει και να προφυλάξει τα παιδιά της από τον παιδοβιαστή της γειτονιάς. Κατάντια σκέτη.

Ακόμα πιο χαμηλά; Ναι, υπάρχει. Τα σχόλια γυναικών εναντίον της Σολωμού, τα σχόλια από “μανούλες” και “συζύγους” που τρέμουν για την ηθική των παιδακίων τους και δη των κοριτσιών τους. Τα σχόλια εσωτερικευμένου μισογυνισμού που κρυφά ίσως να δοξάζουν τη Σολωμού για το θάρρος της αλήθειάς της.

Πριν από δύο εβδομάδες, κάναμε ένα podcast για τη γυναικεία σεξουαλικότητα. Για τον μύθο της παρθενίας. Για τους νομιμοποιημένους βιασμούς εντός γάμου και σχέσεων. Για την ανικανότητα πολλών ειδικοτήτων γιατρών να συμβουλεύσουν τις γυναίκες στο πώς να αντιμετωπίσουν μία κακής ποιότητας σεξουαλική ζωή, από την οποία όταν δραπετεύει το πρώτο συναίσθημα που κρατάει μαζί τους συντρόφους, μένει πίσω το σώμα, στεγνό, ανικανοποίητο και τελικώς κακοποιημένο, αλλά αμπαλαρισμένο με ένα γάμο ή μια πολυετή σχέση με ένα καλό παιδί. Για τις ενοχές που βαραίνουν αποκλειστικά το γυναικείο σώμα που αδυνατεί να ευτυχήσει. Για όλα αυτά που είπε όξω φωνή η Σολωμού, χωρίς δανεικές και φορετές ντροπές, χωρίς ωραιοποιήσεις. 

Πλέον, ο μέσος Ελληνάρας μπορεί να κοιμάται ήσυχος, πιστεύοντας ότι έχει τιμωρήσει τη Μαρία. Αύριο θα ουρλιάζει κάτω από κάποιο post για παιδοβιαστές. Μέχρι να γίνει η σύνδεση ανάμεσα στο ένα και στο άλλο, ανάμεσα στη σιωπή που θέλει να επιβάλλει στη Μαρία, μέχρι τα σεξουαλικά εγκλήματα της διπλανής πόρτας θα έχει χάσει τη μισή του ζωή, ταμπελώνοντας γυναίκες και αποφεύγοντας το πραγματικό πρόβλημα. Πού είναι όσα τον έμαθαν λάθος και τώρα ζορίζεται να ξεμάθει.

Μόνο μπράβο στη Μαρία. Μόνο μπράβο σε όλες όσες δεν υποκρίνονται ότι το σεξ είναι ένας μύθος που συντηρείται με δάκρυα, ντροπή, άλυτες απορίες, ενοχές και αποχή από αυτό που μας αξίζει και το ψάχνουμε σε τελειωμένες σχέσεις και γάμους που κάνουν καλό στην κοινωνία, αλλά κακό σ’ εμάς.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News