Παρακολουθώντας τον σφυγμό της εποχής και την ανάδυση ενός δυναμικού φεμινιστικού κινήματος κατά της έμφυλης βίας, αναρωτιόμουν αν έχει νόημα αυτή τη στιγμή και σε αυτό το πολιτικό συγκείμενο, να δώσουμε χώρο στην αναγέννηση και αναδιατύπωση της αρρενωπότητας μεσα στους κουήρ χώρους. Από την άλλη, ακριβώς αυτή τη στιγμή που ένα πλήθος τραγουδάει στο κέντρο της πόλης
έλληνα λεβέντη, έλληνα λεβέντη,
[στο μέρος που δεν θα υπάρχεις πια]
θα στήσουμε το πιο μεγάλο γλέντι
είναι και η καταλληλότερη ευκαιρία για να ανοίξει μία συζήτηση για μορφές αρρενωπότητας που δεν ακολουθούν το πρότυπο του Έλληνα λεβέντη. Όχι για να υπερασπιστούμε το πρότυπο αυτό, αλλά για να το καταρρίψουμε έμπρακτα, ενσώματα και περήφανα.
Γιατί η θηλυκή επιτέλεση της αρρενωπότητας είναι ένα από τα πράγματα που δεν μπορεί να δεχτεί ο Έλληνας λεβέντης και που για πολλά χρόνια τώρα χλεύαζε και κατασκεύαζε ως μη επιθυμητή καρικατούρα. Και όμως στις ρωγμές που αχνοφαίνονται στον καταπιεστικό θεσμό της πατριαρχίας, θα στήσουν γλέντι και όλες οι αρρενωπότητες που λοιδορήθηκαν από αυτή τη λεβεντιά. Εξάλλου όπως έγραφε κάποια χρόνια πριν ο Ντίνος Χριστιανόπουλος στην ποιητική συλλογή το Σύνταγμα της Ηδονής, «όταν σε λέω λεβεντιά μην ξεχνάς ότι είσαι μαλάκας».
Ως πράξη αντίστασης λοιπόν, ας πάρουμε πίσω την έννοια της αρρενωπότητας από τα κυρίαρχα σώματα που μέχρι τώρα την ορίζουν: τους λευκούς, δυτικούς, cis, ετεροκανονικούς άντρες. Και ας την δούμε σαν φάσμα, σας παιχνίδι και σαν επιτέλεση. Ίσως τότε την διαχωρίσουμε από αιώνες καταπίεσης και πατριαρχίας, ίσως τότε την επαναπροσδιορίσουμε σε ένα σύνταγμα ηδονής φτιαγμένο από τα υλικά του αγώνα μας. Και αν στην πατριαρχία η αρρενωπότητα είναι και μία μορφή εξουσίας και επιβολής, στην κουήρ ουτοπία μας μπορεί να μετουσιωθεί σε επουλωτικό χάδι. Γιατί τι πιο ριξηκέλευθο από το να επανανοηματοδοτούμε, στα δικά μας κουήρ σώματα, την αρρενωπότητα;
Μίλησα για κουήρ ουτοπία γιατί έχουμε ακόμα πολύ δρόμο, το να είσαι κουήρ δεν σε κάνει να ζεις έξω από την πατριαρχία. Έχουμε ακόμα να ανοίξουμε πολλές συζητήσεις για τις αρρενωπότητες στους χώρους και στα κινήματά μας, έχουμε ακόμα πολύ αναστοχασμό να κάνουμε για το πώς αναπαράγουμε τοξικές συμπεριφορές μεταξύ μας. Ίσως τώρα είναι μια καλή στιγμή γιατί ως κουήρια κάποια φέρουμε και κάποια ποθούμε αρρενωπότητες (κάποια κάνουμε και τα 2). Καθώς όμως αναστοχαζόμαστε, ας πάρουμε λίγο χρόνο να στήσουμε ένα μεγάλο γλέντι και για τις θηλυκές αρρενωπότητες που κατάφεραν να υπάρχουν στον αντίποδα της πατριαρχίας και να μας υπενθυμίζουν πώς ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.
Σε αυτό το πλαίσιο μιλήσαμε με το Μαράτσι που αυτοπροσδιορίζεται ως non-binary, butch, λεσβία και καθεμιά από αυτές τις ταυτότητες έχει σημασία για την προσωπική του διαδρομή και την κατανόηση της επιτέλεσης της αρρενωπότητας του ανά τα χρόνια. Το Μαράτσι, δηλαδή το Μαράκι με κρητική προφορά, είναι επίσης μέλος σε μία κολεκτίβα drag kings και μας ανέφερε τους τρόπους που το drag μπορεί να είναι επουλωτικό αλλά και διασκεδαστικό στον αυτοπροσδιορισμό της αρρενωπότητας.
