Όποιος έχει δουλέψει την τελευταία 5ετία στα social media Μέσου Ενημέρωσης, γνωρίζει -πείρα πικρή- ότι από τα θέματα που κάνουν ακόμη γερό trigger στην ελληνική κοινωνία είναι εκείνα που αφορούν trans παιδιά. Ή συζητήσεις που εστιάζουν σε παιδικά παιχνίδια και χρώματα ρούχων. Με τι πρέπει να παίζουν τα κορίτσια και με τι τα αγόρια; Τι χρώματα ‘είναι’ για κορίτσια και ποιες αποχρώσεις είναι απαγορευτικές για αγόρια; Προφανώς μαντεύετε τι ακολουθεί, αν τολμήσει να αγγίξει κανείς το κεφάλαιο “ρούχα”.
Τα σχόλια είναι τέτοιας έντασης και κάποιες φορές τόσο ανυπόφορα βρώμικα που μπορεί να τρομάξεις ότι έχει χαθεί κάθε ελπίδα και ότι τα παιδιά δεν έχουν πολλά να περιμένουν από εμάς. Και μετά συμβαίνει το περιστατικό ντροπής σε μουσικό σχολείο του Ιλίου, με καθηγητή να εξευτελίζει παιδί που φορούσε φούστα, να τον αποκαλεί “ντροπή της κοινωνίας” και να πιστεύει προφανώς ότι αυτή η συμπεριφορά θα περάσει έτσι. Και τελικά στη θέση του να τον βάζουν τα παιδιά.
Τα παιδιά, ακόμα κι αν πιθανώς αγνοούν ορολογίες και αναλύσεις για τις έμφυλες ταυτότητες και την πολιτικώς ορθή συμπεριφορά, όταν ένιωσαν τις διακρίσεις στο μικρό “σώμα” του σχολείου, στην μικροκλίμακα της τάξης, ακόμη χειρότερα την προσβολή στην προσωπικότητα του συμμαθητή τους, ήξεραν ακριβώς τι έπρεπε να κάνουν, πού να “πατήσουν”, σε ποια πλευρά της Ιστορίας να σταθούν.
Το θέμα είναι (αν) οι καθηγητές γνωρίζουν; Το εκπαιδευτικό προσωπικό της χώρας που διαχειρίζεται τέτοιες ηλικίες, γνωρίζει; Η πολιτεία γνωρίζει; Ή ετοιμαζόμαστε να ζήσουμε αυτό που ζούσαν οι ΗΠΑ πριν από μερικά χρόνια με τις ντροπιαστικές συμπεριφορές σε βάρος trans παιδιών και μαθητών; Όλο αυτό το αίσχος με τα W.C που ο Τραμπ πεισματικά -και ενώ μπορούσε- δεν έλεγε να αποτρέψει;
(Πριν από λίγους μήνες, στην Ισπανία, το κίνημα “Τα Ρούχα δεν έχουν Φύλο”, με εκπαιδευτικούς να στηρίζουν gay και trans μαθητές και μαθήτριες τους, “έδειξε” τον δρόμο. Δάσκαλοι και καθηγητές δεν είχαν αισθάνονταν καμία αμφισβήτηση του ανδρισμού τους και δεν είχαν κανένα πρόβλημα να εμφανιστούν στο σχολείο με φούστα, να διδάξουν φορώντας τη, με βασικό τους μέλημα να παραδώσουν πρώτοι και με τον πιο υποδειγματικό τρόπο το πιο σημαντικό μάθημα απ’ όλα: αυτό της αποδοχής. Ακόμα πιο mainstream; Πολύ πρόσφατα, το σενάριο τηλεοπτικής διαφήμισης μεγάλης αυτοκινητοβιομηχανίας ήθελε τον μπαμπά μιας μικρούλας να φοράει τουτού μπαλαρίνας μόνο και μόνο για να την ενθαρρύνει να τα καταφέρει στο μάθημα μπαλέτου. Τι ακριβώς συζητάμε, λοιπόν; Τι είναι αυτό που η αντρίλα της ελληνικής κοινωνίας δεν μπορεί να ανεχθεί;)
