Η ταινία Joyland, που σπάει κάθε είδους κινηματογραφικά όρια κι αναμένεται στις οθόνες στα τέλη Φεβρουαρίου, ακολουθεί τον Χάιντερ (Ali Junejo), έναν βιοπαλαιστή άντρα που μπαίνει σε μια ομάδα ερωτικού χορού και σύντομα μπλέκει σε μια σχέση με την τρανσέξουαλ στάρλετ, Μπίμπα (Alina Khan). Μέσα από τον φακό αυτής της τρυφερής αλλά τραγικής ερωτικής σχέσης, η ιστορία εξερευνά την απελευθέρωση των γυναικών, το ταμπού των γενεών, την ψυχική υγεία και τα δικαιώματα της κοινότητας που δεν συμμορφώνεται με το φύλο στο Πακιστάν.
Δεν είναι αναπάντεχο ως θεματολογία. Υπάρχει μακρά ιστορία στην τρανς ορατότητα στο Πακιστάν. «Τα τρανς άτομα είναι ένα πολύ καθιερωμένο μέρος της νοτιοασιατικής κουλτούρας για αιώνες και αιώνες. Μπορεί συχνά να κατέχουν μια αρκετά παράδοξη θέση στον πολιτισμό», εξήγησε ο Riz Ahmez στο metro. «Είναι ορατά και συνηθισμένα. Είναι έτσι για εκατοντάδες χρόνια. Και καταλαμβάνουν σχεδόν μια προνομιακή θέση, πολιτιστικά και πνευματικά μιλώντας, καθώς πιστεύεται ότι μπορούν να σε ευλογήσουν ή να σε καταραστούν, ανάλογα με το αν τους φερθείς με τον σωστό ή τον λάθος τρόπο αντίστοιχα».
«Τα τρανς άτομα είναι ένα πολύ καθιερωμένο μέρος της νοτιοασιατικής κουλτούρας για αιώνες και αιώνες. Μπορεί συχνά να κατέχουν μια αρκετά παράδοξη θέση στον πολιτισμό»
Μάλιστα εξηγεί ότι «Μπορείτε να έχετε «TG» ή «τρίτο φύλο» ή «transgender» ή «non-binary» στην ταυτότητά σας στο Πακιστάν, και αυτό συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια». Η ορατότητα αυτή όμως δεν υπήρχε στον κινηματογράφο κι αυτό ήρθε να αλλάξει το Joyland.
Καταπολεμώντας την απαγόρευση από το συμβούλιο λογοκρισίας στο Πακιστάν και δεχόμενοι απειλές από τους μισαλλόδοξους μισογύνηδες και τρανσφοβικούς, η ταινία Koyland κατόρθωσε να αποκτήσει ορατότητα. Ξαφνικά μεγάλα πακιστανικά ονόματα άρχισαν να υποστηρίζουν το έργο, συμπεριλαμβανομένου του ηθοποιού Ahmed και της βραβευμένης με Νόμπελ Ειρήνης και ακτιβίστριας για την εκπαίδευση, Malala Yousafzai, η οποία έγραψε μια επιστολή στο Variety.
Η ταινία τελικά ήρε τους περιορισμούς, εκτός από την επαρχία Punjab με κέντρο τη Lahore, όπου εκτυλίσσεται κι η υπόθεση.
Punjab Govt declares itself an enemy of art and creative expression by banning #Joyland after it received all permissions. #ReleaseJoyland pic.twitter.com/SboAYsEfN7
— Hamza Azhar Salam (@HamzaAzhrSalam) November 17, 2022
Αυτό που είναι όμως αναπάντεχο είναι η μεγάλη επιτυχία της ταινίας, από την κατάκτηση των βραβείων της κριτικής επιτροπής και των βραβείων Queer Palm στο περσινό Φεστιβάλ των Καννών μέχρι να γίνει η πρώτη του είδους της που προκρίθηκε για Όσκαρ.
Πώς όμως το πέτυχε;
Όπως δήλωσε ο παραγωγός Riz Ahmed, «Αυτή η ταινία ραγίζει τόσο μαεστρικά τις καρδιές μας. Η κινηματογράφηση του σκηνοθέτη Saim Sadiq είναι συγκρατημένη και ταυτόχρονα γροθιά στο στομάχι. Το γράψιμό του είναι σταθερά απροσδόκητο και κάθε σκηνή είναι τόσο κομψά συντεθειμένη, αλλά εξακολουθεί να συνεπαίρνει με τις ανυπόκριτες ερμηνείες».
Όπως έγραψε η Malala στην επιστολή της, «Όταν μια ταινία όπως αυτή του Sadiq αναδεικνύει χαρακτήρες εργατικής τάξης ή τρανς και γυναίκες που αγωνίζονται να επιβάλουν τον εαυτό τους ενάντια στους άκαμπτους και πολύ πραγματικούς κοινωνικούς κανόνες, αποστρέφουμε το βλέμα. Κάνοντας αυτό όμως, απορρίπτουμε το θεαματικό ταλέντο των Πακιστανών καλλιτεχνών που αντιπροσωπεύει μια ταινία όπως το Joyland».
Mε στοιχεία από pink news
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