— Τι σημαίνει για την δική μας κοινότητα να μιλάμε για την έννοια της αρρενωπότητας; Κάνω μία υπόθεση βέβαια ότι συμφωνείς και εσύ ότι υπάρχει αυτή η κοινότητα.
Ναι εγώ πιστεύω ότι υπάρχει άσχετα με το αν μαλλιοτραβιέται μεταξύ της. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει! Σαν κοινότητα καλό είναι κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι το τραύμα είναι κάτι που μας χαρακτηρίζει και να αντιληφθούμε ότι αφού είναι συστατικό μας, πρέπει να έχουμε κατανόηση μεταξύ μας.
Εγώ είμαι φορέας αρρενωπότητας, ήταν κάτι που το έκανα από μικρό παιδί, θυμάμαι την ταυτότητα μου δηλαδή από το δημοτικό ήμουνα το αγοροκόριτσο του σχολείου. Δεν ήταν κάτι που το έκανα προσπαθώντας να μιμηθώ κάτι άλλο, ήταν αυτό που ήμουνα. Ίσα ίσα προσπάθησα να το αλλάξω στην εφηβεία για μην εχω το στίγμα στην επαρχιακή πόλη που ζούσα κάτω από το ραντάρ του bullying. Θα πω ένα από τα αγαπημενα της Butler, η θηλυκότητα και η αρρενωπότητα είναι κάποιες ποιότητες που υπάρχουν πέραν του φύλου, υπάρχουνε σε διάφορες κουλτούρες και εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο. Υπάρχουνε κουλτούρες που έχουν πολύ διαφορετικά δεδομένα για τις αρρενωπότητες και τις θηλυκότητες, εγώ εκεί που μεγάλωσα στην Κρήτη, η δική μου ποιότητα αναγνωριζότανε ως αρρενωπότητα, πάντοτε, ποτέ δεν περνούσα ως θηλυκότητα.
— Νομίζω ότι αυτή η κρητική λεβεντιά έχει ιδιοσυγκρασιακά τουλάχιστον κάτι πολύ συγκεκριμένο.
Θα έλεγα ότι εξαρτάται από που είσαι από την Κρήτη, δηλαδή εγώ σαν παιδί ταυτίστηκα με πιο κουήρ, ποιητικές αρρενωπότητες της κρητικής παράδοσης. Ταυτίζομουν πολύ με τον Ερωτόκριτο και τον έρωτα με την Αρετούσα, γιατί ένιωθα όπως αυτοί, έτσι και εγώ ζω τους έρωτες μου στα όρια του απαγορευμένου. Και μετά ότι όλη η ζωή του ήταν αυτός ο έρωτας: «καλλιά ᾽χω με θάνατο παρά με άλλη στη ζωή μου, για σένα εγεννήθηκε στη ζήση το κορμί μου» και όλα αυτά τα ρομαντικά και οι καντάδες. Έχω γράψει τραγούδια, έχω γράψει ποιήματα, έχω κάνει από καντάδα μέχρι συναυλία για κάποιο κορίτσι. Αυτό είναι το μασκουλινιτι μου ότι θέλω να τα βάλω με όλους τους δράκους κ να νικήσω τους κακούς για ένα φιλί. Στην δικιά μας περίπτωση δράκος και κακοί είναι η προκαταλήψεις, ο συντηρητισμός, ο φόβος για το τι θα πει η κοινωνία. Αλλά κάτι έχουμε καταφέρει και όλο αυτό αλλάζει όχι? Πιστεύω καμία καντάδα δεν πήγε χαμένη!
— Μιλάς για μια πιο μικρή ηλικία στην επαρχία και για μια λιγότερο συνειδητοποιημένη ταυτότητα.
Στη δική μας γενιά στην επαρχία δεν υπήρχε τίποτα, οπότε προσπαθούσες να καταλάβεις τι είσαι καταρχάς και ταυτιζοσουν με διαφορετικές υπάρξεις γύρω σου. Εγώ δηλαδή, χωρίς να ξέρω τίποτα, θυμάμαι στο δημοτικό να βρίσκω ένα βιβλίο λογοτεχνίας που είχε μέσα ποιήματα του Καβάφη και να ταυτίζομαι. Κατάλαβα ότι ο Καβάφης μιλάει για κάτι δικό μου, ενώ δεν ήμουν και διαβαστερό παιδί γενικότερα, ήμουνα παιδί που έπαιζε ποδόσφαιρο στη γειτονιά όλη την ώρα. Μετά σε μεγαλύτερη ηλικία αυτό που κατάλαβα είναι ότι πρέπει να φύγω για να υπάρξω, και έφυγα.
