Δεν ξέρουμε αν η δημόσια τηλεόραση γνωρίζει τον όρο “intersex”

Με δυο λόγια: εδώ και λίγες εβδομάδες συζητιέται η απόφαση και σε ελληνικό έδαφος της απαγόρευσης θεραπειών μεταστροφής για ανηλίκους. Η πρακτική στοχεύει στην καταστολή του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου ενός ατόμου. Πρόκειται για πρακτική που σε παγκόσμιο επίπεδο η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, αλλά και ειδικοί στον τομέα της ψυχικής υγείας και όχι μόνο, έχουν καταδικάσει ως ισοπεδωτικά καταστροφικές.

Βάσει του νομοσχεδίου, το οποίο ενέκρινε το ελληνικό κοινοβούλιο, οι ψυχολόγοι ή άλλοι επαγγελματίες υγείας χρειάζονται τη ρητή συναίνεση ενός ατόμου για να κάνουν μια τέτοια θεραπεία και αντιμετωπίζουν πρόστιμα και ποινή φυλάκισης εάν παραβιάσουν το νόμο.

Την ίδια στιγμή, επιστήμονες, ακτιβιστές και ειδικοί ψυχικής υγείας της εγχώριας ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας ζητούν κατηγορηματικά την απαλοιφή της έννοιας της συναίνεσης, τη μη προστασία ιερέων και θρησκευτικών ομάδων, το άνοιγμα της απαγόρευσης σε κάθε άτομο που μέχρι σήμερα μπορούσε να εφαρμόζει τέτοιες θεραπείες, όποια ιδιότητα κι αν είχε. 

Και ενώ οι συζητήσεις γίνονται σε τέτοιο επίπεδο και με τέτοια λεπτομέρεια πια, με ακριβολογία και απόλυτη προσοχή στην επιλογή λέξεων για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, στη δημόσια τηλεόραση παρατηρούμε μία εξαιρετικά αμήχανη κάλυψη του θέματος, με παρουσιαστές ενημερωτικής εκπομπής να προσπαθούν να κατανοήσουν (τώρα) βασικές ορολογίες και γενικότερα το τι ακριβώς έχει συμβεί.

Προσκεκλημένη της εκπομπής μέσω skype η ακτιβίστρια Ρηνιώ Συμεωνίδου, η οποία έχει εξηγήσει λεπτομερώς σε συνέντευξή της στη LIFO, τι πραγματικά σημαίνει να είναι κάποιος γονέας ενός intersex παιδιού. 

Η συνέντευξη ξεκινά με την ερώτηση της παρουσιάστριας, προφανώς προς το τηλεοπτικό κοινό, “δεν ξέρω αν έχετε ακούσει τον όρο intersex” και στη συνέχεια προχωρά στην παρουσίαση της καλεσμένης. Από εκεί και μετά, παρά την επάρκεια και τις γνώσεις της προσκεκλημένης, διαπιστώνεται ένα μούδιασμα -δεν βοηθά και η προβληματική σύνδεση- με αποτέλεσμα ο εμπλεκόμενος τηλεθεατής να μένει με απορίες.

Κυρίως για το επίπεδο ενημέρωσης των ανθρώπων του Τύπου στην τηλεόραση για ζητήματα φύλου, τα οποία είναι ψηλά στην κοινωνική ατζέντα περισσότερο από κάθε άλλη φορά… Δεν αμφιβάλλει κανείς για τις καλές προθέσεις των παρουσιαστών. Όμως, δυστυχώς όταν ανοίγει η συζήτηση για τέτοια θέματα που καίνε και πληγώνουν ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, οι καλές προθέσεις δεν αρκούν.

Η συνέντευξη της κας Συμεωνίδου μετά το 1:52. 

Κατά τα λοιπά, όπως πάγια λέμε και γράφουμε εδώ και πάρα πολύ καιρό, είναι τεράστια η ανάγκη για ενημέρωση πρώτα των λειτουργών του Τύπου και εν συνεχεία του κοινού, για τόσο σοβαρά ζητήματα.