Πριν από περίπου 4 χρόνια, ανεβαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη για να δω συγγενείς, έτυχε να διαβάσω ένα εκτενές ρεπορτάζ στον τουρκικό Τύπο για την κακοποίηση και τον διασυρμό που υφίστανται στην Τουρκία τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και, κυρίως, οι τρανς γυναίκες.
Είχα συγκρατήσει την κουβέντα μιας τρανς κοπέλας με το όνομα Deniz Rojda Tunç, που έλεγε ότι ευχή της κάθε τρανς γυναίκας στην Τουρκία είναι να πεθάνει από φυσικά αίτια και να μη χρειαστεί ποτέ να κλάψει για καμία φίλη της.
Λίγο καιρό πριν είχε δολοφονηθεί με βίαιο τρόπο μία τρανς γυναίκα, χωρίς κανείς τότε να συλληφθεί ή να διωχθεί για το βίαιο τέλος της. Αυτή η γυναικοκτονία ήταν ο τρόπος για να γίνει σαφές από το καθεστώς, ότι οι τρανς γυναίκες δεν έχουν καμία θέση στην Τουρκία. Κάποια μπαρ δεν τους επιτρέπουν την είσοδο, σε κάποια τζαμιά μπορεί να πυροδοτηθεί ξέσπασμα μίσους αν πλησιάσουν, ενώ πολύ συχνά ο Τύπος –ειδικά οι τοπικές εφημερίδες- δεν διστάζουν να φιλοξενήσουν τρανσοφοβικά ξεσπάσματα.
Όσο για τα Pride, αυτά θεωρούνται η τέλεια παγίδα για ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, καθώς οι αστυνομικές αρχές κυριολεκτικά παραμονεύουν για τη λεία τους, με την αστυνομική βία και τις απειλές κατά ζωής να μη γνωρίζουν όρια.
Η Tunç έχει συλληφθεί, κακοποιηθεί, φυλακιστεί και δεχθεί απειλές για τη ζωή της, μέχρι που πριν από περίπου δύο χρόνια οι απειλές εναντίον της κορυφώθηκαν με αποτέλεσμα να αναζητήσει άσυλο στη χώρα μας. Αν, τελικώς, αυτό εγκριθεί, θα γίνει η πρώτη τρανς γυναίκα και ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβίστρια που θα αναγνωριστεί ως πολιτική πρόσφυγας στην Ελλάδα.
Από τότε θα σκόνταφτα πολλές φορές πάνω στο όνομά της, καθώς η Tunç είναι μία από τις δυνατές ακτιβιστικές φωνές στη χώρα που ο Ερντογάν έχει πατάξει με σύστημα και συνέπεια τα τελευταία χρόνια, κάθε άρθρο και κάθε σύμβαση που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, πόσω μάλλον αυτά των γυναικών και των τρανς γυναικών.
Η Tunç έχει συλληφθεί, κακοποιηθεί, φυλακιστεί και δεχθεί απειλές για τη ζωή της, μέχρι που πριν από περίπου δύο χρόνια οι απειλές εναντίον της κορυφώθηκαν με αποτέλεσμα να αναζητήσει άσυλο στη χώρα μας. Αν, τελικώς, αυτό εγκριθεί, θα γίνει η πρώτη τρανς γυναίκα και ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβίστρια που θα αναγνωριστεί ως πολιτική πρόσφυγας στην Ελλάδα.
Καθώς, από τότε έχουν ήδη περάσει 3,5 χρόνια και ενώ έχει ήδη προχωρήσει στη διαδικασία φυλομετάβασης, η ιατρική της κατάσταση κρίνεται και από την υποστήριξη που θα βρει το αίτημά της. Στο ampa μίλησε για την περιπέτειά της, τόσο την ανθρώπινη όσο και την ιατρική, ενώ για την οικονομική στήριξη που απαιτεί η θεραπεία της έχει ήδη ξεκινήσει καμπάνια υποστήριξης, που μπορείτε να βρείτε στο τέλος της συνέντευξης.
