Το ποιήμα της Παρασκευής: Το μέσα μου σμάλτο

Τους κύκλους που τους φτιάχνω

Ταιριάζω και τους σιάζω

πανέμορφους.

Μα βάζεις τεθλασμένες

κοφτές και τεντωμένες

στους αρμούς.

Φοβάσαι την αξία

που δίνω στην ουσία

που κουβαλάς,

γυρνάς στη θεωρία,

στην εύκολη τη λεία

που κυνηγάς.

Σε θρέφω και σ ντύνω

και ξέρω δα να δίνω

απλόχερα,

Αρνείσαι όμως να πάρεις

δε θέλεις να ρισκάρεις

τα πρόχειρα.

Μιας χρήσης κι ομως έχεις

διαρκως απαγορεύσεις,

πολλά-πολλά.

Αρέσκεις στο κουμάντο

στο μέσα μου το σμάλτο,

Πολύ απλά.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

17 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για