Τον τελευταίο καιρό είναι κάπως εκ των ων ουκ άνευ να παρακολουθείς μία τηλεοπτική εκπομπή, χωρίς ταυτόχρονα να παρακολουθείς τις τάσεις στο Twitter. Ακόμα χειρότερα, μπορείς να κοιτάς τα σχόλια στο Twitter και να συμπεραίνεις τι συμβαίνει πάνω κάτω στην εκπομπή. Βέβαια, το δεύτερο δεν σε ενημερώνει τόσο για τις προθέσεις του τηλεοπτικού προγράμματος, όσο για τις αντιλήψεις των χρηστών.
Κάπως έτσι κύλησε χθες και η βραδιά με την πρεμιέρα του reality μόδας GNTM, το οποίο φέτος έκανε άνοιγμα στη διαφορετικότητα, ξεκινώντας από την κριτική επιτροπή, όπου τοποθετήθηκε το γνωστό κυπριακής καταγωγής μοντέλο, Σοφία Χατζηπαντελή με το διάσημο μονόφρυδο. Και μετά ακολούθησαν διάφορες υποψήφιες, απ’ όλο το ηλικιακό φάσμα, με αποκορύφωμα μία 79χρονη, η οποία ενθουσίασε τους κριτές.
Την ίδια στιγμή, στο Twitter και ενώ διατυπώνονταν οι γνωστές, γραφικές, κάποτε και χυδαίες αντιδράσεις για το μονόφρυδο της Χατζηπαντελή, την ίδια ακριβώς στιγμή, ξεκινούσε -και με αφορμή τη συμμετοχή της 79χρονης- μια κουβέντα για τις ειλικρινείς προθέσεις των ανθρώπων του show και του κατά πόσο όλο αυτό που βλέπαμε στις οθόνες γινόταν αποκλειστικά για τα νούμερα τηλεθέασης.
Μετά, λοιπόν, από το ανελέητο bullying στην Χατζηπαντελή και μετά από κάποια ατυχή memes για την κυρία των 79 ετών, τελικά προκύπτει ότι όποιος κι αν είναι ο λόγος που η εκπομπή πήρε αυτή τη στροφή φέτος, ακόμα κι αν ήταν απόφαση για τα ποσοστά τηλεθέασης και μόνο, έχουμε ανάγκη να συζητήσουμε σοβαρά για το ageism στην Ελλάδα, ακόμα κι αν αυτός που ξεκίνησε τη συζήτηση ήταν ένα reality.
Η Σοφία Χατζηπαντελή εξακολουθεί να εμπνέει με το #UnibrowMovement
Κοιτώντας τα memes και όλα αυτά τα “αστεία” για την εμφάνιση άλλων ανθρώπων και για την ηλικία τους, ίσως, τελικά είναι σημαντικό να αρχίσουμε να κουβεντιάζουμε -έστω και με ταπεινών ελατηρίων αφορμή- για την ορατότητά τους. Για το ότι όταν μεγαλώνει και γερνάει μια γυναίκα, εξακολουθεί να είναι ζωντανή και παρούσα, εξακολουθεί να αξίζει σεβασμό και να μην αντιμετωπίζεται σαν καρικατούρα και ότι οι ηλικιωμένοι -όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού στον κόσμο- είναι το κεφάλαιο και ο καθρέφτης μας.
Και εξακολουθούν να έχουν επιθυμίες και όνειρα, που, ναι, μπορεί να μην περιορίζονται στα χάπια για την πίεση ή στη λίγη ώρα παραπάνω με το εγγόνι τους.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