— Και μετά;
Μετά όταν ήρθα Αθήνα καταλάβαινα τη λεσβιακότητα μου, συνειδητά και πολιτικά, και ταυτίστηκα με το φεμινισμό. Μετά, το κουήρ για μένα ήρθε με αγαλλίαση γιατί ποτέ δεν ένιωθα οτι ταυτίζομαι με τις ταυτότητες που ηδη υπήρχαν,και αυτό δεν ήταν μόνο για τη σεξουαλικότητα και για το φύλο ήταν και για την πολιτική. Και πιο πρόσφατα, με αγαλλίαση ηρθε και το non-binary στη ζωή μου. Οπότε τώρα έχω φτάσει να αυτοπροσδιορίζομαι ως non-binary, butch, λεσβία, όλα αυτά γιατί κάθε τι έχει και τη δικιά του ιστορική αναδρομή στη ζωή μου, κάθε τι έχει και μια ψηφίδα αυτού που έχω βιώσει και περιγράφει αυτό που είμαι καλύτερα.
— Να μιλήσουμε για το drag και πώς σε βοήθησε να εξερευνήσεις πτυχές του φύλου και της αρρενωπότητας σου;
Το drag βοηθάει στην αρρενωπότητα μου, εξερευνώ σίγουρα κομμάτια της απενοχοποιημένα. Νομίζω μπορούν να το καταλάβουν άτομα που είναι φορείς αρρενωπότητας και δεν είναι cis άντρες. Εμείς, ας πούμε, την αρρενoπώτητά μας πολλές φορές έπρεπε να την κρύβουμε επειδή τρώγαμε bullying. Mετά σαν φεμινίστρια επίσης κάποια πράγματα τα είχα ενοχοποιημένα και έπρεπε να τα επαναπροσδιορίσω γιατί μπορεί να ταυτιζόντουσαν με μια τοξική εκδοχή τους. Εγώ δεν έκανα κάτι τοξικό, αλλά επειδή υπήρχε αυτή η κριτική της αρρενωπότητας τριγύρω ήταν κάτι το οποίο έκανα πάρα πολλά βήματα, ψηφίδα την ψηφιδα να μπορέσω να βρω τη δικιά μου ποιότητα της αρρενωπότητας. Οπότε με το drag παίρνω όλα τα στοιχεία της αρρενωπότητας που μου αρέσουν, ας πούμε μου αρέσει να είμαι και φλώρος, οπότε έχω και τον Bob σφουγγαράκι σε ότι κάνω. Αλλά έχω και το λαϊκό παιδί μέσα μου, δηλαδή θα τραγουδήσω Παντελίδη στα shows που κάνω.
— Θεωρείς ότι η έλλειψη των drag kings δείχνει κάτι σε σχέση με το πόσο έντονη είναι η καταπίεση της πατριαρχίας.
Ναι, εντάξει γενικά η εκπροσώπηση των afab υποκειμένων είναι λιγότερη σε οτιδήποτε υπάρχει, όπως και στο drag η εκπροσώπηση των afab υποκειμένων είναι πολύ λιγότερη.
— Θα ήθελες να πεις κάτι στους cis, ετεροφυλόφιλους άντρες;
Τι να πρωτοπείς; Τι να πρωτοπεις πραγματικά; Χαλαρώστε παιδιά, αυτό σε μια πρώτη φάση. Εγώ θα ήθελα να πω κάτι στις cis θηλυκότητες που γουστάρουν θηλυκές αρρενωπότητες και κάπως φοβούνται τον λεσβιασμό. Να μη φοβούνται τον πόθο τους, είναι ένας αληθινός πόθος, μπορούν να τον διεκδικήσουν και εν τέλει είναι ωραία.
★Φωτογραφική επιμέλεια: Λία Σμαράγδα★
★Το Μαράτσι θέλει να κάνει ένα φεστιβάλ την άνοιξη για θηλυκές αρρενωπότητες και ένα εργαστήριο για άτομα που ενδιαφέρονται να κάνουν κάτι σε drag king, να πάρουν τις πρώτες γνώσεις για το πώς μπορούν να κάνουν το μακιγιάζ, πως μπορούν να κάνεις κοστούμι, τι χαρακτήρα θέλουν να στήσουν, τι χαρακτηριστικά θέλουν να δώσουν σε αυτό τον χαρακτήρα, κτλ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
εξαιρετικό!!!
Μαρααααααατσι μου βαρκελωνεζικο!!,❤️❤️❤️❤️💋