Μακρινό 1975. Η σημερινή dame Έλεν Μίρεν είναι δεν είναι 30 χρόνων. Σίγουρα, όμως, είναι μια ολοκληρωμένη, ταλαντούχα, σχεδόν πανίσχυρη ηθοποιός του Ηνωμένου Βασιλείου. Μέλος του Βασιλικού Θεάτρου του Σαίξπηρ, εκείνη την εποχή είχε ήδη στο ενεργητικό της μερικές δυνατές τηλεοπτικές εμφανίσεις, ενώ ετοιμαζόταν να αναλάβει τον απαιτητικό ρόλο της Λαίδης Μάκβεθ.
Ταυτόχρονα, η Μίρεν ήταν μια όμορφη, εξαιρετικά ελκυστική νεαρή γυναίκα, με κανένα ταμπού γύρω από το σώμα και την εμφάνισή της και κυρίως με τεράστια αυτοπεποίθηση για το ποια είναι και πού στέκεται.
Για όλα αυτά και κυρίως για τη μοναδική περσόνα που από τότε ήταν στον χώρο της υποκριτικής, αλλά και της δημόσιας ζωής η Μίρεν, είχε αποδεχθεί την πρόσκληση του Michael Parkinson, για πολλά χρόνια παρουσιαστή ομώνυμου τηλεοπτικού σόου. Ίσως κι εκείνος τότε να υπέθετε ότι η Μίρεν θα προσπερνούσε ή θα δίσταζε να απαντήσει στα απανωτά σεξιστικά σχόλια με τα οποία την παρουσίασε στο τηλεοπτικό κοινό.
Και για να είμαστε αντικειμενικοί για την εποχή και την αναπαράσταση του σεξισμού μέσα από τη συγκεκριμένη συνέντευξη και τι δεν της είπε: για τις σκηνές με το στήθος έξω στο θέατρο, για το πώς αποφασίζει να μεταχειριστεί τον κάθε ρόλο. Προσβολή και απογοήτευση σε κάθε ατάκα…
Ήμουν τόσο νέα και άπειρη. Και αυτός ήταν ένας γαμημένος γέρος σεξιστής.
Όπως μπορείτε να παρακολουθήσετε και στο σχετικό βίντεο, η εισαγωγή που επιφυλάσσει στη Μίρεν δεν είναι ακριβώς κολακευτική. Την αποκαλεί “βασίλισσα του σεξ”, χρησιμοποιεί τα λόγια ενός κριτικού της εποχής που της είχε γράψει ότι με τις ερμηνείες της προωθεί έναν “τσουλίστικο ερωτισμό” και την επαινεί για το πόσο πειστικά υποδύεται την πόρνη. Αν κάποτε προέκυπτε ότι ο ορισμός του slut shaming “γεννήθηκε” από αυτή τη συνέντευξη, δεν θα μας έκανε καμία εντύπωση.
Κι όμως, οι αντιδράσεις της Μίρεν αποτελούν πραγματικό case study όχι μόνο για την εποχή εκείνη, αλλά μέχρι σήμερα.
Αρχικά, η βραβευμένη ηθοποιός δείχνει να προσπαθεί να ξεπεράσει τη μία προσβολή μετά την άλλη, αλλά όταν το σχόλιο του παρουσιαστή γίνεται ακόμη πιο πικρόχολο και σεξιστικό αρχίζει το απολαυστικό “ξύλο” προς τον δημοσιογράφο, αντάξιο της μεγάλης ντίβας που είναι η Μίρεν.
“Θεωρείσαι σοβαρή – εντός εισαγωγικών – ηθοποιός”, της λέει σε κάποια στιγμή ο παρουσιαστής και εκείνη του απαντά: “Γιατί οι σοβαρές ηθοποιοί δεν επιτρέπεται να έχουν μεγάλα στήθη. Αυτό εννοείς;”.
Εκείνος, βέβαια, είχε από ώρα ξεκινήσει τις σχεδόν ανάρμοστες αναφορές και τα σχόλια για το σώμα της ηθοποιού, ρωτώντας την αν θεωρεί ότι τα φυσικά της προσόντα την έχουν βοηθήσει στη δουλειά που κάνει.
