Δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά, η υπόθεση revenge porn της Ιωάννας Τούνη είναι πασίγνωστη. Αυτό όμως που δήλωσε η ίδια μπροστά στις κάμερες, με αφορμή την δίκη που εκτυλίσσεται αυτές τις μέρες στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης με δύο κατηγορούμενους, πάει στην ουσία της υπόθεσης για τις γυναίκες παντού.
H δήλωση στέκεται και στο οικονομικό στοιχείο, στο οποίο η ίδια έχει το προνόμιο επιλογής της καλύτερης εκπροσώπησης, που δεν επιτρέπει το εντατικό νομικό «κυνηγητό» των δραστών από τις άλλες κοπέλες. Κυρίως όμως μας πάει στην ουσία του victim blaming, της κουλτούρας του βιασμού («πήγαινε γυρεύοντας»), την περιρρέουσα κλειδαρότρυπα που γαργαλάει τα ταπεινότερα ένστικτα, που υποβαθμίζει την γυναίκα σε αντικείμενο που χρησιμοποιείται και πετιέται όταν πια δεν χρησιμεύει. Όπως είχαμε γράψει παλιότερα στο Α μπα, «Τα άμυαλα θηλυκά, τα πονηρά θηλυκά που παγιδεύουν τους άντρες, τα καημένα τα θηλυκά, τα θηλυκά γενικώς (δηλαδή, το γένος “κατεβασμένο”) είναι ένας αγαπημένος χαρακτηρισμός της πατριαρχίας που ταυτόχρονα υποβιβάζει την ταυτότητα του θύματος, συνδέοντας την με τις χθόνιες προθέσεις του.»
Ας αφήσουμε την Ιωάννα να μας τα πει η ίδια με το δικό της τρόπο χωρίς άλλο δικό μας σχόλιο.
«Περιμένω οχτώ χρόνια δικαίωση. Είναι κάτι που το χρειάζεται η ψυχή μου. Την προηγούμενη φορά ήμουν η μοναδική μάρτυρας που έδωσε κατάθεση.
Αυτό που με προβληματίζει, είναι αν εγώ που πρακτικά έχω υποστεί όλον αυτό τον διασυρμό, για ένα βίντεο το οποίο τραβήχτηκε παρά τη θέλησή μου, χωρίς να το γνωρίζω, το οποίο βρέθηκε αναρτημένο πραγματικά σε ό,τι μέσο υπάρχει στην Ελλάδα, σε site, σε έντυπα, περιοδικά, στον τύπο, παντού, για κάτι το οποίο πραγματικά βρέθηκα να απολογούμαι λες και… Εάν για κάτι τέτοιο δεν έχω καταφέρει εδώ και 8 χρόνια να δικαιωθώ, αν μέχρι σήμερα υπάρχει ερωτηματικό για το αν είμαι ο θύτης ή το θύμα…», συνέχισε.
«Δεν μπορώ να φανταστώ με όλη αυτή τη διαδικασία και όλη αυτή τη μάχη που δίνω πραγματικά τόσα χρόνια και σκεπτόμενη ότι θεωρητικά μπορεί να θεωρείτε ότι έχω κάποια επιρροή ή οτιδήποτε. Μία κοπέλα η οποία βλέπει όλο αυτό το πράγμα και έχει υποστεί κάτι αντίστοιχο και μένει στην επαρχία με τους γονείς της και είναι 18 χρονών και δεν έχει οικονομικούς πόρους, δεν έχει καμία, καμία ψυχική δύναμη και βρεθεί στη θέση μου, πραγματικά τι ελπίδα μπορεί να έχει αν εγώ ακόμα παλεύω να αποδείξω εάν είμαι το θύμα σε αυτή την υπόθεση;
»Ελπίζω πραγματικά ότι όποιος διεστραμμένος, ανώμαλος άνδρας βλέπει αυτή την υπόθεση να παραδειγματιστεί και να μη διανοηθεί να κάνει κάτι τέτοιο σε καμία κοπέλα. Δεν θέλω να μιλήσω άλλο.
Όσο κι αν προσπαθώ να κάνω ότι δεν έχει συμβεί, κάθε μέρα μου το υπενθυμίζουν με υβριστικά σχόλια. Οτιδήποτε έχω καταφέρει μέχρι σήμερα επισκιάζεται από αυτό το βίντεο.»
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Η κουλτούρα μας φταίει και όχι κάτι άλλο. Ακούω δεξιά κι αριστερά να κατηγορούν γυναίκες πως πήγαιναν γυρεύοντας και τα ήθελε ο κ@λος τους…. Ακόμα και από γυναίκες τα ίδια ακούς! Σα να μπουν να σε κλέψουν ένα πράγμα και να δικαιωθούν οι κλέφτες γιατί ξέχασες να κλειδώσεις!
Σημασία έχει ότι πλέον αντιμετωπίζεται ως κακούργημα και οχι πλημμέλημα μέχρι πρότινος.
Απόφαση δεν έχει βγεί για την συγκεκριμένη υπόθεση ακόμα εκδικάζεται,νομίζω με την έκταση που έχει λάβει θα δικαιωθεί.
Ίσως ανοίξουν οι δρόμοι και για άλλες υποθέσεις που αποσιωπούνται λόγω στιγματισμού και προκατάληψης.
Ζουν τα χειρότερα. Ευτυχώς η υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικου εγκλήματος είναι ευαίσθητοποιημενη και ενημερωμένη. Γενικότερα ένα χάος είναι η υπόθεση. Μηδενικοι πόροι ψυχολόγικης υποστήριξης και νομικής επιμέλειας. Η Τουνη μπορεί να υποστηρίξει δικηγόρο και μπράβο της. Οι γυναίκες με οικονομικες δυσκολίες παλεύουν με φαντασματα