Σε τι στάδιο βρίσκεται η αίτηση σας για χορήγηση ασύλου;
Έχω ζητήσει άσυλο από τη χώρα σας ήδη από τον χειμώνα του 2018, αλλά έπρεπε να περιμένω όλα αυτά τα χρόνια. Χάρη στις προσπάθειες του δικηγόρου μου, θα περάσω τελικά από τη διαδικασία της συνέντευξης για τη χορήγηση ασύλου, τον Φεβρουάριο του 2022.
Είστε μία από τις δυναμικές ακτιβιστικές φωνές για τα δικαιώματα των LGBTI+ στην Τουρκία του Ερντογάν, αν κάτι λέει αυτό. Όμως, τι πραγματικά σημαίνει να είσαι τρανς γυναίκα στην Τουρκία σήμερα;
Το να είσαι τρανς γυναίκα στην Τουρκία σημαίνει ότι ζεις σε τέλεια απομόνωση από την κοινωνική ζωή. Σημαίνει ότι παλεύεις να επιβιώσεις από μία συνεχή απειλή θανάτου, σε μία χώρα όπου τα θεμελιώδη δικαιώματά σου τα σφετερίζονται οι κρατικοί αξιωματούχοι και οι απανταχού υπηρεσίες επιβολής του Νόμου, ως συνέπεια της ρητορικής μίσους της κυβέρνησης.
Ποια είναι η τρέχουσα ιατρική σας κατάσταση αναφορικά με τη διαδικασία φυλομετάβασης και πώς μπορεί κάποιος να σας βοηθήσει αυτή τη στιγμή;
Δυστυχώς, δεν είχα την ευκαιρία να προχωρήσω όσο θα ήθελα και θα έπρεπε τη διαδικασία προσαρμογής του σώματός μου στα νέα δεδομένα, καθώς πάλευα συνεχώς με τη δράκα μίσους στη χώρα που γεννήθηκα και ζούσα. Τώρα, θα ήθελα να συνεχίσω την ορμονοθεραπεία και τη θεραπεία λέιζερ, δύο από τις πλέον βασικές ιατρικές ανάγκες των τρανς γυναικών. Για να καλύψω τα έξοδα αυτής της διαδικασίας, έχω ξεκινήσει μία εκστρατεία αλληλεγγύης, για όποιον θέλει να με στηρίξει σ’ αυτή την κρίσιμη φάση.
Η αποχώρηση της Τουρκίας από τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης πυροδότησε βίαια ξεσπάσματα έμφυλης βίας. Υπάρχουν οργανώσεις στην Τουρκία όπου οι cis γυναίκες και οι τρανς γυναίκες μπορούν να βρουν καταφύγιο;
Δεδομένου ότι δράστης της έμφυλης βίας πίσω στην Τουρκία είναι το ίδιο το κράτος, είναι μοιραία και επόμενη η προσπάθεια της αποτροπής λειτουργίας των οργανώσεων όπου οι cis και οι τρανς γυναίκες μπορούν να βρουν καταφύγιο. Αυτό, φυσικά, συμβαίνει μέσω της θέσπισης αντιδημοκρατικών νόμων.
Για παράδειγμα, εγώ που σας μιλάω τώρα, έχω συλληφθεί άπειρες φορές για τις δραστηριότητες μου ως συντονίστρια μίας τέτοιας μη κυβερνητικής οργάνωσης και προκειμένου να υπάρχει χειροπιαστή υπεράσπιση των δικαιωμάτων της LGBTQI+ κοινότητας. Το κράτος είτε κλείνει τους οργανισμούς, είτε διορίζει έναν διαχειριστή για τον έλεγχό τους, καθιστώντας αδύνατη τη λειτουργία τους. Ωστόσο και παρά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις, γυναίκες, τρανς γυναίκες και όλες οι θηλυκότητες της Τουρκίας επιμένουν και εννοούν να μην εγκαταλείψουν τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης.
Info:
Την καμπάνια υποστήριξης της Deniz μπορείτε να τη βρείτε εδώ >>>
https://gogetfunding.com/support-refugee-transwomen/
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