Είμαστε έτοιμοι ως κοινωνία για τα trans παιδιά μας; Ή το περιστατικό στο Ίλιον είναι αυτό που μας περιμένει στα “προσεχή” επεισόδια των ισχυρών πατριαρχικών αποστημάτων; Κι όσο εμείς συζητάμε και διεκδικούμε την πλήρη ένταξη της Σεξουαλικής Διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, μήπως θα έπρεπε τελικά να ανησυχούμε και για την επιμόρφωση των ανθρώπων που διδάσκουν τα παιδιά και περνούν ένα τεράστιο κομμάτι ημέρας μαζί τους;
Είναι παρήγορα όσα ήρθαν στο φως: για τους συμμαθητές που έγιναν ασπίδα με τη φούστα, για την έκταση που πήρε το θέμα. Το ανησυχητικό είναι ότι δεν υπάρχει follow up της είδησης για το πώς αντιμετωπίστηκε η υπόθεση αυτού του εκπαιδευτικού, που αποκαλεί ένα παιδί “ντροπή της κοινωνίας”, από τους αρμόδιους φορείς.
Γιατί αν κι αυτό περάσει έτσι, χωρίς σοβαρές ποινές και πίεση στον εκπαιδευτικό για αναστοχασμό και επιμόρφωση, ε, τότε ας μην έχουμε απορίες για όσα “ταΐζουν” αυτές οι συμπεριφορές, που ευλογούνται από το εκπαιδευτικό σύστημα της ναφθαλίνης και της οπισθοδρόμησης, για το οποίο όλοι γνωρίζουμε, αλλά κανείς δεν μιλάει.
Αρκετά θύματα έχουμε θρηνήσει μέχρι εδώ. Ας μπει ένα τέλος στην ανοχή τέτοιων περιστατικών.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τελικά το clue είναι το update, οι φορείς ( το υπουργείο εν προκειμένω ), παρέχουν τηλέφωνα και είναι υποχρέωση των γονιών προς τα παιδιά τους να καλούνε όταν κάτι αποτύχει να ρυθμιστεί σε επίπεδο σχολείου ή σε επίπεδο διμερούς επικοινωνίας με τους καθηγητές.
Ο συγκεκριμένος εκπαιδευτικός προσωπικά θα μου ήταν αδιάφορος, πάντα θα υπάρχει ένας τέτοιος. Το θέμα είναι να οριοθετείται άμεσα και όταν είναι ξεκάθαρα ακατάλληλοι να φεύγουν, αυτό θέλει γονείς που “το κυνηγάνε”.
Ποτέ ένα καλό στάνταρντ δε θα έρθει μόνο του, χρειάζεται συνεχής ενασχόληση.
Τα παιδια πηγαν οντως με τη σωστη πλευρα και οι φωτο στο φβ και στο ινστα ανοιξαν την κουβεντα. Το θεμα ειναι αν τα παιδια καταλαβαν η ακολιυθησαν ενα χασταγκ . Γιατι τελικα τα ρουχα εχουν φυλο και επειδη ακριβως εχουν επιλεχθηκαν απο το τρανς παιδι τα συγκεκριμενα ρουχα για να σηματοδοτησει το πως νιωθει ποιο φυλο νιωθει. Αν φτασουμε καποτε εκει που τα ρουχα δεν θα εχουν φυλο που το φυλο δεν θα ναι ουσιαστικο στοιχειο αυτοπροσδιορισμου που θα προσδιοριζομαστε ως ανθρωποι απλα δεν το ξερω. Σημερα ωστοσο ειμαστε εκει που προσπαθουμε να διασφαλισουμε το δικαιωμα προσδιορισμου με βαση… Διαβάστε περισσότερα »