Τα νέα από τις ΗΠΑ είναι εδώ κι αρκετό καιρό ζοφερά, με την ανατροπή της Roe v. Wade για τις αμβλώσεις ή τον αντιεμβολιαστικό οίστρο για την ιλαρά του νέου Υπουργού Υγείας που κοντεύει να μας κάνει να θυμηθούμε σχεδόν ξεχασμένες ασθένειες στον δυτικό κόσμο. Ανάμεσά τους η απόρριψη των προηγούμενων σχεδιασμών για το ζήτημα του HIV είναι από τις πλέον απάνθρωπες. Δύο ανώνυμες πηγές «εξοικειωμένες με το θέμα» επιβεβαίωσαν στο Reuters την απομάκρυνση των μελών του Προεδρικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου για τον HIV και το Aids (PACHA), το οποίο θεσμοθετήθηκε την δεκαετία του ’90 υπό τον πρόεδρο Clinton και με τετραετή θητεία των μελών του.
Σύμφωνα με μια αρχειοθετημένη έκδοση του ιστότοπου του συμβουλίου, η PACHA είχε πάνω από 30 μέλη πριν από την έναρξη της δεύτερης προεδρικής θητείας του Ντόναλντ Τραμπ. Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ, Andrew Nixon, επιβεβαίωσε στο Reuters ότι η PACHA θα «συνεχίσει να παρέχει συμβουλές, πληροφορίες και συστάσεις» στον Υπουργό Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών Robert F. Kennedy Jr. Ωστόσο, δεν έδωσε πρόσθετες λεπτομέρειες σχετικά με το πότε ενδέχεται να διοριστούν νέα μέλη.
Τα νέα για την απόλυση των μελών της PACHA έρχονται λιγότερο από δύο εβδομάδες αφότου το λεγόμενο Department of Government Efficiency (DOGE) του Elon Musk απέστειλε ειδοποιήσεις «reduction-in-force» (RIF), κοινώς ειδοποιήσεις απολύσεων. Το νούμερο; Συγκλονιστικό. Περίπου 10.000 υπάλληλοι στο Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών χάνουν την εργασία τους -αλλά και την εποπτεία στα ζητήματα ευθύνης τους- από την 1η Απριλίου.
Σύμφωνα με το περιοδικό Science, οι υπάλληλοι του τμήματος πρόληψης του HIV του Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) αποτελούσαν πολλές από τις περικοπές προσωπικού του οργανισμού. Ο John Brooks- ο οποίος υπηρέτησε ως επικεφαλής ιατρός του τμήματος για 10 χρόνια πριν από τη συνταξιοδότησή του το 2024 – είπε στο πρακτορείο ότι αυτές οι απολύσεις, μαζί με άλλες κυβερνητικές περικοπές στις υπηρεσίες πρόληψης του HIV, θα μπορούσαν να αναιρέσουν χρόνια δουλειάς στην επιβράδυνση της μετάδοσης του ιού HIV. «Ο αριθμός των νέων μολύνσεων [πιθανόν] θα αυξηθούν, προκαλώντας μεγαλύτερο κόστος καθώς και μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης για το κοινό», είπε ο Brooks.
Άλλωστε όπως είχαμε μεταδόσει πρόσφατα, το σχέδιο έκτακτης ανάγκης της αμερικανικής προεδρίας για την ανακούφιση από το AIDS (PEPFAR), ένα ομοσπονδιακό πρόγραμμα που παρέχει φάρμακα για τον HIV και σώζει εκατομμύρια ζωές, είναι ένα από τα προγράμματα που έχουν πλέον σταματήσει κατά τη διάρκεια μιας επανεξέτασης 90 ημερών που διέταξε ο νέος Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Trump. Το προσωρινό πάγωμα της PEPFAR ήρθε εν μέσω ευρύτερων φόβων ότι το πρόγραμμα κινδυνεύει να χάσει εντελώς τη χρηματοδότηση. Στις 16 Ιανουαρίου, το Reuters είχε αναφέρει ότι ένας ανώτερος Ρεπουμπλικανός δήλωσε ότι το πρόγραμμα βρισκόταν σε κίνδυνο αφού Αμερικανοί αξιωματούχοι διαπίστωσαν ότι τέσσερις νοσοκόμες στη Μοζαμβίκη που εργάζονται σε μια εγκατάσταση που λαμβάνει χρηματοδότηση PEPFAR φέρεται να έχουν κάνει 21 αμβλώσεις από το 2021. Πράγμα που μας πάει κύκλο πάλι πίσω στο ζήτημα των αμβλώσεων.
Τον περασμένο μήνα, η εφημερίδα The Guardian ανέφερε ότι το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) διέκοψε τουλάχιστον 145 επιχορηγήσεις σχετικά με την έρευνα για τον HIV, στις οποίες είχαν χορηγηθεί σχεδόν 450 εκατομμύρια δολάρια σε ομοσπονδιακούς πόρους. Ο ηθικός πανικός μιας στροφής προς τα πίσω θα κοστίσει, το δίχως άλλο. Όχι σε χρήματα, αλλά σε ανθρώπινες ζωές.
με επιλεγμένα στοιχεία από them us
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω ότι (ότ)αν την πατάμε από τον φασισμό “από εκεί που δεν το περιμέναμε”, δείχνει ότι κάτι λάθος κάναμε.
Ο φασισμός δεν έρχεται από το πουθενά, ούτε ξαφνικά.
Κάποιοι έστρωσαν τον δρόμο, είτε με πράγματα που έκαναν, είτε με πράγματα που δεν έκαναν.
Και επειδή την έλευσή του στο προσκήνιο την αντιλαμβάνομαι κυρίως ως αποτέλεσμα και όχι ως αιτία, το ζήτημα δεν είναι να γυρίσει σε κάποια τρύπα (δεν θα γυρίσει), αλλά να δούμε τι κάναμε (ή δεν κάναμε) για να ευδοκιμήσει.
Όχι οι άλλοι, όσοι δεν τον θεωρούμε αποδεκτό
Εγώ ένα πράγμα δεν έχω καταλάβει… Όλοι αυτοί οι υπάλληλοι που απολύονται είναι συμβασιούχοι; Και αν όχι, στις ΗΠΑ δεν ισχύει η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων;