Τώρα πια ξέρουμε ότι πρόκειται για αγνό σεξισμό. Όμως, για χρόνια το γυναικείο στήθος χωρίς καμία ντροπή, κανένα δισταγμό, καμία πολιτική ορθότητα, ήταν ο απόλυτος διαφημιστής και ο απόλυτος πωλητής. Και όχι μόνο στο αντρικό κοινό, αλλά και στο γυναικείο που στη θέα ενός πλούσιου μπούστου προβληματίζεται και συγκρίνεται (και ενισχύει τη βιομηχανία των πλαστικών επεμβάσεων και των αυξητικών στήθους ειδικώς…)
Το μοντέλο και παρουσιάστρια Μελίντα Μέσεντζερ πριν από μερικά χρόνια είχε επιχειρήσει να εξηγήσει το πώς το γυναικείο στήθος εξουσιάζει ακόμη κοινωνίες που έχουν καταφέρει να περιορίσουν τον σεξισμό στην αγορά και τη βιομηχανία του θεάματός τους, γενικότερα, ωστόσο τα στοιχεία δεν συμφωνούσαν πάντα με τις στατιστικές περί αυξητικής στήθους.
Οι τελευταίες βρίσκονται σε απόλυτη άνθιση εδώ και χρόνια -και όχι μόνο στη Βρετανία- καθώς το πλούσιο στήθος έχει τόσο πολύ συνδεθεί με την ελκυστική εξωτερική εμφάνιση που απλώς αποδεικνύεται αδύνατο να σπάσεις το στερεότυπο.
Την ίδια στιγμή είτε μιλάμε για τον κινηματογράφο, είτε για τον χώρο της μόδας και της ομορφιάς, είτε για τις αυτοκινητοβιομηχανίας, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, το γυναικείο στήθος παραδοσιακά -ακόμη και στα χρόνια του #MeToo- “στηρίζει” την προώθηση των προϊόντων όλων των παραπάνω χώρων, σα να πρόκειται για κάποιου είδους αποσπώμενο και όχι για κομμάτι του γυναικείου σώματος.
Την ίδια στιγμή, εκείνο το οποίο αγνοείται χαρακτηριστικά, ακόμη και μετά απ’ όλη αυτή την αφύπνιση αναφορικά τόσο με τη μητρότητα όσο και με την ασθένεια, είναι ότι το γυναικείο στήθος εκτός από σύμβολο θηλυκότητας, ταυτόχρονα μπορεί να γίνει πηγή κατάθλιψης για τη γυναίκα (ο θηλασμός είναι μια διαδικασία χαράς, αλλά και άγχους), αλλά και αίτιο θανάτου.
Σ’ αυτά, όμως, οι σύγχρονες κοινωνίες αναφέρονται μόνο όταν παραστεί ανάγκη ή όταν δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς από το να κοιτάξουν το γυναικείο στήθος ακόμη και στις στιγμές εκείνες της γυναικείας ζωής που δεν είναι ελκυστικό…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