“Εννοείς τα δάχτυλα μου; Έλα, φτύσ’ το”, του απαντά, για να της πει ότι θεωρεί αποσυντονιστικά για τους θεατές τα προσόντα της, την επίδειξη του στήθους της σε θεατρικές σκηνές που τη “θέλουν” γυμνή. Τότε, η καλή ηθοποιός, πολύ σοβαρή πια και με ζωγραφισμένη στο πρόσωπο της τη διάθεση να αποχωρήσει από το στούντιο, ωστόσο χωρίς σκηνές και εντάσεις του απαντά ότι δεν θέλει να πιστεύει ότι η σχέση ανάμεσα στον θεατή και τον ηθοποιό μπορεί να αποσυντονιστεί από κάτι τέτοιο και ότι δεν πιστεύει ότι έχει βρεθεί στη δύσκολη θέση να απαντά σε τόσο βαρετές ερωτήσεις.
(Πού χειροκροτάμε;!)
Έκτοτε θα ακολουθούσαν πολλές τέτοιες “τάπες” της Μίρεν σε ανθρώπους που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο προσπαθούσαν να υποβαθμίσουν τη δουλειά και την αξία της με σεξιστικά επιχειρήματα. Ως πρεσβύτερη πια, έγινε φωνή κουράγιου, για κάθε φορά που μια νεαρή ηθοποιός αντιμετώπιζε σεξιστική μεταχείριση στη δουλειά και την εκπροσώπηση της.
Η ίδια, πριν από κάποια χρόνια, σε συνέντευξη της στην “Telegraph” είχε αποκαλύψει ότι αυτή ήταν η πιο δύσκολη θέση που μπόρεσε να βρεθεί ποτέ, αλλά όταν είχε δει τη στιχομυθία με τον Πάρκινσον, δεν αρνήθηκε ότι καμάρωσε λίγο για τον εαυτό της και ότι δεδομένης της ηλικίας και της εμπειρίας της τα είχε πάει αρκετά καλά.
“Αυτό ήταν το πρώτο talk show στο οποίο συμμετείχα ποτέ στη μέχρι τότε καριέρα μου και ήμουν τρομοκρατημένη. Το είδα μετά από καιρό και τότε είχα σκεφτεί, ‘διάολε! τα πήγες μια χαρά’. Ήμουν τόσο νέα και άπειρη. Και αυτός ήταν ένας γαμημένος γέρος σεξιστής. Ήταν. Όσο κι αν το αρνείται ήταν”, είχε πει τότε η Μίρεν, με όλο το θάρρος και τη δύναμη που της έδινε το κύρος και η εμπειρία που είχε αποκομίσει απ’ όλα εκείνα τα χρόνια στη βιομηχανία του θεάματος.
Και; Συναντήθηκαν ποτέ ξανά αυτοί οι δύο;
Ναι. Πάλι σε τηλεοπτικό πλατό και πάλι για να σχολιαστεί αυτή η μνημειώδης συνέντευξη.
Και πώς πήγε αυτό;
Τα πράγματα κύλησαν ομαλότερα, αλλά και πάλι τη διαφορά την έκανε η Μίρεν. Πιο τολμηρή και αποφασισμένη να δείξει στο κοινό πώς δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται οι γυναίκες, με χιούμορ και σοφία, αναφέρθηκε στο πώς της είχε συμπεριφερθεί αυτός, ο πεπειραμένος παρουσιαστής και δημοσιογράφος. Δηλαδή, σχολιάζοντας το σώμα της, κατά τρόπο προσβλητικό και απαράδεκτο και φυσικά περιμένοντας ότι θα τη βγάλει καθαρή.
Επίσης, χωρίς να το φαντάζεται καν, η Μίρεν άφησε παρακαταθήκη αντιμετώπισης των σεξιστικών συζητήσεων, από τις λίγες!
Το δεύτερο μέρος της συνέντευξης με τον κατάφορα σεξιστή Πάρκινσον, εδώ >>>
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
